THE POTENTIAL OF TURKEY AS A LOGISTICS CENTER BETWEEN FAR EAST AND EUROPE: AN APPLICATION IN ELECTRONICS INDUSTRY

The trade between Asia and Europe is steadily increasing. In some

industries the products are mainly produced in Far East countries due to

their cost advantages and exported Europe directly. In some cases however,

some final products are produced at the markets or close to them in

European Union since these products gain weight or volume in case they

are produced at origin. The electronics industry is organized in such a

context and the parts that are produced in the Far East countries are

imported by Turkey where they are assembled into electronic products and

exported to the European countries.

In this study, it is tried to analyze if Turkey can be a logistics center

to store, distribute and add value to the parts coming from Far East and

sending the resulting products into the EU. In the study, location choice

theories and models are used. The study showed that many quantitative and

qualitative techniques are used in location choice decision on plant and

distribution centers but very few studies exist on logistics center location

choice.

The study is based on Alfred Weber’s location theory. In our

analysis, we have used the center of gravity method which is a method of operational researches to understand if Turkey is the right location which minimizes the transportation costs between Far East and EU. The study has revealed that with current market potential and supply sources, the location which minimizes the total transportation costs in electronics industry is not within the boundaries of Turkey. Giving the location decisions for logistics centers necessitates further studies. 

Asya ve Avrupa arasındaki ticaret gün geçtikçe artmaktadır. Bazı endüstrilerde ürünler maliyet avantajı nedeniyle Uzak Doğu ülkelerinde üretilmekte ve Avrupa’ya ihraç edilmektedir. Bazı durumlarda ise, üretildikleri yerde ağırlık ya da hacim kazanan bazı ürünlerin üretimleri Avrupa Birliği pazarlarında ya da pazara yakın noktalarda olmaktadır. Elektronik endüstrisinde de benzer bir durum söz konusudur. Elektronik ürünlerin parçaları Uzak Doğu’da üretilmekte ve parçalar Türkiye’de birleştirilmektedir. Üretilen ürünler Avrupa ülkelerine ihraç edilmektedir. Bu çalışmada Türkiye’nin Uzak Doğu’dan gelen parçalar için bir depolama, dağıtım ve katma değer yaratılan bir nokta ve üretilen ürünlerin Avrupa’ya yollandığı bir lojistik merkez olup olamayacağının analizi yapılmıştır. Araştırmada yer seçim teorileri ve modelleri incelenmiştir. Çalışma göstermiştir ki, fabrika ve dağıtım merkezlerinde yer seçimiyle ilgili bir çok kantitatif ve kalitatif çalışma mevcuttur. Ancak lojistik merkez yer seçimi ile ilgili olarak çok sınırlı sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışma Alfred Weber’in yer seçim teorisi üzerine kurulmuştur. Çalışmamızda ağırlık merkezi yöntemi kullanılmıştır. Bir yöneylem araştırması methodu olan bu yöntemle Türkiye’nin Uzak Doğu ve Avrupa arasında ulaştırma maliyetlerinin minimize olduğu bir noktada olup olmadığı anlaşılmaya çalışılmıştır. Araştırma göstermiştir ki, şu anki piyasa potansiyeli ve tedarik kaynaklarıyla, elektronik endüstrisinde ulaştırma maliyetlerinin minimize olduğu yer Türkiye sınırları içerisinde değildir. Lojistik merkezin yerinin tespiti için daha yeni ek çalışmalara ihtiyaç vardır.