Pre-service Classroom Teachers' Self-Efficacy Beliefs Regarding the Teaching of Religious Culture and Ethics

Abstract

This study aims to examine the self-efficacy beliefs of pre-service classroom teachers regarding the teaching of Religious Culture and Ethics (RCE). This qualitative research, conducted within the framework of Bandura's (1997) Social Cognitive Theory, employed a phenomenological design. The study group consisted of a total of 32 teacher candidates (24 female and 8 male) in their fourth year of the Classroom Teaching Program at the Faculty of Education of a state university. Data were collected through a semi-structured interview form developed based on a literature review and expert opinions and were analyzed using the content analysis method. As a result of the analysis, the findings were categorized under the themes of positive self-efficacy beliefs, negative self-efficacy beliefs, the reasons for these beliefs, and suggestions for improvement. The research findings revealed that the candidates' self-efficacy beliefs exhibited a complex and dual structure. A large portion of the participants (n=21) stated that they generally felt competent, emphasized the positive contribution of their university education (n=24), and expressed a high level of self-efficacy perception, particularly in teaching concrete topics (e.g., the life of the Prophet Muhammad; n=26), transferring knowledge (n=26), and preparing activities for behavior development (n=23). However, they also expressed limited feelings of inadequacy in explaining the historical context of the same topics, adapting them to students' level, and conveying deeper moral meanings. On the other hand, they reported a serious sense of inadequacy and anxiety in areas such as concretizing abstract religious concepts (n=28), teaching Arabic surahs and prayers (n=11), creating lasting behavioral change (n=11), and managing pedagogical situations arising from student diversity. The underlying factors for these negative beliefs include the abstract nature of the subjects, lack of sufficient practical experience, student diversity, religious sensitivities, and parental influence. In addition, concerns about encountering students from different faiths, cultures, and family backgrounds were found to affect their self-efficacy perceptions. Another striking finding of the study is that a significant portion of the candidates with high self-efficacy beliefs (n=23) tend to prefer teaching courses such as Physical Education or English instead of RCE due to the socio-political sensitivities of the course. This finding indicates that, in addition to pedagogical readiness, contextual and individual psychological factors also play a critical role in the formation of self-efficacy. The research revealed that current teacher education programs, while providing candidates with a theoretical foundation, remain insufficient in preparing them for the complex dynamics of RCE teaching in real classroom settings. Accordingly, it was concluded that it is necessary to increase practice-oriented courses, include multicultural pedagogical approaches, provide early internship experiences, and develop a teacher education model that integrates theory and practice.

Keywords

• Religious Education
• Teaching of Religious Culture and Ethics
• Self-Efficacy
• Pre-Service Classroom Teachers
• Qualitative Research

Sınıf Öğretmeni Adaylarının Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretimine Yönelik Öz Yeterlik İnançları

Abstract

Bu çalışma, sınıf öğretmeni adaylarının Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi (DKAB) öğretimine ilişkin öz yeterlik inançlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Bandura'nın (1997) Sosyal Bilişsel Kuramı çerçevesinde yürütülen bu nitel araştırmada, görüngübilim deseni kullanılmıştır. Çalışma grubunu, bir devlet üniversitesinin Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Programı dördüncü sınıfında öğrenim gören 24’ü kadın ve 8’i erkek olmak üzere toplam 32 öğretmen adayı oluşturmuştur. Veriler, alanyazın incelemesi ve uzman görüşleri doğrultusunda geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Analiz sonucunda bulgular; olumlu öz yeterlik inancı, olumsuz öz yeterlik inancı, bu inançların nedenleri ve geliştirme önerileri temaları altında kategorize edilmiştir. Araştırma bulguları, adayların öz yeterlik inançlarının karmaşık ve ikili bir yapı sergilediğini ortaya koymuştur. Katılımcıların büyük bir bölümü (n=21) kendilerini genel olarak yeterli hissettiklerini belirtmiş, fakültede aldıkları eğitimin olumlu katkısını vurgulamış (n=24) ve özellikle somut konuları (örneğin, Hz. Muhammed'in hayatı; n=26) öğretme, bilgi aktarımı (n=26) ve davranış geliştirici etkinlikler hazırlama (n=23) konularında yüksek öz yeterlik algısına sahip olduklarını ifade etmiştir. Bununla birlikte aynı konunun tarihsel bağlamını açıklama, öğrencilerin seviyesine uygun şekilde anlamlandırma ve derin ahlaki mesajları kavratma boyutlarında sınırlı düzeyde yetersizlik kaygılarının da dile getirildiği görülmüştür. Buna karşılık, soyut dini kavramları somutlaştırma (n=28), Arapça sure ve duaları öğretme (n=11), kalıcı davranış değişikliği oluşturma (n=11) ve öğrenci çeşitliliğinden kaynaklanan pedagojik durumları yönetme gibi alanlarda ise ciddi derecede yetersizlik hissi ve kaygı taşıdıkları tespit edilmiştir. Bu olumsuz inançların temelinde; konuların soyut doğası, yeterli pratik deneyim eksikliği, öğrenci çeşitliliği, dini hassasiyetler ve veli etkisi gibi faktörler öne çıkmaktadır. Ayrıca adayların farklı inanç, kültür ve aile yapılarından gelen öğrencilerle karşılaşma olasılığına ilişkin kaygılarının da öz yeterlik algısını etkilediği belirlenmiştir. Çalışmanın dikkat çekici bir diğer bulgusu, öz yeterlik inancı yüksek olan adayların önemli bir kısmının (n=23), DKAB dersinin taşıdığı sosyo-politik hassasiyetler nedeniyle, bu dersi vermek yerine Beden Eğitimi veya İngilizce gibi dersleri tercih etme eğiliminde olmasıdır. Bu durum, öz yeterlik oluşumunda pedagojik hazırbulunuşluğun yanı sıra, bağlamsal ve bireysel psikolojik faktörlerin de kritik bir rol oynadığını göstermektedir. Araştırma, mevcut öğretmen eğitimi programlarının adaylara teorik bir altyapı kazandırmakla birlikte, onları DKAB öğretiminin gerçek sınıf ortamındaki karmaşık dinamiklerine hazırlamakta yetersiz kaldığını ortaya koymuştur. Bu doğrultuda öğretmen yetiştirme sürecinde uygulama ağırlıklı derslerin artırılması, çok kültürlü pedagojik yaklaşımlara yer verilmesi, erken staj deneyimi sağlanması ve teori ile pratiği bütünleştiren bir öğretmen eğitimi modelinin geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• Din Eğitimi
• Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretimi
• Öz Yeterlik
• Sınıf Öğretmeni Adayları
• Nitel Araştırma

References

1. Akbaş, Ahmet - Çelikkaleli, Öner. “Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretimi öz yeterlik i̇nançlarının cinsiyet, öğretim türü ve üniversitelerine göre i̇ncelenmesi”. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2/1 (2006), 98-110.
2. Aktan, Osman - Yurtcu, Gülseher. “Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretim programı ders kazanımlarının 21. Yüzyıl becerileri açısından i̇ncelenmesi”. Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi 17 (28 Haziran 2024), 13-50. https://doi.org/10.53112/tudear.1414407
3. Aktaş, Hamza. “Di̇n kültürü ve ahlak bi̇lgi̇si̇ öğretmenleri̇ni̇n empati̇ düzeyleri̇ i̇le öğretmen özyeterli̇k düzeyleri̇ arasındaki̇ i̇li̇şki̇”. The Journal of Academic Social Science null/109 (2020), 47-64. https://doi.org/10.29228/ASOS.44501
4. Alev, Sedat. “Öğretmenlerin öz yeterlilik kavramına i̇lişkin algıları: bir olgubilim araştırması”. OPUS International Journal of Society Researches 14/20 (31 Aralık 2019), 956-981. https://doi.org/10.26466/opus.603276
5. Arslantaş, Süleyman. “An Investigation of Preservice Teachers’ Academic Self-Efficacy and Academic Motivation”. International Journal of Modern Education Studies 5/1 (30 Haziran 2021), 146-167. https://dergipark.org.tr/en/pub/ijonmes/article/1052063
6. Aslan, Mahire - Kalkan, Handan. “Öğretmenleri̇n özyeterli̇k algılarının anali̇zi̇”. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 8/16 (2018), 477-494. https://doi.org/10.29029/busbed.434926
7. Aşlamacı, İbrahim. “Öğretmenlerine göre din kültürü ve ahlak bilgisi dersinin din öğretimi modelleri çerçevesinde konumlandırılması”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) 18/2 (28 Aralık 2018), 718-744. https://doi.org/10.30627/cuilah.504960
8. Aydın, Muhammed Şevki. Açık toplumda din eğitimi. İstanbul: Nobel Akademik Yayıncılık, 2. bs., 2018.

9. Bandura, Albert. Self-efficacy: The exercise of control. New York: W H Freeman & Company, 1997. https://www.academia.edu/28274869/Albert_Bandura_Self_Efficacy_The_Exercise_of_Control_W_H_Freeman_and_Co_1997_pdf
10. Bekomson, Achi Ndifon - Ntamu, Blessing Agbo. “Religious Value Orientation and Self-Efficacy among Secondary School Students in Cross River State, Nigeria”. Global Journal of Educational Research 18/2 (05 Aralık 2019), 81-89. https://doi.org/10.4314/gjedr.v18i2.4
11. Berman, Paul vd. Federal Programs Supporting Educational Change: Vol. VII: Factors Affecting Implementation and Continuation (01 Ocak 1977). https://www.rand.org/pubs/reports/R1589z7.html
12. Bhati, Mr Khageswar - Sethy, Tejaswini Priyadarshini. “Self-Efficacy: Theory to Educational Practice.” The International Journal of Indian Psychology 10 (2022), 1123-1128.
13. Bigdeloo, Masoomeh - Bozorgi, Zahra Dasht. “Relationship between the Religious Attitude, Self-Efficacy, and Life Satisfaction in High School Teachers of Mahshahr City”. International Education Studies 9/9 (29 Ağustos 2016), 58-66. https://doi.org/10.5539/ies.v9n9p58
14. Bilgin, Beyza. Eğitim bilimi ve din eğitimi. Ankara: A.Ü. İlahiyat Fak. yanınları, 1988.
15. Bilgin, Beyza - Selçuk, Mualla. Din öğretimi. Ankara: Gün Yayıncılık, 3. bsk., 1997.
16. Bolay, Hayri Süleyman - Sarıkavak, Kazım. Din kültürü ve Ahlak Bilgisi. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Ümit Ofset Matbaacılık., 2001.
17. Bolay, Süleyman Hayri. “Eğitim, din ve değer”. Cumhuriyet’in 75. Yılında Türkiye’de Din Eğitimi ve Öğretimi İlmî Toplantısı, 27-41. http://ktpmakale.isam.org.tr/detayilhmklzt.php?navdil=engandidno=106649andtarama=h%EF%BF%BD&midno=214998750&Dergivalkod=2946
18. Boyraz, Celal - Sari̇Kaya, İsmail. “Sınıf öğretmenliği lisans programının (2018) aday öğretmenlerin öz-yeterlik inançları bağlamında değerlendirilmesi”. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi 5/2 (02 Aralık 2022), 538-559. https://doi.org/10.33400/kuje.1146130
19. Buyrukçu, Ramazan. “Eğitim fakültesi sınıf öğretmenliği bölümü öğrencilerinin din kültürü ve ahlak bilgisi öğretimi ile i̇lgili görüşleri üzerine bir araştırma (burdur eğitim fakültesi örneği)”. Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 17 (Şubat 2006), 89-128. https://makale.isam.org.tr/handle/123456789/172801
20. Coşkun, Mehmet Kamil. “Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından i̇ncelenmesi”. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 5/1 (01 Ocak 2010), 95-109. https://dergipark.org.tr/tr/pub/gopsbad/issue/48556/616519
21. Çeki̇n, Abdulkadir. “Di̇n kültürü ve ahlak bi̇lgi̇si̇ öğretmen adaylarının özyeterli̇k düzeyleri̇”. The Journal of Academic Social Science Studies 6/6 Issue 6 (29 Ağustos 2024), 367-376. https://doi.org/10.9761/JASSS1591
22. Çınar, Fatih - Şener, Nural. “Erken Çocukluk Dönemi Dinî Gelişim Özelliklerine Uygun Ailede Din Eğitimi”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 9/47 (Aralık 2016), 607-615. https://doi.org/10.17719/jisr.2016.1406
23. Demir, Rıdvan (ed.). Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretimi. Ankara: Nobel Akademik, 1. basım., 2022.
24. Demir, Rıdvan (ed.). “Temel eğitim döneminde dini ve ahlaki gelişim”. Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretimi İlkokul 4. Sınıf. 211-234. Ankara: Nobel, 1. Basım., 2022.
25. Demirtaş, Hasan vd. “Öğretmen adaylarının özyeterlilik i̇nançları ve öğretmenlik mesleğine i̇lişkin tutumları”. 23 Ocak 2011. Erişim 02 Mayıs 2025
26. Doğan, Recai - Tosun, Cemal. İlköğretim 4. ve 5. sınıflar için din kültürü ve ahlâk bilgisi öğretimi. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 1. bsk., 2002.
27. Doğan, Sariye. “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Derslerinde Ahlak Eğitiminin Öğretmen Görüşleri Kapsamında İncelenmesi”. Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi 16 (27 Aralık 2024), 542-566. https://doi.org/10.47994/usbad.1503538
28. Ege, Remziye. “Sınıf öğretmeni adaylarının 4. sınıf din kültürü ve ahlak bilgisi dersine ve kendilerine yönelik algı ve beklentileri üzerine bazı düşünceler”. İslâmî Araştırmalar (Dergi) XXXIII/1 (2022), 334-346. http://ktpmakale.isam.org.tr/detayilhmklzt.php?navdil=...tr&midno=169357500&Dergivalkod=0351
29. Eker, Cevat. “Sınıf Öğretmenlerinin Öz-Yeterlilik İnanç Düzeyleri Üzerine Bir Araştırma”. Sosyal Bilimler Dergisi, 172-178. https://doi.org/10.12780/UUSBD225
30. Eker, Cevat - Seçkin, Pelin Çelik. “İ̇ngilizce öğretmenlerinin mesleki öz yeterlilik algılarının çeşitli değişkenlere göre i̇ncelenmesi”. Journal of social, humanities and administrative sciences (joshas) 8/54 (29 Ağustos 2024), 818-826. https://doi.org/10.29228/JOSHAS.63309
31. Erden, Münire. Öğretmenlik mesleğine giriş. İstanbul, Alkım yayınları., 2001.
32. Fidan, Nurettin - Erden, Münire. Eğitime giriş. İstanbul: Alkım, 1998.
33. Göçeri, Nebahat. “Çukurova üniversitesi eğitim fakültesi sınıf öğretmenliği bölümünde okutulan DKAB derslerine dair öğrencilerin değerlendirmeleri”. Türkiye’de Okullarda Din Öğretimi. ed. Recep Kaymakcan vd. 677-701. İstanbul: DEM Yayınları, 2011.
34. Göçeri, Nebahat. “Dinî eğitim ile din eğitimi kavramları üzerine bir analiz denemesi”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) 2/1 (01 Mart 2002), 49. https://dergipark.org.tr/tr/pub/cuilah/article/54545
35. Hökelekli, Hayati. “Din Değerler ve Eğitim”. Eskiyeni 3 (24 Kasım 2006), 46-56. http://dergipark.org.tr/tr/pub/eskiyeni/issue/37291/435139
36. İlhan Beyaztaş, Dilek. “Sınıf eğitimi öğrencilerinin i̇ngilizce öğretimine yönelik öz-yeterlik i̇nançları”. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 20/1 (01 Nisan 2018), 265-280. https://doi.org/10.17556/erziefd.316605
37. Jurek, Krzysztof vd. “The Mediating Role of Spiritual Engagement in the Relationship between Religiosity and Religious Coping. Cross-Sectional Study among Polish Students”. Journal of Modern Science 52/3 (31 Ekim 2023), 634-669. https://doi.org/10.13166/jms/173502
38. Kalkan, Melek. “Sosyal öğrenme kuramı”. Eğitim Psikolojisi. ed. Yaşar Özbay - Serdar Erkan. 245-269. Ankara: Pegem Akademi, 6. Basım, 2018.
39. Karacaoğlu, Ömer Cem. “Öğretmenleri̇n yeterli̇li̇k algıları”. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 5/1 (01 Mart 2008), 70-97. http://dergipark.org.tr/tr/pub/yyuefd/issue/13713/166026
40. Kaymakcan, Recep - Meydan, Hasan. Ahlak değerler ve eğitimi. İstanbul: Değerler Eğitimi Merkezi, 2014.
41. Keyifli, Şükrü. “Eğitim ve din eğitimi”. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) 13/2 (01 Haziran 2013), 31-54. https://dergipark.org.tr/tr/pub/cuilah/issue/4185/54895
42. Kim, Hyang-Il. “Investigating the Roles of the Four Sources of Self-Efficacy Beliefs in an EFL Listening Context”. Theory and Practice of Second Language Acquisition 8/2 (01 Haziran 2022), 1-25. https://doi.org/10.31261/TAPSLA.11581
43. Korkmaz, Mehmet. “Din kültürü ve ahlak bilgisi dersi öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimi uygulamalarında karşılaştıkları sorunlar”. Marife Dini Araştırmalar Dergisi 21/1 (30 Haziran 2021), 319-353. https://doi.org/10.33420/marife.795358
44. Köylü, Mustafa - Oruç, Cemil. Çocukluk dönemi din eğitimi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, 1. bs., 2017.
45. Kumli, Karl F. Introductory Chemistry: A Survey of General, Organic, and Biological Chemistry. Englewood Cliffs, N.J: Prentice-Hall, 1974.
46. Leigh, Andrew - Mead, Sara. “Lifting Teacher Performance”. Policy Report, Progressive Policy Institute, Washington DC, 1-18.
47. MEB. “Yayınlar”. 2017. Erişim 29 Ağustos 2025. https://oygm.meb.gov.tr/www/yayinlar/icerik/1105
48. MEB, 2003. “Millî Eğitim Bakanlığı İlköğretim Kurumları Yönetmeliği”. Resmî Gazete 25212 (27 Ağustos 2003).
49. MEB, 2006. “Millî Eğitim Bakanlığı İlköğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik”. Resmî Gazete 26156 (02 Mayıs 2006).
50. MEB, 2014. “Millî Eğitim Bakanlığı Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Kurumları Yönetmeliği”. Resmî Gazete 29072 (26 Temmuz 2014).
51. Oğuz, Aytunga. “Sınıf öğretmeni adaylarının akademik öz yeterlik i̇nançları”. Anadolu Journal of Educational Sciences International 2/2 (01 Aralık 2012), 15-28. https://dergipark.org.tr/en/pub/ajesi/issue/1527/18740
52. Oğuz, Suat. “Özel Eğitim Öğretmenlerinin Mesleki Öz Yeterlik Algılarının İncelenmesi”. Social Mentality And Researcher Thinkers Journal 75/75 (2023), 4617-4624. https://doi.org/10.29228/smryj.72403
53. Osmanoğlu, Cemil - Ulu, Mustafa. “Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmen adaylarının akademik öz-yeterlik ve üstbilişsel farkındalıklarının i̇ncelenmesi”. Bilimname 51 (30 Nisan 2024), 87-146. https://doi.org/10.28949/bilimname.1418688
54. Öz, Ayhan. “Eğitim fakültesi sınıf öğretmenliği bölümü ‎öğrencilerinin DKAB dersine karşı tutumları”. Hitit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 17/33 (30 Haziran 2018), 181-208. https://doi.org/10.14395/hititilahiyat.443247
55. Özdemir, Soner Mehmet. “Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğretim Sürecine İlişkin Öz-Yeterlik İnançlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi 54/54 (01 Mayıs 2008), 277-306. http://dergipark.org.tr/tr/pub/kuey/issue/10343/126709
56. Pizarra, M. A. “Teachers’ perceived english proficiency and self-efficacy of english teachers in the academic world”. International journal of social science humanity & management research 2/7 (2023). https://doi.org/https://doi.org/10.58806/ijsshmr.2023.v2i7n08
57. Polat, Mizrap. “Düşünen sınıflar i̇çin din kültürü ve ahlak bilgisi öğretimi ilkokul 4.sınıf”. Din-ahlak öğretiminin alanı ve hedefleri. ed. Cemal Tosun - Mızrap Polat. Ankara: Pegem Akademi., 2. Basım, 2015.
58. Rachmadtullah, Reza vd. “Teacher Perceptions in Implementing Religious Character Education in Elementary Schools”. KnE Social Sciences. https://doi.org/10.18502/kss.v9i6.15261
59. Sancak, Seyyid vd. “Eğitim fakültesi sınıf öğretmenliği bölümü öğrencilerinin ahlaki olgunluk düzeyleri”. Bilimname 2020/41 (15 Mayıs 2020), 301-320. https://doi.org/10.28949/bilimname.669058
60. Seferoğlu, S Sadi. “Öğretmen yeterlikleri ve mesleki gelişim”. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45. 58 (2004), 40-45.
61. Senemoğlu, Nuray. Gelişim öğrenme ve öğretim kuramdan uygulamaya. Pegem Akademi, 18. Basım, 2010.
62. Şeref, İzzet - Çi̇Npolat, Enes. “Türkçe Öğretmenlerinin Öğretim Yöntem ve Tekniklerini Kullanma Becerileri ile Öğretmen Öz Yeterlikleri Arasındaki İlişki”. Ana Dili Eğitimi Dergisi 9/4 (29 Ekim 2021), 1051-1065. https://doi.org/10.16916/aded.907876
63. Şeren, Nurbanu - Örs Özdil, Selda. “Sınıf öğretmeni adaylarının alan eğitimi derslerine yönelik öz-yeterlik algılarının sıralama yargıları kanunuyla ölçeklenmesi”. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi 21/1 (28 Nisan 2023), 167-189. https://doi.org/10.37217/tebd.1174140
64. Tosun, Cemal. Din Eğitimi Bilimine Giriş. Ankara: Pegem Akademi, 5. Basım, 2011.
65. Tschannen-Moran, M. vd. “Teacher efficacy: Its meaning and measure”. Review of Educational Research 68/2 (1998), 202-248.
66. Tuğluk, Mehmet Nur - Kürtmen, Selçuk. “Türkiye’de öğretmen yeterlikleri”. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 30 (30 Aralık 2018), 809-841. https://doi.org/10.14520/adyusbd.480236
67. Turner, Bryan S - Demi̇r, Talip. “Din ve çağdaş sosyolojik teoriler”. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 6/11 (2015), 201-220.
68. Wahyuni, Ulfa vd. “Competence of Islamic Religious Education Teachers in the Era of Globalization: Multi Case Studies at State Senior High School in Palu City, Indonesia”. International journal of multidisciplinary research and analysis 06/12 (2023), 5913-5919. https://doi.org/10.47191/ijmra/v6-i12-56
69. Yazıbaşı, Muhammed Ali. “Eğitim fakültesi sınıf öğretmenliği bölümü son sınıf öğrencilerinin din kültürü ve ahlak bilgisi öğretimi dersi i̇le i̇lgili görüşleri”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 21/1 (Haziran 2017), 297-320.
70. Yemenici, Ahmet. “Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Aday Öğretmenleri ve Danışman Öğretmenlerinin Gözüyle Aday Öğretmen Yetiştirme Eğitimi ve Süreci”. Amasya İlahiyat Dergisi 16 (Haziran 2021), 229-266. https://doi.org/10.18498/amailad.887766.
71. Yıldız, Mehmet. “Din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenlerinin farklılaştırılmış öğretime i̇lişkin öz yeterlik algıları”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 27/2 (15 Aralık 2023), 661-683. https://doi.org/10.18505/cuid.1335789 YÖK. “YÖK Öğretmen Yetiştirme Lisans Programları”. Erişim 05 Mayıs 2025. https://www.yok.gov.tr/kurumsal/idari-birimler/egitim-ogretim-dairesi/yeni-ogretmen-yetistirme-lisans-programlari
72. Zengin, Zeki Salih - Yapıcı, Asım. “İ̇lköğretim Okullarındaki DKAB Dersleri İçin Öğretmen Yetiştirilmesi ve Eğitim Fakülteleri: Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Örneği”. Değerler Eğitimi Dergisi 4/11 (01 Haziran 2006), 127-154. https://dergipark.org.tr/en/pub/ded/article/312543