The Effect of Mothers' Self-Confidence on Perception of Newborn Babies

Abstract

The mother's negative perception of her baby can lead to lifelong problems in the baby by disrupting the relationship between them. A woman's self-confidence can affect her positive perception of her baby. The study aims to determine the effect of mothers' self-confidence on their perceptions of their newborn babies. The sample of the study, which has conducted in the descriptive research type, consisted of 160 women whose babies were hospitalized in the neonatal intensive care unit of a university hospital in the Central Anatolia Region of Turkey. The data of the study, for which approval from the ethics committee was obtained, were collected using the "Introductory Information Form for Mothers", "Pharis Confidence Scale/PCS", and "Newborn Perception Scale/NPS". The data were evaluated on the computer using the SPSS 23.0 program. The women's self-confidence was at a proper level. Additionally, the number of mothers who perceived their newborns negatively was higher. There was a negative (-) and very low (r=- 0.159; p= 0.044) significant relationship between mothers' self-confidence and perception of the newborn. It was determined that a unit increase in the self-confidence level of women significantly reduced the level of the negative perception of the newborn by 0.227 times. As a result, as the self-confidence of the woman increases, the level of the negative perception of the newborn decreases. In that context, it is recommended to routinely determine the self-confidence of mothers and to expand self-confidence-boosting midwifery initiatives.

Keywords

• Mother
• baby perception
• newborn perception
• self-confidence
• newborn

Annelerin Özgüvenlerinin Yenidoğan Bebeklerini Algılamalarına Etkisi

Abstract

Annenin bebeğini olumsuz algılaması, aralarındaki ilişkiyi bozarak bebekte yaşam boyu sürecek sorunlara yol açabilir. Kadının özgüveni bebeğini olumlu algılamasını etkileyebilir. Bu çalışmada annelerin özgüvenlerinin yenidoğan bebeklerini algılamalarına etkisini belirlemek amaçlandı. Tanımlayıcı araştırma tipinde yapılan çalışmanın örneklemini, Türkiye’nin İç Anadolu Bölgesi’nde bir üniversite hastanesinin yeni doğan yoğun bakım ünitesinde bebeği yatan 160 kadın oluşturdu. Etik kurul onayı alınan araştırmanın verileri, “Anneleri tanıtıcı bilgi formu”, “Pharis özgüven ölçeği” ve “Yenidoğanı algılama ölçeği” ile toplandı. Veriler bilgisayarda, SPSS 23.0 programında değerlendirildi. Kadınların özgüvenleri iyi düzeydeydi ve yeni doğanını negatif algılayan anne sayısı daha fazlaydı. Annelerin özgüveni ile yenidoğanı algılaması arasında negatif (-) yönde ve çok düşük düzeyde (r=- 0.159; p= 0.044) anlamlı bir ilişki vardı. Kadınların özgüven düzeyindeki bir birim artışın, yeni doğanı negatif algılama düzeyini 0.227 kat anlamlı düzeyde azalttığı belirlendi. Sonuç olarak kadının özgüveni arttıkça yeni doğanı negatif algılama düzeyi azaltmaktadır. Bu bağlamda annelerin öz güvenlerinin rutin olarak belirlenmesi ve özgüven artırıcı ebelik girişimlerinin yaygınlaştırılması önerilir.

Keywords

• Anne
• bebek algısı
• yenidoğanı algılama
• özgüven
• yenidoğan

References

1. Amankwaa, L. C., Pickler, R. H., & Boonmee, J. (2007). Maternal responsiveness in mothers of preterm infants. Newborn and Infant Nursing Reviews, 7(1), 25-30.
2. Balcı, S. (1997). İlk kez doğum yapan annelerin bebeklerini algılama durumları. Ulusal Tez Merkezi.
3. Batman, D. (2014). Prematüre yenidoğanların ebeveynlerine uygulanan web tabanlı eğitimin bebeğin bakımına yönelik öz güven ve kaygı düzeylerine etkisi. Ulusal Tez Merkezi.
4. Beyazova, U. (2003). Çocuk Sağlığında Risk Yaklaşımı, 2. Ulusal Ana Çocuk Sağlığı Kongre Kitabı, İstanbul: 99-100.
5. Çakır, D., & Alparslan, Ö. (2018). Doğum tipi değişkeninin anne-bebek etkileşimi ve annenin bebeğini algılaması üzerindeki etkilerinin incelenmesi. Çağdaş Tıp Dergisi, 8(2), 139-147.
6. Çalışır, H. (2003). İlk kez anne olan kadınların annelik rolü başarımlarını etkileyen etmenlerin incelenmesi. Ulusal Tez Merkezi.
7. Çalışır, M. (2009). Yetişkin bağlanma kuramı ve duygulanım düzenleme stratejilerinin depresyonla ilişkisi. Psikiyatride güncel yaklaşımlar, 1(3), 240-255.
8. Çetin Avcı, S. (2019). Doğum şeklinin ebeveynlik davranışı, yenidoğanı algılama ve maternal bağlanma üzerine etkisi. Ulusal Tez Merkezi.

9. Çelebi, E. Z. (2019). Doğum şeklinin annelerin bebeklerini algılama, bağlanma ve ebeveynlik davranışı üzerine etkisi. Ulusal Tez Merkezi.
10. Çoban, A., & Saruhan, A. (2005). Anne-bebek etkileşiminde hemşirenin rolü. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 21(2), 89-96.
11. Evcili, F. (2018). Doğum sonu dönemdeki kadınların annelik rolüne hazır oluşluk durumlarının ve öz güvenlerinin değerlendirilmesi. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 27(1), 56-61.
12. Korkmaz, Z. (2003). Primipar kadınların bebeklerini algılama durumu. Ulusal Tez Merkezi.
13. Kuo, S. C., Chen, Y. S., Lin, K. C., Lee, T. Y., & Hsu, C. H. (2009). Evaluating the effects of an Internet education programme on newborn care in Taiwan. Journal of clinical nursing, 18(11), 1592-1601.
14. Küçükaslan, S. (2019). Yenidoğan yoğun bakımda bebeği yatan kadınların annelik memnuniyeti ve ilişki faktörler. Ulusal Tez Merkezi.
15. Lorcu, F. (2015). Örneklerle Veri Analizi SPSS Uygulamalı. Detay Yayıncılık, Ankara.
16. Nacar, E. H., & Gökkaya, F. (2019). Bağlanma ve maternal bağlanma konusunda bir derleme. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, 1(1), 50-56.
17. Özkan, H., & Polat, S. (2011). Maternal identity development education on maternity role attainment and my baby perception of primiparas. Asian Nursing Research, 5(2), 108-117.
18. Öztürk, S., & Erci, B. (2016). Postpartum dönemdeki primipar annelere loğusa ve yenidoğan bakım eğitimi maternal bağlanmayı arttırdı: son test kontrol gruplu eğitimsel araştırma. Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi, 5(3), 129-134.
19. Öztekin, C. (2018). Bebek ruh sağlığı açısından anne-babalık becerileri. Türkiye Klinikleri, 4(1), 10-18.
20. Şayık, D., & Örsal, Ö. (2019). Türkiye’de ebeveynlerin bebek bakımı konusundaki öz güvenleri ve etkileyen faktörler: sistematik derleme. Osmangazi Tıp Dergisi, 41(4), 434-447.
21. Şirin, A., Keleş, S. (2003). Kadınların çocuklarını istismar etmelerini etkileyen faktörlerin incelenmesi. 2. Ulusal Ana Çocuk Sağlığı Kongresi Kitabı, İstanbul: 165.
22. Şeker, S., & Sevil, Ü. (2015). Doğuma hazırlık sınıflarının annenin doğum sonu fonksiyonel durumuna ve bebeğini algılamasına etkisi. Türkiye Klinikleri Doğum-Kadın Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği- Özel Konular, 1(1), 1-9.
23. Taşkın, L. (2021). Doğum ve Kadın Sağlığı Hemşireliği, 17. Baskı. Akademisyen Kitapevi, Ankara.
24. Uz Kalpalp, B. (2006). Adölesan annelere verilen eğitimin öz güven ve öz bakım güçlerine etkisinin incelenmesi. Ulusal Tez Merkezi.
25. Yenal, K., & Okumuş, H. (2003). LATCH emzirme tanılama aracının güvenirliğini inceleyen bir çalışma. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 1, 38-44.
26. Yıldız, D., & Akbayrak, N. (2014). Doğum sonrası primipar annelere verilen eğitim ve danışmanlık hizmetlerinin bebek bakımı, kaygı düzeyleri ve annelik rolüne etkisi. Gülhane Tıp Dergisi, 56(1), 36-42.
27. Zwelling, E., & Phillips, C. R. (2001). Family-centered maternity care in the new millennium: is it real or is it imagined?. The Journal of perinatal & neonatal nursing, 15(3), 1-12.