İBN-İ KESİR ve SÜLEYMAN ATEŞ TEFSİRİ ÖRNEKLEMİNDE EVLİLİK AYETLERİNE GENEL BİR BAKIŞ

İnsanı eşref-i mahlûkat olarak yaratan Allah, kâinatı da insanın yaşamasına elverişli olacak şekilde tanzim etti. Kâinatta var olan her varlık gibi insanın da eşini var etti. İnsan, kurulan evlilik bağı ile hem yalnızlığını giderdi hem de neslini devam ettirdi. Bununla birlikte İslam toplumunda, Kur’an’ın indiği asırdan uzaklaştıkça dini, kültürel ve ekonomik nedenlerle evlilik ve bununla birlikte aile hayatını düzenleyen normlarda yorum farklılıkları gelişti. Günümüzde evlilik ve aile hayatıyla ilgili yapılan dini referanslı tartışmalar, evlilik kurumunda kadın ve erkek arasındaki rol dağılımı konusunu karmaşık hale getirdi. Özellikle de erkeğin aile reisi olarak tayin edilmesinin kadına itaat etme sorumluluğunu yükleyip yüklemediği konusu güncelliğini kaybetmeyen bir tartışma konusu oldu. Bu bağlamda evliliği ayakta tutan değerler, boşama ve boşama yetkisinin kime ait olduğu, taaddüd-i zevcât konusu, bunun bir kayda bağlanıp bağlanmadığı, kadının dövülmesi meselesi gibi konular klasik ve modern tefsirlerde ele alınarak tartışıldı, bu konuda görüşler beyan edildi. Bu çalışmada İbn Kesir ve Süleyman Ateş tefsiri örnekleminde evlilik ayetleri incelenmiştir. Bununla birlikte konuyla alakalı diğer tefsir kaynakları ve çeşitli makaleler ve tezlerden de istifade yoluna gidilmiştir. Araştırmada; Evliliğin temel hedefleri, insan için gerekliliği, müfessirlerin çok eşlilikle ilgili görüşleri, evliliklerde olabilecek sorunlara karşı çözüm yolları, evliliğin sonlandırılması durumunda uyulması gereken kaideler, boşanmanın çeşitleri ve yükümlülükleri gibi hususlara genel olarak değinilmiş daha sonra İbn Kesir ve Süleyman Ateş tefsirinde evlilikle ilgili ayetler mukayeseli bir şekilde ele alınmıştır. İki müfessirin nîkah ve talakla ilgili ayetlere ilişkin ortaya koydukları görüşleri ve bu görüşlerindeki yorum farklılıkları ortaya konmaya çalışılmıştır.