TOPLUMSAL GERÇEKÇİLİK ÜZERİNDEN TÜRK TOPLUMUNUN ÇALIŞKANLIĞININ RESİMDEKİ YERİ

Toplum, din, dil, ırk, kültür, gelenek ve görenek birliği olan bireylerin bir arada bulunduğu gruptur. Sanat eseri ise biçimsel olarak gerçeklikten esinlenir ve onu bir anlamda tekrar yansıtır. Sıradan insanları konu alıp yaşantılarından etkilenerek, yeni eserler ortaya çıkarılmasına sanat alanında toplumsal gerçekçilik denir. Toplumsal gerçekçiler, sanatsal bakış açısı ile toplumdaki olayları iç dünyasıyla buluşturarak topluma sunmayı amaç edinmiştir. Türkiye’deki ilk belirtilerini toplumsal gerçekçilik, Yeniler Grubu ile göstermiştir. Yeniler Grubu’nun ortaya çıkışı, dönem resimlerinin izleyici olan toplumdan uzak olmasından memnun olmayan sanatçılar, bulundukları toplumun yaşam koşullarına yönelmeleri gerektiğini düşünmüşlerdir. Bu grup Nuri İyem, Selim Turan, Ferruh Başağa, Turgut Atalay, Agop Arad, Kemal Sönmezler, Mümtaz Yener, Haşmet Rasim Akal, Fethi Karakaş gibi sanatçılardan oluşmaktadır. Toplumsal Gerçekçi sanat anlayışıyla verilen eserler ise gerçek anlamda 70’li yıllarda verilmeye başlanmıştır. Söz konusu anlayışa sahip sanatçılar eserlerini ortaya koyarken yüksek estetik duyarlılık, biçim ve içerik konusunda farklılaşma yaşamışlarsa da verilen mesajın hemen tüm sanatçılar için aynı olduğunu söyleyebilmek mümkündür. Mesajların içeriği yaşam koşulları ve toplumun çalışkanlığı üzerine olmuştur.