THE EFFECT OF DAYLIGHT ON WORKING AREAS OF HOUSINGS DURING THE PANDEMIC

Abstract

The rapidly spreading covid-19 pandemic worldwide has changed our daily lives in various ways. With the increase in the time spent in the working areas of the residences due to the pandemic, the importance given to the physical properties and visual comfort of the residential working areas has also increased. Considering that the working areas in the residences are used for a long time during the day, it is seen that the working efficiency, psychological and physiological needs of the users should be re-evaluated. This study aimed to investigate the effect of daylight in the work areas in the residences during the pandemic. The scope of the study consists of students, teachers, and academicians who have to receive/give distance education, especially during the pandemic. The questionnaire, one of the quantitative research methods, was used in the study. A total of 200 students, teachers, and academics from different provinces of Turkey participated in the online survey. Participants were asked questions aiming to measure the effect of daylight in the work areas in their residences during the pandemic. According to the research results, while 171 participants think daylight is effective in the study areas, 29 participants think it is ineffective. 87,7 % of those who think that daylight is effective use daylight in their work areas. While 28,1 % of those who used daylight in their work areas made changes in their work area during the pandemic, only 8 % of those who did not use daylight made changes.

Keywords

• Covid-19
• Workspaces
• Daylight
• Housing
• Pandemic

PANDEMİ SÜRECİNDE GÜN IŞIĞININ KONUTLARIN ÇALIŞMA ALANLARINA ETKİSİ

Abstract

Dünya çapında hızla yayılan covid-19 pandemisi günlük hayatımızı çeşitli şekillerde değiştirmiştir. Pandemi nedeniyle konutların çalışma alanlarında geçirilen sürenin artmasıyla birlikte, konut çalışma alanlarının fiziksel özelliklerine ve görsel konforuna verilen önem de artmıştır. Konutlardaki çalışma alanlarının gün içerisinde uzun süre kullanıldığı düşünüldüğünde, kullanıcıların çalışma verimliliği, psikolojik ve fizyolojik ihtiyaçlarının yeniden değerlendirilmesi gerektiği görülmektedir. Bu doğrultuda yapılan çalışmada pandemi sürecinde konutlardaki çalışma alanlarında gün ışığının etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamını özellikle pandemi sürecinde uzaktan eğitim almak/vermek zorunda kalan öğrenciler, öğretmenler ve akademisyenler oluşturmaktadır. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan anket kullanılmıştır. Online olarak yapılan ankete Türkiye'nin farklı illerinden toplam 200 öğrenci, öğretmen ve akademisyen katılmıştır. Katılımcılara, pandemi sürecinde, yaşadıkları konutlarda yer alan çalışma alanlarında gün ışığının etkisini ölçmeyi amaçlayan kapalı uçlu sorular sorulmuştur. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; 171 katılımcı çalışma alanlarında gün ışığının etkili olduğunu düşünürken, 29 katılımcı etkisiz olduğunu düşünmüştür. Gün ışığının etkili olduğunu düşünenlerin %87.7’si çalışma alanlarında gündüz gün ışığı kullanmaktadır. Çalışma alanlarında gün ışığı kullananların %28,1’i pandemi sürecinde çalışma alanında değişiklik yaparken, gün ışığı kullanmayanların sadece %8’i değişiklik yapmıştır.

Keywords

• Covid-19
• Çalışma alanları
• Gün ışığı
• Konut
• Pandemi süreci

References

1. Abdelatia, B., Marenne, C., & Semidor, C. (2010). Daylighting strategy for sustainable schools: case study of prototype classrooms in Libya. Journal of Sustainable Development, 3(3), 60.
2. Bayraktar, H., & Atlan, A. (2005). Işık dalga boyunun etlik piliç performansına etkileri. Hayvansal Üretim, 46(2).
3. Boubekri, M. (2014). Daylighting Design: Planning Strategies and Best Practice Solutions. Birkhäuser.
4. Brandi, U., & Geissmar-Brandi, C. (2006). Light for Cities: Lighting Design for Urban Spaces. A Handbook. Walter de Gruyter.
5. Çağlar, B. (2020). Pandemi sürecindeki insan için tasarım ilkesinin yapıların iç mekân hava kalitesindeki önemi. Sürdürülebilir Mühendislik Uygulamaları ve Teknolojik Gelişmeler Dergisi, 3(2), 63-76.
6. Edwards, L., & Torcellini, P. (2002). A Literature Review of The Effects of Natural Light on Building Occupants. (Tech. Rep. No. NREL/TP-550-30769), National Renewable Energy Laboratory, Golden, CO.
7. Vine, E., & Lee, E., Clear, R., DiBartolomeo, D., & Selkowitz, S. (1998). Office worker response to an automated venetian blind and electric lighting system: A Pilot Study. Energy and Buildings, 28(2), 205-218.
8. Gürel, E. (2001). Çalışma yaşamında ışık ve aydınlatmanın önemi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (5).

9. • Haynes, B. P. (2008). The Impact of Office Comfort on Productivity. Journal of Facilities Management, 6(1):37-51.
10. Heschong, L. (1999). Daylighting in Schools: An Investigation into The Relationship Between Daylighting and Human Performance. Detailed Report.
11. Köknel, Ö. (1998). Zorlanan Insan–Kaygı Çağında Stres. İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
12. Kutlu, R. (2018). Çevresel faktörlerin mekân kalitesi ve insan sağlığına etkileri. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 8(1), 67-78.
13. McClintock, M. (1996). The Different Is Daylight. USA: Washington Home.
14. Meiss, P. V. (1990). Elements of Architecture. London: Van Nostrand Reinhold.
15. Meiss, P. V. (2013). Elements of Architecture: From Form to Place. Newyork: Routledge.
16. Memiş, Ö. (2019). İnsan odaklı aydınlatma. International Periodical of Recent Technologies in Applied Engineering, 1(1), 30-35.
17. Müezzinoğlu, M.K. (2017). Eğitim mekânlarında kullanılan renk ve ışığın öğrencilerin fonksiyonel ve algısal değerlendirmeleri üzerindeki etkileri (Yayınlanmamış doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
18. Özmen, P. (2010). 20. yüzyıl başlarından 1980'lere kadar uzanan süreçte modern mimarlıkta doğal ışık kullanımının irdelenmesi (Yayınlanmamış doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
19. Onay, N. S., & Şener, S. M. (2010). Mimari iç mekânda çeper oranlarının irdelenmesi ve alışveriş merkezleri örneklemesi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
20. Tatar, E. (2013). Sürdürülebilir mimarlık kapsamında çalışma mekanlarında gün işığı kullanımı için bir öneri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 17(1), 147-162.
21. Tregenza, P., & Loe, D. (2014). The Design of Lighting. New York: Routledge.
22. Üçüncü, G. (1995). Gün ışığı kullanımı açısından Le Corbusier, Alvar Aalto ve Tadao Ando arasındaki benzerlikler ve farklılıklar (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü. Trabzon.
23. Yürekli, K. F. (1977). Çevre Görsel Değerlendirmesine İlişkin Bir Yöntem Araştırması. İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi Yayınları.