YOĞUN REKABET İÇİNDEKİ İŞLETMELER İÇİN REKABET STRATEJİLERİ: KONUMLANDIRMA OKULUNUN AVANTAJLARI
Abstract
Öz
Yoğun rekabet ortamında bulunan işletmeler uzun ömürlü olabilmek ve rekabet üstünlüğü elde edebilmek amacıyla çeşitli yöntemler uygulamak zorundadırlar. Bu yöntemlerin en önemli bir kısmını da rekabet stratejileri oluşturmaktadır. Rekabet stratejileri, rekabetin yoğun ve zorlu olduğu sektörlerde firmalara bir çıkış yolu sunabilmektedir. Özellikle konumlandırma okuluna sağladığı katkılarla stratejik yönetim literatüründe de önemli bir yer tutan rekabet stratejileri işletmelerin rekabet avantajı elde etmek, sürdürülebilir kaynak temini sağlamak ve uzun ömürlü bir yaşam sürmek gibi hedeflerine ulaşmada büyük bir kurtarıcı olarak kabul edilebilmektedir.
Çalışmanın temel amacı, firmaların özellikle son dönemde içine girdikleri yoğun rekabet ortamının etkilerinin azaltılması için bir yöntem tavsiye etmektir. Bu tavsiye Porter’in 1980 yılında ortaya koyduğu ve rekabet ortamında yer alan firmaların karşılaştıkları beş rekabet gücünün ortaya çıkarttı problemlerin çözümüne yöneliktir. Firmaların piyasada karşılaştıkları beş güç ile başa çıkmak adına geliştirilmiş olan Jenerik stratejilerinin çerçevesinde çözüm yolları belirlenmiştir.
Özellikle konumlandırma okulu çerçevesinde oluşan bu stratejiler işletmelerin beklentileri olan rekabet üstünlüğü sağlayabilmek, sürdürülebilir bir kaynak temini politikası geliştirebilmek ve uzun ömürlü bir firma olabilmek gibi isteklerini yerine getirirken büyük destek sağlayacak stratejilerden biri olarak kabul edilebilir.
Anahtar Kelimeler: Jenerik Stratejileri, Konumlandırma Okulu, Farklılaşma, Maliyet Liderliği, Odaklanma.
Keywords
References
- Bakaoğlu, R., & Dinç Özcan, E. (2010). İşletme Düzeyinde Strateji Paradokslarının Mintzberg On Stratejik Yönetim Okulu Açısından Değerlendirilmesi. Öneri Dergisi, 9(34), 57-69.
- Burns, T., & Stalker, G. (1961). The Mamagement Of İnnovation. London: Tavistock Publications.
- Daft, R. L. (2015). Örgüt Kuramları ve Tasarımını Anlamak (10. basım b.). (Ö. N. Timurcanday Özmen, Çev.) Ankara: Nobel Yayıncılık.
- Dess, G. D., & Davis, P. S. (1984). Porter's (1980) Generic Strategies as Determinants of Strategic Group Membership and organizational performance. Academy of Management Journal, 27(3), 467-488.
- Dinçer, Ö. (1998). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası. İstanbul: Beta Yayınları.
- Emery, F. E., & Trist, E. (1971). The Causal Texture of Organizational Environments. W. French, & D. Hellriegel (Dü) içinde, Personnel Management and Organization Development.
- Eryiğit, B. H. (2013). Stratejik Planlama, Stratejik Planlamaya İlişkin Alternatif Yaklaşımlar ve Stratejik Yönetim Okulları. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 4(9), 152-172.
- Jones, G. R. (2017). Örgüt Kuramı Örgüt Tasarımı ve Örgütsel Değişim. (A. A. Gülova, L. O. Ataç, & D. Dirik, Çev.) Ankara: Gazi Kitapevi.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Economics
Journal Section
Research Article
Authors
Safa Acar
*
0000-0002-9578-0198
Türkiye
Publication Date
May 25, 2020
Submission Date
October 26, 2019
Acceptance Date
January 7, 2020
Published in Issue
Year 2020 Volume: 10 Number: 19