The Green Deal and Carbon Footprint from Turkey’s Perspective: Is It a Threat? Is It an Opportunity?

Abstract

The relationship between economic growth on a global scale and absorption capacity of ecological capacity is possible to be seen in disaster and global climate change. The exemption of economy from ecological laws is a metabolic crack. Therefore, green quest remains relevant because country policies are changeable and global climate change mitigation strategies inch along. The green quest became a powerful weapon not only in the urban and rural landscape but also in economic transformation. The Green Deal as an extension of the Paris Agreement which came to the forefront as an anchor and discourse that aims at dissemination to all political areas of European Union’s (EU) environmental concern. The infrastructure of this discourse is the carbon footprint. The carbon footprint is a measure of the exclusive total amount of carbon dioxide emissions that are directly and indirectly caused by an activity or product. In this study, the place and position of the European Green Consensus in the reality of Turkey has been examined and the background of the carbon footprint, which constitutes the infrastructure of the Green Deal has been revealed. Confusions about carbon footprint calculating have been simplified and a holistic perspective. In this context, the relationship between consensus, pact and green areas, which stand out as green pursuits in EU countries, has been revealed in order to develop new and current perspectives within the scope of combating climate change in Turkey. The European Green Deal which is called the new green revolution can be assessed as a promising opportunity with regards to sustainable ecosystem resources and climate justice for next-generation although it seems like a threat at first glance for the Turkish economy.

Keywords

• Green Deal
• Carbon Footprint
• Climate Pact
• Green Areas
• Climate Crisis

Türkiye Perspektifinde Yeşil Mutabakat ve Karbon Ayak İzi: Tehdit Mi? Fırsat Mı?

Abstract

Küresel ölçekte ekonomik büyüme gerçeği ile ekolojik özümseme kapasitesi arasındaki ilişkiyi ve anlaşmazlığı afetler ve küresel iklim değişikliği ile görmek mümkündür. Ekonominin ekolojik yasalardan muaf tutulması metabolik bir çatlak olarak nitelendirilirken küresel iklim değişikliğini azaltma stratejilerinin ağır-aksak ilerlemesi ve ülkelerin politik bakış açılarının değişkenliği nedeni ile daha hızlı aksiyon alınması için yeşil arayışlar öncelikli gündemdedir. Yeşil arayışlar yalnızca kentsel ve kırsal peyzajlar için değil artık ekonomik dönüşümünde güçlü bir silahı haline gelmiştir. Paris Anlaşması’nın bir uzantısı olarak Yeşil Mutabakat, Avrupa Birliği (AB)’nin çevre kaygılarını tüm politika alanlarına yaygınlaştırmayı hedeflediği güçlü bir çaba ve söylem olarak öne çıkmıştır. Bu söylemin altyapısında ise karbon ayak izi bulunmaktadır. Karbon ayak izi, kişinin, kurumun, ürünün veya endüstriyel bir tesisin doğaya saldığı sera gazı miktarıdır. Bu çalışmada Türkiye gerçeğinde Avrupa Yeşil Mutabakatı’nın yeri ve konumu irdelenerek mutabakatın altyapısını oluşturan karbon ayak izinin arka planı ortaya koyulmuştur. Bu kapsamda çalışmada karbon ayak izinin hesaplanması konusundaki karışıklıklar sadeleştirilmiştir. Ek olarak, Türkiye’de iklim değişikliği ile mücadele kapsamında yeni ve güncel bakış açılarının geliştirilmesi için AB ülkelerinde yeşil arayışlar olarak öne çıkan mutabakat, pakt ve yeşil alanlar ilişkisi ortaya koyulmuştur. Endüstrinin yeni yeşil devrimi olarak nitelendirilen Avrupa Yeşil Mutabakatı, Türkiye ekonomisi açısından ilk bakışta tehdit gibi görünmesine rağmen ekosistem kaynaklarının sürdürülebilirliği açısından umut verici bir fırsat olarak değerlendirilebilir.

Keywords

• Yeşil Mutabakat
• Karbon Ayak İzi
• İklim Paktı
• Yeşil Alanlar
• İklim Krizi

References

1. Abiral B., Zoere E., Azman G., Sönmez H., Çelik Ö., Köksal H., Abanus E., (2020), Avrupa yeşil mutabakatı, Yeşil Düşünce Derneği, Yeşil Ekonomi Çalışma Grubu, Çeviri Kitabı, İstanbul, 33ss.
2. Akıllı H., Kemahlı F., Okudan K., Polat F., (2008), Ekolojik ayak izinin kavramsal içeriği ve Akdeniz Üniversitesinin İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’nde bireysel ekolojik ayak izi hesaplamaları, Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(15), 1-25.
3. Brander M., Davis G., (2012), Greenhouse gases, CO2, CO2e, and Carbon: What do all these terms mean? Ecometrica, White Papers, 3ss.
4. European Commission, (2019), The European Green Deal, https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/ip_19_669, [Erişim 16 Ağustos 2021].
5. European Commission, (2019a), Communication from the Commission to the European Parliment, the Eupean Council, the Council, the Eupean Economic and Social Committe of the Regions, The European Green Deal, Brussels COM (2019) 640 final. [Erişim 11 Aralık 2021].
6. European Commission, (2020), European Climate Pact, https://europa.eu/climate-pact/system/files/2020-12/20201209 European Climate Pact Communication.pdf, [Erişim 21 Ağustos 2021].
7. European Union, (2021), European Union European Climate Pact Ambassor in Turkey, https://europa.eu/climate-pact/ambassadors/meet-our-ambassadors/selim-utku-gumrukcu_en#responsibilities, [Erişim 21 Aralık 2021].
8. EPA, (2005), EPA ecological footprint calculators: Technical background paper, Report Prepared for EPA Victoria, Publication No 972, https://www.epa.vic.gov.au/-/media/epa/files/publications/972.pdf, [Erişim 19 Ağustos 2021].

9. Franchetti M.J, Apul D., (2013), Carbon Footprint Analysis: Concepts, Methods, Implementation, and Case Studies, CRC Press, Boca Raton, 270ss.
10. Hawken P., Lovins A.B., Lovins L.H., (2010), Natural Capitalism: Creating the Next Industrial Revolution, Routledge Taylor & Francis Group.
11. Hoekstra A, Wiedmann T., (2014), Humanity’s unsustainable environmental Footprint, Science, 344(6188), 1114-1117.
12. IPCC, (2007), Climate Change 2007 Synthesis Report, https://www.ipcc.ch/site/assets/uploads/2018/02/ar4_syr_full_report.pdf, [Erişim 16 Ağustos 2021].
13. ISO, (2019), ISO Climate Change Mitigation, International Organization for Standardization, Geneva, Switzerland, https://www.iso.org/files/live/sites/isoorg/files/store/en/PUB100271.pdf, [Erişim 21 Eylül 2021].
14. Mızık E., Yiğit Avdan Z., (2020), Sürdürülebilirliğin Temel Taşı: Ekolojik Ayak İzi, Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 6(2), 451-67.
15. Montanarella L., Panagos P., (2021), The relevance of sustainable soil management within the European Green Deal, Land Use Policy, 100, 104950, doi: 10.1016/j.landusepol.2020.104950.
16. Odum E.P., Barrett G.W., (2016), Ekolojinin Temel İlkeleri, Çeviri Editörü: Kani Işık, Palme Yayınevi, 598ss.
17. İmga, O., Olgun, H. (2017), Yeşil ve Siyaset Siyasal Ekoloji Üzerine Yazılar, Liberte Yayınları, Maltepe, Ankara, 472ss.
18. TDK, (2021), Mutabakat, https://sozluk.gov.tr [Erişim 04 Nisan 2021].
19. TÜSİAD, (2021), Avrupa Yeşil Mutabakatı Döngüsel Ekonomi Eylem Planı Türk İş Dünyasına Neler Getirecek?, TÜSİAD-T/2021-06/621, TÜSİAD, 50ss.
20. Uçak S., Villi B., (2021), Avrupa Yeşil Mutabakatının Çelik Sektörüne Etkileri, Journal of Empirical Economics and Social Sciences, 3(2), 94-113.
21. UNFCCC, (2015), Republic of Turkey Intended Nationally Determined Contribution, https://www4.unfccc.int/sites/submissions/ INDC/Published Documents/Turkey/1/The_INDC_of_TURKEY_v.15.19.30.pdf, [Erişim 16 Mayıs 2021].
22. URL-1, (2014), Sera Gazı Emisyonlarının Takibi Hakkında Yönetmelik, T.C. Resmî Gazete, Sayı: 29003, Tarih: 17.05.2014, https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=19678&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5, [Erişim 19 Ekim 2021].
23. URL-2, (2021), Paris Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun, T.C. Resmi Gazete, Sayı: 31621, Tarih: 6.10.2021, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2021/10/20211007-7.pdf, [Erişim 29 Aralık 2021].
24. Ticaret Bakanlığı, (2021), Yanı Başımızdaki Dev Pazar Avrupa Birliği, Türkiye Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı, https://ticaret.gov.tr/dis-iliskiler/avrupa-birligi/yani-basimizdaki-dev-pazar-avrupa-birligi, [Erişim 09 Kasım 2021].
25. Wiedmann T., Minx, J., (2008), A definition of ‘carbon footprint’, Ecological Economics Research Trends’in İçinde (Pertsova C.C., Ed.), Nova Science Publishers, Hauppauge NY, USA, ss.1-11.
26. Yeldan E., Acar S., Aşıcı A., (2020), Ekonomik Göstergeler Merceğinden Yeni İklim Rejimi, TÜSİAD, 114ss.
27. Yeldan E., (2021), European Green Deal and Turkey, https://pmrturkiye.csb.gov.tr/wp-content/uploads/2021/02/The-European-Green-Deal-and-Turkey-Erinc-Yeldan.pdf, [Erişim 09 Kasım 2021].
28. Yeşil Mutabakat Eylem Planı, (2021), Türkiye Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığı, Ankara, 60ss.