Research Article

Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi

Volume: 10 Number: 2 December 30, 2021
EN TR

Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi

Abstract

Bu çalışmada, prostat kanserinin tedavisinde önemli bir kemoterapötik ajan olarak kullanılan docetaxelin, insan sağlam prostat hücresi (PNT1A) ve insan kanserli prostat hücresi (PC3) üzerindeki sitotoksik etkileri araştırılmıştır. Çalışmada ticari docetaxelin saf ve asetonda bekletilmiş formu kullanılmıştır. MTT [3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)-2,5-difenil-2H-tetrazolyum bromid] testi kullanılarak 24, 48 ve 72 saatlik inkübasyon sonrası yapılan analizlerde farklı docetaxel formlarının kullanımı arasında anlamlı bir fark bulunmadığı tespit edilmiştir (p<0.01). Elde edilen bulgular, docetaxel formlarının PC3 ve PNT1A hücreleri üzerinde doza bağımlı sitotoksik etkilerinin varlığını ortaya koymaktadır. Sitotoksik etkinin doza bağımlılığının özellikle ilk 24 saatte oldukça yüksek olduğu belirlenmiştir (PC3 için p<0.05, PNT1A için p<0.01). 48. saatte saf docetaxelin PC3 hücresi için IC50 değeri 0.0116 μg/mL, PNT1A hücresi için IC50 değeri 3.5462 μg/mL olarak hesaplanmıştır. Bu değerler docetaxelin PNT1A hücrelerinde, PC3 hücrelerine kıyasla daha düşük olsada, sitotoksik etki oluşturduğunu göstermektedir. Direnç geliştirmiş prostat kanseri hücrelerinde de terapötik etkileri olan docetaxelin ilaç taşıma sistemleri ile beraber kullanılarak sağlam hücrelerdeki hasarının azaltılması uygun bir yaklaşım olarak düşünülmektedir.

Keywords

Docetaxel, MTT testi, Prostat kanseri, Sitotoksisite-doz ilişkisi

Supporting Institution

Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi Koordinatörlüğü

Project Number

Proje Numarası: TEKNİK-MYO-19-001 ve FEN.19.015

Thanks

Bu araştırma, Dicle Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi Koordinatörlüğü’nce desteklenmiştir (Proje Numarası: TEKNİK-MYO-19-001 ve FEN.19.015).

References

  1. D. Hanahan and R. A. Weinberg, “Hallmarks of cancer: The next generation,” Cell, vol. 144, pp. 646-674, 2011.
  2. R. K. Dubey, A. P. Singh and N. Dwivedi, “Triorganotin (IV) derivatives of bidentate schiff bases: Synthesis and spectral studies,” Phosphorus Sulfur., vol. 187, no. 9, pp. 1038-1045, 2012.
  3. P. Kesharwani, L. Xie, S. Banerjee, G. Mao, S. Padhye, F. H. Sarkar and A. K. Iyer, “Hyaluronic acid-conjugated polyamidoamine dendrimers for targeted delivery of 3,4-difluorobenzylidene curcumin to CD44 overexpressing pancreatic cancer cells,” Colloid. Surface. B, vol. 136, pp. 413-423, 2015.
  4. A. K. Sharma, A. Gothwal, P. Kesharwani, H. Alsaab, A. K. Iyer and U. Gupta, “Dendrimer nanoarchitectures for cancer diagnosis and anticancer drug delivery,” Drug Discov. Today, vol. 22, no. 2, pp. 314-326, 2017.
  5. Globocan, (2020). Cancer Fact Sheets. Erişim Tarihi: 10.05.2021. [Online]. https://gco.iarc.fr/today/fact-sheets-cancers.
  6. U. Testa, G. Castelli and E. Pelosi, “Cellular and molecular mechanisms underlying prostate cancer development: Therapeutic implications,” Medicines, vol. 6, no.3, pp. 82, 2019, doi: 10.3390/medicines6030082.
  7. S. M. Elmi, “Investigation of Catechol-o-methyl transferase (Comt) gene Val158met polymorphism and its relationship with prostate cancer,” M.S. thesis, Dept. Mol. Med., Yeditepe Univ., Istanbul, Turkey, 2020.
  8. L. Brannon-Peppas and J. O. Blanchette, “Nanoparticle and targeted systems for cancer therapy,” Adv. Drug Deliver. Rev., vol. 64, pp. 206-212, 2012.
  9. S. Jain, P. Kesharwani, R. K. Tekade and N. K. Jain, “One platform comparison of solubilization potential of dendrimer with some solubilizing agents,” Drug Dev. Ind. Pharm., vol. 41, no. 5, pp. 722-727, 2015.
  10. J. J. Hendrikx, J. S. Lagas, J. Y. Song, H. Rosing, J. H. M. Schellens, J. H. Beijnen, S. Rottenberg and A. H. Schinkel, “Ritonavir inhibits intratumoral docetaxel metabolism and enhances docetaxel antitumor activity in an immunocompetent mouse breast cancer model,” Int. J. Cancer, vol.138, no. 3, pp 758-769, 2016.
APA
Güngören, M., Kılınç, E., & Baysal, Z. (2021). Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 10(2), 109-120. https://izlik.org/JA55NA69FK
AMA
1.Güngören M, Kılınç E, Baysal Z. Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi. DUFED. 2021;10(2):109-120. https://izlik.org/JA55NA69FK
Chicago
Güngören, Muhammed, Ersin Kılınç, and Zübeyde Baysal. 2021. “Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 Ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi”. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 10 (2): 109-20. https://izlik.org/JA55NA69FK.
EndNote
Güngören M, Kılınç E, Baysal Z (December 1, 2021) Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 10 2 109–120.
IEEE
[1]M. Güngören, E. Kılınç, and Z. Baysal, “Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi”, DUFED, vol. 10, no. 2, pp. 109–120, Dec. 2021, [Online]. Available: https://izlik.org/JA55NA69FK
ISNAD
Güngören, Muhammed - Kılınç, Ersin - Baysal, Zübeyde. “Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 Ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi”. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 10/2 (December 1, 2021): 109-120. https://izlik.org/JA55NA69FK.
JAMA
1.Güngören M, Kılınç E, Baysal Z. Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi. DUFED. 2021;10:109–120.
MLA
Güngören, Muhammed, et al. “Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 Ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi”. Dicle Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, vol. 10, no. 2, Dec. 2021, pp. 109-20, https://izlik.org/JA55NA69FK.
Vancouver
1.Muhammed Güngören, Ersin Kılınç, Zübeyde Baysal. Asetonla Muamele Edilmiş Docetaxelin PC3 ve PNT1A Hücreleri Üzerindeki Sitotoksik Etkisi. DUFED [Internet]. 2021 Dec. 1;10(2):109-20. Available from: https://izlik.org/JA55NA69FK