The Examination of Eco-Cities in terms of Sustainability

Abstract

Environmental problems previously considered to be insignificant or neglected, starting from the settlements, which are called as the city, reaches global dimensions in terms of the damages it causes. To reduce pollution in the world, protect living things, many international agreements are made to prevent damage to natural resources or historical sites, and many ideas and urban models are proposed to reduce these problem areas. Creating clean, healthy, sustainable, zero-waste living spaces has become a global view in terms of environmental sustainability. To build cities with ecology in the focus, which can produce the amount of energy consumed in a self-sufficient sense and one of the models put forward in order to ensure the sustainability of the cities and leave a less damaged environment to the next generations is the “eco-city” model. Since this model accepts the city and the environment as an integral whole, it includes many features such as renewable energy, waste management, and energy-efficient buildings. The eco-city model is a very important model within the framework of a sustainable city, as it values the environment and establishes a balanced relationship between the environment and the economy. The main purpose of the article, to explain the content of the concept of sustainability that we use in almost every field, to explain the concepts of environmental awareness and environmental education which are necessary and essential in order to ensure the effectiveness of this concept in cities and in the light of this information, it is to handle eco-cities in the context of sustainability, which constitutes the basic logic of eco-cities.

Keywords

• Eco-city
• Sustainability
• Environmental Sustainability
• Environmental Education
• Sustainable City

Eko-Kentlerin Sürdürülebilirlik Çerçevesinde İncelenmesi

Öz

Önceden önemsiz olarak görülen veya göz ardı edilen çevre sorunları, kent olarak tabir edilen yerleşim yerlerinden başlayarak ortaya çıkardığı zararlar bakımından küresel boyutlara ulaşmaktadır. Dünyadaki kirliliği azaltmak, canlıları korumak, doğal kaynaklara veya tarihi mekânlara zarar verilmesini önlemek adına birçok uluslararası anlaşma yapılmakta ve bu sorun alanlarının azaltılması adına birçok düşünce ve kent modeli ortaya atılmaktadır. Temiz, sağlıklı, sürdürülebilir, sıfır atıklı yaşam alanlarının oluşturulması çevresel sürdürülebilirlik açısından global bir görüş haline gelmiştir. Kendi kendine yetebilen bir anlamda tükettiği enerji miktarını kendi içinde üretebilen odak noktasında ekoloji olan kentler inşa etmek ve kentlerin sürdürülebilirliğini sağlayarak gelecek kuşaklara daha az zarar görmüş bir çevre bırakmak adına ortaya atılan modellerden bir tanesi de “eko-kent” modelidir. Bu model kent ve çevreyi ayrılmaz bir bütün olarak kabul ettiği için yenilenebilir enerji, atık yönetimi, enerji verimi sağlayan binalar gibi birçok özelliği içinde barındırır. Eko-kent modeli, çevresine değer veren çevre ile ekonomi arasında dengeli ilişki kurabilen sürdürülebilir kent çerçevesinde oldukça önemli bir modeldir. Makalenin temel amacı, artık hemen hemen her alanda kullandığımız sürdürülebilirlik kavramının içeriğini ortaya koymak, kentlerde bu kavramın etkinliğini sağlayabilmek amacıyla gerekli ve temel olan çevre bilinci ve çevre eğitimi kavramlarını açıklamak ve bu bilgiler ışığında eko-kentlerin temel mantığını oluşturan sürdürülebilirlik bağlamında eko-kentleri ele almaktır.

Anahtar Kelimeler

• Eko-kent
• Sürdürülebilirlik
• Çevresel Sürdürülebilirlik
• Çevre Eğitimi
• Sürdürülebilir Kent
• Eco-city
• Sustainability
• Environmental Sustainability
• Environmental Education
• Sustainable City

References

1. Altuntaş, A. 2012. “Sürdürülebilir Toplumlar ve Metropollerin Baskılarından Kurtulmak için Alternatif Bir Yol: Sürdürülebilir Kentler”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 9 (17). Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/182958
2. Altuntaş, C. ve Türker, D. 2012. “Sürdürülebilir tedarik zincirleri: Sürdürülebilirlik raporlarının içerik analizi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 14 (3). Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/53306
3. Ayık, C. 2011. “Sürdürülebilir Kentsel Tasarım Kriterleri Çerçevesinde Geleneksel ve Çağdaş Şehirlerde (Eko-Şehirler) Kamusal Mekânların Karşılaştırılması” (Yüksek Lisans Tezi), İTÜ-Fen Bilimleri Enstitüsü. Erişim: https://polen.itu.edu.tr/xmlui/handle/11527/2324
4. Çetinkaya, Ç. 2013. “Eko-Kentler: Kent ve Doğa İlişkisinde Yeni Bir Sistem Tasarımı”, Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi 6 (1). Erişim: https://docplayer.biz.tr/5632404-Ekokentler- kent-ve-doga-iliskisinde-yeni-bir-sistem-tasarimi.html
5. Çetinkaya, Z. Ve Ciravoğlu, A. 2016. “Sürdürülebilir Yerleşim Modellerinin Karşılaştırılması: Eko-Kent ve Yavaş Kent”, İdeal Kent Dergisi (18). Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/464555
6. Çoban, A. 2015. Yerel Yönetim, Kent ve Ekoloji, Ankara, Türkiye: İmge Kitabevi Yayınları.
7. Eryıldız, S. 2007. Yeşil Yerel Yönetim, Ankara, Türkiye: Algı Yayın.
8. Erten, S. 2006. “Çevre Eğitimi ve Çevre Bilinci Nedir, Çevre Eğitimi Nasıl Olmalıdır?”, Çevre ve İnsan Dergisi, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın Organı, sayı. 65-66, Ankara. Erişim: http://yunus.hacettepe.edu.tr/~serten/makaleler/cevre.pdf

9. Ecocitybuilders.org. t.y. Erişim: https://ecocitybuilders.org/what-is-an-ecocity/
10. Göşker, Ö. 2018. “Ekokentlerin Sürdürülebilirliğe Etkisi: Batıkent ve Ecoviikki Örnekleri Kapsamında bir Değerlendirme”, (Yüksek Lisans Tezi), Doğuş Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.Erişim:https://openaccess.dogus.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11376/3346/ogos ker_2018.pdf?sequence=1&isAllowed=y
11. Ilgar, R. 2007. “Çevre Eğitiminde Yaygın Eğitimin Rolü ve Önemi”, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (23). Erişim: https://arastirmax.com/tr/system/files/1066/uvt_72728.pdf
12. Işıldar, G.Y. 2012. 2011 “Avrupa Yeşil Başkenti Hamburg: Eko-Kent Kriterleri ve Performans Göstergeleri Açısından İncelenmesi”, SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi 12 (23). Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/articlefile/ 288976
13. İşçioğlu, D. ve Mengi, A. 2018. Kentsel Politikalar, Ankara, Türkiye: Palme Yayıncılık.
14. Karakurt Tosun, E. 2013. “Sürdürülebilir Kentsel Gelişim Sürecinde Kompakt Kent Modelinin Analizi,” Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 15 (1) Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/53315
15. Kaypak, Ş. 2011. “Küreselleşme Sürecinde Sürdürülebilir Bir Kalkınma İçin Sürdürülebilir Bir Çevre”, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi 13 (20) Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/107329
16. Keskin, E.B. 2012. “Sürdürülebilir Kent Kavramına Farklı Bir Bakış: Yavaş Şehirler (Cittaslow), PARADOKS Ekonomi,” Sosyoloji ve Politika Dergisi 8 (1). Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/pub/paradoks/issue/16354/171237
17. Meydan Yıldız, S.G. 2016. “Çevre Bilinci ve Eko-Kent Planlaması: Gölbaşı Özel Çevre Koruma Bölgesi Örneği”, (Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sosyal Çevre Bilimleri Anabilim Dalı, Ankara. Erişim: https://studylibtr.com/doc/1520976/%C3%A7evre-bi%CC%87li%CC%87nci%CC%87- ve-eko-kent-planlamasi--g%C3%B6lba%C5%9Fi-%C3%B6zel
18. Mfa.gov.tr.(t.y.) Erişim: http://www.mfa.gov.tr/surdurulebilir-kalkinma.tr.mfa
19. Mnd.gov.sg. t.y. Erişim: https://www.mnd.gov.sg/tianjinecocity/our-work#master
20. Mutlu, A., Reyhan, H. ve Doğan, H.H. 2016. Kentleşme, Ankara, Türkiye: Palme Yayıncılık.
21. Oktay, Ş. 2005. Ekolojik Kentleşme ve Çevre Koruma, Ankara, Türkiye: Lazer Ofset Matbaa.
22. Özer, İ. 2004. Kentleşme, Kentlileşme ve Kentsel Değişme, Bursa. Türkiye: Ekin Kitabevi.
23. Özmehmet, E. 2008. “Dünyada ve Türkiye Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımları,” Journal of Yaşar University 3 (12). Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/179214
24. Sınmaz, S. 2013. “Yeni Gelişen Planlama Yaklaşımları Çerçevesinde Akıllı Yerleşme Kavramı ve Temel İlkeleri,” Megaron Dergisi 8 (2). Erişim: https://www.journalagent.com/megaron/pdfs/MEGARON-35220-ARTICLE-SINMAZ.pdf
25. Taşdoğan, C., Mollavelioğlu, M.Ş. ve Mıhcı, H. 2014. “Türkiye’nin Kentsel Çevresel Sürdürülebilirliğinin Veri Zarflama Analiziyle Değerlendirilmesi,” Ankara Üniversitesi SBF Dergisi 69 (1).
26. Tüzgen, Y. ve Yücel Işıldar, G. 2018. “İklim Dostu Şehirlerin Baskın Ekonomik Faaliyet Alanı İle Etkileşimi,” Aksaray Üniversitesi İİBF Dergisi 10 (4). Erişim: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/622750
27. Topal, A. K. 2004. “Kavramsal Olarak Kent Nedir ve Türkiye’de Kent Neresidir?”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 6 (1). Erişim: http://www.sbe.deu.edu.tr/Dergi/cilt6.say%C4%B11/6.1%20topal.pdf
28. Tukcev.org. t.y. Erişim: http://www.tukcev.org.tr/cevre-egitimi