Development of Political Socialization Scale for Educators / Eğitimciler için Siyasal Sosyalleşme Ölçeğinin Geliştirilmesi

Abstract

Political socialization is a process in which individuals learn the political values, norms, attitudes and behaviors dominant in the society and adapt to these values. It is an important process for individuals who are newcomers to political systems to adapt to the existing political structure. Educational institutions play a critical role in this adaptation process. Educational institutions consist of teachers, administrators and other personnel. In this study, a political socialization scale was developed by measuring the political socialization level of a total of 349 educators consisting of 298 teachers and 51 school administrators working in Isparta province in the 2023-2024 academic year. For that, first of all, the literature on the concept of political socialization was reviewed and existing scales were examined. It was determined that there was a scale for young people in Turkey, but that it was not suitable for educators. Accordingly, a 32-item question pool was created by obtaining expert opinions, and the number of items was reduced to 28 as a result of the preliminary application. In the data analysis process, Exploratory Factor Analysis (EFA) was applied to determine the factor structure of the scale. In the first analysis, some items were removed because they were not suitable, and the scale reached a three-factor structure. The factors were named as "View of Political Order," "Political Interest," and "View of Education." The validity of the model was tested with Confirmatory Factor Analysis (CFA), and the construct validity of the scale was supported. Cronbach's Alpha coefficient was calculated to determine the reliability of the scale, and it was seen that the scale was reliable (α = 0.79). As a result, it was determined that the developed scale was a valid and reliable tool in measuring the political socialization levels of educators. It is expected that this scale will contribute to further research examining the political socialization processes of educators.

Keywords

• Educators
• Political Socialization
• Scale Development
• Political Socialization Scale

Ethical Statement

Ethical permission was obtained from Burdur Mehmet Akif Ersoy University Scientific Research and Ethics Committee (date 04/08/2023, decision number GO-2023/412 and number 2023/07) for this research.

Eğitimciler için Siyasal Sosyalleşme Ölçeğinin Geliştirilmesi / Development of Political Socialization Scale for Educators

Abstract

Siyasal sosyalleşme, bireylerin toplumda egemen olan siyasal değerler, normlar, tutumlar ve davranış biçimlerini öğrenerek, bu değerlere uyum sağladığı bir süreçtir. Siyasal sistemlere yeni katılan bireylerin mevcut siyasi yapıya uyum sağlaması önemli bir süreçtir. Bu uyum sürecinde eğitim kurumları kritik bir rolü vardır. Eğitim kurumları öğretmenlerden, yöneticilerden ve diğer personelden meydana gelir. Bu araştırmada 2023-2024 eğitim öğretim yılında Isparta ilinde görev yapan 298 öğretmen ve 51 okul yöneticisinden oluşan toplam 349 eğitimcinin siyasal sosyalleşme düzeyi ölçülerek bir siyasal sosyalleşme ölçeği geliştirilmiştir. Bunun için öncelikle, siyasal sosyalleşme kavramına ilişkin alanyazın taranmış ve mevcut ölçekler incelenmiştir. Türkiye’de gençler için bir ölçek bulunduğu, ancak eğitimciler için uygun bir ölçek olmadığı tespit edilmiştir. Bu doğrultuda, uzman görüşleri alınarak 32 maddelik bir soru havuzu oluşturulmuş ve ön uygulama sonucunda madde sayısı 28’e düşürülmüştür. Veri analiz sürecinde, ölçeğin faktör yapısını belirlemek amacıyla Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) uygulanmıştır. İlk analizde bazı maddeler uygun bulunmadığından çıkarılmış ve ölçek üç faktörlü bir yapıya ulaşmıştır. Faktörler "Siyasi Düzene Bakış," "Siyasi İlgi" ve "Eğitime Bakış" olarak adlandırılmıştır. Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) ile modelin geçerliliği test edilmiş ve ölçeğin yapı geçerliliği desteklenmiştir. Ölçeğin güvenirliğini belirlemek için Cronbach Alpha katsayısı hesaplanmış ve ölçeğin güvenilir olduğu görülmüştür (α = 0.79). Sonuç olarak, geliştirilen ölçeğin eğitimcilerin siyasal sosyalleşme düzeylerini ölçmede geçerli ve güvenilir bir araç olduğu belirlenmiştir. Bu ölçeğin, eğitimcilerin siyasal sosyalleşme süreçlerini inceleyen araştırmalara katkı sağlaması beklenmektedir.

Keywords

• Eğitimciler
• Siyasal Sosyalleşme
• Ölçek Geliştirme
• Siyasal Sosyalleşme Ölçeği

Ethical Statement

Bu araştırma için Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Etik Kurulundan (04/08/2023 tarih, GO-2023/412 karar no ve 2023/07 sayı no) etik izin alınmıştır.

References

1. Akay, E. (2006). Siyasal toplumsallaşma, siyasal kültür ve siyasal katılım arasındaki ilişkinin kavramsal analizi [Yüksek Lisans Tezi]. Dumlupınar Üniversitesi.
2. Akın, H. A. (2022). Siyasal toplumsallaşma. Matbu Kitap.
3. Alkan, T. (1979). Siyasal toplumsallaşma, siyasal bilincin gelişmesinde ailenin, okulun ve toplumsal sınıfların etkisi. Kültür Bakanlığı Yayınları.
4. Alkan, T. ve Ergil, D. (1980). Siyaset psikolojisi, siyasal toplumsallasma ve yabancılasma. Turhan Kitabevi.
5. Almond, G.A., Powell, B. G., Kare, S. D. & Russell J. (2004). Comparative politics today; a world view (Eigth Edition). Pearson Longman.
6. Altıparmak, İ, B. (2014). Öğrencilerin siyasal sosyalleşme algısı üzerinde ailenin etkisi. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(14), 261-280.
7. Altun, E. (2014). Aile ve siyasetin yeniden üretimi: siyasal toplumsallaşmada ailenin önemi [Yüksek Lisans Tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
8. Atkin, C. K. & Gantz, W. (1978). Television news and political socialization. Public Opinion Quarterly, 42(2), 183-194.

9. Aydemir, S. R. (2001). Siyasal toplumsallaşma. Mevzuat Dergisi, 46(2), 1-7.
10. Aziz, A. (1982). Toplumsallaşma ve kitlesel iletişim. Ankara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu Yayınları.
11. Baltacı, C. ve Uysal, M. T. (2012). Türkiye’de bir siyasal sosyalleşme aracı olarak ders materyali: İlköğretim Sosyal Bilgiler dersi üzerine bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 177-194.
12. Banks, M.H. & Roker, D. (1994). The political socialization of youth: Exploring the influence of school experience. Journal of Adolescence, 17(1), 3-15.
13. Bonett, D. G. & Wright, T. A. (2015). Cronbach's alpha reliability: Interval estimation, hypothesis testing, and sample size planning. Journal of Organizational Behavior, 36(1), 3-15.
14. Borkowska, M. & Luthra, R. (2024). Socialization disrupted: the intergenerational transmission of political engagement in immigrant families. International Migration Review, 58(1), 238-265.
15. Boymatov, R. (2024). Objective and subjective aspects of personal political socialization. Gospodarka i Innowacje, 44, 251-254.
16. Büyüköztürk, Ş. (2019). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (25. baskı). Pegem Akademi Yayınları.
17. Byrne, B.M. & Campbell, T.L. (1999). Cross-cultural comparisons and the presumption of equivalen tmeasurement and theoretica lstructure: A look beneath the surface. Journal of Cross-Cultural Psychology, 30, 555-574.
18. Can, A. (2018). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Pegem Akademi Yayınları.
19. Candan, H. ve Işık, M. (2019). İdeolojik devletin siyasal toplumsallaşma aracı olarak okulun işlevi: kavramsal bir analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(3), 567-585.
20. Child, I. L. (1954). Handbook of social psychology. I. Theory and method. II. Special fields and applications. Lindzey, G. (Ed.), Socialization (pp. II, 655–692). Addison-Wesley Publishing Company.
21. Chmielewski, M. & Watson, D. (2009). What is being assessed and why it matters: the impact of transient error on trait research. Journal of Personality and Social Psychology, 97, 186–202.
22. Comrey, A.L., & Lee, H.B. (1992). A First Course in Factor Analysis (2nd ed.). Psychology Press. https://doi.org/10.4324/9781315827506
23. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi Yayınları.
24. Crisogen, D. T. (2016). Types of socialization and their importance in understanding the phenomena of socialization. European Journal of Social Science Education and Research, 3(1), 1-10.
25. Çuhadar, A. (2006). Üniversite öğretim elemanı ve öğrencilerinin demokrasi anlayışlarının siyasal toplumsallaşma bağlamında cinsiyet, bilim alanı, akademik aşama ve siyasal katılımcılık değişkenleri açısından incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Çukurova Üniversitesi.
26. Davtalab, A. (2016). Şehit yakınlarının siyasal sosyalleşmesinde sosyalizasyon etmenlerinin etkisi: Ankara örneği [Doktora Tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
27. Diemer, M. A. (2012). Fostering marginalized youths’ political participation: longitudinal roles of parental political socialization and youth sociopolitical development. American Journal of Community Psychology, 50(1-2), 246-256.
28. Dmytrochenko, N. (2014). Media use and political socialization of the United States immigrants from former Soviet countries [Doctoral Thesis]. The University of Florida.
29. Ergün, A. (2019). Gençlerin siyasal toplumsallaşmasını etkileyen faktörler: cumhuriyet üniversitesi öğrencileri üzerine bir inceleme [Yüksek Lisans Tezi]. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi.
30. Field, A. (2000). Discovering statistics using SPSS for windows. Sage.
31. Field, A. (2013). Discovering statistics: IBM SPSS statistics. Sage.
32. Greenberg, E. S. (2009). Political socialization. Aldine Transaction.
33. Hair, J. F. J., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th Edition.). Prentice Hall.
34. İnal, K. (2004). Eğitim ve iktidar: Türkiye’de ders kitaplarında demokratik ve milliyetçi değerler. Ütopya.
35. Kağıtçıbası, Ç. (1985). İnsan ve insanlar: Sosyal psikolojiye giriş. Evrim Basım Yayın.
36. Kaplan, İ. (2019). Türkiye’de milli eğitim ideolojisi. İletişim Yayınevi.
37. Kass, R. A. & Tinsley, H. E. A. (1979). Factor analysis. Journal of Leisure Research, 11(2), 120-138.
38. Kline, P. (1999). The handbook of psychological testing (2nd ed.). Routledge.
39. Koştaş, M. (1987). Sosyalleşme. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 29, 329-334.
40. Köseoğlu, Y. (2020). Siyasal toplumsallaşma sürecinde sosyal medya. Turkish Studies Social, 15(7), 201-213.
41. Lashley, C., & Barron, P. (2006). The learning style preferences of hospitality and tourism students: Observations from an international and cross-cultural study. International Journal of Hospitality Management, 25(4), 552-569.
42. Lauglo, J. (2010). Political socialization in the family and young people's educational achievement and ambition. British Journal of Sociology of Education, 32(1), 53-74.
43. Lee, Y. S. (2021). The effect analysis of online reading and writing on the political socialization process of adolescents. Asia-Pacific Journal of Convergent Research Interchange, 7(11), 299-314.
44. Metin, O. (2016). Sosyal medyanın siyasal toplumsallaşmaya etkileri: bir alan araştırması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 221-267.
45. Meydan, C. H. ve Şeşen, H. (2015). Yapısal eşitlik modellemesi- Amos uygulamaları. Detay Yayıncılık.
46. Möller, J. (2013). Growing into citizenship: the differential role of the media in the political socialization of adolescents [Doctoral Dissertation]. University of Zurich.
47. Muzaffar, M. & Javaid, M. A. (2023). Curriculum and political socialization: a case study of secondary schools in Pakistan. Journal of Politics and International Studies, 4(2), 21-31.
48. Myoung, E., & Liou, P. Y. (2022). Adolescents’ political socialization at school, citizenship self-efficacy, and expected electoral participation. Journal of Youth and Adolescence, 51(7), 1305-1316.
49. Nickerson, C. (2023). Political Socialization: definition and examples. Retrieved from https://simplysociology.com/political-socialization.htm.
50. Ohme, J., & de Vreese, C. (2020). Traditional and “new media” forms and political socialization. The international encyclopedia of media psychology, 1-9.
51. Okumuş, E. (2014). Din ve sosyalleşme. Turkish Studies, 9(11), 429-454.
52. Özdamar K. (2002). Paket Programlarla İstatistiksel Veri Analizi-1. (4. baskı.). Kaan Kitabevi.
53. Özkılıçcı, G. ve Mamatoğlu, M. (2021). Siyasal toplumsallaşma ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Nesne, 9(21), 556-571.
54. Özkılıççı, G. (2020). Ebeveyn stilleri, siyasal toplumsallaşma, liderlik, kişilik ve oy verme davranışı arasındaki ilişkiler [Doktora Tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
55. Perera, S. (2021). Human Socialization. Retrieved from https://ssrn.com/abstract=3916311
56. Persson, M. (2015). Education and political participation. British Journal of Political Science, 45(3), 689–703. doi:10.1017/s0007123413000409
57. Quintelier, E. (2015). Engaging adolescents in politics: the longitudinal effect of political socialization agents. Youth & Society, 47(1), 51-69.
58. Sarıyer, Ö. (2015). Erken dönem politik sosyalleşme ve ‘‘çocuklar için demokrasiyi yaşamayı öğrenme ölçeği’nin Türk örneklemine uyarlanması [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
59. Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2004). Beginner’s guide to srructural equation modeling. Lawrence Erlbaum Associates.
60. Seçer, İ. (2015). Spss ve Lisrel ile pratik veri analizi (2. baskı). Anı Yayıncılık.
61. Sekaran, U. (2000). Research methods for business: a skill-building approach. Wiley.
62. Şirin, H. (2008). Eğitimin siyasal işlevleri ve Türkiye’deki sivil toplum örgütlerinin bu işlevlere ilişkin görüşlerinin analizi [Doktora Tezi]. Gazi Üniversitesi.
63. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Pearson.
64. Tavakol M, & Dennick R. (2011). Making sense of Cronbach’s alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53-5.
65. Toprakçı, E., ve Güngör, A. A. (2014). Educational policies of the political parties in Turkey. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 9(1), 5-35.
66. Toprakçı, E. ve Çıldır, G. Y. (2023). Türkiyedeki siyasal partilerin 2023 genel seçim beyannamelerinde eğitim [Bildiri sunumu]. Selcuk 8th İnternational Conference on Social Sciences, Konya
67. Türkkahraman, M. (2000). Türkiye’de siyasal sosyalleşme ve siyasal sembolizm. Birey Yayıncılık.
68. Türkmenoğlu, A. T. (2017). Siyasal toplumsallaşma ve medya (üniversite öğrencileri üzerine teorik ve uygulamalı bir çalışma) [Doktora Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
69. Uğuz, E. S. (2019). Milli görüş gençliğinin siyasal toplumsallaşma süreci [Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
70. Warleight, A. (2001). Europeanizing’civil society: NGOs as agents of political socialization. Journal of Common Market Studies, 39(4), 619-639.
71. Wolfinger, R. E. & Rosenstone, S. (1980). Who votes? Yale University Press.
72. Yılmaz, M. (2021). Lise öğrencilerinin siyasal toplumsallaşma süreçlerinin analizi samsun örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
73. Yüksel, H. (2021). Siyasal Toplumsallaşma ve siyasal katılım bağlamında ev kadınları: Afyonkarahisar örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Kocatepe Üniversitesi.