Research Article
BibTex RIS Cite

Mültecilerin Kentte Ötekileştirilmesi: Kamu Politikasının Yoksunluğu Kente Karşı Suç Mudur?

Year 2026, Volume: 35 Issue: 2026 , - , 16.03.2026

Atahan Demirkol

https://izlik.org/JA98MB62EP

Abstract

Bu çalışma, mültecilerin kentsel mekânlarda ötekileştirilmelerinde kamu politikasının yoksunluğunu ve bu olgunun kente karşı bir suç olup olmadığını kavramsal bir şekilde tartışmaktadır. Kent mültecileri, Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği tarafından özellikle 2000’li yılların başından itibaren desteklenen kampsızlaştırma politikasının sonucu olarak, kampa kıyasla daha insani ve normal gündelik yaşam deneyimleri sunan kent mekânlarında uluslararası koruma altında bulunmaktadırlar. Son on yılda giderek artan bir eğilim gösteren kent mültecisi istatistikleri, kentin mülteciler açısından bir uyum fırsatı mı ötekileştirme aracı mı olduğu sorusunu da gündeme getirmektedir. Türkiye’nin de 2011 yılından bu yana deneyimlemekte olduğu Suriye iç savaşı kaynaklı mülteci göçünün bir sonucu olarak, Göç İdaresi Başkanlığı’nın 2025 yılı itibariyle Türkiye’deki 2,3 milyon Suriyeli mültecinin %98’e yakını kentlerde ikamet etmektedir. Bu durum özelinde, eldeki çalışma kentin bir ötekileştirme mi uyumlaştırma aracı mı olduğunu tartışmakta ve bunu kentsel kamu politikası ile kente karşı işlenen suç kavramı ekseninde yapmayı amaçlamaktadır. Çalışma, ötekileştirmenin kent mültecilerine yöneldiği durumda kamu politikasının yoksunluğunun kente karşı işlenen bir suç olarak ele alınabileceğini ve kamu politikasının yoksunluğunda kentsel mekânın bir uyum aracından ziyade ötekileştirme alanı olduğunu ileri sürmektedir.

Keywords

Kent Mültecileri Geçici Koruma Altındaki Suriyeliler Kentsel Politika

References

  • Akar, S., & Erdoğdu, M. M. (2019). Syrian Refugees in Turkey and Integration Problem Ahead. Journal of International Migration and Integration, 20(3), 925-940. https://doi.org/10.1007/s12134-018-0639-0
  • Altıntaş, S. (2018). Davetsiz Misafirler: Türkiye’deki Mültecilerin Maduniyet Görünümleri. İDEALKENT, 5(14), 252-276.
  • Altıok, B., & Tosun: (2018). How to Co-exist? Urban Refugees in Turkey: Prospects and Challenges (UNESCO Chair on International Migration Policy Brief) [Policy Brief]. Yaşar University. https://mirekoc.ku.edu.tr/wp-content/uploads/2018/10/ALTIOK-and-TOSUN-2018-How-to-coexist.pdf
  • Baban, F., Ilcan, S., & Rygiel, K. (2017). Syrian refugees in Turkey: Pathways to precarity, differential inclusion, and negotiated citizenship rights. Journal of Ethnic and Migration Studies, 43(1), 41-57. https://doi.org/10.1080/1369183X.2016.1192996
  • Babül, E. M. (2024). Compulsory guesthood, social cohesion, and the politics of hospitality in Turkey. Journal of the Royal Anthropological Institute, 30(2), 379-398. https://doi.org/10.1111/1467-9655.14063
  • Bauman, Z. (2013). Liquid Life. John Wiley & Sons.
  • Bayirbağ, M. K. (2013). Continuity and Change in Public Policy: Redistribution, Exclusion and State Rescaling in Turkey. International Journal of Urban and Regional Research, 37(4), 1123-1146. https://doi.org/10.1111/1468-2427.12000
  • Bazurli, R. (2019). Local Governments and Social Movements in the ‘Refugee Crisis’: Milan and Barcelona as ‘Cities of Welcome’. South European Society and Politics, 24(3), 343-370. https://doi.org/10.1080/13608746.2019.1637598
  • Bélanger, D., & Saracoglu, C. (2020). The governance of Syrian refugees in Turkey: The state-capital nexus and its discontents. Mediterranean Politics, 25(4), 413-432. https://doi.org/10.1080/13629395.2018.1549785
  • Bélanger, D., & Saraçoğlu, C. (2022). Processes of Wage Theft: The Neoliberal Labor Market and Syrian Refugees in Turkey. İçinde E. Balkan & Z. K. Tonak (Ed.), Refugees on the Move (NED-New edition, 1, C. 45: 262-280). Berghahn Books. https://www.jstor.org/stable/jj.9941332.16
  • Benhabib, S. (2018). Ötekilerin hakları: Yabancılar, yerliler, vatandaşlar (B. Akkıyal, Çev.; 4. bs). İletişim Yayınları.
  • Betts, A., Memişoğlu, F., & Ali, A. (2021). What Difference do Mayors Make? The Role of Municipal Authorities in Turkey and Lebanon’s Response to Syrian Refugees. Journal of Refugee Studies, 34(1), 491-519. https://doi.org/10.1093/jrs/feaa011
  • Boenigk, S., Fisk, R., Kabadayi, S., Alkire, L., Cheung, L., Corus, C., Finsterwalder, J., Kreimer, A. A., Luca, N., Omeira, M., Paul, P., Santos, M. F., & Smidt, N. (2021). Rethinking Service Systems and Public Policy: A Transformative Refugee Service Experience Framework. Journal of Public Policy & Marketing, 40(2), 165-183. https://doi.org/10.1177/0743915620962815
  • Cox, K. R., & Mair, A. (1988). Locality and Community in the Politics of Local Economic Development. Annals of the Association of American Geographers, 78(2), 307-325. https://doi.org/10.1111/j.1467-8306.1988.tb00209.x
  • Cresswell, T. (2004). Place: A Short Introduction. Wiley.
  • Danış, D. (2018). Türkiye’de kent mültecileri ve misafirperverlik. TESEV.
  • Davis, T. (2010). Third Spaces or Heterotopias? Recreating and Negotiating Migrant Identity Using Online Spaces. Sociology, 44(4), 661-677. https://doi.org/10.1177/0038038510369356
  • Demirkol, A. (2022). Kentlerde Yer Duygusu: Karadeniz Ereğli ve Özelleştirmenin Yerel Etkileri. İdeal Kent Yayınları.
  • Düvell, F. (2014). Turkey’s Transition to an Immigration Country: A Paradigm Shift. Insight Turkey. https://www.insightturkey.com/articles/turkeys-transition-to-an-immigration-country-a-paradigm-shift
  • Elias, N., & Scotson, J. L. (1994). The Established and the Outsiders. SAGE.
  • Fazel, M. (2018). Refugees and the post-migration environment. BMC Medicine, 16(1), 164. https://doi.org/10.1186/s12916-018-1155-y
  • Ferris, E. (2020). Making Sense of Public Policy on Refugee Integration. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 690(1), 200-224. https://doi.org/10.1177/0002716220941577
  • Foucault, M. (1986). Of Other Spaces (J. Miskowiec, Çev.). Diacritics, 16(1), 22-27. https://doi.org/10.2307/464648
  • GİB. (2025). Göç İdaresi Başkanlığı Yıllara Göre Geçici Koruma Kapsamındaki Suriyeliler. https://goc.gov.tr/gecici-koruma5638
  • Göçoğlu, V., & Göçoğlu, İ. D. (2025). Local potentials for achieving sustainable development goals: Qualitative evidence from local governments in Türkiye. Local Government Studies, 51(4), 651-672. https://doi.org/10.1080/03003930.2024.2380028
  • Gökarıksel, B., & Secor, A. J. (2020). Affective geopolitics: Anxiety, pain, and ethics in the encounter with Syrian refugees in Turkey. Environment and Planning C: Politics and Space, 38(7-8), 1237-1255. https://doi.org/10.1177/2399654418814257
  • Gölcü, A., & Dağlı, A. N. (2017). Haber Söyleminde ‘Öteki’yi Aramak: Suriyeli Mülteciler Örneği. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28, 11-38. https://doi.org/10.31123/akil.437410
  • Güngördü, F. N., & Bayırbağ, M. K. (2019). Policy and Planning in the Age of Mobilities: Refugees and Urban Planning in Turkey. Içinde Ö. B. Özdemir Sarı: S. Özdemir, & N. Uzun (Ed.), Urban and Regional Planning in Turkey (ss. 185-211). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-05773-2_10
  • Haines, D. W. (1982). Southeast Asian Refugees in the United States: The Interaction of Kinship and Public Policy. Anthropological Quarterly, 55(3), 170-181. https://doi.org/10.2307/3318026
  • Harvey, D. (2015). Asi Şehirler: Şehir Hakkından Kentsel Devrime Doğru. (A. D. Temiz, Çev.). Metis Yayınları.
  • Irgil, E. (2022). When the Government Comes to the Neighbourhood: Everyday Regulations and Syrian Refugees’ Encounters with Local State Authorities. Journal of Refugee Studies, 35(2), 893-909. https://doi.org/10.1093/jrs/feac008
  • Jubilut, L. L. (2010). Enhancing refugees’ integration: New initiatives in Brazil. Forced Migration Review, 1(35), 46-47.
  • Kale, B. (2017). The Limits of an International Burden-sharing Approach: The Syrian Refugee Protection Crisis and Its Consequences on Turkey’s Refugee Policy. PERCEPTIONS: Journal of International Affairs, 22(3), 55-84.
  • Kale, B., & Erdoğan, M. (2019). The Impact of GCR on Local Governments and Syrian Refugees in Turkey. International Migration, 57(6), 224-242. https://doi.org/10.1111/imig.12658
  • Karaman, N. (2022). Coding Whiteness and Racialization: Living in the Space as an Insider-Outsider. Journal of International Students, 12(S2), 124-140. https://doi.org/10.32674/jis.v12iS2.4336
  • Karmaz, E. (2021). Mekânın gündelik yaşam içinde kurgulanışı: Özne-mekân etkileşim süreci. İçinde S. C. Beritan, E. Haspolat, H. Sağlam, & D. Yıldırım (Ed.), Mekânı düşünmek: Felsefe, politika, mimarlık, sinema (ss. 67-89). Nika Yayınevi.
  • Kaya, A. (2020). Migration as a Leverage Tool in International Relations: Turkey as a Case Study. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 17(68), 21-39. https://doi.org/10.33458/uidergisi.856870
  • Keleş, R. (2015). Kent, Kentsel Siyaset ve Çevre Yazıları. Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  • Keleş, R. (2016a). Kentleşme Politikası (15. bs). İmge Kitabevi.
  • Keleş, R. (2016b). Şehirciliğin Kuramsal Temelleri. İdeal Kent Yayınları.
  • Kırdım, Ş. E., & Demirkol, A. (2021). Türk göç hukukunu TWAIL üzerinden değerlendirmek: Dünya beş’ten ne kadar büyük? Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 18(2), 1577-1613.
  • Kırmızıgül, Ç. M. (2019). Komşudan Yabanciya, Misafirden Mülteciye: Yerel Halkin Gözünden Türkiye’de Mülteciler. Nüfusbilim Dergisi, 41(1), 84-102. Kirisci, K. (2003, Kasım 1). Turkey: A Transformation from Emigration to Immigration. Migrationpolicy.Org. https://www.migrationpolicy.org/article/turkey-transformation-emigration-immigration
  • Knight, K. T. (2017). Placeless places: Resolving the paradox of Foucault’s heterotopia. Textual Practice, 31(1), 141-158. https://doi.org/10.1080/0950236X.2016.1156151
  • Koca, B. T. (2015). Deconstructing Turkey’s “Open Door” Policy towards Refugees from Syria. Migration Letters, 12(3), 209-225.
  • Küfeoğlu, S. (2022). SDG-11: Sustainable Cities and Communities. Içinde S. Küfeoğlu (Ed.), Emerging Technologies: Value Creation for Sustainable Development (ss. 385-408). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-031-07127-0_13
  • Lefebvre, H. (2015). Şehir Hakkı. (I. Ergüden, Çev.) Sel Yayıncılık.
  • Lowndes, V., & Polat, R. K. (2022). How do local actors interpret, enact and contest policy? An analysis of local government responses to meeting the needs of Syrian refugees in Turkey. Local Government Studies, 48(3), 546-569. https://doi.org/10.1080/03003930.2020.1825386
  • Łukasiewicz, K., Oren, T., & Tripathi: (2023). Local welfare system response to refugees: Between innovations, efficiency, and creating unequal opportunities. Journal of Ethnic and Migration Studies, 49(1), 350-370. https://doi.org/10.1080/1369183X.2021.1905506
  • Mackenney, R. (1989). The city-state: 1500-1700. Humanities Press International.
  • Olga, L. (2013). A Border within a Border: The Migrants’ Squatter Settlement in Patras as a Heterotopia. Journal of Borderlands Studies, 28(1), 1-13. https://doi.org/10.1080/08865655.2012.751731
  • Oliver, C., Dekker, R., Geuijen, K., & Broadhead, J. (2020). Innovative strategies for the reception of asylum seekers and refugees in European cities: Multi-level governance, multi-sector urban networks and local engagement. Comparative Migration Studies, 8(1), 30. https://doi.org/10.1186/s40878-020-00189-y
  • Oner, A. C., Durmaz-Drinkwater, B., & Grant, R. J. (2021). Precarity of refugees: The case of Basmane-İzmir, Turkey. Journal of Ethnic and Migration Studies, 47(20), 4651-4670. https://doi.org/10.1080/1369183X.2020.1732591
  • Oomen, B. (2021). Chapter 19: Cities, refugees and migration. Edward Elgar.
  • Penbecioğlu Savran, S., & Demirkol, A. (Ed.). (2024). Dış göçün odağında Türkiye kentleri: Kuram, uygulama ve mekânın değişimi. İdeal Kent Yayınları.
  • Relph, E. C. (1976). Place and Placelessness. Pion.
  • Relph, E. (2015). Sense of Place: an Overview. http://www.placeness.com/sense-of-place-an-overview/ (28.08.2025).
  • Sanyal, R. (2012). Refugees and the City: An Urban Discussion. Geography Compass, 6(11), 633-644. https://doi.org/10.1111/gec3.12010
  • Saraçoğlu, C., & Bélanger, D. (2018). Mekan, Yer ve Şehir: Türkiye’de Suriyeli Karşıtlığının Kentteki Görünümleri. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 16(62), 46-73.
  • Saraçoğlu, C., & Bélanger, D. (2019). Türkiye’deki Suriyeli Mülteci İşçileri Konumlandırmak: Mekânsal Ayar, Sermaye ve Devlet. Praksis, 51, 159-179.
  • Saraçoğlu, C., & Bélanger, D. (2021). Governance through discipline in the neighbourhood: Syrian refugees and Turkish citizens in urban life. Canadian Geographies / Géographies Canadiennes, 65(4), 463-475. https://doi.org/10.1111/cag.12704
  • Sarıoğlu, G. (2019). İstanbul Esenyurt’taki Suriyelilere İlişkin Medya Analizi. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(1), 192-211. https://doi.org/10.33712/mana.512330
  • Savran, S., & Sat, N. A. (2019). Ankara’da Suriyeli Göçmenlerin Yer Seçimi Tercihlerinin İncelenmesi ve Bir Etnik Kentsel Adacık Örneği Olarak Önder, Ulubey, Alemdağ Mahalleleri. Journal of Ankara Studies / Ankara Araştırmaları Dergisi, 7(2), 283-302. https://doi.org/10.5505/jas.2019.33154
  • Seamon, D., & Sowers, J. (2008). Place and Placelessness (1976): Edward Relph. Key Texts in Human Geography. Sage. https://doi.org/10.4135/9781446213742.n6
  • Seethaler-Wari: (2018). Urban Planning for the Integration of Refugees: The Importance of Local Factors. Urban Planning, 3(4), 141-155. https://doi.org/10.17645/up.v3i4.1696
  • Sibley, D. (1995). Geographies of exclusion: Society and difference in the West. Routledge.
  • Smith, K. B., & Larimer, C. W. (2018). The public policy theory primer (Third edition). Routledge.
  • Stokols, N., & Shumaker: (1981). People in places: A transactional view of settings.
  • Şengül, H. T. (2009). Kentsel çelişki ve siyaset: Kapitalist kentleşme süreçlerinin eleştirisi. İmge Kitabevi.
  • Şiriner Önver, M., Kanbak, A., & Pınarcıoğlu Ocakhan, N. Ş. (2022). Examination of Metropolitan Municipalities in Turkey with Urban Refugees. Journal of Current Debates in Social Sciences, 5(2), 147-156. https://doi.org/10.29228/cudes.66988
  • Toruńczyk-Ruiz, S., Cárdenas, D., & Verkuyten, M. (2024). Born a local or living like one: Understandings of local belonging and outgroup attitudes. Current Research in Ecological and Social Psychology, 6, 100199. https://doi.org/10.1016/j.cresp.2024.100199
  • Tuan, Y.-F. (1972). Topophilia: A Study of Environmental Perception : Attitudes and Values. Department of Geography, University of Minnesota.
  • Tuan, Y.-F. (1975). Place: An Experiential Perspective. Geographical Review, 65(2), 151-165. https://doi.org/10.2307/213970
  • Tuan, Y.-F. (1977). Space and Place: The Perspective of Experience. E. Arnold.
  • Tuan, Y.-F. (1979). Space and Place: Humanistic Perspective. Içinde S. Gale & G. Olsson (Ed.), Philosophy in Geography (ss. 387-427). Springer Netherlands. https://doi.org/10.1007/978-94-009-9394-5_19
  • Tumen, S. (2023). The case of Syrian refugees in Türkiye: Successes, challenges, and lessons learned (World Development Report 2023: Migrants, Refugees, and Societies).World Bank.https://thedocs.worldbank.org/en/doc/a007833298df4b9c3735602711dd9289-0050062023/original/WDR2023-Turkey-case-study-FORMATTED.pdf
  • Tümtaş, M. S. (2018). Toplumsal Dışlanmadan Vatandaşlık Tartışmalarına Suriyeli Kent Mültecileri. Akdeniz İİBF Dergisi, 18(37), 26-47. https://doi.org/10.25294/auiibfd.420796
  • Ulubay, S., & Önal, F. (2022). Göç tartışmaları bağlamında yabancılaşmanın kaynağı olarak mekân. Megaron, 17(2), 264-273. https://doi.org/10.14744/MEGARON.2022.97957
  • UNDP Türkiye. (2024). Anasayfa. Sürdürülebilir Kalkınma İçin Küresel Amaçlar. https://www.kureselamaclar.org/
  • Young, I. M. (1990). Justice and the Politics of Difference. Princeton University Press.

Exclusion of Refugees in Urban Areas: Is the Lack of Public Policy an Offense Against the City?

Year 2026, Volume: 35 Issue: 2026 , - , 16.03.2026

Atahan Demirkol

https://izlik.org/JA98MB62EP

Abstract

This paper examines whether refugees’ otherness in urban spaces, within the framework of public policy, constitutes an offense against the city. Urban refugees, as a consequence of the decampment policy, particularly advocated by the United Nations High Commissioner for Refugees since the beginning of the 2000s, reside in urban areas under international protection, enjoying more humane and normal daily life experiences compared to those in camps. Over the last decade, particularly, the trend of urban refugees has increased, prompting researchers to question whether urban areas offer opportunities for integration or serve as tools of exclusion for refugees. As a result of the Syrian civil war outbreak in 2011, Türkiye has been experiencing Syrian refugee migration, and as of 2025, there are 2.3 million Syrian refugees, of whom nearly 98% are residing in urban areas. In the wake of this situation, this research aims to discuss whether urban space serves as a tool for integration or exclusion, with a focus on public policy and offenses against the city. Our research ultimately asserts that the lack of public policy can be considered an offense against the city in the case of exclusionary practices against refugees in urban spaces, and urban spaces are more often exclusionary rather than harmonization tools.

Keywords

Urban Refugees Syrians under Temporary Protection Urban Policy

References

  • Akar, S., & Erdoğdu, M. M. (2019). Syrian Refugees in Turkey and Integration Problem Ahead. Journal of International Migration and Integration, 20(3), 925-940. https://doi.org/10.1007/s12134-018-0639-0
  • Altıntaş, S. (2018). Davetsiz Misafirler: Türkiye’deki Mültecilerin Maduniyet Görünümleri. İDEALKENT, 5(14), 252-276.
  • Altıok, B., & Tosun: (2018). How to Co-exist? Urban Refugees in Turkey: Prospects and Challenges (UNESCO Chair on International Migration Policy Brief) [Policy Brief]. Yaşar University. https://mirekoc.ku.edu.tr/wp-content/uploads/2018/10/ALTIOK-and-TOSUN-2018-How-to-coexist.pdf
  • Baban, F., Ilcan, S., & Rygiel, K. (2017). Syrian refugees in Turkey: Pathways to precarity, differential inclusion, and negotiated citizenship rights. Journal of Ethnic and Migration Studies, 43(1), 41-57. https://doi.org/10.1080/1369183X.2016.1192996
  • Babül, E. M. (2024). Compulsory guesthood, social cohesion, and the politics of hospitality in Turkey. Journal of the Royal Anthropological Institute, 30(2), 379-398. https://doi.org/10.1111/1467-9655.14063
  • Bauman, Z. (2013). Liquid Life. John Wiley & Sons.
  • Bayirbağ, M. K. (2013). Continuity and Change in Public Policy: Redistribution, Exclusion and State Rescaling in Turkey. International Journal of Urban and Regional Research, 37(4), 1123-1146. https://doi.org/10.1111/1468-2427.12000
  • Bazurli, R. (2019). Local Governments and Social Movements in the ‘Refugee Crisis’: Milan and Barcelona as ‘Cities of Welcome’. South European Society and Politics, 24(3), 343-370. https://doi.org/10.1080/13608746.2019.1637598
  • Bélanger, D., & Saracoglu, C. (2020). The governance of Syrian refugees in Turkey: The state-capital nexus and its discontents. Mediterranean Politics, 25(4), 413-432. https://doi.org/10.1080/13629395.2018.1549785
  • Bélanger, D., & Saraçoğlu, C. (2022). Processes of Wage Theft: The Neoliberal Labor Market and Syrian Refugees in Turkey. İçinde E. Balkan & Z. K. Tonak (Ed.), Refugees on the Move (NED-New edition, 1, C. 45: 262-280). Berghahn Books. https://www.jstor.org/stable/jj.9941332.16
  • Benhabib, S. (2018). Ötekilerin hakları: Yabancılar, yerliler, vatandaşlar (B. Akkıyal, Çev.; 4. bs). İletişim Yayınları.
  • Betts, A., Memişoğlu, F., & Ali, A. (2021). What Difference do Mayors Make? The Role of Municipal Authorities in Turkey and Lebanon’s Response to Syrian Refugees. Journal of Refugee Studies, 34(1), 491-519. https://doi.org/10.1093/jrs/feaa011
  • Boenigk, S., Fisk, R., Kabadayi, S., Alkire, L., Cheung, L., Corus, C., Finsterwalder, J., Kreimer, A. A., Luca, N., Omeira, M., Paul, P., Santos, M. F., & Smidt, N. (2021). Rethinking Service Systems and Public Policy: A Transformative Refugee Service Experience Framework. Journal of Public Policy & Marketing, 40(2), 165-183. https://doi.org/10.1177/0743915620962815
  • Cox, K. R., & Mair, A. (1988). Locality and Community in the Politics of Local Economic Development. Annals of the Association of American Geographers, 78(2), 307-325. https://doi.org/10.1111/j.1467-8306.1988.tb00209.x
  • Cresswell, T. (2004). Place: A Short Introduction. Wiley.
  • Danış, D. (2018). Türkiye’de kent mültecileri ve misafirperverlik. TESEV.
  • Davis, T. (2010). Third Spaces or Heterotopias? Recreating and Negotiating Migrant Identity Using Online Spaces. Sociology, 44(4), 661-677. https://doi.org/10.1177/0038038510369356
  • Demirkol, A. (2022). Kentlerde Yer Duygusu: Karadeniz Ereğli ve Özelleştirmenin Yerel Etkileri. İdeal Kent Yayınları.
  • Düvell, F. (2014). Turkey’s Transition to an Immigration Country: A Paradigm Shift. Insight Turkey. https://www.insightturkey.com/articles/turkeys-transition-to-an-immigration-country-a-paradigm-shift
  • Elias, N., & Scotson, J. L. (1994). The Established and the Outsiders. SAGE.
  • Fazel, M. (2018). Refugees and the post-migration environment. BMC Medicine, 16(1), 164. https://doi.org/10.1186/s12916-018-1155-y
  • Ferris, E. (2020). Making Sense of Public Policy on Refugee Integration. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 690(1), 200-224. https://doi.org/10.1177/0002716220941577
  • Foucault, M. (1986). Of Other Spaces (J. Miskowiec, Çev.). Diacritics, 16(1), 22-27. https://doi.org/10.2307/464648
  • GİB. (2025). Göç İdaresi Başkanlığı Yıllara Göre Geçici Koruma Kapsamındaki Suriyeliler. https://goc.gov.tr/gecici-koruma5638
  • Göçoğlu, V., & Göçoğlu, İ. D. (2025). Local potentials for achieving sustainable development goals: Qualitative evidence from local governments in Türkiye. Local Government Studies, 51(4), 651-672. https://doi.org/10.1080/03003930.2024.2380028
  • Gökarıksel, B., & Secor, A. J. (2020). Affective geopolitics: Anxiety, pain, and ethics in the encounter with Syrian refugees in Turkey. Environment and Planning C: Politics and Space, 38(7-8), 1237-1255. https://doi.org/10.1177/2399654418814257
  • Gölcü, A., & Dağlı, A. N. (2017). Haber Söyleminde ‘Öteki’yi Aramak: Suriyeli Mülteciler Örneği. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28, 11-38. https://doi.org/10.31123/akil.437410
  • Güngördü, F. N., & Bayırbağ, M. K. (2019). Policy and Planning in the Age of Mobilities: Refugees and Urban Planning in Turkey. Içinde Ö. B. Özdemir Sarı: S. Özdemir, & N. Uzun (Ed.), Urban and Regional Planning in Turkey (ss. 185-211). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-05773-2_10
  • Haines, D. W. (1982). Southeast Asian Refugees in the United States: The Interaction of Kinship and Public Policy. Anthropological Quarterly, 55(3), 170-181. https://doi.org/10.2307/3318026
  • Harvey, D. (2015). Asi Şehirler: Şehir Hakkından Kentsel Devrime Doğru. (A. D. Temiz, Çev.). Metis Yayınları.
  • Irgil, E. (2022). When the Government Comes to the Neighbourhood: Everyday Regulations and Syrian Refugees’ Encounters with Local State Authorities. Journal of Refugee Studies, 35(2), 893-909. https://doi.org/10.1093/jrs/feac008
  • Jubilut, L. L. (2010). Enhancing refugees’ integration: New initiatives in Brazil. Forced Migration Review, 1(35), 46-47.
  • Kale, B. (2017). The Limits of an International Burden-sharing Approach: The Syrian Refugee Protection Crisis and Its Consequences on Turkey’s Refugee Policy. PERCEPTIONS: Journal of International Affairs, 22(3), 55-84.
  • Kale, B., & Erdoğan, M. (2019). The Impact of GCR on Local Governments and Syrian Refugees in Turkey. International Migration, 57(6), 224-242. https://doi.org/10.1111/imig.12658
  • Karaman, N. (2022). Coding Whiteness and Racialization: Living in the Space as an Insider-Outsider. Journal of International Students, 12(S2), 124-140. https://doi.org/10.32674/jis.v12iS2.4336
  • Karmaz, E. (2021). Mekânın gündelik yaşam içinde kurgulanışı: Özne-mekân etkileşim süreci. İçinde S. C. Beritan, E. Haspolat, H. Sağlam, & D. Yıldırım (Ed.), Mekânı düşünmek: Felsefe, politika, mimarlık, sinema (ss. 67-89). Nika Yayınevi.
  • Kaya, A. (2020). Migration as a Leverage Tool in International Relations: Turkey as a Case Study. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 17(68), 21-39. https://doi.org/10.33458/uidergisi.856870
  • Keleş, R. (2015). Kent, Kentsel Siyaset ve Çevre Yazıları. Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  • Keleş, R. (2016a). Kentleşme Politikası (15. bs). İmge Kitabevi.
  • Keleş, R. (2016b). Şehirciliğin Kuramsal Temelleri. İdeal Kent Yayınları.
  • Kırdım, Ş. E., & Demirkol, A. (2021). Türk göç hukukunu TWAIL üzerinden değerlendirmek: Dünya beş’ten ne kadar büyük? Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 18(2), 1577-1613.
  • Kırmızıgül, Ç. M. (2019). Komşudan Yabanciya, Misafirden Mülteciye: Yerel Halkin Gözünden Türkiye’de Mülteciler. Nüfusbilim Dergisi, 41(1), 84-102. Kirisci, K. (2003, Kasım 1). Turkey: A Transformation from Emigration to Immigration. Migrationpolicy.Org. https://www.migrationpolicy.org/article/turkey-transformation-emigration-immigration
  • Knight, K. T. (2017). Placeless places: Resolving the paradox of Foucault’s heterotopia. Textual Practice, 31(1), 141-158. https://doi.org/10.1080/0950236X.2016.1156151
  • Koca, B. T. (2015). Deconstructing Turkey’s “Open Door” Policy towards Refugees from Syria. Migration Letters, 12(3), 209-225.
  • Küfeoğlu, S. (2022). SDG-11: Sustainable Cities and Communities. Içinde S. Küfeoğlu (Ed.), Emerging Technologies: Value Creation for Sustainable Development (ss. 385-408). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-031-07127-0_13
  • Lefebvre, H. (2015). Şehir Hakkı. (I. Ergüden, Çev.) Sel Yayıncılık.
  • Lowndes, V., & Polat, R. K. (2022). How do local actors interpret, enact and contest policy? An analysis of local government responses to meeting the needs of Syrian refugees in Turkey. Local Government Studies, 48(3), 546-569. https://doi.org/10.1080/03003930.2020.1825386
  • Łukasiewicz, K., Oren, T., & Tripathi: (2023). Local welfare system response to refugees: Between innovations, efficiency, and creating unequal opportunities. Journal of Ethnic and Migration Studies, 49(1), 350-370. https://doi.org/10.1080/1369183X.2021.1905506
  • Mackenney, R. (1989). The city-state: 1500-1700. Humanities Press International.
  • Olga, L. (2013). A Border within a Border: The Migrants’ Squatter Settlement in Patras as a Heterotopia. Journal of Borderlands Studies, 28(1), 1-13. https://doi.org/10.1080/08865655.2012.751731
  • Oliver, C., Dekker, R., Geuijen, K., & Broadhead, J. (2020). Innovative strategies for the reception of asylum seekers and refugees in European cities: Multi-level governance, multi-sector urban networks and local engagement. Comparative Migration Studies, 8(1), 30. https://doi.org/10.1186/s40878-020-00189-y
  • Oner, A. C., Durmaz-Drinkwater, B., & Grant, R. J. (2021). Precarity of refugees: The case of Basmane-İzmir, Turkey. Journal of Ethnic and Migration Studies, 47(20), 4651-4670. https://doi.org/10.1080/1369183X.2020.1732591
  • Oomen, B. (2021). Chapter 19: Cities, refugees and migration. Edward Elgar.
  • Penbecioğlu Savran, S., & Demirkol, A. (Ed.). (2024). Dış göçün odağında Türkiye kentleri: Kuram, uygulama ve mekânın değişimi. İdeal Kent Yayınları.
  • Relph, E. C. (1976). Place and Placelessness. Pion.
  • Relph, E. (2015). Sense of Place: an Overview. http://www.placeness.com/sense-of-place-an-overview/ (28.08.2025).
  • Sanyal, R. (2012). Refugees and the City: An Urban Discussion. Geography Compass, 6(11), 633-644. https://doi.org/10.1111/gec3.12010
  • Saraçoğlu, C., & Bélanger, D. (2018). Mekan, Yer ve Şehir: Türkiye’de Suriyeli Karşıtlığının Kentteki Görünümleri. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 16(62), 46-73.
  • Saraçoğlu, C., & Bélanger, D. (2019). Türkiye’deki Suriyeli Mülteci İşçileri Konumlandırmak: Mekânsal Ayar, Sermaye ve Devlet. Praksis, 51, 159-179.
  • Saraçoğlu, C., & Bélanger, D. (2021). Governance through discipline in the neighbourhood: Syrian refugees and Turkish citizens in urban life. Canadian Geographies / Géographies Canadiennes, 65(4), 463-475. https://doi.org/10.1111/cag.12704
  • Sarıoğlu, G. (2019). İstanbul Esenyurt’taki Suriyelilere İlişkin Medya Analizi. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 2(1), 192-211. https://doi.org/10.33712/mana.512330
  • Savran, S., & Sat, N. A. (2019). Ankara’da Suriyeli Göçmenlerin Yer Seçimi Tercihlerinin İncelenmesi ve Bir Etnik Kentsel Adacık Örneği Olarak Önder, Ulubey, Alemdağ Mahalleleri. Journal of Ankara Studies / Ankara Araştırmaları Dergisi, 7(2), 283-302. https://doi.org/10.5505/jas.2019.33154
  • Seamon, D., & Sowers, J. (2008). Place and Placelessness (1976): Edward Relph. Key Texts in Human Geography. Sage. https://doi.org/10.4135/9781446213742.n6
  • Seethaler-Wari: (2018). Urban Planning for the Integration of Refugees: The Importance of Local Factors. Urban Planning, 3(4), 141-155. https://doi.org/10.17645/up.v3i4.1696
  • Sibley, D. (1995). Geographies of exclusion: Society and difference in the West. Routledge.
  • Smith, K. B., & Larimer, C. W. (2018). The public policy theory primer (Third edition). Routledge.
  • Stokols, N., & Shumaker: (1981). People in places: A transactional view of settings.
  • Şengül, H. T. (2009). Kentsel çelişki ve siyaset: Kapitalist kentleşme süreçlerinin eleştirisi. İmge Kitabevi.
  • Şiriner Önver, M., Kanbak, A., & Pınarcıoğlu Ocakhan, N. Ş. (2022). Examination of Metropolitan Municipalities in Turkey with Urban Refugees. Journal of Current Debates in Social Sciences, 5(2), 147-156. https://doi.org/10.29228/cudes.66988
  • Toruńczyk-Ruiz, S., Cárdenas, D., & Verkuyten, M. (2024). Born a local or living like one: Understandings of local belonging and outgroup attitudes. Current Research in Ecological and Social Psychology, 6, 100199. https://doi.org/10.1016/j.cresp.2024.100199
  • Tuan, Y.-F. (1972). Topophilia: A Study of Environmental Perception : Attitudes and Values. Department of Geography, University of Minnesota.
  • Tuan, Y.-F. (1975). Place: An Experiential Perspective. Geographical Review, 65(2), 151-165. https://doi.org/10.2307/213970
  • Tuan, Y.-F. (1977). Space and Place: The Perspective of Experience. E. Arnold.
  • Tuan, Y.-F. (1979). Space and Place: Humanistic Perspective. Içinde S. Gale & G. Olsson (Ed.), Philosophy in Geography (ss. 387-427). Springer Netherlands. https://doi.org/10.1007/978-94-009-9394-5_19
  • Tumen, S. (2023). The case of Syrian refugees in Türkiye: Successes, challenges, and lessons learned (World Development Report 2023: Migrants, Refugees, and Societies).World Bank.https://thedocs.worldbank.org/en/doc/a007833298df4b9c3735602711dd9289-0050062023/original/WDR2023-Turkey-case-study-FORMATTED.pdf
  • Tümtaş, M. S. (2018). Toplumsal Dışlanmadan Vatandaşlık Tartışmalarına Suriyeli Kent Mültecileri. Akdeniz İİBF Dergisi, 18(37), 26-47. https://doi.org/10.25294/auiibfd.420796
  • Ulubay, S., & Önal, F. (2022). Göç tartışmaları bağlamında yabancılaşmanın kaynağı olarak mekân. Megaron, 17(2), 264-273. https://doi.org/10.14744/MEGARON.2022.97957
  • UNDP Türkiye. (2024). Anasayfa. Sürdürülebilir Kalkınma İçin Küresel Amaçlar. https://www.kureselamaclar.org/
  • Young, I. M. (1990). Justice and the Politics of Difference. Princeton University Press.
There are 79 citations in total.

Details

Primary Language Turkish
Subjects Urban Policy
Journal Section Research Article
Authors

Atahan Demirkol 0000-0002-7185-5781

Submission Date April 15, 2025
Acceptance Date December 12, 2025
Publication Date March 16, 2026
IZ https://izlik.org/JA98MB62EP
Published in Issue Year 2026 Volume: 35 Issue: 2026

Cite

APA Demirkol, A. (2026). Mültecilerin Kentte Ötekileştirilmesi: Kamu Politikasının Yoksunluğu Kente Karşı Suç Mudur? Çağdaş Yerel Yönetimler, 35(2026). https://izlik.org/JA98MB62EP

Aim & Scope

Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, yerel yönetimler, kent ve çevre alanındaki özgün bilimsel çalışmaları yayınlayan çift-kör hakemli bir akademik dergidir. Derginin amacı, bu alanlardaki ulusal ve uluslararası düzeyde bilimsel niteliklere sahip çalışmaları yayımlayarak akademik ve bilimsel bilgi üretimine katkı sağlamaktır.

Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi (ÇYYD), kent, kentleşme, kent politikaları, kent yönetimi, kentsel sorunlar, yerel yönetimler, yerel yönetimler maliyesi, yerel siyaset, belediyecilik, çevre politikaları, çevre sorunları konularıyla ilgili tarihsel, kuramsal, güncel ve karşılaştırmalı tartışmalar yürüten özgün makaleleri kabul eder.

Yazılar belirtilen konu başlıklarıyla ilgili olsa dahi, yayın politikasına uygun olmaması halinde iade edilir. 

MAKALE YAYIM İLKELERİ VE YAZIM KURALLARI
1. Genel İlkeler
Çalışmanızı dergimizin yazım kurallarına göre düzenlemeden önce lütfen Etik İlkeler ve Yayın Politikası sayfamızı inceleyiniz.
Makaleniz dergimizde yayınlanmak için gerekli ön koşulları sağlıyor ise makale gönder butonuna basmadan önce Makale Yükleme Süreci Kontrol Listesi’nden tüm belgelerin hazır olduğunu teyit ediniz.
Dergiye başvuru, değerlendirme, yayın süreci ve bilgilendirmeler TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark sistemindeki https://dergipark.org.tr/tr/pub/cyy adresi üzerinden yapılır. Başvuruda sisteme yüklenecek makale, derginin Yazım Kuralları sayfasında belirtilen ilkelere, şekil şartlarına, atıf usullerine ve yazıldığı dilin yazım kurallarına uygun olarak düzenlenmiş ve telif hakkı devri formu doldurularak tüm yazarlar tarafından imzalanmış olmalıdır. Telif Hakkı Devir Formuna Formlar ve Kılavuzlar sekmesinden ve Etik İlkeler ve Yayın Politikası sekmesinden ulaşabilirsiniz.
Dergiye gönderilen makaleler ilk değerlendirme aşamasında:
• DergiPark sistemine girilmesi gerekli bilgilerin,
• Yazım kuralları şablonuna göre hazırlanmış makale dosyasının,
• Varsa etik kurul izninin, yoksa etik kurul iznine tabi olmayan araştırma beyanının,
• Etik Beyan formunun,
• Telif hakkı devir formunun,
• Benzerlik raporunun,
• Yazar katkısı beyan formunun bulunup bulunmadığı
• Derginin Makale Yayım İlkeleri ve Yazım Kuralları’na uygun olup olmadığı kontrol edilerek uygun bulunmayan başvurular reddedilir.
A. Makale Yükleme Sürecine İlişkin Genel Kurallar
1. Makaleler, “MS Word” formatında kayıtlı olmalı ve TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark sistemindeki Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi sayfasına https://dergipark.org.tr/tr/pub/cyy adresinden üye girişi yapılarak yüklenmelidir.

2. Sisteme makale dosyası ile birlikte Telif Hakkı Devir Formu ve Benzerlik (İntihal) Raporu da yüklenmelidir. Editör kurulunca belirlenen benzerlik oranı üst sınırı % 20’dir.

3. Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, Etik Kurul İzni sisteme yüklenmelidir. Eğer etik kurul izni gerekli değil ise Etik Kurul İznine Tabi Olmayan Araştırma Beyanı Formunun doldurulup tüm yazarlar tarafından imzalanarak sisteme yüklenmesi gerekmektedir. Formu indirmek ve diğer doküman ve formları görmek için Formlar ve Kılavuzlar sekmesini ziyaret ediniz.
4. Etik Beyan Formu doldurulmalıdır.

5. Yazarların makaleye olan katkılarını açıklayan beyanlarını içeren Yazar Katkısı Beyan Formunu doldurup imzaladıktan sonra sisteme yükleyiniz. Formu indirmek ve diğer doküman ve formları görmek için Formlar ve Kılavuzlar sekmesini ziyaret ediniz.

6. Yazar bilgileri sisteme eksiksiz olarak girilmeli, birden fazla yazar olması durumunda “yazar ekle” seçeneğinden yazar sıralamasına dikkat edilerek tüm yazarlar eklenmeli ve iletişim yazarı belirtilmelidir. Etik ilkeler gereğince, makale başvurusu sonrasında yazar ekleme, çıkarma ve/veya yazar sıralaması değişikliği yapılamaz. Yazar bilgilerine uluslararası geçerliliği bulunan https://orcid.org/ adresinden alınacak ORCID (Open Researcher and Contributor ID) numarası da girilmelidir.

7. Makale DergiPark sistemine yüklenirken “Editöre Not” kısmına aşağıdaki bilgiler yazılmalıdır (varsa yazarların editöre iletmek istedikleri diğer notlar da bu alana yazılabilir): Makale daha önce bildiri, tez vb. olarak herhangi bir yerde sunulmuşsa ya da proje/araştırma desteğinden yararlanılarak hazırlanmışsa bu durumu açıklayan not; makalenin türü (araştırma makalesi, derleme, olgu sunumu vb.); “UAK Doçentlik Sınavına Başvuru Şartları” “temel alan” tablolarından makalenin konu alanına uygun “bilim alanı” ve “kodu”.

8. DergiPark’a değerlendirilmek üzere yüklenen makale dosyası hakemlerle paylaşılan değerlendirme sürümü olduğundan kör hakemlik politikası gereğince aşağıdaki anonim olma şartlarını sağlamalıdır:
a. Yazarı tanımlayan bilgiler tam metin dosyasından kaldırılmalıdır.
b. Dosya özelliklerinde yer alan belge yazar adları, yorumlar veya diğer tanımlayıcı bilgiler anonim hale getirilmelidir. (Bunun için Microsoft Word formatındaki dosyalarda menüden aşağıda verilen işlem sırası ile işlemleri yapınız;
Dosya > Sorunları Denetle > Belgeyi İncele menüsünden > Belgeyi İncele > Denetle > Belge Özellikler ve Kişisel Bilgiler > Tümünü Kaldır > Kapat > Kaydet.
c. Sisteme yüklenen belgelerin dosya adlarında (makale dosyası ve ek materyaller de dahil olmak üzere) yazar adları veya kimlik bilgileri olmamalıdır.
d. Yazar kendi çalışmalarında yapacağı atıflarda mevcut makalede kendi kimliğini ifşa edecek nitelikte önceki çalışmalarına atıf yapmaktan kaçınmalıdır.

9. Hakem değerlendirmesi sonucunda revizyonu gerçekleştiren ve güncel makalesini sisteme yükleyen yazarlar, aynı zamanda hakemlerin hangi düzeltme önerileri için ne tür değişiklikler yaptıklarını gösteren hakeme cevap dosyasını da sisteme yüklemelidir.
B. Makale Formatına İlişkin Genel Kurallar

Makale yazım şablonuna ulaşmak için tıklayınız.

1. Dergiye gönderilen makaleler, şekiller, tablolar ve kaynakça, genişletilmiş özet hariç, 5000-9000 kelime arasında olmalıdır.
2. Türkçe özet (150-250 kelime civarı) ve anahtar kelimeler (en fazla 5 kelime), makalenin İngilizce başlığı, İngilizce özet ve anahtar kelimeler tam olmalıdır.
3. Her çalışma sırasıyla Türkçe başlık ve öz, Türkçe anahtar kelimeler, İngilizce başlık ve abstract, İngilizce anahtar kelimeler, Giriş, Ana Metin, Yöntem, Bulgular, Sonuç ve Tartışma, Kaynakça ve Extended Abstract bölümlerini içermelidir.
4. Makalenin en sonuna (Kaynakça'dan sonra) İngilizce genişletilmiş özet (Extended Abstract) eklenmelidir. Genişletilmiş özet, tercihen 1000-1200 kelime aralığında olmalı; çalışmanın amacını, sorununu, metodunu, bulgularını ve sonuçlarını tercihen alt başlıklar halinde açık bir şekilde vermelidir. Genişletilmiş özet içindeki alt başlıklar, çalışmanın türüne göre çeşitlilik gösterebilir.

5. Tezden/Projeden Üretilmiş Yayınlar: Eğer çalışma, tez veya proje çalışmasının bir kısmını içermekte ya da bunlardan üretilmiş ise, bu bilgi mutlaka dipnot olarak belirtilmeli ve gerekli açıklama yapılmalıdır.
2. BİÇİMSEL ÖZELLİKLER

Sayfada sağdan, soldan, alttan ve üstten 2,5 cm boşluk olmalıdır.
Times New Roman 12 punto kullanılmalı, satır aralığı 1 (Tek) olmalıdır.
Paragraflar "iki yana yaslı metin" şeklinde olmalıdır.
Paragraflar bir tab (1,25cm) içeriden başlamalıdır.
Paragraf Aralığı (before-önce) 0 nk, (after-sonra) 6 nk olmalıdır.
Dipnot ve Dipnot Metin Boyutu: Times New Roman – 9 punto
Metinde APA Atıf sistemi kullanılması istenmekle birlikte gerekmesi haline açıklayıcı dipnotlar verilebilir. Bu açıklayıcı dipnotlar Başvurular kısmından 1, 2, 3…. şeklinde verilmeli. Yazarların bilgileri için verilen dipnotlar ise *, **, *** ……. şeklinde verilmelidir.
Tablo İçi Bilgiler: 10 punto
Kaynakça 10 punto ve sola yaslı kullanılmalıdır.
Makale başlığı 18 punto, koyu, ilk harfler büyük, ortalanmış,
Yazar isimleri 14 punto, koyu, adları küçük, soyadları büyük harf, sağa yaslı,
Öz, Anahtar Kelimeler, Abstract, Keywords ve metinleri italik, 10 punto,
Makale başlığının İngilizcesi koyu, italik, 12 punto ve sola yaslı,
Giriş ve Sonuç Başlıkları numaralandırılmamalıdır. 14 punto, sola yaslı, koyu.
BAŞLIKLAR
1. Düzey:
Sola yaslı, Koyu, Baş Harfleri Büyük, 14 punto
1.1. Düzey:
Sola yaslı, Koyu, Baş Harfleri Büyük, 12 punto
1.1.1. Düzey:
Sola yaslı, koyu, küçük harf, 11 punto
1.1.1.1. Düzey:
Sola yaslı, italik, küçük harf, 11 punto

Kısaltmalar, ilk gösterildiği zaman açık biçimde ve kısaltılmış biçimi parantez içinde yazılmalıdır. Daha sonraki gösterimlerde ise kısaltılmış hâli verilmelidir.
Tablo ve şekil numarasından sonra nokta konulup tablo ve şekil başlığı verilmelidir. Başlıkların ilk kelimeleri büyük harflerle başlamalıdır (Örnek: Tablo 1. Yıllara Göre Kişi Başına Gelir). Eğer tablo veya şekil başka bir eserden alınmışsa, kaynak italik olarak küçük punto ile atıf kurallarına uygun biçimde tablo veya şeklin altında yer almalıdır.
Metin içinde, üç satırı geçmeyen doğrudan alıntılarda “çift tırnak” kullanılmalıdır. Metinde doğrudan alıntılar dışında çift tırnak kullanılmamalıdır.
Bir kaynaktan uzun (üç satırı geçen) alıntı yapıldığında, sağ ve soldan girintili (0,5 cm) ve 10 punto ile yazılmalıdır (tırnaksız). Alıntının sonunda, aktarılan kaynak sayfa numarası ile birlikte parantez içinde verilmelidir.

Metin içindeki özel terim ve tabirler ‘tek tırnak’ içinde gösterilmelidir. Özel isim değilse tırnağın içindeki kelimeler küçük harflerle yazılmalıdır. Vurgulanmak istenen kelime veya ifadeler için (altı çizili ya da koyu yerine) tek tırnak veya italik tercih edilmelidir.
Metnin içindeki yabancı kelimeler italik yazılmalıdır. Türkçe bir terim ya da tabirin yabancı dildeki karşılığı da verilecekse parantez içinde italik yazılmalıdır.
Metin içinde geçen sayılar, tek haneli ise yazı ile yazılmalı, iki ya da daha çok haneli ise rakamla yazılmalıdır.
Metin içinde numaralandırma yapılırken inci/üncü/uncu ekleri yerine nokta tercih edilmelidir.
Yüzde kelimesi için % işareti kullanılmalıdır.
Bir alıntı başka bir alıntının içinden yapıldıysa ‘akt.’ ifadesiyle atıf verilmelidir.

Çağdaş Yerel Yönetimler dergisi, kaynakça ve atıf verme kuralları doğrultusunda APA sistemini referans almaktadır. Kaynakça, 'Kaynakça' başlığı altında verilmelidir. Makaleler sisteme yüklenmeden önce APA 7 kurallarına göre düzenlenmelidir. APA 7 sistemine göre düzenlenmemiş çalışmalar, değerlendirmeye alınmadan önce bu sorunun giderilmesi için yazara geri gönderilmektedir.
APA 7 formatına ilişkin detaylı bilgilere: https://apastyle.apa.org/style-grammar-guidelines/references/examples sitesinden erişim sağlanabilir. Metin içi gönderme ve atıflarda ana metnin dili dikkate alınarak Türkçe ile İngilizce atıf verme ve kaynak gösterme farklılıkları gözetilmelidir.
Kaynakçada sadece yazıda gönderme/atıf yapılan kaynaklara yer verilmeli, metin içinde kullanılmayan herhangi bir kaynak, kaynakçada yer almamalı ve kaynaklar, yazar soyadına göre alfabetik olarak sıralanmalıdır.
Bir yazarın aynı tarihte yayınlanmış birden fazla yayınından yararlanılmışsa, yayınları birbirinden ayırmak için sırasıyla “a, b, c,...” ibareleri kullanılmalı ve bu kullanım gerek metin içinde kaynak gösterme sırasında, gerekse kaynakça bölümünde yer almalıdır.
Çalışmaların imla ve noktalamasında Türk Dil Kurumu İmla Kılavuzu esas alınmalıdır: https://www.tdk.gov.tr/tdk/kurumsal/yazim-kilavuzu.
Bir parantez içinde birden fazla yazara atıf verilmesi durumunda çalışmalar “ ; ” (noktalı virgül) ile ayrılmalıdır: (Creswell, 2014; Yıldırım & Şimşek, 2013)

Metin iç atıf örnekleri:
Tek yazarlı çalışma: (Mardin, 2005: 56) (Creswell, 2014: 126)
İki yazarlı çalışma: (Horkheimer ve Adorno, 1995: 35)
Üç ve daha fazla yazarlı çalışma: (Held vd., 2012: 215)
Kurum isimleri :
Metin içinde ilk kez atıf: (World Health Organization [WHO], 2020)
Tekrar eden atıflar: (WHO, 2020)

Bir parantez içinde birden fazla yazara atıf verilmesi durumunda çalışmalar “ ; ” (noktalı virgül) ile ayrılmalıdır: (Held vd., 2012: 215; Horkheimer ve Adorno, 1995: 35).


Kaynakça örnekleri:

Kitap:
Tek yazarlı kitaplar:
Mardin, Ş. (2005). Jön Türklerin Siyasi Fikirleri, 1895-1908. İstanbul: İletişim Yayınları.

Aynı yazarın aynı yıl içinde yayınlanmış birden fazla çalışması varsa:
Mardin, Ş. (1990a). Türk Toplumunu İnceleme Aracı Olarak “Sivil…
Mardin, Ş. (1990b). Türkiye’de İktisadî Düşüncenin Gelişmesi…
İki yazarlı kitaplar:
Horkheimer, M. & T. Adorno (1996). Aydınlanmanın Diyalektiği, Felsefi Fragmanlar I. (Çev. Oğuz Özügül). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.

Üç yazardan fazla ise:
Held, D., A. McGrew, D. Goldblatt ve J. Perraton (1999). “Globalization”. Global Governance, 5(4), 483-496.

Yazarı yoksa:
Kitap adı. (2002). Yayıncı.

Not: APA 7’de kitap künyelerinde “yayın yeri” bilgisi yer almamaktadır. Doi numarası varsa sonuna “http…” olarak eklenmelidir. APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir.

Yazarsız/kolektif yayınlar:
TODAİE (1963). Merkezi Hükümet Teşkilatı Kuruluş ve Görevleri, Merkezi Hükümet Teşkilatı Araştırma Projesi Raporu, Ankara: TODAİE Yayını.

Editörlü Kitap (Kitabın Tamamı):
Sağır, Hayriye (2019). Küreselleşme ve Dönüşen Kent. Ankara: Orion Kitabevi.

Not: Tek bir editör bulunan kitaplarda (Editör), birden fazla editörün bulunduğu kitaplarda (Editörler) ifadesi kullanılır. APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir.

Editörlü Kitapta Bölüm:
Gül, Hüseyin (2019). Sürdürülebilir Akıllı Kent Yönetimi ve Politikaları. İç. Küreselleşme ve Dönüşen Kent. (Ed. Hayriye Sağır) (ss. 97-118). Orion Yayınevi.

Not: Varsa Doi numaraları eklenmelidir. APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir.

Makale:
Kaynakça:
Sızan, E. B. (2015). Mecliste Ankara: 1920-1923 Yılları Arasında Ankara Belediyesi. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi. 33 (3), 39-70.

Erol, A. M., & Gormez, K., (2025). Fragmentation in the Sense of Community Comparison in Housing Estate and Single-Family Housing Residential Areas. International Review for Spatial Planning and Sustainable Development , vol.13, no.1, 279-302. https://doi.org/10.14246/irspsd.13.1_279

Not: APA 7’de Doi yazımında “Doi: …” şeklindeki yazım kaldırılarak “http” ile başlayan tüm adres yazılması kuralı getirilmiştir. Makalenin Doi numarası varsa eklenmelidir. Makalelerde makale ismi küçük harflerle düz bir font ile dergi ismi ise italik ve büyük harfle başlayacak şekilde yazılmalıdır. Dergi cilt sayısı italik, sayı no. ise parantez içinde ve düz olmalıdır.


Tez:
Erol, Arzu Maltaş (2020). Yeni şehircilik akımı çerçevesinde insan odaklı kentsel dönüşüm ve geleneksel mahalle planlaması: Eskişehir Karapınar Mahallesi örneği [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.


Bildiri:
Görmez, K., & Sızan, E. B., (2018, 11-13 Mayıs). Kent Mekanını Kullanmak: Kentsel Dönüşüm – Kentsel Ayrışma Bır Çukurambar Hıkayesı.[Özet Bildiri]. 8th International Conference Of Strategic Research On Scientific Studies And Education 2018, Vienna, Austria.

İnternet:
OECD (2024). Bir Bakışta OECD Bölgeleri ve Şehirleri 2024. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/en/publications/support-materials/2024/12/oecd-regions-and-cities-at-a-glance-2024_134d05a6/RACG-Policy-Highlights-2024-turkish.pdf


Web sitesinden habere atıf:
Tharoor, Kanishk (2016, Haziran 27). The rise and fall of great world cities: 5,700 years of urbanisation – mapped. https://www.theguardian.com/cities/2016/jun/27/rise-fall-great-world-cities-5700-years-urbanisation-mapped


İhtiyaç duyulan diğer atıf örnekleri için : https://apastyle.apa.org/style-grammar-guidelines/references/examples/ adresi ziyaret edilmelidir.

Bu kurallar 22 Eylül 2025 tarihi itibarıyla güncellenmiştir.

Etik İlkeler
Çağdaş Yerel Yönetimler (ÇYY) uluslararası yayın etiği standartlarına uygun bir şekilde faaliyet gösterir. ÇYY yayın süreçlerinde Yayın Etiği Komitesi (Committee on Publication Ethics, COPE) tarafından yayınlanan Dergi Editörleri İçin Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama İlkeleri (Code Of Conduct And Best Practice Guidelines For Journal Editors) ile Bilimsel Yayıncılıkta Şeffaflık ve En İyi Uygulama İlkeleri (Principles of Transparency and Best Practice in Scholarly Publishing) benimser. Ayrıca Açık Erişim Dergiler Rehberi (Directory of Open Access Journals, DOAJ) ve Açık Erişim Akademik Yayıncılar Birliği (Open Access Scholarly Publishers Association, OASPA) tarafından yayınlanan yayın etiği standartlarını takip eder.
Şeffaflık İlkesi
Dergi işleyişi şeffaftır ve önceden belirlenen usullere tabidir. Makale kabul süreci Dergipark sistemi üzerinden, ilgili birim ve kişilerin her an bilgi alabileceği ve her aşamayı takip edebileceği şekilde yürütülür.
İntihal Politikası
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, değerlendirme süreci başlamadan önce yazar(lar)dan; “iThenticate”, “Turnitin” “İntihal.net” gibi intihal programlarınca taratılan makalenin “İntihal Raporunu” sisteme yüklemelerini istemektedir. Makaleye ilişkin İntihal Raporundaki benzerlik oranı ve çalışmanın yazım kuralları ve ilkelerine uygunluğuna bakıldıktan sonra değerlendirme süreci Editörler Kurulu tarafından başlatılmaktadır. Makalelerin İntihal Raporundaki benzerlik oranı %20’yi geçmemelidir; %20’den fazla benzerlik gösteren makaleler reddedilmektedir.
Gizlilik Beyanı
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi Yönetim Sistemi’nde girilecek veriler (isim, elektronik posta adresleri gibi kişisel bilgiler vb.) kesinlikle üçüncü kişilerle paylaşılmaz ve başka amaçlarla kullanılmaz.
Telif Hakkı
Makalelerdeki düşünce ve öneriler ile kaynakların doğruluğundan yazarlar sorumludur. Dergide yayımlanan makalelere telif hakkı ödenmez. Yayımlanan makalelerin telif hakları yazara ait olmakla birlikte, yazar(lar), derginin makaleyi yayımlama ve kendilerini orijinal yayıncı olarak tanımlama yetkisini kabul eder. Makale dosyası yüklenirken, mutlaka “Telif Hakkı Devir Formu” da ıslak imzalı olarak doldurulup PDF dosyası olarak yüklenmelidir.
Açık Erişim
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi'ndeki tüm çalışmalar CC BY-NC 4.0 lisansı altında yayımlanmaktadır.
Yapay Zeka Politikası
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi’ne gönderilen çalışmalarda kullanılan üretken yapay zekâ araçlarının isim/isimleri, hangi amaçlarla ve ne ölçüde kullanıldığı çalışmanın sonunda yer alan notlar kısmında beyan edilmek zorundadır. Bu beyanın yapılmadığı çalışmalarda, üretken yapay zekâ araçlarından faydalanıldığı tespit edildiği takdirde çalışma doğrudan reddedilecek ve etik ihlal çerçevesinde değerlendirilecektir. Çalışmanın içeriğinin yapay zeka tarafından oluşturulmaması temel ilkelerimizdendir. Ancak aşağıdaki kurallara dikkat edilmesi gerekmektedir.
1. Üretken yapay zekâ araçlarından faydalanılması durumunda ilgili araçlar yazar olarak eklenmemelidir.
2. Üretken yapay zekâ araçları, özet, genişletilmiş özet gibi sınırlı bölümlerinin çevirisinde veya dil bilgisi kontrolünde kullanılabilir. Ancak bir metnin tamamının üretken yapay zekâ araçlarıyla çevirisi kabul edilmemektedir.
Editörler ve hakemler için;
Hakem değerlendirme süreçlerinde yazarların çalışmalarının hakemler tarafından yapay zekâ uygulama ve platformlarına yüklenmesi kör hakemlik ve etik ilkelerin ihlali anlamına geleceği gibi fikri mülkiyet hakları bakımından da sorunlar oluşturabilecektir.

Yayın Politikası
Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, yerel yönetimler, kent ve çevre alanındaki özgün makaleleri kabul etmektedir. Devam eden ya da savunulmuş yüksek lisans tezleri ile devam eden doktora tezlerinden üretilmiş makaleler ve herhangi bir kongrede sunulmuş (özeti yayımlanmış ya da yayımlanmamış) bildirilerin genişletilmesiyle hazırlanan makaleler kabul edilmemekte ve değerlendirmeye alınmamaktadır.
Yazarlar makalelerini Dergipark sistemi üzerinden dergiye yollarlar (Dergipark’a ilişkin ayrıntılı bilgi için bkz. https://dergipark.org.tr/tr/pub/page/about). Yazışmalar dahil olmak üzere derginin bütün süreçleri Dergipark sistemi üzerinden gerçekleştirilir. Makale süreçleri, dosyalar ve yazışmalar Dergipark üzerinden arşivlendirilir.
Yazarlar birden fazla makale için başvuru yapamazlar. Yazara (ya da yazarlardan birine ait) süreci devam eden makale yayınlandıktan sonra başka bir makale için başvurulabilir. Yazarın kabul almış diğer makalesinin basımı ancak bir sonraki ciltte yapılabilir.
Dergi editörleri ve yayın kurulu üyeleri görevleri süresince Dergide değerlendirilmek üzere makale başvurusu yapamaz ve makale yayımlayamaz.
Yazar ve hakemlerle iletişim DergiPark sistemi üzerinden ve dergiye ait cyydergisi@hbv.edu.tr adresi üzerinden gerçekleştirildiğinden yazarlar ve hakemler iletişim adresi olarak belirttikleri e-posta adresini kontrol etmelidirler.
Başvuru için gerekli belgeleri yüklediği uygun bulunan makaleler ön değerlendirme aşamasında, Editörler Kurulu tarafından kapsamı, dergi politikası, yazım kuralları, alana özgün katkısı ve bilimsel anlatımı yönünden incelenir, uygun bulunmayan makaleler doğrudan reddedilir.
Çalışmalar, ön değerlendirme ölçütlerini karşılamaları halinde iki hakeme gönderilir. İki hakemin birbirine zıt görüş bildirmesi halinde, editörün gerekli görmesi durumunda, üçüncü bir hakeme başvurulabilir. Hakemlerin ve yazarın kimlikleri bu süreçte çift taraflı kör hakemlik politikası gereğince gizli tutulur. Hakemler için verilen değerlendirme süresi, hakemin değerlendirmeyi kabul ettiği tarihten itibaren 15 gündür. Hakemin talebi halinde süre 15 gün daha uzatılabilir. Hakem değerlendirmesi tamamlanan makalelerin yazarlarına hakem raporları sistem üzerinden e-posta ile gönderilir. Düzeltme istenmesi halinde hakem raporlarının yazara gönderildiği tarihten itibaren 15 gün içinde düzeltilmiş makale ve düzeltme raporunun sisteme yüklenmesi gerekmektedir. Yazarın talebi halinde süre 15 gün daha uzatılabilir.
Hakem raporları doğrultusunda makalenin yayımlanıp yayımlanmamasına, editörler ve yayın kurulu karar verir. Makalenin revizyonlarının tamamlanmış olması, makalenin kabul edileceği anlamına gelmemektedir. Süreç, hakem değerlendirmeleri neticesinde, editör ve yayın kurulu tarafından ret kararıyla da sonuçlanabilir.
Kural olarak yayım süreci tamamlanmış çalışmalar sonraki ilk sayıda yayımlanır. Ancak Editörler Kurulu, değerlendirme sürecini başarıyla tamamlayan makalelerin yayımlanmasını sayının tematik bütünlüğü, teknik düzenleme süreci ya da önceki sayılarda yer alan benzer konulu makale sayısı gibi ölçütler doğrultusunda bir sonraki sayıya erteleyebilir.
Yayımı uygun görülen makaleler dizgi aşamasına alınır, uygun görülmeyen makaleler ise reddedilir. Dergideki makalelerin bilimsel sorumluluğu yazara aittir. Yayınlanmış çalışmaların yazarlarına telif ücreti ödenmez. Dergide yayımlanmış makaleler Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi onayı olmadan başka bir yerde yayımlanamaz ve çoğaltılamaz.
Derginin benimsediği açık erişim politikası gereğince, makalelerin tam metinleri dahil olmak üzere, dergi içeriği tüm kullanıcılara ücretsiz olarak sunulmaktadır. Yayımlanmış çalışmalardan kaynak göstererek alıntı yapılabilir.

Dergiye değerlendirilmek üzere makale gönderen yazarlar derginin “Makale Yayım İlkeleri ve Yazım Kuralları”nı ve belirtilen telif koşullarını kabul etmiş sayılırlar. Söz konusu kural ve ilkelere uymayan makalelerden yazar(lar)ı sorumludur. Editör Kurulu’nun ilgili kural ve ilkelere uymadığı tespit edilen makaleleri “değerlendirme sürecinin herhangi bir aşamasında” “reddetme” hakkı bulunmaktadır.

Yazarların Sorumlulukları
Gönderilen makaleler derginin amaç ve kapsamına uygun olmalıdır.
Makalelerin bilimsel ve etik kurallara uygunluğu yazarların sorumluluğundadır. İntihal, duplikasyon, sahte yazarlık/inkâr edilen yazarlık, araştırma/veri fabrikasyonu, dilimleme, dilimleyerek yayım, telif hakları ihlali ve çıkar çatışmasının gizlenmesi, etik dışı davranışlar olarak kabul edilir. Etik standartlara uygun olmayan tüm makaleler (fark edilmesi halinde) yayım sürecinden çıkarılır.
Yazar makalenin orijinal olduğuna, daha önce başka bir yerde yayımlanmadığına ve başka bir yerde, başka bir dilde yayımlanmak üzere değerlendirmede olmadığına dair imzalı matbu Etik Beyan Formunu sisteme yüklemelidir.
Telife bağlı materyaller (örneğin tablolar, şekiller veya büyük alıntılar) gerekli izin ve teşekkürle kullanılmalıdır. Başka yazarlar ile katkıda bulunanların çalışmaları ya da yararlanılan kaynaklar uygun biçimde kullanılmalı ve referanslarda belirtilmelidir.
Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe akademik ve bilimsel olarak doğrudan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmez. Yazarların isim sıralaması yazarların ortak kararını yansıtır. Tüm yazarlar yazar sıralamasını Telif Hakkı Devir Formunda imzalı olarak belirtmek zorundadırlar.
Yazarlık için yeterli ölçütleri karşılamayan ancak çalışmaya katkısı olan tüm kişi ve kurumlar (teknik destek sağlayan, yazıma yardımcı olan ya da sadece genel bir destek sağlayan, finansal ve materyal desteği sunan kişiler) “teşekkür / bilgiler” kısmında sıralanır.
Yazarlar, araştırmanın sonuçlarını ya da bilimsel değerlendirmeyi etkileyebilme potansiyeli olan finansal ilişkileri, çıkar çatışması ve çıkar rekabetini beyan eder.
Bir yazar yayımlanmış makalesinde belirgin bir hata ya da yanlışlık tespit ederse, bu yanlışlıklara ilişkin düzeltme ya da geri çekme için editör ile hemen temasa geçme ve işbirliği yapma sorumluluğunu taşır.
Yazarlar kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir.
Editörler ve Editör Yardımcılarının Sorumlulukları
Editör, makalenin dergiye ulaşmasından yayımlanmasına kadar bütün yayım ve hakemlik sürecini yöneten ve derginin kalitesinden ve performansından sorumlu olan kişidir. Editör, Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Rektörü tarafından, en az doktor unvanına sahip Üniversite öğretim elemanları arasından üç yıl süre için görevlendirilir. Editör aynı zamanda baş editör sıfatıyla; editör yardımcıları ile dergide görevli diğer editörler arasındaki uyum ve koordinasyon ile yayımın kalitesinden sorumludur.
Her makalenin Dergipark sistemi üzerinden yazarlarca da görünen bir editör yardımcısı bulunur.
Editörler, makaleleri, yazarların etnik kökeninden, cinsiyetinden, uyruğundan, dini inancından, siyasi felsefesinden ve kurumundan bağımsız olarak değerlendirir.
Editörler dergiye gönderilen makaleleri bilimsel nitelik, içerik ve alana katkı açısından değerlendirir ve makalenin yayım sürecine girip girmemesine karar verirler. Bu aşamada makale sürece sokulmaksızın reddedilebilir.
Editör yardımcıları görevli oldukları makalelerin dergi yazım kurallarına uygunluğunu denetler; yazarların gerekli düzenlemeleri yapmasını sağlarlar. Editör yardımcıları ön inceleme süreci tamamlanan makalelerin hakem sürecini başlatır. Editör yardımcıları yazarlarla iletişim kurar ve editörlere gerekli bilgilendirme ve hatırlatmaları yaparlar.
Makaleler editör yardımcıları tarafından çift taraflı kör hakem değerlendirmesine yollanır. Editörler; yazarlar, editörler ve hakemler arasında çıkar çatışmasına izin vermezler. Editörler hakem incelemesinin makul sürede tamamlanmaması halinde hakemle iletişim kurarak sürecin hızlandırılmasını talep edebilir veya yeni bir hakem ataması gerçekleştirebilirler.
Hakem incelemesi sonucunda editörler, hakem raporlarını değerlendirir. Editörler Kurulu toplanarak makalenin kabulüne, üçüncü bir hakeme gönderilmesine veya reddedilmesine karar verirler. Red kararının gerekçesi ve hakem raporları yazara gönderilir.
Makalelere ilişkin tüm bilgiler, makale yayımlanana kadar gizli tutulur.
Baş editör, yazarın bilgisi dahilinde gerektiğinde hata sayfası yayımlayabilir ya da düzeltme yapabilir.
Baş editör, editör yardımcıları ve diğer editoryal rollerden oluşan editörler kurulu, yayım süreçlerinin işleyişinin yayın ilke ve kurallarına uygun ilerlemesini sağlamak için sürekli iletişim ve işbirliği içindedir. Düzenli olarak toplanır ve dergi yayın politikasına ilişkin kararları kolektif bir şekilde alırlar. Editörler kurulunun oluşumunda cinsiyetlerin eşit temsili esastır.

Hakemlerin Sorumlulukları ve Kör-Hakem İncelemesi Politikası
Bilimsel araştırma makaleleri için çift-kör-gizli hakem editör yardımcıları tarafından atanır.
Hakemlerin araştırma, yazarlar ve/veya araştırmaya fon sağlayanlarla çıkar çatışması bulunmaması esastır.
Makalelere atanacak hakemlerin yazarla aynı kurumdan olmaması esastır. Hakem değerlendirmeleri yazarla çıkar çatışması olmayan dış bağımsız hakemler tarafından gerçekleştirilmektedir. Yazarların akademisyen olması durumunda, hakemler mümkünse bir üst unvana sahip akademisyenler arasından, mümkün değilse en az aynı unvana sahip akademisyenler arasından seçilir. Ayrıca yazar ile hakem arasında lisansüstü tez danışmanlığı gibi akademik ilişkilerin bulunmamasına özen gösterilir.
Kör hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgileri gizli tutulur.
Hakemlerin kendilerine Dergipark üzerinden e-posta yoluyla gönderilen makale özetinin ekli olduğu davete 10 gün içinde cevap vermeleri esastır. Bu süre gerekirse iki kere daha 5 gün olarak uzatılır. Hakem daveti süresi içinde kabul etmez veya reddederse ilgili editör yardımcısı sistem üzerinden daveti iptal ederek; başka bir kişiye hakemlik daveti yollayabilir.
Daveti kabul eden hakem, Dergipark hesabı üzerinden makale dosyasına ve hakem değerlendirme formuna erişebilir.
Hakem incelemesi kural olarak 15 gün içerisinde tamamlanır. Gerektiğinde editör yardımcısı bu süreyi uzatabilir. Hakem, makale konusu hakkında kendini yetkin görmüyor ya da zamanında geri dönüş sağlaması mümkün görünmüyorsa, editöre ya da editör yardımcısına bu durumu bildirmeli ve hakem sürecinin iptal edilmesini talep etmelidir.
Hakemler, Hakem Değerlendirme Formunu gerçeğe uygun bir şekilde doldurmak ve bilimsel değerlendirmede bulunmakla yükümlüdür.
Makalelerin dergide yayımlanabilmesi için en az iki hakem tarafından yayıma uygun bulunması gerekmektedir. Hakemler makalede minör ya da majör revizyon yapılmasını talep edebilirler. Bu halde yazardan hakem görüşleri doğrultusunda makalesini düzenlemesi istenir. Minör revizyon halinde düzenlenmiş makale ilgili editör yardımcısı tarafından kontrol edilir. Majör revizyon halinde makale aynı hakeme yeniden gönderilerek düzenlenmiş halinin yayıma uygunluğuna karar vermesi talep edilir.
Hakemlerin ikisinin de yayıma uygun görmedikleri makaleler yayımlanmaz. Hakemlerden birinin makaleyi yayıma uygun görmemesi halinde diğer hakemin makaleye ilişkin yorumları göz önünde bulundurularak makale, editörler kurulu tarafından reddedilebilir veya üçüncü bir hakeme gönderilebilir.
Hakemler, gönderilmiş yazılara ilişkin tüm bilgileri gizli tutarlar. Hakemler ve yayın kurulu üyeleri başka kişilerle makaleleri tartışamazlar. Yazar tarafından herhangi bir telif hakkı ihlali ve intihal fark ederlerse durumu editöre raporlarlar.
Hakemler zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirilir. Nezaketsiz ve bilimsel olmayan değerlendirmeler engellenir.
Danışma Kurulunun Sorumlulukları
Farklı kurumlarda görev yapmakta olan akademisyenlerden oluşan danışma kurulu, derginin işleyişini takip ederek görüş ve önerilerde bulunur.

BİLİMSEL ARAŞTIRMA ETİĞİ
Etik kurulu raporu için şu hususlar dikkate alınmalıdır:
Etik kurul kararı gerektirmeyen çalışmalar için Etik Kurul İznine Tabi Olmayan Araştırma Beyanı Formu (Formlar kısmından ulaşılabilir) doldurulmalıdır. Etik kurul kararı gerektiren çalışmalar için Etik Kurul Onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir. Ayrıca makalelerde araştırma ve yayın etiğine uyulduğuna dair Etik Beyan Formu (Formlar kısmından ulaşılabilir) doldurularak sisteme yüklenmelidir. Etik Kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale sonunda verilmelidir.
Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar şöyledir: Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar. Ayrıca; başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi, kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi gerekmektedir. Daha önce araştırma verilerinin bir kısmı kullanılmış, tez çalışmalarından üretilmiş makaleler dipnot olarak özellikle belirtilmelidir. Üniversite mensubu olmayan araştırmacılar gerekli görüldüğünde Etik Kurul Raporu için bölgelerinde bulunan Etik Kurul’lara başvurabilirler.

Bu kurallar 22 Eylül 2025 tarihi itibarıyla güncellenmiştir.

Hiçbir ad altında yazar veya kurumundan ücret alınmaz

Citation Indexes

TR Dizin

Other Indexes

TR Dizin

Yayın Kurulu

Default avatar
Ayşe Çolpan KAVUNCU YALDIZ

Ayşe Çolpan KAVUNCU YALDIZ, 2016 yılından bu yana Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nde görev yapmaktadır. Lisans eğitimini Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Bölümü'nde tamamladı. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kentleşme ve Çevre Sorunları Anabilim Dalı’nda yüksek Lisansını 2005 yılında bitiren Yaldız, 2012 yılında ODTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Kentsel Politika Planlaması ve Yerel Yönetimler Anabilim Dalı'nda doktorasını tamamladı. İnönü Üniversitesi, Polis Akademisi’nde Yardımcı Doçent olarak görev yaptıktan sonra Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi’nde 2017 yılında Doçentliğini alan Yaldız, 2023 yılında Prof. Olarak halen aynı kurumda görevini sürdürmektedir. Kentsel siyaset, Türk yerel yönetim sistemi üzerine farklı çalışmaları olan Yaldız, aynı zamanda Post-Sovyet coğrafya ve Özbekistan konusunda ve güvenlik çalışmalarında da uzmanlaşmıştır.
Local Administrations , Urban Field Management
Default avatar
Yusuf ŞAHİN
Environmental Management (Other), Urbanization Policies, Local Administrations
Uğur Sadioğlu
Uğur SADİOĞLU

Prof. Dr. Uğur Sadioğlu was born in 1983 in İzmir. He is a faculty member at the Department of Political Science and Public Administration at Hacettepe University. Currently, he serves as the Deputy Director of the Hacettepe University Local Governments Application and Research Center, a member of the Editorial Board of the Hacettepe University Journal of Economics and Administrative Sciences, the Director of the Hacettepe University Lifelong Learning Center, and the Acting Dean of the Hacettepe University Faculty of Communication. Sadioğlu graduated from the Department of Political Science and Public Administration at Hacettepe University in 2006. Between 2008 and 2010, he was a visiting doctoral researcher at Duisburg-Essen University in Germany. He obtained his Ph.D. in 2012 with a dissertation comparing local government reforms in Germany and Turkey. During 2015-2016, he served as a visiting faculty member at the Cologne Center for Comparative Politics at the University of Cologne in Germany, where he also taught courses. His main research areas include public administration theory, new trends in public administration, Turkey's administrative structure, local governance and politics, urbanization policy, urban transformation, smart cities, e-government, and development management. He has worked as a researcher on various projects, including the "Local Administration Reform Project – Ministry of Interior, 2010" and the "Neighborhood Management Research Project, TODAİE and T.C. Ministry of Development, 2012-2013," which focused on local government reforms in Turkey. He also led the "Strengthening the Social Dimension in the Preparation and Implementation of Urban Transformation Projects – T.C. Ministry of Environment and Urbanization, 2017-2018" project. Additionally, he contributed as a researcher to the TÜBİTAK 1003 Project titled "Sustainable Urban Policies: Urban Regions in Turkey from a Quality of Life Perspective." He has participated in projects on local government reforms in Germany and decentralization policies in Europe. His work includes several national and international books on Turkey's administrative structure, Turkish local governments, and local governance in Germany. Recently, he has presented numerous papers at national and international conferences and published many articles in national and international journals on local governments and public administration reform outcomes in Turkey.
Environment Policy, Public Administration, Urbanization Policies, Local Administrations , Urban Field Management
Hasan Yaylı
Hasan YAYLI
Public Administration, Urbanization Policies, Urban Policy, Local Administrations , Political Ecology

Editör

Hazal Ilgın Bahçeci Başarmak
Hazal Ilgın BAHÇECİ BAŞARMAK
Environmental Management, Environment Policy, Urbanization Policies, Urban Policy, Political Ecology, Urban Sociology and Community Studies

Editör Yardımcısı

Default avatar
Yağız AKSAKALOĞLU
Public Administration
Refik Yaslıkaya
Refik YASLIKAYA
Environment Policy, Public Administration, Urban Policy, Local Administrations

Yazım Editörü

Feriştah Yılmaz
Feriştah YILMAZ
Public Administration, Urban Policy, Local Administrations

İstatistik Editörü

Latif Öztürk
Latif ÖZTÜRK
Econometric and Statistical Methods, Statistical Analysis, Quantitative Decision Methods

Son Okuyucu

Banu Aktürk Çetin
Banu AKTÜRK ÇETİN
Public Administration, Urban Policy, Local Administrations

Dil Editörü

Süleyman Sıdal
Süleyman SIDAL
Turkish Political Life, Political Sociology