A New Trend in The Airline Business Model in Turkey: Hybrid Model

Öz

The low-cost business model made its presence felt in the sector with the liberalization (Deregulation) of the aviation sector in the 1970s and has continuously developed and changed since then. Airlines that offer low prices to customers by minimizing operational and managerial costs are defined as low-cost carriers/airlines. The low-cost business model has played a role in the development of both aviation and other aviation-related sectors. In this study, airline business models are discussed over variables such as flight network structure, code share flights, fleet structure and types, loyalty programs, ticketing and reservation systems and in-flight services, and airline business models in Turkey are also examined through the mentioned variables. There are two main actors in the airline industry in Turkey, Pegasus Airlines and Turkish Airlines. Pegasus Airlines adopts the low-cost operating model, while Turkish Airlines adopts the full-service carrier model. It is observed that the competition between these two actors in the domestic airline market has changed the airline business model. In this study, it has been revealed that the airline operating model in Turkey has evolved into a hybrid model. The study will be conducted through qualitative and quantitative data obtained from the documents of airline companies and aviation authorities.

Anahtar Kelimeler

• Keywords:Low-Cost Carriers
• Full Service Network Carriers
• Pegasus Airlines
• Turkish Airlines
• AnadoluJet

TÜRKİYE’DE HAVAYOLU İŞLETME MODELİNDE YENİ BİR EĞİLİM: HİBRİT MODEL

Öz

Düşük maliyetli işletme modeli, 1970'li yıllarda havacılık sektörün serbestleştirilmesiyle (Deregülasyon) sektörde varlığını hissettirmiş ve o günden bugüne sürekli gelişim ve değişim göstermiştir. Operasyonel ve yönetimsel maliyetlerin minimize edilmesiyle müşteriye düşük fiyat sunan havayolları düşük maliyetli (Low-Cost) taşıyıcı/havayolu olarak tanımlanmaktadır. Düşük maliyetli işletme modeli hem havacılığın hem de havacılıkla ilgili diğer sektörlerin gelişiminde rol oynamıştır. Bu çalışmada, havayolu işletme modelleri, havayolu ağ yapısı, ortak uçuşlar, filo yapısı ve tipleri, sadakat programları, biletleme ve rezervasyon sistemleri ve uçuş esasındaki sunulan hizmetler gibi değişkenler üzerinden ele alınmış ve Türkiye’deki hava yolu işletme modelleri de sözü edilen değişkenler üzerinden incelenmiştir. Türkiye'de havayolu sektöründe Pegasus Havayolları ve Türk Hava Yolları olmak üzere iki ana aktör bulunmaktadır. Pegasus Havayolları düşük maliyetli işletme modeli, Türk Hava Yolları ise tam hizmet taşıyıcı modelini benimsemektedirler. Hava yolu iç hat pazarında bu iki aktör arasındaki rekabet havayolu işletme modelini değişime uğrattığı görülmektedir. Bu çalışmada Türkiye’deki havayolu işletme modelinin hibrit bir modele evirildiği ortaya konulmaktadır. Çalışma, havayolu firmaları ve havacılık otoritelerinin dokümanlarından elde edilen niteliksel ve niceliksel veriler aracılığıyla yürütülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Anahtar Kelimeler: Düşük Maliyetli Taşıyıcılar
• Tam Hizmet Taşıyıcılar
• Pegasus Havayolları
• Türk Hava Yolları
• AnadoluJet

Kaynakça

1. British Airways. (2021, Kasım 14). British Airways. 11 12, 2021 tarihinde Baggage Allowances: https://www.britishairways.com/en-us/information/baggage-essentials/checked-baggage-allowances adresinden alındı
2. Chowdhury, E. (2007). Low Cost Carriers:How Are They Changing Market Dynamics of the U.S. Airline Industy. Ottowa: Department of Economics.
3. de Wit, J., & Zuidberg, J. (2012). The Growth Limits of The Low Cost Carrier Model. Journal of Air Transport Management , 17-23.
4. Dennis, N. (2007). End of The Free Lunch? The Responses of Traditional European Airlines to The Low-Cost Carrier Threat. Journal of Air Transport Management, 5 (13), 311-321.
5. DHMİ. (2019). 2019 Yılı Faaliyet Raporu. Ankara: DHMİ.
6. Doganis, R. (2006). The Airline Business. London: Routledge.
7. Esky. (2021). Online check-in. 09 10, 2021 tarihinde Esky: https://www.esky.com.tr/ryanair/online-check-in adresinden alındı European Commission . (2009). Annual Analyses of The European Air Transport Market Annual Report 2008. Brussels: German Aerospace Center.
8. Holloway, S. (2008). Straight and Level: Practical Airline Economics. London: Routledge.

9. Hürriyet. (2018, Aralık 19). Hürriyet. Kasım 15, 2021 tarihinde Havayolları yakıtı ‘hedge’ ediyor: https://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/ugur-cebeci/havayollari-yakiti-hedge-ediyor-41056435 adresinden alındı
10. IATA. (2021, Kasım 12). IATA. 11 10, 2021 tarihinde Low Cost Carriers and IATA: https://www.iata.org/en/youandiata/low-cost-carriers/#tab-3 adresinden alındı
11. KLM. (2021, Kasım 13). KLM. 11 01, 2021 tarihinde Ekstra veya büyük boy bagaj: https://www.klm.com.tr/tr/information/baggage/extra-oversized-overweight-baggage adresinden alındı
12. Klophaus, R., Conrady, R., & Fichert, F. (2012). Low Cost Carriers Going Hybrid: Evidence From Europe. Journal of Air Transport Management, 23 (August), 54-58.
13. kokpit. (2017, 12 15). Anadolujet AyriBirŞirket Oluyor. 12 15, 2017 tarihinde kokpit.aero: http://www.kokpit.aero/anadolujet-ayri-bir-sirket-oluyor adresinden alındı
14. Mason, D. K. (2008). The Challenge of the Low-cost Airlines. Air Transport Management Seminar, (s. 26). Lisbon. McCartney, S. (2012, 7 6). How Airlines Spend Your Airfare. The Wall Street Journal .
15. Miles, S. J., & Mangold., W. G. (2005). Positioning Southwest Airlines Through Employee Branding. Business horizons, 48 (6), 535-545.
16. Morrell, P., & Swan, W. (2006). Airline Jet Fuel Hedging: Theory and practice. Transport Reviews , 713-730.
17. Nergiz, A. (2010, 01 13). Havayolu Sektörü Ortalama kar Marjı. 06 05, 2018 tarihinde havayolu101: https://www.havayolu101.com adresinden alındı
18. Nergiz, A. (2013). Network Taşıyıcılar ile Düşük Maliyetliler Arasındaki Fark Kapanıyor mu? Havayolu101.com .
19. Osterwalder, A., & Pigneur, Y. (2010). Business Model Generation: A Handbook For Visionaries, Game Changers, and Challengers. New Jersey: John Wiley & Sons.
20. Özsoy, G. (2010). Türk Havayolu İşletmelerinin 2003 İç Hat Serbestleşmesine Verdikleri Stratejik Tepkiler. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
21. Pearson, J., & Rico, M. (2014). Airlines-within-airlines: A Business Model Moving East. Journal of Air Transport Management, 38, 21-26. Pegasus. (2017). 01.01.2017 – 30.09.2017 Dönemi Yönetim Kurulu Ara Dönem Faaliyet Raporu. Pegasus Havayolları.
22. Rozenberg, R., & Diğerleri. (2019). Impact of State’s Polıtıcal Stabılıty On Company’s Economy—Case Study of Pegasus Aırlınes. American Journal of Fundamental,, 13 (2), 5-13.
23. Sabre. (2017). The Evolution Of The Airline Business Model. 28 11, 2021 tarihinde sabreairlinesolutions: sabreairlinesolutions adresinden alındı SHGM. (2019). SHGM 2019 Faaliyet Raporu. Ankara: SHGM.
24. Štimac, I., Vince, D., & Vidović, ,. A. (2012). Effect of Economic Crisis on the changes of low-cost carriers business models. In 15th International Conference on Transport Science ICTS 2012 (s. 6). Maritime: Transport and Logistics, Conference Proceedings.
25. Stoenescu, C. (2017). “Hybrid” airlines – Generating value between low-cost and traditional. Proceedings of the 11th International Conference on Business Excellence, (s. 580). Şengür, F. K. (2015, 11 01). Havayolu Yolcu Taşımacılığında Deregülasyon ve Büyüme. Uted Dergi , s. 20-21.
26. Taşçı, D., & Yalçınkaya, A. (2015). Havayolu Sektöründe Yeni Bir İş Modeli: Bağlı Düşük Maliyetli Havayolu (Airline Within Airline) Modeli Ve Anadolujet Örneği Bağlamında Bir Karşılaştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi , 177-204.
27. THY. (2017). 1 Ocak – 30 Eylül 2017 Dönemine İlişkin Yönetim Kurulu Faaliyet Raporu. THY.
28. THY. (2016). 1 Ocak – 31 Aralık 2016 Dönemine İlişkin Yönetim Kurulu Faaliyet Raporu. THY.
29. Vassilkova, A. (2013). The 3 Types of Low-cost Airlines. AdventureFlair .
30. Williams, G. (2001). Will Europe's charter carriers be replaced by “no-frills” scheduled airlines? Journal of Air Transport Management, 7 (5), 277-286.
31. Yüksek, G. (2013). Bilgi Teknolojilerinin Gelişimi, Seyahat İşletmeleri ve Küresel Dağıtım Sistemi Örneği. Journal of Internet Applications & Management/İnternet Uygulamaları ve Yönetimi Dergisi, 4 (1), 53-68.