Evaluation Of Opinions About Quality Indicator Management Of Quality Directors, Quality Unit Employees And Clinical Quality Managers Of Hospitals: Example Of Sivas Province

Abstract

This study is a descriptive cross-sectional study to evaluate the opinions of quality directors, quality unit employees and clinical quality officers of hospitals serving in Sivas city center on Quality Indicator Management. The universe of the research consists of quality directors, quality unit employees and clinical quality officers who work in the relevant hospitals between 1 July 2020 and 1 December 2020 and voluntarily accepted to participate in the research. “Personal Information Form” and a five-point Likert-type “Quality Indicator Management Scale” (QIS) consisting of six dimensions and 37 items were used as data collection tool in the research. Evaluation of the data was made in SPSS 22 program, Kruskal Wallis analysis, Mann Whitney-U analysis, t-Test analyzes for Independent Groups were applied. The error level was taken as 0.05. According to the findings obtained from the research, it was determined that 61% of the participants did not receive quality training, 8% had a quality auditor certificate and 4% had an accreditation auditor certificate. Women's CIQ scores are significantly higher than men's. It was determined that there was a significant difference between the participants' CIQ scores according to the hospital they worked at. It was determined that the participants working at Medicana Hospital had a significantly higher BMI score.

Keywords

• Quality in Health Services
• Quality Management in Health Services
• Indicator Management in Health Services

Hastanelerin Kalite Direktörlerinin, Kalite Birim Çalışanlarının Ve Klinik Kalite Sorumlularının Kalite İndikatör Yönetimi Hakkındaki Görüşlerin Değerlendirilmesi: Sivas İli Örneği*

Abstract

Bu çalışma Sivas il merkezinde hizmet veren hastanelerin kalite direktörlerinin, kalite birimi çalışanlarının ve klinik kalite sorumlularının Kalite İndikatör Yönetimi hakkındaki görüşlerinin değerlendirilmesine yönelik tanımlayıcı kesitsel tipte bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini 1 Temmuz 2020- 1 Aralık 2020 tarihleri arasında ilgili hastanelerde çalışmakta olup araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden kalite direktörleri, kalite birimi çalışanları ve klinik kalite sorumluları oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, “Kişisel Bilgi Formu” ve altı boyut, 37 maddeden oluşan, beşli Likert tipindeki “Kalite İndikatör Yönetimi Ölçeği” (KİYÖ) kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi SPSS 22 programında yapılmış olup, Kruskal Wallis analizi, Mann Whitney-U analizi, Bağımsız Gruplar için t-Testi analizleri uygulanmıştır. Yanılma düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, katılımcıların %61’inin kalite eğitimi almadığı, %8’i kalite denetçisi sertifikasına, %4’ü akreditasyon denetçisi sertifikasına sahip olduğu saptanmıştır. Kadınların KİYÖ puanları erkeklerden anlamlı olarak daha yüksektir. Katılımcıların çalıştıkları hastaneye göre KİYÖ puanları arasında anlamlı bir fark olduğu saptanmıştır. Medicana Hastanesi’nde çalışan katılımcıların KİYÖ puanı anlamlı olarak daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Sağlık Hizmetlerinde Kalite
• Sağlık Hizmetlerinde Kalite Yönetimi
• Sağlık Hizmetlerinde İndikatör Yönetimi

References

1. Referans1 Atasoy A (2014) Kalite indikatör yönetimi ölçeğinin geliştirilme çalışması. 5. USKPKBK (2), 223-240.
2. Referans2 Akyüz S, Akyüz F (2015) Hastane çalışanlarının kalite ve akreditasyon faaliyetlerine bakışı: karşılaştırmalı bir analiz, SAD 2(2),90-97.
3. Referans3 Aslantekin F, Göktaş B, Uluşen M, Erdem, R (2007) Sağlık hizmetlerinde kalite deneyimi: dr. ekrem hayri üstündağ kadın hastalıkları ve doğum hastanesi örneği, FSHD 2 (6),57-59.
4. Referans4 Avcı K (2019) Sağlıkta kalite yönetimi ve akreditasyon. İçinde: Umut Beylik, Kezban Avcı (ed) Kalite ve akreditasyona teorik bir bakış, 1. Baskı. Ankara, s,1-17.
5. Referans5 Baştürk F, Gürcü M, Uyanık M (2013) Sağlıkta ulusal kalite sistemi yapılanmasının çalışmalara yansımaları ve uyum süreci.4. USKPKBK (1), 77-92.
6. Referans6 Báo ACP, Amestoy SC, Moura GMSS, Trindade LL (2018) Quality indicators: tools for the management of best practices in health. Revista Brasileira De Enfermagem, 72(2),378-85. doi.org/10.1590/0034-7167-2018-0479.
7. Referans7 Bij JD, Vissers JMH (1999) Monitoring healt care processes: a framework for performans indicators. International Journal of Health Care Quality Assurance,12 (5), 214-221. doi:10.1108/09526869910280393 (Erişim Tarihi: 27.01. 2021)
8. Referans8 Breyer JZ, Giacomazzi J, Kuhmmer R, Lima KM, Hammes LS, Ribeiro RA, Wendland EM (2019) Hospital quality indicators: a systematic review. International Journal of Health Care Quality Assurance, 00– 00. doi.org/10.1542/peds.2013-1755.

9. Referans9 Doğan D (2016) Kalite ve indikatör yönetiminde çalışanların bildirim düzeylerinin saptanması ve geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
10. Referans10 Değer Ç (2012) Kano modeli ile bütünleştirilmiş servqual analizinin kalite fonksiyon yayılımına uygulanarak hizmet kalitesinin iyileştirilmesi ve bir sağlık kuruluşunda uygulanması. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir, Türkiye.
11. Referans11 Dunford J, Domeier RM, Blackwell T, Mears G, Overton J, Rivera-Rivera EJ, & Swor R (2002) Performance measurements in emergency medical services. prehospital emergency care, 6(1), 92–98. doi:10.1080/10903120290938896 (Erişim Tarihi:15.03.2019).
12. Referans12 Fischer C (2015) Quality indicators for hospital care: reliability and validity. GVO Drukkers & Vormgevers B.V., Ede, The Netherlands.
13. Referans13 Kaya S (2005) Sağlık hizmetlerinde sürekli kalite iyileştirme. Ankara, Türkiye.
14. Referans14 Kaya S (2013) Sağlık hizmetlerinde kalite kavramı. İçinde: Sıdıka Kaya (ed) Sağlık kurumlarında kalite yönetimi, 1. Baskı. Eskişehir.
15. Referans15 Kıraç R (2015) Hastane birim sorumlularının sağlıkta ulusal kalite ve indikatör sistemine bakışlarının değerlendirilmesi konya örneği. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya, Türkiye.
16. Referans16 Kunst P, Lemminnk J (2000) Quality management and business performance in hospitals: a search for success parameter. Total Quality Management, 11(8),1123-1133.
17. Referans17 Lanjananda P, Patterso, PG (2009) Determinants of customer ın a health care context. Journal of Service Management, 20(1),5–32. doi:10.1108/09564230910936832 (Erişim Tarihi: 11.01.2021)
18. Referans18 Marşap A (2014) Sağlık işletmelerinde kalite. İstanbul, Türkiye.
19. Referans19 Patır S (2008) Six sigma approach at the quality conception. Electronic Journal of Social Sciences, (7),7.
20. Referans20 Pülat R (2019) Hastanelerde kalite göstergelerinin önemi kullanımı ve iyileştirilmesine yönelik bir alan uygulaması. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul,Türkiye.
21. Referans21 Schuster MA, McGlynn EA, Brook RH (1998) How good ıs the quality of health care in the united states? The Milbank Quarterly. 76(4), 517–563. doi:10.1111/1468-0009.00105 (Erişim Tarihi: 10.01.2021)
22. Referans22 Şahin H (2012) Sağlık Bakanlığı’na bağlı hastanelerde toplam kalite yönetimi uygulamalarında karşılaşılan engeller ve bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi, Muğla, Türkiye.
23. Referans23 Taşçı D (2013) Kalite kavramı. İçinde: Deniz Taşçı, Saye Nihan Çabuk (ed). Kalite yönetim sistemleri, 1. Baskı. Eskişehir. s. 8- 10.
24. Referans24 TC Sağlık Bakanlığı (2015) Sağlık hizmetleri genel müdürlüğü eğitim ve sertifika hizmetleri genel müdürlüğü daire başkanlığı, Sağlık alanı sertifikalı eğitim standartları sağlıkta kalite standartları değerlendiricisi, Sıhhiye, Ankara.
25. Referans25 Türkiye Sağlık Hizmetleri Kalite ve Akreditasyon Enstitüsü. Akreditasyon denetimi ve denetçi eğitim programı tuseb.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 31.05.2021).
26. Referans27 Varkey P, Reller MK, Resar RK (2007) Basics of quality ımprovement in health care. 52. doi.org/10.4065/82.6.735 (Erişim Tarihi: 21.12.2020)
27. Referans28 Yılmaz C, Yıldırım Kaptanoğlu A (2013) Sağlık kurumlarında kalite ve indikatör yönetimi. İçinde: Umut Beylik, Özlem Önder, Dilek Tarhan, Süleyman H. Kapan(ed). 4. USKPKBK (2), 547-563. Ankara.