İÇ MİMARLIK EĞİTİMİNDE; “YOK MEKAN” BAĞLAMINDA HABER SET TASARIMI

Abstract

Son yıllarda iç mimarlığın bir dalı olan sahne tasarımı eğitimi ele alınmıştır. Yeni bir kavram olarak “yok mekan” iç mekân tasarımında, mimarlıkta ve kentsel ölçekte görülmektedir. Yok mekan anlayışının televizyon haber set tasarımında uygulanmasının izleyici algısı açısından olumlu etkileri vardır. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden “doküman inceleme” (İslamoğlu, s.228) yöntemini kullanılmıştır, çünkü Televizyon set tasarımı, haber set tasarımı ve “yok mekan” kavramsal olarak literatürden incelenmiştir. Edinilen bilgiler nitel araştırma yöntemlerinden “içerik analizi” (Böke,2017, s.344) yöntemi ile değerlendirilip, konu ile ilgili TRT Haber kanalından seçilen örnekler üzerinden elde edilen veriler karşılaştırma yöntemi ile analiz edilmiştir. Yok mekan anlayışının televizyon stüdyosunda uygulanabilirliği incelenmiştir. İç mekân tasarımında, mimarlıkta ve kentsel tasarımda yer alan “yok mekan” tasarım anlayışının, Televizyon stüdyolarında haber set tasarımında yenilikçi, içerik ile örtüşen, olumlu bir yaklaşım olduğu ortaya konulmuştur.

Keywords

• İç Mimarlık Eğitimi
• Set Tasarımı Eğitimi
• Yok Mekan
• İç Mekan Tasarımı
• Haber Dekoru

INTERIOR ARCHITECTURE EDUCATION; NEWS SET DESIGN IN THE CONTEXT OF “NON-PLACE”

Abstract

In recent years, stage design education, which has recently become a branch of interior architecture, has been discussed. “Non-place” is a new concept seen in interior design, architecture and urban architecture. It is being predicted that “non-place” approaches in set design have a positive impact on the reception of the viewer. In this research, "document review" (Islamoğlu, p.228) method, which is one of the qualitative research methods, was used, because television set design, news set design and "non-place" were conceptually examined from the literature. The information obtained was evaluated with the "content analysis" (Böke, 2017, p.344) method, which is one of the qualitative research methods, and the data obtained from the samples selected from the relevant TRT News channel were analyzed by the comparison method. The applicability of the concept of no space in the television studio and the reflection of the method on design education were examined. In this respect, significance of set design education for design has been explored. “Non-place” interior design and set design has been conceptionally examined. Literature survey has been carried out from related sources and data has been analyzed using comparative method. Applicability of “non-place” approach to television studio and its impact on design education have been examined. The applicability of the concept of non-place in the television studio has been examined. It has been revealed that the "non-place" design approach in interior design, architecture and urban design is an innovative, positive approach that overlaps with the content in news set design in TV studios.

Keywords

• Interior Architecture Education
• Set Design Education
• Non-place
• Interior Design
• News Set Design

References

1. Aliağaoğlu, A., Uğur, A. (2018). Şehirsel Alanda Yok-Yerler: Türkiye’de Gökdelenler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2775-2791. https://dergipark.org.tr/en/pub/ataunisosbil/issue/42067/499717
2. Anbarpınar, E. (2020). Kurgu Mekanda Zaman-Mekan-Yüzey İlişkileri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
3. Auge, M. (1997). Yok- Yerler. İstanbul:Daimon.
4. Avar, A. A. (2009). Lefebvre’in Üçlü–Algılanan, Tasarlanan, Yaşanan Mekân–Diyalektiği. Mimarlık Dergisi, Aralık, 7-17.
5. Aziz, A. (2013). Televizyon ve Radyo Yayncılığı (Giriş). Hiperlink.
6. Berber, Ö . (2010). Yok-Yer, Yersizleşme ve Yersizyurtsuzluk Kavramları Üzerine Bir Sorgulama. İDEALKENT, 2 (3), 142-157. https://dergipark.org.tr/en/pub/idealkent/issue/36633/417064
7. Beşışık, G. (2013). Sinema ve mimarlıkta mekan kurgusu ve kavrayışı (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Dokuz Eylül Üniversitesi. İzmir.
8. Bulhaz, Ç. (2013). Tiyatroda Sahne Tasarımı. İç Mimar

9. Bulhaz, Ç. (2020). Sinema ve İç Mimarlık. Mimarlık, Planlama ve Tasarım Alanında Akademik Çalışmalar. Ankara: Gece Kitaplığı.
10. Cankaya, Ö. (2015) Bir Kitle İletişim Kurumunun Tarihi TRT 1927-2000. Ankara: İmge.
11. Çelenk, S. (2001). Türkiye’de Televizyon Programcılığının Gelişimi ve Genel Eğilimleri. AÜ İletişim Fakültesi Yıllığı, Ankara, 305-334.
12. Çevikayak, C. (2016) Sahne Tasarımında Çok Yönlü Bir İsim: Es Devlin. Art-E, 9(18)s 382- 400.
13. CIDA Professional Standards 2020 https://www.accredit-id.org/professional-standards
14. DEMİR, S. T. (2017). Günümüz Kültüründe Farklı Temsil Mekanları Üzerine Bir İrdeleme. Mavi Atlas, 5(2), 322-336.
15. Erek, A. N., ve Ödekan, A. (2008). Ekran ve Yer: Uzamsallık ve 1990 lardan Sonra Sanat Üretimi. İTÜDERGİSİ/b, 5(1), 11-19.
16. Erlhoff, M. ve Marshall,T. (2008) Design Dictionary : Perspectives on Design Terminology. Germany.
17. Ertürk, Z. (2008). Eğitimde Program Geliştirme ve İKÜ İçMimarlık Örneği, Arkitekt, 518-519, s. 8-12.
18. Gökhan Ç.B. ve Atasoy A. (2005). İç Mimarlık Eğitim Programı Tasarımı ve Geliştirme Modeli Önerisi. İTÜ Dergisi Mimarlık, Planlama, Tasarım, 4(2), s. 25-36.
19. https://vimeo.com/67793221 Architecture d'aujourd'hui, P. Chenal (1930) Uzun Versiyon (erişim:19.06.2021)
20. https://yapidergisi.com/27116-2/ (erişim:17.04.2021)
21. https://youtu.be/WQdqoNxVM3A (erişim:17.04.2021)
22. Kafalı, N. (2000). Televizyonda Kameramanlık.Ankara: Ümit.
23. Kanlı, B. ve Bilgiç, M. (2016). Modernizm Eleştirilerinin" Yok-Yer" Bağlamında Sinema Mekânı Kurgusunda Analizi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 117-149.
24. Kaptan, B. B. (2016). An Interior Architecture/Design Education Model within the Scope of New Approaches. Online Journal of Art and Design, 4(2).
25. Kırhan, A. (2007). Üniversite öğrencilerinin tematik televizyon kanal tercihleri kullanımlar ve doyumlar kuramı-sosyal öğrenme kuramı çerçevesinde Maltepe Üniversitesi'nde bir çalışma(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
26. Koçyiğit, R. G. (2018). Mark Augé'de Yok-Yer (Non-Lieu) Kavramı Üzerine Bir Epistemik Çözümleme. Megaron, 13(4).
27. Lefebvre, H. (2019). Mekanın Üretimi. İstanbul: Sel.
28. LuPone R. (2008). Design Dictionary: Perspectives on Design Terminology.
29. Mulla, G. (2013). Yersizleştirme. http://www.openaccess.hacettepe.edu.tr:8080/xmlui/bitstream/handle/11655/2340/f27fcdac-ee23-4aeb-a37e-cce0336aa50e.pdf?sequence=1
30. Mutlu, E. (2017). İletişim Sözlüğü, Ankara. Ütopya.
31. Ökten, G. (2012). İç Mimarlık Mesleği Özelinde Tasarım ve Tasarımcı Kavramlarının Algılanışı ve Tasarımcı Kimdir? Sorusuna Yanıt Almak Üzere Bir Okuma-Türkiye Örneği. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi. Ankara
32. Ozangüç, F. (1998). Televizyon Stüdyolarında Amaca Uygun Sahne Düzeni Oluşumu ve Görsel İletişim İlkelerine Bir Yaklaşım. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi. Ankara.
33. Şumnu, U. (2014). Türkiye’de İçmimarlık: Modern Mimarlığın ‘İç’selleştirilmesi. Türkiye'de İçmimarlık ve İçmimarlar s. 7-9. Ankara: TMMOB İçmimarlar.
34. Taştan, Ö. (2014). Türkiye televizyonlarında haber stüdyolarının mekansal özellikleri üzerine bir inceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
35. Tekşen, Ö. (2021). Kişisel Fotoğraf Arşivi.
36. Türkmen, A., Kavut, İ. E. (2021). Steampunk Akımının Sinemada Mekan Temsiline Etkisinin “Ölümcül Makineler” Filmi Üzerinden İncelenmesi. FBU-DAE, 1 (2) : 71-87.
37. Ünver, B . (2020). Kubrick Sinemasında Tekinsiz Bir Muğlak Mekân: Overlook Oteli. Mimarlık ve Yaşam, 5 (2), 487-515. DOI: 10.26835/my.726152
38. Williams, R. (2003). Televizyon, Teknoloji ve Kültürel Biçim. Ankara: Dost. http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiSayi=361&RecID=2073 (erişim:17.04.2021)
39. Yıldız, P. (2006). Televizyon Stüdyolarında Hazırlanan Programların Zaman ve Mekân Entegrasyonu ve Türkiye’den bir Stüdyo “TV-8 Örneğiyle Analiz Çalışması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8: 273-294.
40. Yıldız, P. (2007). Televizyon Stüdyolarında Aydınlatma. Engineering Sciences, 2 (2), 112-126. https://dergipark.org.tr/tr/pub/nwsaeng/issue/19874/212981