Klasik Sekülerleşme Teorisinde Biriken Anomaliler Üzerine Bir Değerlendirme
Öz
Bu çalışma, klasik sekülerleşme teorisinin açıklamakta zorlandığı temel olguları Thomas S. Kuhn’un anomali kavramı çerçevesinde incelemektedir. Klasik sekülerleşme teorisi, modernleşme süreciyle birlikte dinin toplumsal önemini, kamusal görünürlüğünü ve siyasal etkisini giderek kaybedeceğini öngörmektedir. Ancak son yarım yüzyılda dinin kamusal alandaki varlığını sürdürmesi, politik dindarlığın ve din temelli kimliklerin yükselişi, post-seküler toplum tartışmaları, yeni dini hareketlerin ortaya çıkması ve bireyselleşen dindarlık biçimlerinin yaygınlaşması, bu öngörünün farklı tarihsel ve kültürel bağlamlarda aynı biçimde gerçekleşmediğini göstermektedir. Araştırmada, literatürde öne çıkan tartışmalar doğrultusunda tematik analiz yöntemi kullanılmıştır. Bu kapsamda sekülerleşme teorisinin temel yaklaşımları ve teoriye yöneltilen eleştiriler incelenmiştir. Literatürde öne çıkan olgular; sekülerleşmenin evrenselliği, politik dindarlık ve din temelli kimliklerin kamusal alandaki varlığı, yeni dini hareketler ve bireyselleşen dindarlık başlıkları altında ele alınarak anomali kavramı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bulgular, klasik sekülerleşme teorisinin din ile modernleşme arasındaki ilişkiyi evrensel ve doğrusal bir süreç olarak açıklamakta yetersiz kaldığını göstermektedir. Bu çerçevede dinin, modernleşmeyle birlikte farklı toplumsal koşullara uyum sağlayarak yeni biçimler kazandığı görülmektedir. Çalışmanın temel katkısı, klasik sekülerleşme teorisine yöneltilen farklı eleştirileri ortak bir çerçevede değerlendirerek teorinin açıklama sınırlarını ortaya koymasıdır. Bu çerçevede çalışma, modernleşme ile sekülerleşme arasındaki ilişkinin zorunlu ve doğrusal bir süreç olarak değerlendirilmesinin teorik açıdan yeniden ele alınması gerektiğini ileri sürmektedir. Dolayısıyla sekülerleşme teorisinin açıklama gücünün, dinin modern toplumlarda aldığı farklı biçimler üzerinden yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ammerman, Nancy T. “Lived religion as an emerging field: An assessment of its contours and frontiers”. Nordic Journal of Religion and Society 29/2 (2016), 83-99. https://doi.org/10.18261/issn.1890-7008-2016-02-01
- Arslan, Hüsamettin. Epistemik cemaat: bir bilim sosyoloji denemesi. İstanbul: Paradigma, 6., 2019.
- Arslan, Mustafa. “Gündelik hayatta din”. Din Sosyolojisi El Kitabı. ed. Niyazi Akyüz - İhsan Çapçıoğlu. 307-322. Ankara: Grafiker Yayınları, 3., 2015.
- Battal, Emine. “Halkın tapınağı”. Yeni Dini Hareketler Ansiklopedisi. ed. Süleyman Turan - Emine Battal. 211-215. İstanbul: Okur Akademi, 2020.
- Bauman, Zygmunt. Akışkan modernite. çev. Sinan Okan Çavuş. İstanbul: Can Yayınları, 3., 2018.
- Berger, Peter L. “Dinin krizinden sekülerizmin krizine”. 21. Yüzyılda Dinin Geleceği; Kutsalın Dönüşü. ed. Ali Köse. 100-115. İstanbul: Timaş Yayınları, 2., 2020.
- Berger, Peter L. “Günümüz din sosyolojisi üzerine düşünceler”. çev. İhsan Çapçıoğlu. Din Sosyolojisi Klasik ve Çağdaş Yaklaşımlar. ed. Bünyamin Solmaz - İhsan Çapçıoğlu. 245-262. Konya: Çizgi Kitapevi, 2., 2009.
- Berger, Peter L. “Sekülerizmin gerilemesi”. 21. Yüzyılda Dinin Geleceği; Kutsalın Dönüşü. ed. Ali Köse. 40-59. İstanbul: Timaş Yayınları, 2., 2020.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Din Sosyolojisi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
İsmail Sezgin
*
0000-0003-3470-7760
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti
Yayımlanma Tarihi
31 Ekim 2026
Gönderilme Tarihi
14 Ağustos 2026
Kabul Tarihi
21 Ekim 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 6 Sayı: 11