Fen öğretmeni adaylarına yönelik yenilenebilir enerji kaynakları tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması

Abstract

Bu çalışmada, enerjinin ne olduğu ve nasıl üretilip nasıl kullanılması gerektiğini öğretme durumunda olan Fen Bilgisi Öğretmen adaylarının yenilenebilir enerji kaynakları ile ilgili tutumlarının saptanmasına yönelik bir tutum ölçeğinin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Ölçeğin ön uygulama formuna ilişkin çalışmalar 2011-2012 eğitim öğretim yılı bahar yarıyılında, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Fen Bilgisi Öğretmenliği bölümünde birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü sınıfta öğrenim gören 402 Fen ve Teknoloji öğretmen adayı öğrenci ile yapılmıştır. Veri setinin KMO değeri .87’dir. Yapılan faktör analizi sonucunda ölçek ‚uygulama isteği‛, ‚eğitimin önemi‛ , ‚ülke çıkarları‛, ‚çevre bilinci ve yatırımlar‛ adlarında dört faktörden meydana gelmiştir. Nihai ölçeğin açıkladığı varyans % 51.94’tür. Ölçeğin güvenirliği .87 ve faktörlerin güvenirliği sırasıyla. 97, .80, .78 ve. 72’dir. Yapılan istatistikî analizler, Yenilenebilir Enerjiye yönelik tutum ölçeğinin geçerli ve güvenilir bir veri toplama aracı olduğunu göstermektedir

Keywords

• Yenilenebilir enerji, Tutum ölçeği, Enerji kullanımı

Renewable energy sources attıtude scale for science teachers: Validity and relıabılıty study

Abstract

-

Keywords

• -

References

1. Aksu, C. (2011). Güney Ege Bölgesi (Aydın-Denizli-Muğla) Yenilenebilir Enerji Çalışma
2. Raporu, T.C Güney Ege Kalkınma Ajansı (GEKA). Bayraç, N. H. (2011). Küresel rüzgâr enerjisi politikaları ve uygulamaları. Uludağ
3. Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi,1, 37-57. Bulut, İ. (2009). Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumlarının değerlendirilmesi (Dicle ve Fırat üniversitesi örneği). Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp
4. Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 13-24. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
5. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
6. Çelikler, D. & Kara, F. (2011). İlköğretim matematik ve sosyal bilgiler öğretmen adaylarının yenilenebilir enerji konusundaki farkındalıkları. 2nd International Conference on New
7. Trends in Education and Their Implications ( İCONTE). Ankara: Siyasal Kitabevi. ss. 530- Çevre ve Orman Bakanlığı *ÇOB+ ( 2009). Birleşmiş milletler iklim değişikliği çerçeve sözleşmesi Kyoto protokolü. Resmi Gazete. Tarih: 13.05.2009. Sayı: 27227.
8. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.

9. Evrekli, E., İnel, D., Balım, G. A. & Kesercioğlu, T. (2009). Fen öğretmen adaylarına yönelik yapılandırmacı yaklaşım tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Türk Fen
10. Eğitimi Dergisi, 6 (2), 134-148. Gülsaç, I. I. (2009). Okyanuslardan gelen enerji dalga enerjisi. Bilim ve Teknik Dergisi, Mayıs , 58-61.
11. Hatunoğlu, E. E. (2010). Biyoyakıt politikalarının tarım sektörüne etkileri. DPT Uzmanlık Tezleri Genel Müdürlüğü. Yayın No: 2814.
12. Karasar, N. (1984). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Hacettepe Taş Kitapçılık.
13. Kalaycı, Ş. (2008). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknik. Ankara: Asil Yayın Dağıtım Ltd. Şti.
14. Külekçi, Ö. C. (2010). Yenilenebilir enerji kaynakları arasında jeotermal enerjinin yeri ve Türkiye açısından önemi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 14, 83-91.
15. Liarakou, G., Gavrilakis, C. & Flouri, E. (2011). Secondary school teachers’ knowledge and attitudes towards renewable energy sources. Journal of Science Education and Technology, 18 (2), 120–129.
16. Milli Eğitim Bakanlığı *MEB+ (2005). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi 4., 5., 6., 7. ve 8.
17. Sınıflar Öğretim Programı. Ankara: MEB Yayını. Morgil, İ., Saçken, N., Yücel, A. S., Oskay, Ö. Ö., Yavuz, S. & Ural, E. (2006). Developing a renewable energy awareness scale for pre-service chemistry teachers. Turkish Online
18. Journal of Distance Education, 7 (1), 63-74. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2001). Using multivariate statistics (4th ed.). Boston: Allyn and Bacon.
19. Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
20. Tekin, H. (1993). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Kitap ve Yayınevi.
21. Turgut, M. F. & Baykul, Y. (1992). Ölçekleme teknikleri. Ankara: ÖSYM Yayını.
22. Tutar, F. & Eren, V. M. (2011). Geleceğin enerjisi: Hidrojen ekonomisi ve Türkiye. Uluslararası
23. İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 3 (6), 1-25. Oskay, Ö. Ö. (2007). Kimya eğitiminde teknoloji destekli probleme dayalı öğrenme etkinlikleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
24. Özgüven, İ. E. (1994). Psikolojik testler. Ankara: Yeni Doğuş Matbaası.
25. Uluatam, E. (2010). Yenilenebilir enerji teşvikleri. Ekonomik Forum, 10, 34-41.
26. Varınca, B. K. & Gönüllü, T. M. (2006). Türkiye’de güneş enerjisi potansiyeli ve bu potansiyelin kullanım derecesi, yöntemi ve yaygınlığı üzerine bir araştırma.
27. Ughek’2006: I. Ulusal Güneş ve Hidrojen Enerjisi Kongresi. 21-23 Haziran 2006. ESOGÜ. Eskişehir.
28. Özgüven, İ. E. (1994). Psikolojik testler. Ankara: Yeni Doğuş Matbaası.
29. Yumlu, K. (1994). Kitle iletişim kuram ve araştırmaları. İzmir: Nam Basım Ltd.
30. World Wild Fund for Nature [WWF] (2011). The energy Report 100 % renewable energy by 2050. Gland, Switzerland.