Review

Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar

Volume: 4 December 30, 2018
EN TR

Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar

Abstract

Bal arısı (Apis mellifera L.) ekosistemlerde polinatör olarak en iyi bilinen ve en yaygın arı türü olmasına rağmen, tüm dünyada bugüne kadar tanımlanmış yaklaşık 16.000 arı türü bulunmaktadır. Çiçekli bitkilerin yaklaşık %80’ninin hayvanlar vasıtasıyla tozlaştığı düşünüldüğünde, orman dâhil tüm ekosistemlerde arıların varlığının önemi daha net anlaşılacaktır. Birçok ılıman orman ekosistemi üzerinde antropojenik baskı söz konusudur. Orman alanlarının tarım alanlarına dönüştürülmesi, orman yangınları ve su kaynaklarına yapılan müdahaleler gibi doğrudan veya dolaylı yolla meydana getirilen bu baskı, bitki birliklerinde bozulmalara, dolayısıyla orman fauna elemanlarında da değişimlere yol açmaktadır. Bitkiler ile arılar arasındaki mutualistik ilişki nedeniyle tahrip olmuş orman alanlarını iyileştirme çalışmalarında yabani arıların habitat ihtiyaçlarının da dikkate alınması, ekosistemin daha çabuk sağlığına kavuşmasını sağlayacaktır. Çünkü ılıman iklimlerde pek çok orman ağacı rüzgâr yardımı ile tozlaşabilirken, bu alanlardaki bazı yapraklı ağaç, çalı ve küçük ağaç türleri ile otsu çiçekli bitkilerin pek çoğu arıların yardımına ihtiyaç duyar. Bunlar arasında Castanea sativa Mill. (Anadolu kestanesi), Tilia spp. (Ihlamur), Acer spp. (Akçaağaç türleri), Liquidambar orientalis Mill. (Sığla), Laurus nobilis L. (Defne), Buxus sempervirens L. (Şimşir), Arbutus unedo L. (Kocayemiş), Arbutus anrdache L. (Sandal), Cerasus mahalep (L.) Miller (Mahlep), Rhus coriaria L.(Derici sumağı), Cotinus coggygria Scop. (Boyacı sumağı), Tamarix germanica L. (Ilgın), Sorbus aucuparia L. (Kuş üvezi), Erica arborea L. (Ağaç funda), Cercis siliquastrum L. (Erguvan), Lavandula spp. (Lavanta), Astragalus spp. (Geven) ve Althaea offinalis L. (Hatmi) sayılabilir. Yaban hayatı için besin ve korunma alanı anlamına gelen bu bitki türlerinin korunması ve varlığının sürdürülmesi, erozyonun önlenmesi için de büyük önem taşır. Tahrip olmuş bir ormandaki ağaçların daha iyi yenilenmesi ve ormanın biyolojik çeşitliliğinin korunmasını sağlayacak olan tozlaşmanın gerçekleşmesi, o ormanda yeterli sayı ve çeşitlilikte arı türünün bulunmasına bağlıdır. Bu nedenle, tozlaşma işlevlerinin sürdürülebilirliği için yüksek yoğunluk ve tür çeşitliliğinin koruması gereklidir. Bu da ancak yabani arılar için uygun birbiri ile bağlantılı yarı doğal alanların oluşturulması ve doğal alanların korunması ile mümkün olacaktır.


Keywords

References

  1. Bailey S., Requier F., Nusillard B., Roberts S.P.M., Potts S.G., Bouget C., (2014), Distance from forest edge affects bee pollinators in oilseed rape fields, Ecology and Evolution, 4(4), 370-380.
  2. Bradbear N., (2009), Bees and their role in forest livelihoods: a guide to the services provided by bees and the sustainable harvesting, processing and marketing of their products, FAO, Rome, 194ss.
  3. Fern K., (2002), Plants For A Future: Edible, Medicinal and Useful Plants for a Healthier World, https://pfaf.org/USER/ cmspage.aspx?pageid=32, [Erişim 21 Ocak 2018].
  4. Fettig C.J., Klepzig K.D., Billings R.F., Munson A.S., Nebeker T.E., Negrón J.F., Nowak J.T., (2007), The effectiveness of vegetation management practices for prevention and control of bark beetle infestations in coniferous forests of the western and southern United States, Forest Ecology and Management, 238(1-3): 24-53.
  5. Hanula J.L., Ulyshen M.D., Horn S., (2016), Conserving pollinators in North American forests: a review, Natural Areas Journal, 36(4), 427-439.
  6. Michener C.D., (2007), The bees of the World, John Hopkins Univ. Press, Balitimor, USA, 953ss.
  7. Nowak J., Meeker J.R., Coyle D.R., Steiner C.A., Brownie C., (2015), Southern pine beetle infestations in relation to forest stand conditions, previous thinning, and prescribed burning: Evaluation of the southern pine beetle prevention program, Journal of Forestry, 113: 454-462.
  8. OGM, (2013), Bal ormanı eylem planı (2013-2017), Orman Genel Müdürlüğü, Ankara, 136ss.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Engineering

Journal Section

Review

Publication Date

December 30, 2018

Submission Date

July 11, 2018

Acceptance Date

October 28, 2018

Published in Issue

Year 2018 Volume: 4

APA
Güler, Y. (2018). Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar. Doğal Afetler Ve Çevre Dergisi, 4, 32-37. https://doi.org/10.21324/dacd.442468
AMA
1.Güler Y. Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar. J Nat Haz Environ. 2018;4:32-37. doi:10.21324/dacd.442468
Chicago
Güler, Yasemin. 2018. “Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar”. Doğal Afetler Ve Çevre Dergisi 4 (December): 32-37. https://doi.org/10.21324/dacd.442468.
EndNote
Güler Y (December 1, 2018) Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi 4 32–37.
IEEE
[1]Y. Güler, “Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar”, J Nat Haz Environ, vol. 4, pp. 32–37, Dec. 2018, doi: 10.21324/dacd.442468.
ISNAD
Güler, Yasemin. “Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar”. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi 4 (December 1, 2018): 32-37. https://doi.org/10.21324/dacd.442468.
JAMA
1.Güler Y. Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar. J Nat Haz Environ. 2018;4:32–37.
MLA
Güler, Yasemin. “Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar”. Doğal Afetler Ve Çevre Dergisi, vol. 4, Dec. 2018, pp. 32-37, doi:10.21324/dacd.442468.
Vancouver
1.Yasemin Güler. Ormanların İhmal Edilen Canlıları: Yabani Arılar. J Nat Haz Environ. 2018 Dec. 1;4:32-7. doi:10.21324/dacd.442468

Cited By