Kriminalizasyon (Suçlaştırma) Açısından Ceza Adaleti Felsefesine Genel Bir Bakış

Abstract

Bu çalışmada ceza adaleti sisteminin etkililiği ve koruması gereken temel hukuki değerler ana hatlarıyla ele alınmıştır. Özellikle, doğru bir ceza hukuku kavramı bakımından yaptırım-hukuk normu ilişkisi üzerinde durulmuştur. Yaptırımın, hukuk kavramının bir unsuru olmadığı, onu uygulamada etkili kılan bir araç olduğu vurgulanmıştır. Ceza hukukuna da bu çerçevede yaklaşılması gerektiği ileri sürülmüştür. Bunların yanında kriminal eylemler (suç) alanının mümkün oldukça dar tutularak, görece daha hafif bazı haksızlıkların kabahatler alanına taşınması gereğine vurgu yapılmıştır. Yine özel hukuk alanının kamu hukuku alanı lehine daraltılmaması gerektiği belirtilmiştir. Özellikle modern çağın niceliksel olarak büyük topluma sahip olması ve dayanışmanın da daha çok gönüllülük ekseninde organik dayanışma biçiminde cereyan etmesi karşısında özel hukuk alanının mümkün oldukça geniş tutulması gereği üzerinde durularak buna göre bir ceza hukuku kavramının geliştirilmesine dikkat çekilmiştir. Ayrıca ceza hukukunun ve adli sistemin titizlikle koruması gereken temel hukuki değerlerin önemi belirtilerek alan bakımından dar, ancak etkililik bakımından güçlü bir ceza hukuku kavramının gereği üzerinde durulmuştur.

Keywords

• Yaptırım
• ceza adaleti
• suçlaştırma
• cezanın etkililiği
• cezaların caydırıcılığı

A General View on the Philosophy of Criminal Justice in terms of Criminalization

Abstract

In this study the efficacy of criminal justice system and the basic legal values required to be protected were handled with. Especially the sanction-legal norm relation in terms of a true concept of criminal law was discussed. It was stressed on that the sanction is not an element of the concept of law, but a device that makes it effective in practice. It was paid attention to that criminal law should be understood in this context. Besides these, it was emphasized that the area of criminal acts (felonies) should be narrowed as possible and some relative light injustices should be transferred to the area of misdemeanors. It was also emphasized that the area of private law should not be narrowed in favor of public law. Accordingly, It was suggested to have a criminal law concept by emphasizing the necessity of keeping the area of private law as wide as possible especially in the face of the modern age having a large society quantitatively and the solidarity that is taking place in the form of organic solidarity on the prinsiple of volunteerism. Additionally, the importance of the basic legal values that the criminal law and the judicial system should protect rigorously was stressed on. It was also laid stress upon the necessity of a concept of criminal law which is narrow in terms of area but strong in terms of afficacy.

Keywords

• Sanction
• criminal justice
• criminalization
• afficacy of penalties
• deterrence of penalties

References

1. Austin, John. The Province of Jurisprudence Determined, Lecture I. (Edited By Wilfrid E. Rumble), Cambridge University Press, 2001.
2. Balmer, Thomas A.. “Some Thoughts on Proportionality”. Oregon Law Review. Vol. 87 (3), 2008, s. 783-818.
3. Beccaria, Cesare. Suçlar ve Cezalar Hakkında. İtalyanca Aslından Çev. Sami Selçuk, 8. Baskı, İmge Yayınevi, Ankara 2019.
4. Bentham, Jeremy. The Theory of Legislation. Translated From French of Etienne Dumont by R. Hildreth, Seventh Edition, Kegan Paul, London 1891.
5. Cretacci, Michael A.. “Religion and Social Control: An Application of a Modified Social Bond on Violence”. Criminal Justice Review. Vol. 28 (2), 2003, s. 254-277.
6. Çağıl, Orhan Münir. Hukuk Başlangıcı Dersleri, Birinci Kitap. İstanbul Üniversitesi Yayınları, İstanbul 1961.
7. Deflem, Mathieu. Sociology of Law. (Vision of Scholarly Tradition), Cambridge University Press, 2008.
8. Demirtaş, Soner. “Türk Hukukunda Suç Olmaktan Çıkarma Ve Ceza Vermekten Kaçınma Eğilimi”. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. C. 21 (2), 2019, s. 491-515.

9. Dinçkol, Abdullah. Hukuka Giriş. Genişletilmiş 4. Basım, Der Yayını, İstanbul 2007.
10. Dursun, Hasan. “Damgalanma Teorisi ve Suç”. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. S. 3-4, 1997, s. 309-322.