Denge Antrenmanlarının Bocce Raffa Oyuncularında Yaklaşma (Punto) İsabetlilik Oranına Etkisinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı bocce sporu raffa kategorisindeki oyuncularına uygulanan denge antrenmanlarının yaklaşma (punto) isabetlilik oranına etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya 5 yıl bocce deneyimi olan toplam 20 sporcu katılmıştır (deney=10, kontrol=10). Katılımcılara 8 hafta süresince, haftada 2 gün bocce raffa antrenmanı uygulandı. Deney grubuna bocce antrenmanlarına ek olarak ilk dört hafta statik, son dört hafta dinamik olmak üzere 8 hafta süresince 30 dk’lık denge antrenman programı yaptırıldı. 8 haftalık antrenman programı öncesinde ve sonrasında flamingo (statik denge) ve yıldız denge (dinamik denge) testleri yapıldı. Veriler SPSS 24 paket program kullanılarak analiz edildi. Gruplar arası farklılıkların belirlenmesinde Mann Whitney U, bağımlı gruplarda eş grup içi farklılıklarda Wilcoxon işaretli sıralar testi, iki özellik arasındaki ilişkinin belirlenmesinde korelasyon ve regresyon analizleri kullanıldı. Raffa isabetlilik performansında deney grubundaki artış %240,68 olurken, kontrol grubundaki artış %46,77’dir. Raffa testi punto açısı puanlarına göre deney ve kontrol grubunda ön test ve son test gruplar arası farklılıklarda anlamlı sonuç tespit edilmiştir (p<,05). Bulgulara göre statik ve dinamik denge antrenmanlarının bocce raffa isabetlilik oranını arttırdığı ve sporcuların dinamik denge performansının statik denge performansına kıyasla, punto yaklaşma açısı isabetlilik oranında daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• Bocce raffa
• punto puanı
• statik denge
• dinamik denge

An Investigation of the Effect of Balance Training on Approach (Punto) Accuracy Rate in Boccia Raffa Players

Abstract

A total of 20 athletes with 5 years of bocce experience participated in the study (experiment=10, control=10). Boccia Raffa training was applied to the participants 2 days a week for 8 weeks. In addition to Boccia training, the experimental group underwent a 30-minute balance training program in addition to Boccia training for 8 weeks, the first four weeks of which were static and the last four weeks of which were dynamic. Before and after the 8-week training program, flamingo and star balance tests were performed. The data were analyzed using the SPSS 24 package program. Mann Whitney U was used to determine the differences between the groups, Wilcoxon signed-rank test was used for the intragroup differences independent groups, and, correlation and regression analysis were used to determine the relationship between the two traits. In the raffa approach (punto) accuracy performance, the increase in the experimental rate is 240.68% and the increase in the control groups is 46.77%. According to the Raffa test point angle scores, a significant result was found in the differences between the experimental and control intervals, pre-test and post-test groups (p <.05). According to the findings, Boccia raffa accuracy rates of static and dynamic balance training increased and the dynamic balance performance of Boccia raffa athletes was more effective in the accuracy rate compared to the static balance performance.

Keywords

• boccia raffa
• punto score
• dynamic balance
• static balance

References

1. Ackland, T. R., Elliott, B., & Bloomfield, J. (2009). Applied anatomy and biomechanics in sport. Human Kinetics.
2. Bandy, W. D., & Sanders, B. (Eds.). (2007). Therapeutic exercise for physical therapist assistants. Lippincott Williams & Wilkins.
3. Bronikowska, M., Bronikowski, M., & Schott, N. (2011). You Think You Are Too Old to Play?" Playing Games and Aging. Human Movement, 12(1), 24-30.
4. Bressel, E., Yonker, J. C., Kras, J., & Heath, E. M. (2007). Comparison of static and dynamic balance in female collegiate soccer, basketball, and gymnastics athletes. Journal of athletic training, 42(1), 42.
5. Çelik, B. (2014). Voleybolcularda farklı zemin üzerindeki dinamik denge antrenmanlarının propriosepsiyon üzerine etkisi. Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
6. Gatev, P., Thomas, S., Kepple, T., & Hallett, M. (1999). Feedforward ankle strategy of balance during quiet stance in adults. The Journal of physiology, 514(3), 915-928.
7. Heitkamp, H.C., Horstmann, T., Mayer, F., Weller, J. & Dickhuth, H.H. (2001). Gain in strength and muscular balance after balance training. International Journal of Sports Medicine. 22, 285-290.
8. Hrysomallis, C. (2011). Balance ability and athletic performance. Sports medicine, 41, 221-232.

9. Kinzey, S. J., & Armstrong, C. W. (1998). The reliability of the star-excursion test in assessing dynamic balance. Journal of orthopedic & sports physical therapy, 27(5), 356-360.
10. McGrath, A., & Cassell, E. (2002). Rolling injuries out of lawn bowls. Monash University Accident Research Centre, 138, 40-45.
11. Pagnoni, M. (2010). The joy of bocce. Author House.
12. Paillard, T. H., & Noé, F. (2006). Effect of expertise and visual contribution on postural control in soccer. Scandinavian journal of medicine & science in sports, 16(5), 345-348.
13. Piegaro, A. B. (2003). The comparative effects of four-week core stabilization & balance-training programs on semidynamic & dynamic balance. Master thesis, West Virginia University, VA.
14. Reiman, M. P., & Manske, R. C. (2018). İnsan performansında fonksiyonel testler. Karakış Basım Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti. Çeviren: Bulgan, Ç., Başar, MA İstanbul, 1.
15. Ricotti, L. (2011). Static and dynamic balance in young athletes. Journal of human sport and exercise, 6(4), 616-628.
16. Sayers, M. G., Tweddle, A. L., & Morris, J. (2015). Balance control during the delivery stride in competitive older age lawn bowlers. Journal of Aging and Physical Activity, 23(1), 34-39.
17. Serdar, C. (2012). Denge antrenmanlarının kara pentatloncularda fırlatmada isabetlilik oranına ve denge ve koordinasyona üzerine etkisi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
18. Sood, V, Ahmad, W. & Chavan, B.S. (2016). Effect of bocce game on developing visual motor integration among children with intellectual disability. Journal of Disability Management and Rehabilitation, 2 (2), 54-58.
19. Şimşek, M., & Kesilmiş, İ. (2022). Predicting athletic performance from physiological parameters using machine learning: Example of bocce ball. Journal of Sports Analytics, 8(4), 299-307.
20. Şimşek, B., Kılınçarslan, G., Pelin, A. V. C. I., & Çakır, V. O. (2024). The Impact of Hemsball Training on Balance and Punto (Approaching) Scores in Boccia Athletes. International Journal of Religion, 5(5), 110-117.
21. Taube, W. (2012). Neurophysiological adaptations in response to balance training. German Journal of Sports Medicine/Deutsche Zeitschrift fur Sportmedizin, 63(9).
22. Türkmen, M. (2011). Çim topu, petank, raffa ve volo oyun sistemleriyle bocce. TBBDF, Ankara.
23. Türkmen, M. (2011). Çim topu, petank, raffa ve volo oyun sistemleriyle; bocce tanımlar, tarihçe ve oyun kuralları. 1. Baskı, Neyir Yayınları, Ankara 11-41 s.
24. Winter, D. A. (1995). Human balance and posture control during standing and walking. Gait & posture, 3(4), 193-214.
25. Winter, D. A., Patla, A. E., & Frank, J. S. (1990). Assessment of balance control in humans. Med prog technol, 16(1-2), 31-51.