The Effect of 5E Learning Model Applications on Secondary School Students' Academic Achievement, Ecological Footprint Awareness and Attitudes Towards Sustainable Environment

Abstract

In this study, the effects of 5E teaching model applications on 8th grade students' academic achievement, attitudes towards sustainable environment and ecological footprint awareness in the unit of energy conversions and environmental science were investigated. In the research, quasi-experimental design with pretest - posttest experimental control group was used. The study group of the research consists of 34 students (17 experiments, 17 controls) studying in the 2020-2021 academic year. While the lessons conducted by the researcher were taught in the control group as prescribed by the current curriculum, in the experimental group, they were carried out with the 5E teaching model. According to the results of the research, when the experimental group students were compared with the control group students, a significant increase was found in the academic achievements of the energy conversions and environmental science unit, their awareness of ecological footprints and their sustainable environmental attitudes. 5E teaching model applications; It has been concluded that it has contributed to their success in the unit of energy conversions and environmental science, and has increased their awareness of their ecological footprint and their attitudes towards sustainable environment. Since applied studies on ecological footprints or increasing attitudes towards the environment are limited, more studies on this subject can contribute to the literature.

Keywords

• Science education
• secondary school students
• ecological footprint
• sustainable environmental attitude
• ecological footprint awareness

5E Öğrenme Modeli Uygulamalarının Ortaokul Öğrencilerinin Akademik Başarılarına, Ekolojik Ayak İzi Farkındalıklarına ve Sürdürülebilir Çevreye Yönelik Tutumlarına Etkisi

Abstract

Bu çalışmada 8. sınıf öğrencilerinde 5E öğretim modeli uygulamalarının enerji dönüşümleri ve çevre bilimi ünitesinde akademik başarılarına, sürdürülebilir çevreye yönelik tutumlarına ve ekolojik ayak izi farkındalıklarına etkisi araştırılmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ön test - son test deney kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2020-2021 eğitim öğretim yılında öğrenim gören 34 öğrenci (17 deney, 17 kontrol) oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafından yürütülen dersler, kontrol grubunda mevcut öğretim programının öngördüğü şekilde işlenirken, deney grubunda ise 5E öğretim modeli ile yürütülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre deney grubu öğrencileri kontrol grubu öğrencileri ile karşılaştırıldığında, enerji dönüşümleri ve çevre bilimi ünitesi akademik başarılarında, ekolojik ayak izi farkındalıklarında ve sürdürülebilir çevre tutumlarında anlamlı bir artış tespit edilmiştir. 5E öğretim modeli uygulamaları öğrencilerin; enerji dönüşümleri ve çevre bilimi ünitesinde başarılı olmalarına katkı sağlamış, ekolojik ayak izi farkındalıklarını ve sürdürülebilir çevreye yönelik tutumlarını artırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Ekolojik ayak izi içerikli ya da çevreye yönelik tutumları artıracak uygulamalı çalışmalar sınırlı olduğundan dolayı bu konuda daha fazla çalışma ile literatüre katkı sağlanabilir.

Keywords

• Fen bilimi eğitimi
• ortaokul öğrencileri
• ekolojik ayak izi
• sürdürülebilir çevre tutumu
• ekolojik ayak izi farkındalığı

References

1. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler: Öntest sontest kontrol gruplu desen ve veri analizi. Ankara: Pegem Yayınları.
2. Coşkun, I. Ç. ve Sarıkaya, R. (2014). Sınıf öğretmeni adaylarının ekolojik ayak izi farkındalık düzeylerinin belirlenmesi. Turkish Studies, 9(5), 1761-1787.
3. Çelikbaş, A. (2015). Sürdürülebilirliği temel alan çevre eğitiminin ortaokul öğrencilerinin çevresel davranışlarına ve sürdürülebilir çevre tutumlarına etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin.
4. Çetin, F. (2015). Ekolojik ayak izi eğitiminin 8. sınıf öğrencilerinin sürdürülebilir yaşama yönelik tutum farkındalık ve davranış düzeyine etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
5. Çetin, F.A, Güven Yıldırım, E. ve Aydoğdu, M. (2017). Sürdürülebilir yaşama yönelik ekolojik ayak izi eğitiminin çevre sorunlarına yönelik tutum ve davranış düzeyine etkisi. Teorik Eğitim Bilimleri Dergisi/Kuramsal Eğitim Bilim Dergisi, 10(1). 31-8.
6. Demirtaş, F. (2016). 8. Sınıf öğrencilerinin ekolojik ayak izleriyle sürdürülebilir çevre tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Adıyaman Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adıyaman.
7. Ertekin, P. (2012). Sürdürülebilir kaynak kullanımına yönelik çevre eğitimi uygulamalarının ilköğretim öğrencilerinin karbon ayak izi konusunda bilinçlenmeleri üzerine etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
8. Genta,C., Favoro, S.,Sonetti, G., Fracastoro,G.V. ve Lombardi, P. (2021). Quantitative assessment of environmental impacts at the urban scale: the ecological footprint of a university campus. sustainability: A multidisciplinary approach to the theory and practice of sustainable development, 1-20.

9. Gündüz, Ş. ve Alsagher, E.A.A. (2018). Consciousness levels of Libyan higher education students on ecological footprint and sustainable life. Quality & Quantity, 52 (Suppl 1):67-78. Güngör, H. (2018). Bir okul öncesi eğitim kurumunda ekolojik ayak izi uygulamaları ile sürdürülebilir yaşam fırsatlarının geliştirilmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli. Güven, E. (2011). Çevre eğitiminde tahmin-gözlem-açıklama destekli proje tabanlı öğrenme yönteminin farklı değişkenler üzerine etkisi ve yönteme ilişkin öğrenci görüşleri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. Karakaş, H., Doğan, A., ve Sarıkaya, R. (2016). Etkinlik temelli eğitimin üstün yetenekli öğrencilerin ekolojik ayak izi farkındalığına etkisi. Turkish Studies (Elektronik), 11(3), 1365-1386.
11. Keleş, Ö. (2007). Sürdürülebilir yaşama yönelik çevre eğitimi aracı olarak ekolojik ayak izinin uygulanması ve değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Keleş, Ö. (2011). Öğrenme halkası modelinin öğrencilerin ekolojik ayak izlerini azaltmasına etkisi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 10(3). 1143-1160.
12. Özgen, U., ve Aksoy, A. D. (2017). Tüketicilerin ekolojik ayak izi farkındalık düzeyleri (Ankara ili örneği). Third Sector Social Economic Review, 52(3), 46-65.
13. Öztürk, G. (2010). İlköğretim 7. sınıflarda çevre eğitimi için ekolojik ayak izi kavramının kullanılması ve değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. Ramchunder S.J. ve Ziegler, A.D. (2021). Promoting sustainability education through hands‑on approaches: a tree carbon sequestration exercise in a Singapore green space. Sustainability Science. 16(3), 1045-1059.
14. Wackernagel, M., ve Rees, W. (1996). Our ecological footprint reducing human impact on the earth. Canada: New Society Publishers.
15. Yıldız, A.Y. (2018). Okul öncesi eğitimi öğretmen adaylarının ekolojik ayak izlerimim ve çevre eğitim puanlarının incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ahi Evran Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Kırşehir.
16. Yıldız, E. (2014). Fen ve teknoloji öğretmen adaylarının ekolojik ayak izi farkındalık düzeylerinin belirlenmesi ve değerlendirilmesi. (Yayımlamamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
17. Yurt, T. (2015). 9. Sınıf öğrencilerinin çevre eğitimi bilişsel yapılarında ekolojik ayak izi kavramının etkisi, Ankara ili örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.