Development Study of Quantum Learning Environment Scale

Abstract

The word of quantum was defined as energy block/pack at the researches on the black body radiation. Quantum was suggested as the interaction making energy to transform into light. Quantum learning was defined as an interactional combination of theories and approaches whose success has been proven in instruction. Quantum theory took place as scientific philosophy in the curriculum by a change considered as a reform in Turkey. Thus, the curriculum grounded on quantum theory purposed to educate students able to think holistically, critically and creatively and who have multiple points of view. Thus, it is considered important to arrange learning environments in accordance with the quantum learning model. In the study, it was targeted to develop a scale able to measure the extent to how much the environment of any class was suitable to the environment of quantum learning model. As the qualitative data about the curriculum implemented to 7th grade learners appropriate for the quantum learning model were analyzed, the data on environment dimension of the quantum learning were obtained. An item pool related to the quantum learning environment was formed by reviewing the literature and by using the codes obtained from the examination of the data. Quantum Learning Environment Scale consisting of 6 dimensions and 26 items emerged at the end of the reliability and validity analyzes performed on the item pool.

Keywords

• Quantum learning
• Scale Development
• Learning environment

Kuantum Öğrenme Çevresi Ölçeği Geliştirme Çalışması

Abstract

Kuantum kelimesi, siyah cisimlerdeki ışıma üzerine gerçekleştirilen araştırmalarda, “enerji öbeği/paketi” olarak tanımlanmıştır. Kuantum, enerjinin ışığa dönüşümünü sağlayan etkileşim olarak öne sürülmüştür. Kuantum öğrenme, başarısı öğretimde ispatlanmış teori ve yaklaşımlarının etkileşimli bileşimi olarak tanımlanmaktadır. Türkiye’de 2004 senesinde reform sayılacak değişimlerle, kuantum teorisi bilimsel felsefe olarak eğitim programlarına girmiştir. Bu yüzden, kuantum felsefesinde temellendirilen program; bütüncül, yaratıcı ve eleştirel düşünen, çoklu bakış açısına sahip bireylerin yetiştirilmesini amaçlamaktadır. Dolayısıyla öğrenme ortamlarının kuantum öğrenme modeline uygun bir şekilde düzenlenmesi önemli görülmektedir. Bu çalışmanın amacı, bir sınıfın kuantum öğrenme çevresine uygunluğunu ölçebilen bir ölçme aracı geliştirmektir. Kuantum öğrenme modeline uygun şekilde 7. sınıf öğrencilerine uygulanan programa ilişkin nitel veriler incelendiğinde kuantum öğrenme çevresine dair verilere rastlanmıştır. Verilerin incelenmesinden ortaya çıkan kodlar ve literatür taraması kullanılarak kuantum öğrenme çevresine ilişkin bir madde havuzu oluşturulmuştur. Oluşturulan madde havuzu üzerinde gerçekleştirilen güvenirlik ve geçerlilik incelemeleri sonunda toplam 6 boyut ve 26 maddeden meydana gelen Kuantum Öğrenme Çevresi Ölçeği ortaya çıkmıştır.

Keywords

• Kuantum Öğrenme
• Ölçek Geliştirme
• Öğrenme çevresi

References

1. Altın, M. ve Saracaloğlu, A. S. (2018). İngilizce öğretimindeki ihtiyacımız nedir? Bir olgu bilim çalışması. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 4(2), 137-159.
2. Bentler, P. M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: Causal modeling. Annual Review of Psychology, 31, 419-456.
3. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı (17. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
4. Can, A. (2014). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi (2. baskı). Ankara: Pegem Akademi.
5. Deporter, B. (2006). Quantum Success. Learning Forum Publications.
6. Deporter, B. ve Hernacki, M. (1992). Quantum Learning: Unleashing the Genius in You. NY: Random House.
7. Deporter, B., Reardon, M. ve Singer-Nourie, S. (1999). Quantum Teaching: Orchestrating Student Success. Allyn and Bacon, A Viacom Company.
8. DeVellis, R. F. (2014). Ölçek Geliştirme (3. baskı) (Çev. Ed. Totan, T.). Ankara: Nobel Yayınevi.

9. Ekici, G. (2013). Kuantum öğrenme yaklaşımı, Ekici, G. (Editör) Yeni Öğrenme-Öğretme Yaklaşımları ve Uygulama Örnekleri içinde (462-506). Ankara: Pegem Akademi.
10. George, D. ve Mallery, P. (2003). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference. Boston: Allyn & Bacon.
11. Given, B. K. ve Deporter B. (2015). Excellence in Teaching and Learning. Learning Forum Publications.
12. Hanbay, O. (2009). Kuantum öğrenme temelli öğreterek öğrenme yönteminin ikinci yabancı dil olarak almancanın öğrenilmesine etkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (12), 17–27.
13. Hu, L. T. and Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structural analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6, 1-55.
14. Johnson, A. P. (2015). Eylem araştırması el kitabı (Çev. Uzuner, Y. ve Özten Anay, M.). Ankara: Anı Yayıncılık.
15. Kanadlı, S., Ünal, K. ve Karakuş, F. (2015). Kuantum öğrenme modelinin akademik başarıya etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12(32), 136-157.
16. Kline, R. B. (2011). Yapısal eşitlik modellemesinin ilkeleri ve uygulaması (4. basımdan çeviri editörü S. Şen. Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
17. Koyuncu, İ. ve Kılıç, A. F. (2019). Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanımı: bir doküman incelemesi. Eğitim ve Bilim, 44(198), 361-388.
18. Öztemel, E. (2018). Eğitimde yeni yönelimlerin değerlendirilmesi ve eğitim 4.0. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 1(1), 25-30.
19. Raykov, T. (1997). Estimation of composite reliability for congeneric measures. Applied Psychological Measurement, 21(2), 173-184.
20. Suryani, N. (2013). Improvement of students’ history learning competence through quantum learning model at senior high school in Karanganyar Regency, solo, central java province, Indonesia. Journal of Education and Practice, 4 (14) 55-64.
21. Tabacnich, B. G. ve Fidell, L. S. (2015). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı (6. baskı) (Çev. ed. Baloğlu, M.). Ankara: Nobel Yayınevi.
22. Trice, T. Y. (2012). Quantum Learning making progious strides in education. The unpublished doctoral dissertation, Trevecca Nazarene University, School of Education.
23. Velicer, W. F. ve Jackson, D. N. (1990). Component analysis versus common factor analysis: Some further observations. Multivariate Behavioral Research, 25(1), 97-114.
24. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2004). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (4. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.