DENİZ TURİZMİ YÖNETMELİĞİNİN GÜNÜBİRLİK GEZİ TEKNECİLİĞİ YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRİLMESİ
Abstract
Üç tarafı denizlerle çevrili turizm cenneti Türkiye’nin doğal dokusu korunarak mevcut turizm etkinliğinin artırılmasına duyulan ihtiyaç her geçen gün artmaktadır. Bu kapsamda yetkili makamlarca bir takım düzenlemeler gerçekleştirilmektedir. Bu düzenlemelerin en önemlisi olan “Deniz Turizmi Yönetmeliği” yasal boşluğun doldurulmasına olanak sağladığı gibi sektörün üzerine olan etkisinin araştırılması, deniz turizmi açısından önemlidir. Bu çalışmada deniz turizmi yönetmeliğinin küçük ve orta ölçekli günübirlik deniz turizmi hizmeti sunan işletmeler üzerine etkileri araştırılmıştır. Deniz turizmi işletmecileri ve kaptanlarının örneklem grubunu oluşturduğu çalışmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Araştırma bulguları, deniz turizmi yönetmeliğinin hazırlanma ve yürürlük sürecindeki eksikliklerini ve yönetmeliğin işletmeci/kaptanlar açısından olumlu ve olumsuz yansımalarını içermektedir.
Araştırma sonucunda; kamu kurumları, sivil toplum örgütleri ve kooperatifler arası dayanışmayı artırdığı gözlenen yönetmeliğin, aynı zamanda turizm açısından hizmet kalitesi kavramını gündeme getirildiği tespit edilmiştir. Tekneler ile ilgili olarak bağlama yeri, yolcu indirme bindirme yeri, güzergâh haritalarının belirlenmesi, atık yönetimi, nitelikli iş gücü ve ekonomik istikrar olmak üzere altı temel sorun saptanmış olup, yönetmeliğin bugünkü haliyle mevcut sorunların giderilmesinde etkisiz kaldığı ortaya çıkmıştır.
Keywords
Turizm,deniz turizmi,günübirlik gezi tekneciliği,yasal düzenlemeler,Türkiye
References
- Atlay Işık, D.A., Paker, S. ve Şengönül, G. (2013). Deniz Turizmi. G. Cerit, D.A. Deveci ve S. Esmer (Ed.), Denizcilik Işletmeleri Yönetimi (s.419-446). İstanbul: Beta Yayınları.
- Brah, A. ve Shaw, S. (1992). Working Choices: South Asian Young Muslim Women in the Labor Market. London: London Department of Labor.
- Coşkun, N. (2010). Türkiye’de turizm politikaları ve turizm sektörü üzerindeki etkileri, Uzmanlık Tezi, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü, Ankara.
- Ekici, B. (2006). Düzenleyici Etki Analizi Kanun, Kanun Hükmünde Kararname, Tüzük, Yönetmelik ve Diğer Düzenlemelerde Uygulanması, Ankara: Türkiye Ekonomi Politikaları Araştırma Vakfı Yayınları.
- Hammersley, M., (1992). What's Wrong With Ethnography?:Methodological Explorations. London: Routledge,
- Hesse-Biber, S.N. ve Leavy, P. (2006) The Practice of Qualitative Research. London: Sage Publications.
- Kozak, N., Kozak, M. ve Kozak, M.A. (2000). Genel Turizm İlkeler-Kavramlar, Ankara: Detay Yayıncılık.
- Yağcı, Ö. (2003). Turizm Ekonomisi, Ankara: Detay Yayıncılık.
- Yıldız, Z. (2011) Turizm sektörünün gelişimi ve istihdam üzerindeki etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 3(5), 54-71.
- Amasra Yatçılar Kooperatifi (2015). Karadeniz Koçerler-1 Gezi Tenezzüh Teknesi. www.amasra.net/yatcilar-kooperatifi-amasra.html, Erişim Tarihi: 07.12.2015.