Online Religious Education Attitude Scale

Abstract

It is experienced that online education has become further more widespread in recent years. Especially with the pandemic period, it is seen that there is more demand for online training. In the same way, formal and non-formal of religious education is also provided online In this study, a scale development study was carried out to measure attitudes of Online Religious Education. The data was obtained via electronic forms. This data consisted of information from 642 adult participants. The age range of these groups is 18-40 and older. The scale study has been advanced by adhering to the scale development stages. Various conclusions have been drawn through the analysis of the data obtained as a result of these stages. The KMO value of the scale is found to be 0.961, the Bartlett test value found to be x2(153)=9972,397 p=0.000, and chi-square value is determined to be significant. As a result of the analysis, the three factor groups are determined as “cognitive”, “affective” and “behavioural”. İt is observed that the total variance explained by the scale, which consists of a total of 45 items, is 72,766, and the factor loads of the items ranged between 0.578 and 0.896. This situation has showed that the items are related to each other. When the item correlations are analysed, it is found that there was no item below 0.30 and the total correlation values of the items varied between 0.663 and 0.852. This has revealed that the items are related to each other. At the same time, when the mean scores of the lower 27% and upper 27% were compared with the independent group t-test, it is determined that there is a significant difference in the mean scores. In other words, it has been demonstrated that the scale is distinctive in terms of measuring the desired quality. All these data and analyses have shown that the Online Religious Education Attitude Scale is a valid, reliable and distinctive tool that can measure the achievements of online religious education.

Keywords

• Religious Education
• Online Religious Education Attitude Scale
• Construct Validity
• Reliability
• Confirmatory Factor Analysis

Online (Çevrimiçi) Din Eğitimi Tutum Ölçeği

Abstract

Son yıllarda online eğitimlerin yaygınlaştığı bilinmektedir. Özellikle pandemi dönemiyle birlikte online eğitimlere daha fazla talep olduğu görülmektedir. Aynı şekilde örgün ve yaygın din eğitimleri de online olarak yapılmaktadır. Bu çalışmada Online Din Eğitimi Tutum Ölçeği geliştirilmeye çalışılmıştır Veriler, elektronik ortamda hazırlanan madde formlarının, yaşları 18-40 ve üstü olan 642 yetişkin katılımcı grubuna uygulanmasıyla elde edilmiştir. Ölçek çalışması ölçek geliştirme aşamalarına bağlı kalınarak ilerletilmiştir. Ölçeğin KMO değeri 0,961, Barttlett test değeri x2(153) = 9972,397 p=0,000 olarak tespit edilmiş, chi-square değerinin ise anlamlı olduğu belirlenmiştir. Yapılan analiz sonucu “bilişsel”, “duyuşsal” ve “davranışsal” olmak üzere üç faktör grubu saptanmıştır. Toplam 45 maddeden meydana gelen ölçeğin açıkladığı toplam varyans 72,766 olarak, maddelerin faktör yükleri ise 0,578 ile 0,896 arasında değiştiği görülmüştür. Madde korelasyonları incelendiğinde ise 0,30’un altında kalan bir maddenin olmadığı ve maddelerin toplam korelasyon değerlerinin 0,663 ile 0,852 arasında değişkenlik gösterdiği tespit edilmiştir. Bu durum maddelerin birbiri ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda ölçeği oluşturan maddelerin ayırt ediciliklerini belirlemek için yapılan analiz sonucunda alt %27 ile üst %27 de bulunan puan ortalamaları bağımsız grup t-testi ile karşılaştırıldığında puan ortalamalarında anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Bütün elde edilen veriler ve analizler Online Din Eğitimi Tutum Ölçeği’nin online din eğitimlerinin kazanımlarını ölçebilecek geçerli, güvenilir ve ayırt edici bir araç olduğunu göstermiştir.

Keywords

• Din Eğitimi
• Online Din Eğitimi Tutum Ölçeği
• Yapı Geçerliği
• Güvenirlik
• Doğrulayıcı Faktör Analizi

References

1. Altunışık, Remzi. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Kitapevi, 2004.
2. Altunışık, Remzi. vd. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık. 2010.
3. Baltacı, Ali . “Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme”. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 7 /1 (Haziran 2018), 231-274 .
4. Baştürk, Savaş - Taştepe, Mehtap. “Evren ve Örneklem”. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. ed. Savaş Baştürk. 129-159. Ankara: Vize Yayınları. 2013.
5. Büyüköztürk, Şener. Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pagem Akademi Yayınları, 2011.
6. Çağıltay, Kürşat. “Uzaktan Eğitim: Başarıya Giden Yol Teknolojide mi Yoksa Pedagojide mi?”. Elektrik Mühendisleri Odası Dergisi 409/7 (2001), 1-3.
7. Dönmez, Levent – Karakoç, Fatma Yeşim. "Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Temel İlkeler". Tıp Eğitimi Dünyası Dergisi 13/40 (2014), 39-49.
8. Dhull, Indira - Arora, Sakshi. “Online Learning”. İnternational Education & Research Journal 3/8 (2017), 32.

9. Ercan, İlker-Kan, İsmet. “Ölçeklerde Güvenilirlik ve Geçerlilik”. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 30/3 (2004), 211-216.
10. Fourie, Ina."The use of CAI for Distance Teaching in the Formulation of Search Strategies". Reprinted from Mousaion 17/1 (1999), 48-75.
11. Hayran, Murat - Hayran, Mutlu. Sağlık Araştırmaları İçin Temel İstatik. Ankara: Omega Araştırma, 1.Baskı, 2011.
12. Hooper, D. vd. “Structural Equation Modelling: Guidelines for Determining Model fit.” Electronic Journal of Business Research Methods 6/1(2008), 53-60.
13. Karagöz, Yalçın. SPSS- AMOS- META Uygulamalı İstatistiksel Analizler. Ankara: Nobel Yayınları, 2. Basım, 2019.
14. Kaya, Kaya. Uzaktan Eğitim. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, 2002.
15. Kurt, Adile Aşkım. Tutum Ölçeklerinde Yapı Geçerliliğinin Faktör Analizi ile İncelenmesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi 2001.
16. Odabaş, Hüseyin. "İnternet Tabanlı Uzaktan Eğitim ve Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümleri". Türk Kütühaneciliği Dergisi 17/1 (2003), 22-36.
17. Orçan, Fatih. “Açımlayıcı ve Doğrulayıcı Faktör Analizi: İlk Hangisi Kullanılmalı?” Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi 9/4 (2018), 413-421.
18. Özen, Yener – Gül, Abdulkadir. “Sosyal ve Eğitim Bilimleri Araştırmalarında Evren- Örneklem Sorunu”, Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi 0/15 (2010), 395-398.
19. Seçer, İsmail. Psikolojik Test Geliştirme ve Uyarlama Süreci Ssps ve Lisrel Uygulamaları. Ankara: Anı Yayınları, 2. Baskı, 2018, 90-91.
20. Selçuk, Mualla vd. “The Online Learning Experience of Theology Students in Turkey During the Covid-19 Pandemic: A New Disposition For RE?”. Religious Education (2021) /116 (31), 74-90.
21. Simon, D. vd. “Confirmatory Factor Analysis and Recommendations for İmprovement of the Autonomy”. Health Expectations 13/3 (2010), 234-243.
22. Şencan, Hüner. Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Güvenilirlik ve Geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 1. Basım, 2005, 7-20.
23. Tavşancıl, Ezel. Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık, 2005.
24. Toptaş, Erdal. “Uzaktan Eğitim ve Kütüphanecilik Bölümlerinde Uygulanması: A.Ü. Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Kütüphanecilik Bölümü İçin Bir Model”. Ankara: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2001.
25. Ural, Ayhan - Kılıç, İbrahim. Bilimsel Araştırma Süreci ve SPSS ile Veri Analizi, Ankara: Detay Yayınları, 2. Baskı, 2006.
26. Yaşlıoğlu, M. Murat. “Sosyal Bilimlerde Faktör Analizi ve Geçerlilik: Keşfedici ve Doğrulayıcı Faktör Analizlerinin Kullanılması”. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi 46 (2017), 74-85.
27. Yeşilyurt, Selami - Çapraz, Cüneyt . “Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Kullanılan Kapsam Geçerliği İçin Bir Yol Haritası”. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 20/1 (Nisan 2018) 251-264. https://doi.org/10.17556/erziefd.297741
28. Yıldırım, Ali - Şimşek, Hasan. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları, 9. Baskı, 2013.
29. Yurdugül, Halil. Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Kapsam Geçerliği için Kapsam Geçerlik İndekslerinin Kullanılması. XIV. Ulusal Eğitimler Kongresi. Pamukkale Eğitim Fakültesi (2005), 28-30.