MEDIATION AS A PEACEFUL SOLUTION IN TURKISH COLLECTIVE LABOR LAW

Öz

The most important activity of the unions is to make collective bargaining agreements. Particularly, the main reason why workers become members of the union is to achieve the gains to be obtained through collective bargaining. It is of great importance that the collective bargaining phase concludes with reconciliation in terms of both labor peace and the satisfaction of the workers and employers. In collective bargaining, if the parties do not agree within the sixty-day period stipulated in the law for the agreement of the parties, it is possible to strike. The striking of the trade union will cause many difficulties in terms of working life. For this reason, before the parties resort to strike and lockout, it is aimed to resolve the problems between them through the mediation stage. Thus, it was aimed to reconcile the parties with the mediation institution both upon the request of the parties and in cases of postponement of the strike, and legislative arrangements were made in this regard. In this study, the importance and nature of the mediation institution and the legal regulations on this issue are discussed.

Anahtar Kelimeler

• Mediaton
• Union,
• Strike

TÜRK TOPLU İŞ HUKUKUNDA BARIŞÇIL ÇÖZÜM YOLU OLARAK ARABULUCULUK

Öz

Sendikaların en önemli faaliyeti toplu iş sözleşmesi yapmaktır. Özellikle işçilerin sendikaya üye olmasının esas nedeni, toplu iş sözleşmesiyle alınacak kazanımları elde etmektir. Hem çalışma barışı hem de işçi ve işveren taraflarının memnuniyeti açısından toplu görüşme aşamasının uzlaşma ile sonuçlanması büyük önem arz etmektedir. Toplu iş görüşmelerinde tarafların anlaşması için yasada öngörülen altmış günlük süre içinde tarafların anlaşamaması halinde grev yoluna gidilmesi söz konusu olmaktadır. İşçi sendikasının greve gitmesi, çalışma hayatı açısından birçok zorluklara yol açacaktır. Bu nedenle tarafların grev ve lokavt yoluna başvurmadan önce aralarındaki sorunların arabulucu aşamasıyla giderilmesi amaçlanmıştır. Böylece gerek tarafların talebi ile gerekse grev ertelemesi durumlarında arabuluculuk kurumu ile tarafların uzlaştırılması amaçlanmış ve bu konuda mevzuat düzenlemeleri yapılmıştır. Bu çalışmada, arabuluculuk kurumunun önemi, mahiyeti ve bu konudaki hukuki düzenlemeler ele alınmış bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Arabuluculuk
• Sendika
• Toplu Görüşme

Kaynakça

1. Aktay, N. (2009). “Türk İş Hukukunda Resmi Arabuluculuk Müessesesi ve Bazı Öngörüler”, Mess Sicil İş Hukuku Dergisi, Haziran 2009, 130-135.
2. Akyiğit, E. (2014). İş Hukuku, 10.Baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
3. Akyiğit, E. (2020). Toplu İş Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
4. Alpagut, G. (2002). Toplu İş Sözleşmesinde İşlem Temelinin Çökmesi. İstanbul: Kansu Matbaacılık.
5. Aşçı, M.S. (2019). “Zorunlu Arabuluculuk Uygulamasının Olumlu ve Olumsuz Yönleri”. Uluslararası Hukuk ve Sosyal Bilim Araştırmaları Dergisi, C.1, S.2, 80-91.
6. Bedük, M.N. (2009). Toplu İş Hukukunda Resmi Arabuluculuk Uygulaması (Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri). Legal İş H. Ve SGHK Dergisi, S.24, 1349-1426.
7. Canbolat, T. (2013). “6356 Sayılı Kanunda Barışçıl Çözüm Yolu Olarak Arabuluculuk”. Çalışma ve Toplum, 2013/4. 247-273.
8. Çelik, N., Caniklioğlu, N., Canbolat, T., İş Hukuku Dersleri. İstanbul: Beta Yayıncılık.

9. Demirbilek, T. (1996). Toplu Pazarlığın Davranışsal Boyutu. İzmir: Basisen Eğitim ve Kültür Yayınları:28.
10. Ekmekçi, Ö. (1996). Toplu İş Sözleşmesiyle Düzenleme Yetkisi. İstanbul: Yılmaz Matbaacılık.
11. Ekmekçi, Ö. (2018). Toplu İş Hukuku Dersleri. İstanbul: Onikilevha Yayıncılık.
12. Güler, Ş. (2016). “Toplu İş Uyuşmazlıklarının Barışçı Yollarla Çözümünde Arabulucu, Görevli Makam ve Yetkili İşçi Sendikasının Fonksiyonları”. HAK-İŞ Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi © Cilt: 5, Yıl: 5, Sayı: 13 (2016/3), 26-47.
13. Günay, C.İ. (2020). İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dersleri. Ankara: Yetkin Yayınları.
14. Kutal, M. (1987). “Türk Toplu İş Hukukunda Barışçı Çözüm Yollar”. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, C. 43, Prof. Dr. S. F. Ülgener'e Armağan, 295-322.
15. Narmanlıoğlu, Ü. İş Hukuku II Toplu İş İlişkileri. İstanbul: Beta Yayıncılık.
16. Sümer, H.H. (2017). İş Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
17. Tuncay, A.C., Kutsal, B.S. (2016). Toplu İş Hukuku. 5.Bası. İstanbul: Beta Yayıncılık