Evaluation of the Needs-Focused Qur'an Courses Curriculum in 2019 According to Student Opinions

Abstract

The programs put into practice in educational institutions become outdated after a certain period of time and become unable to meet the needs. For this reason, it is necessary to review these programs, examine them from a critical perspective, include student opinions and contribute to the preparation of more effective and efficient curricula. The aim of this study is to examine the 2019 Needs-Based Curriculum from the perspective of students in terms of "purpose, content, learning-teaching process, measurement and evaluation". Semi-structured interview method was used in the data collection process. An interview form with open-ended questions was prepared to collect data for the purposes of the study. The answers given by the students were collected under five different headings as "related to purpose, related to content, related to learning-teaching process, related to measurement and evaluation, and general", and these answers were divided into fifteen themes and presented with frequencies. Content analysis method was used to interpret the data. As a result of the research, it was understood that there is a need to update the needs-based curriculum in accordance with the opinions of the students.

Keywords

• Religious Education
• Qur'an Courses
• Curriculum
• Needs-Focused
• Student

2019 İhtiyaç Odaklı Kur'an Kursları Öğretim Programının Öğrenci Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi

Abstract

Eğitim kurumlarında uygulamaya konulan programlar belli bir süre sonra eskir ve ihtiyaçlara cevap veremez hale gelir. Bunun için söz konusu programların gözden geçirilmesi, eleştirel bir bakış açısıyla incelenmesi, öğrenci görüşlerine yer verilmesi ile daha etkin ve verimli öğretim programlarının hazırlanmasına katkıda bulunulması gerekmektedir. Bu araştırmanın amacı; 2019 İhtiyaç Odaklı Öğretim Programının “amaç, içerik, öğrenme- öğretme süreci, ölçme ve değerlendirme” açısından öğrenciler gözüyle incelenmesidir. Çalışmada veri toplama sürecinde yarı yapılandırılmış mülakat yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın amaçlarına yönelik verilerin toplanabilmesi için açık uçlu soruların yer aldığı bir görüşme formu hazırlanmıştır. Öğrencilerin verdiği cevaplar “amaçla ilgili, içerikle ilgili, öğrenme- öğretme süreciyle ilgili, ölçme ve değerlendirme ile ilgili ve genel” olmak üzere beş ayrı başlıkta toplanmış, bu cevaplar on beş temaya ayrılarak, frekans değerleriyle aktarılmıştır. Verilerin yorumlanmasında içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ihtiyaç odaklı öğretim programında öğrencilerin görüşleri doğrultusunda güncellemeye ihtiyaç olduğu anlaşılmıştır.

Keywords

• Din Eğitimi
• Kur'an Kursları
• Öğretim Programı
• İhtiyaç Odaklı
• Öğrenci

References

1. Ay, M. Emin. Problemleri ve Beklentileriyle Türkiye’de Kur’an Kursları. Bursa: Düşünce Kitabevi, 2005.
2. Aydın, M. Şevki. Bir Din Eğitimi Kurumu Olarak Kuran Kursu. Ankara: DİB Yayınları, 2008
3. Ayhan, Halis. Türkiye’de Din Eğitimi. İstanbul: Dem Yayınları, 2014.
4. Baltacı, Cahit. Türk Eğitim Sisteminde Kur’an Kurslarının Yeri, Kur’an Kurslarında Eğitim- Öğretim ve Verimlilik. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2000.
5. Bingöl, Sündüz. Kur’an Kursu Öğreticilerinde Empati (Kastamonu Örneği). Samsun: Ondokuzmayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2012.
6. Çınar, Enes. İhtiyaç Odaklı Kur’an Kurslarında Yetişkinlerin Eğitimi (Ankara Örneği). Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2018.
7. Demirel, Özcan. Eğitimde Program Geliştirme Kuramdan Uygulamaya. Ankara: Pegem Akademi, 2021.
8. (DİB), Diyanet İşleri Başkanlığı, Kur’an Kursları Öğretim Programı. Ankara: Eğitim Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayını, 2004.

9. (DİB), Diyanet İşleri Başkanlığı, İhtiyaç Odaklı Kur’an Kursları Öğretim Programı. Ankara: Eğitim Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayını, 2012.
10. (DİB), Diyanet İşleri Başkanlığı, İhtiyaç Odaklı Kur’an Kursları Öğretim Programı. Ankara: Eğitim Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayını, 2019.
11. (DİB), Diyanet İşleri Başkanlığı, 2022 Yılı İdare Faaliyet Raporu. Ankara: 2023.
12. Dodurgalı, Abdurrahman. Sevgi Peygamberi ve Yetişkin Din Eğitimi. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2020.
13. Ekici, K. Kamer. Kur’an Kursları Öğretim Programının Yetişkin Din Eğitimi Kapsamında Değerlendirilmesi (Osmaniye İli Örneği). Adana: Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2020.
14. Işıkdoğan, Davut - Aktürk, Müberra. “Kuran Kurslarının Kadınların Din Eğitimine Katkısı (Diyarbakır Örneği)”. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 14/ 1 (2012), 75-106.
15. İnce, Abdullah. “(Kur’an Kursu Öğreticisi Görüşlerine Göre) Kur’an Kurslarının Dini Sosyalleşmeye Katkıları”. Diyanet İlmi Dergi 53/2 (2017), 149-174.
16. Kartal, Emine. Kur’an Kursundaki Yetişkin Din Eğitiminin Bireye ve Aile Yaşantısına Etkileri Kastamonu Örneği. Kastamonu: Kastamonu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
17. Kılavuz, M. Akif. Kur’an Kurslarında Yetişkin Din Eğitimi. İstanbul: Düşünce Kitapevi, 2005.
18. Koç, Ahmet. Kur’an Kurslarında Eğitim ve Verimlilik Üzerine Bir Araştırma. Ankara: İlahiyat Yayınları, 2005.
19. Korkmaz, Mehmet. İhtiyaç Odaklı Yaygın Din Eğitimi Kur’an Kursları: Kayseri Örneği. Kayseri: Tezmer, 2013.
20. Korkmaz, Mehmet. Kur’an Kurslarında Din Eğitimi ve Sorunları. Edt: Mustafa Köylü. Türkiye’de Din Eğitimi ve Sorunları. İstanbul: Dem Yayınları, 2018.
21. Kotan, Fatma. İhtiyaç Odaklı Kur’an Kursları Projesi Raporu. DİB, 2012.
22. Köylü, Mustafa. Yetişkinlik Dönemi Din Eğitimi. İstanbul: Dem Yayınları, 2020.
23. Kümbetoğlu, Belkıs. Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma, İstanbul: Bağlam Yayınları, 2021.
24. Oğul, Esra. Diyanet İşleri Başkanlığında Kur’an Kursları- Toplumsal Boyut. Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2017.
25. Özdemir, Soner. “Eğitimde Program Değerlendirme ve Türkiye’de Eğitim Programlarını Değerlendirme Çalışmalarının İncelenmesi”. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi VI (II) (2009), 126-149.
26. Yıldırım, Ali - Şimşek, Hasan. Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık, 2021.
27. Yorulmaz, Bilal. “Kuran Kursu Öğreticileri ile Cami Görevlilerinin Okul Öncesi ve İlköğretim 1. Kademe Öğrencilerine Ders Verme Durumlarına İlişkin Öz Algıları (İstanbul Örneği)”. Öneri 10/39 (2013), 149-162.
28. Zengin, Hatice. Öğrenci ve Öğreticilerine Göre Kur’an Kurslarının Amaçlarını Gerçekleştirme Düzeyi: Sakarya Örneği. Ankara: Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.