Deneysel Diyabet Oluşturulan ve Likopen Uygulanan Ratların Karaciğer Dokusunda Paraoksonaz Aktivitesinin İncelenmesi

Abstract

Paraoksonaz, Aldrige sınıflama sistemine göre A gurubu arildialkilfosfataz sınıfı kalsiyum bağımlı hidrolaz enzimidir. PON1’in antioksidan etkisi vardır. Bu çalışmada deneysel diyabet oluşturulan ratların karaciğer dokusunda PON1 düzeyi ve likopenin önleyici ve koruyucu etkisini belirlemeyi amaçladık. Bu amaçla diyabet ve diyabet + likopen gruba 45 mg/kg tek doz Streptozotosin (STZ) intraperitoneal (i.p) uygulandı. Kontrol grubuna ise aynı miktarda serum enjekte edildi. Kan şekerleri 270 mg/dl ve üzerinde olanlar diyabetik olarak kabul edilip çalışmaya dahil edildi. Likopen ve likopen+diyabet gurubundaki ratlara likopen yağda çözdürülerek 10 mg/kg/gün olarak 28 gün uygulandı. Dört haftalık deneme süreci sonunda anestezi altında karaciğer dokusu alındı. Dokularda PON1 enzim aktivitesi ölçüldü. Diyabetli ve diyabet+likopen uygulanan gruplarda PON1 enzim aktivitesi, kontrol ve likopen gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük bulundu (P<0.001). Diyabetli grupta diyabet+likopen grubuna göre PON1 aktiviteside önemli derecede düşük (P<0.001) olarak tespit edildi. Sonuç olarak karaciğer dokusunda diyabette oksidatif hasar oluştuğu görülmektedir. Diyabette karaciğer dokusundaki düşük PON1 aktivitesi oksidatif hasar artışını ve likopen uygulanan guruplarda PON1 aktivitesinin daha yüksek bulunması likopenin koruyucu etkisini göstermektedir.

Keywords

• Diabetes Mellitus
• Paraoksonaz
• Likopen
• Karaciğer

The Effect of Lycopene Application on The Paraoxonase Activity of Liver Tissue of Rats Estabilished Experimental Diabetes

Abstract

This study was planned to be introduced the oxidative damage that may occur in the liver tissue of experimental diabetic rats and whether lycopene has preventive or protective effect against this damage. Single dose Streptozotocine (STZ), 45 mg/kg, was administered intraperitoneally (i.p.) for diabetic and diabetic + lycopen group rats in order to create diabetes. The same amount of saline was injected to the control group. Blood glucose 270 mg/dL and above are considered to be diabetic and those who were included in the study. Lycopene was dissolved in fat and it was administered 10 mg/kg/day to the rats in groups Lycopene and Diabet + Lycopene. At the end of the four-week trial period from the liver tissues collected under the ether anesthesia. PON activity were measured in tissues. According to the control group and lycopene groups, paraoxonase activity statistically significant decreased in diabetic and diabetic + lycopene group (P<0.001). As a result, low PON activity indicates an increase of the oxidative damage on DM.  

Keywords

• Diabetes mellitus
• Liver
• Lycopene
• Paraoxonase

References

1. 1. Başkal N (2003). Diabetes Mellitus Tanım, Klasifikasyon, Tanı, Klinik, Laboratuar ve Patogenez. in ‘Klinik Endokrinoloji’. Editör, G Erdoğan, 3.Baskı, Baran Ofset, Ankara.
2. 2. Carl A, Burtis R, Edward R, Ashwood MD (2003). Tiatz Textbook of Clinical Chemistry. 790-796, Philadelphia.
3. 3. Braunwald ER, Fauci A, Kasper D, Hauser SL, Longo DL, Jameson JL (2003). Harrison’s Principles of İnternal Medicine, 2019-2025, New York.
4. 4. Erden M (1992). Serbeset Radikaller. T Klin Tıp Bil Derg, 12, 201-207.
5. 5. Nguyen ML, Schwartz SJ (1999). Lycopene, chemical and biological properties. Food Technol, 53, 38–45.
6. 6. Aydın M (2008). Ratlarda diyabetik nöropatide rol oynayan oksidatif hasarın önlenmesinde likopenin etkinliği. Mustafa Kemal Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, Hatay.
7. 7. Rao AV, Agarwal S (1999), Role of lycopene as antioxidant carotenoid in the prevention of chronic diseases: a review. Nutr res, 19, 199-203.
8. 8. Vardı N, Iraz M, Öztürk F, Uçar M, Gül M, Eşrefoğlu M, Otlu A (2005). Deneysel diyabetin sıçan böbreklerinde meydana getirdiği histolojik değişiklikler üzerine melatoninin iyileştirici etkileri. İ Ü Tıp Fak Derg, 12, 45-52.

9. 9. Öntürk H ve Özbek H (2007). Deneysel diyabet oluşturulması ve kan şeker seviyesinin Ölçülmesi. Genel Tıp Derg, 17(4), 231-236.
10. 10. Fairbanks VF, Klee GG (1994). Biochemical Aspects of Hematology, in Tietz Textbook of Clinical Chemistry. Second edition, WB Saunders Company, 1974-2072, Philadephia.
11. 11. Öztürk H (2008). Diabetes Mellitus’ta Paraoksanaz Aktivitesi ve AOPP Düzeyleri. TC Sağlık Bakanlığı Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Biyokimya ve Klinik Biyokimya Bölümü, Tıbbi Biyokimya Uzmanlık Tezi, İstanbul.
12. 12. Cavvallo-Perin P, Cassader M, Bozzo C (1985). Mechanism of insulin resitance in human liver cirrhosis. J Clin Invest, 75, 1659-1665.
13. 13. Nagore N, Scheuer PJ (1988). The pathology of diabetic hepatitis. J Pathol, 78, 155-160.
14. 14. Li ZZ, Lu XZ, Ma CC, Chen L (2010). Serum lycopene levels in patients with diabetic retinopathy. Eur J Ophthalmol, 20(4), 719-723.
15. 15. Wang L, Liu S, Pradhan AD, Manson JE, Buring JE, Gaziano JM, Sesso HD (2006). Plasma lycopene, other carotenoids, and the risk of type 2 diabetes in women. Am J Epidemiol, 164(6), 576-585.
16. 16. Coyne T, Ibiebele TI, Baade PD, Dobson A, McClintock C, Dunn S, Leonard D, Shaw J (2005). Diabetes mellitus and serum carotenoids: Findings of a population-based study in Queensland, Australia. Am J Clin Nutr, 82(3), 685-693.
17. 17. Shidfar F, Froghifar N, Vafa M, Rajab A, Hosseini S, Shidfar S, Gohari M (2010). The effects of tomato consumption on serum glucose, apolipoprotein B, apolipoprotein A-I, homocysteine and blood pressure in type 2 diabetic patients. Int J Food Sci Nutr, 62(3), 289-294.
18. 18. Abbot CA, Mackness MI, Kumar S, Boulton AJ, Durrington PN (1995). Serum paraoxonase activity, concentrations and phenotype distribution in diabetes mellitus its relationship to serum lipids and lipoproteins. Arterioscler Thromb Vasc Bio, 15, 1812-1818.
19. 19. Mackness MI, Mackness B, Durrington PN (2002). Paraoxonase and coronary heart disease. Atherosclerosis Supplements, 3, 49-/55.
20. 20. Valabhji J, McColl A J, Schachter M, Dhanjıl S, Hanjıl W R, Elkeles R (2001). High-density lipoprotein composition and paraoxonase activity in Type I diabetes. Clin Sci, 101, 659-670.
21. 21. Gürsu MF, Özdin M (2002). Lipoprotein (A) düzeyleri ile PON1 aktivitelerinin komplikasyonlu ve komplikasyonsuz Tip 2 diabetik hastalarda araştırılması. Fırat Tıp Derg, 7(2), 720-726.
22. 22. Balcı Ekmekçi Ö, Donma O, Ekmekçi H (2004). Paraoksonaz. Cerrahpaşa Tıp Dergisi, 35 (2), 78-82.
23. 23. Özbayer C, Değirmencii, Kurt H, Özden H, Çivi K, Başaran A, Güneş HV (2011). Antioxidant and Free Radical-Scavenging Properties of Stevia rebaudiana (Bertoni) Extracts and L-NNA in Streptozotocine- Nicotinamide Induced Diabetic Rat Liver. Turkiye Klinikleri J Med Sci, 31(1), 51-60.
24. 24. Kilic SS, Aydin S, Kilic N, Erman F, Aydin S, Celik I (2005). Serum arylesterase and paraoxonase activity in patients with chronic hepatitis. World J Gastroenterol; 11(4&), 7351-7354.
25. 25. Alba LM, Lindor K (2003). Non-alcoholic fatty liver disease. Aliment Pharmacol Ther, 17(8), 977-986.
26. 26. Angulo P (2002). Nonalcoholic fatty liver disease. N Engl J Med, 346(16), 1221-1231.
27. 27. Ikeda Y, Suehiro T, Inoue M, Nakauchi Y, Morita T, Arii K, et al. (1998). Serum paraoxonase activity and its relationship to diabetic complications in patients with noninsulin-dependent diabetes mellitus. Metabolism, 47(5), 598-602.
28. 28. Maritim AC, Sanders RA, Watkins JB (2003). Diabetes, oxidative stress, and antioxidants: a review. J Biochem Mol Toxicol,17(1), 24-38.
29. 29. Deakin SP, James RW (2004). Genetic and environmental factors modulating serum concentrations and activities of the antioxidant enzyme paraoxonase-I. Clin Sci, 107(5), 435-447.