Socio-Cultural and Political Dimensions of Social Media

Abstract

Abstract In the 21st century, advancements in information and communication technologies have completely transformed daily life practices. Digitalization has begun to make its impact felt in every aspect of daily life, especially in communication. Developing technology has paved the way for the emergence of social networks and has taken the ways individuals communicate, interact, shop, and entertain themselves to a different dimension.With the emergence of social media, a transition process towards digitalization has taken place in many areas, including economic, commercial, social, cultural, and political aspects. The aim of this study is to examine the social, cultural, and political dimensions of social media within the framework of digitalization. To this end, the study first attempts to analyze the socio-cultural effects of social media through the concepts of network society and digital culture. The political effects of social media are examined within the framework of the concepts of digital public sphere, digital democracy, online political participation, digital activism, and digital political communication. The study concludes that social media role a significant role in transforming individuals' cultural values, the environment in which they discuss public issues, their forms of action and organization, their political participation activities, and their forms of political communication in the social and political spheres.

Keywords

• Social media
• social networks
• digital
• digitalization

Sosyal Medyanın Sosyo-Kültürel ve Siyasi Boyutları

Abstract

Öz 21. yüzyılda bilgi ve iletişim teknolojilerinde gelişmeler, günlük yaşam pratiklerini tümüyle değiştirmiştir. Dijitalleşme, başta iletişim olmak üzere günlük yaşamın her alanında etkisini hissettirmeye başlamıştır. Gelişen teknoloji, sosyal ağların ortaya çıkmasına zemin hazırlamış ve bireylerin iletişim, haberleşme, alışveriş ve eğlence biçimlerini farklı bir boyuta taşımıştır. Sosyal medyanın ortaya çıkması ile birlikte ekonomik, ticari, sosyal, kültürel ve siyasal açıdan pek çok alanda dijitalleşmeye doğru bir geçiş süreci yaşanmıştır. Bu çalışmanın amacı, sosyal medyanın sosyal, kültürel ve siyasal boyutlarını dijitalleşme çerçevesinde incelemektir. Bu amaçla çalışmada öncelikle sosyal medyanın sosyo-kültürel etkileri, ağ toplumu ve dijital kültür kavramları üzerinden analiz edilmeye çalışılmıştır. Sosyal medyanın siyasal etkileri ise, dijital kamusal alan, dijital demokrasi, çevrimiçi siyasal katılım, dijital aktivizm ve dijital siyasal iletişim kavramları çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmada; sosyal medya, sosyal ve siyasal alanda bireylerin kültürel değerlerini, kamusal meseleleri tartıştıkları ortamı, eylem ve örgütlenme biçimlerini, siyasete katılma faaliyetlerini ve siyasal iletişim biçimlerini dönüştürmede önemli bir rol üstlendiği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• sosyal medya
• sosyal ağlar
• dijital
• dijitalleşme

References

1. Adıgüzel, A.İ. (2018). Sosyal medyada siyasal iletişim. Erguvan Yayınevi.
2. Akdal, T. ve Gezgin, S. (2018). Dijital siyaset ile siyasal katılımın değişen kimliği ve dili. Political Communication in Theory and Practice: Non-Western Approaches Bildiri Kitabı içinde (ss. 89-103). Adnan Menderes Üniversitesi.
3. Aktan, E. (2017). Sosyal medya kullanımının siyasal katılıma etkisi [Yayınlanmış doktora tezi]. Selçuk Üniversitesi.
4. Aktaş, S.G. (2023). Ağ toplumunda dijital medya sahipliği: Elon Musk ve Twitter örneği. Düşünce ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 31-52.
5. Albayrak, O. (2023). Dijital çağda siyaset. Akademisyen Kitabevi.
6. Arslan, A. (2022). Sosyal medya ve demokratik katılım. Eurasian Academy of Science Social Sciences Journal, (43), 72-90.
7. Arslan, E., Özbozkurt, O.B. ve Yeşilkuş, F. (2020). Siyasetin dijital mimarisi: sosyal medya. Akademisyen Kitabevi.
8. Aşkın, H. (2020). Sosyal medyanın toplum üzerine etkisi: terör odaklı bir yaklaşım. G.D. Türk ve Ş. Özdemir (Ed.), Sosyal medya sosyolojisi içinde (s. 267-292). Nobel Yayıncılık.

9. Aydemir, A. (2020). Toplumsal hareketler ve sosyal medya. Kriter Yayınevi.
10. Aydın, A. (2019). Bir siyasal katılım aracı olarak WhatsApp. S. Sönmez, E. Özçoban, D. Balkan ve H. Karakuş (Ed.), Sosyal, beşeri ve idari bilimler-I alanında yeni ufuklar içinde (s. 22). Gece Kitaplığı.
11. Beyaz-Özbey, İ. (2022). Dijitalleşme, sosyal medya ve risk toplumu. İmgelem, 6(10), 141-158.
12. Bostancı, M. (2015). Sosyal medya ve siyaset. Palet Yayınları.
13. Boyd, D. ve Ellison, J. (2004). Social networks sites: definition, history and scholarship. Journal of Computer-Mediated Cummunication, 13(1), 210-230.
14. Castells, M. (2008). Enformasyon çağı: ekonomi, toplum ve kültür I. cilt ağ toplumunun yükselişi (E. Kılıç Çev.). Bilgi Üniversitesi Yayınları.
15. Castells, M. (2020). İnternet galaksisi (T. Asrak-Hasdemir Çev.). Phoenix Yayınevi.
16. Castells, M. ve Gustava, C. (2005). The network society: from knowledge to policy. John Hopkins University
17. Çildan, C., Ertemiz, M., Küçük, E., Tumuçin, H.K. ve Albayrak, D. (2012). Sosyal medyanın politik katılım ve hareketlerdeki rolü. Akademik Bilişim Konferansı, 1-9.
18. Ceyhan, A.İ. (2021). Ağ toplumu kapsamında dijitalleşme medya ve siyaset: siyasal marka yaratımının değerlendirilmesi. D. Aydın-Aslaner, F. Sabırcan ve A. İ. Ceyhan (Ed.), Dijital pazarlama iletişimi içinde (s. 27-49). Kriter Yayınevi.
19. Dijk, J.V. (2016) Ağ toplumu (Ö. Sakin Çev.). Epsilon Yayınları.
20. Demirhan, K. (2023). Sosyal medyada siyasal katılımın vatandaş paylaşımları üzerinden analizi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (54), 181-190.
21. Dursunoğlu, İ. (2017). Sosyal medya ve siyasal davranış ilişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(Kayfor 15 Özel Sayısı), 1579-1585.
22. Erdoğdu, A.T. ve Yumrukuz, Ö. (2021). Sosyal medya’nın doğası. Uluslararası Halkbilimi Araştırmaları Dergisi, 4(6), 173-197).
23. Ersöz, S. (2005). İnternet ve demokrasinin geleceği. Selçuk İletişim, 3(4), 122-129.
24. Fermanoğlu, Ö.M. (2019). Yeni medya siyasal iletişim ve dijital demokrasi. Nobel Kitabevi.
25. Fuchs, C. (2020). Sosyal medya eleştirel bir giriş (D. Saraçoğlu ve İ. Kalaycı, Çev.). NotaBene Bilişim Kitaplığı.
26. Gençer, Y. (2015). Sosyal medya ağlarında örgütlenme: dijital aktivizmin toplumsal dönüşüme yansımaları. E-journal of Intermedia 2(2), 505-522.
27. Göksu, N.F. ve Durmuş, S.B. (2019). Sosyal politikalar bağlamında dijital aktivizm. H. Boztepe-Taşkıran ve M. Mengü (Ed.), Dijital aktivizm üzerine içinde (s. 33-62). Der Yayınları.
28. Göksu, O. (2019). Dijital aktivist hareketlere yönelik hedef kitle algısı. H. Boztepe-Taşkıran ve M. Mengü (Ed.), Dijital aktivizm üzerine içinde (ss. 179-208). Der Yayınları.
29. Göksu, V. (2016). Kamusal alan ve siyasal katılma mecrası olarak sosyal medya. Çizgi Kitabevi.
30. Güngör, S. (2012). Bilgi toplumu ve e-dönüşüm sürecinin demokrasi üzerine dönüştürücü etkisinin analizi [İdari uzmanlık tezi]. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu.
31. Güngör, S. (2017). Siyasetin @ hali: dijital çağda siyasal katılım. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(Kayfor 15 Özel Sayısı), 2259-2273.
32. Gürbüz, G. (2022). Yeni medya ve siyasal iletişim bağlamında Türkiye’de siyasal katılımın demokratikleşme sürecine etkisi [Yayınlanmamış doktora tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
33. Güzel, C. (2020). Sosyal medyanın neliği, gelişimi ve kullanım alanları üzerine kuramsal bir inceleme. Sosyolojik Düşün, 5(2), 93-111.
34. Habermas, J. (2021). Kamusallığın yapısal dönüşümü (T. Bora ve M. Sancar Çev.). İletişim Yayınları.
35. Habermas, J. (2023). Kamusallığın yeni bir yapısal dönüşümü ve müzakereci demokrasi (T. Bora Çev.). İletişim Yayınları.
36. Kratzogianni, A. (2015). Firebrand waves of digital activism 1994-2014. Palgrave Macmillan.
37. Kaplan, A.M. ve Haenlein, M. (2010). Users of the World unite! The challenges and opportunities of social media. Business Horizons, 53(1), 59-68.
38. Koç, R. (2022). Dijitalleşen kültür ya da kültürün dijitalleşmesi: dijital kültür kavramı. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 15(38), 500-513.
39. Koçer, N. (2020). Telgraftan sosyal medyaya: iletişim teknolojileri ve siyasal iletişim. G.D. Türk ve Ş. Özdemir (Ed.), Sosyal medya sosyolojisi içinde (s. 1-35). Nobel Yayınları.
40. Koçyiğit, M ve Koçyiğit, A. (2018). Değişen ve gelişen dijital iletişim: yazılabilir web teknolojisi (Web 2.0). V. Çakmak ve S. Çavuş (Ed.), Dijital kültür ve iletişim içinde (s. 19-48). Literatürk Academia.
41. Koçyiğit, M ve Koçyiğit, A. (2023). Dijital çağda sosyal medyada dezenformasyonla mücadele. A.B. Darı (Ed.), Dijital çağda medya araştırmaları içinde (s. 177-207). Paradigma Akademi.
42. Laer, J. V. ve Aelst P. V. (2010). Internet and social movement action repertoires opportunities and limitations. Information. Communication & Society, 13(8), 1146-1171.
43. Manovich, L. (2002). The language of new media. MIT Press.
44. Mousavi, S. (2023). Yeni-sosyal medya ve demokrasi. Ütopya Yayınevi.
45. Okudan-Dernek, K. (2020). Sosyal medya, demokrasi ve seçimler. T. Şener (Ed.). Siyaset medya ve seçmen içinde (s. 67-83). Nobel Bilimsel Eserler.
46. Okumuş, E. (2022). Yeni medya, kamusal alan ve kamuoyu. H. Hülür ve C. Yaşın (Ed.), Yeni medya, toplum ve kamusal alan içinde (s. 331-352). Ütopya Yayınevi.
47. Özdemir, M. (2015). Ağ toplumu ve siyasal hareketlilik: ağ toplumunda siyasal iktidarın konumu. Medeniyet Araştırmaları Dergisi, 2(4), 127-138.
48. Özbay, K. (2022). Sivil toplum, kamusal alan ve yeni medya. H. Hülür ve C. Yaşın (Ed.), Yeni medya, toplum ve kamusal alan içinde (s. 165-181). Ütopya Yayınevi.
49. Pepe, M.M. (2023). Sosyal medyanın gençlerin siyasi tutumuna etkisi. Duvar Yayınları.
50. Sağlam, M., Bekar, S. ve Erdemsoy, E. (2023). Yeni medya ve toplumsal hareketler: vegan aktivizmi. M. Karanfiloğlu ve G. Demirel (Ed.), Yeni medyanın toplumsal yansımaları içinde (s. 1-27). Kriter Yayınevi.
51. Shirky, C. (2021). Sosyal medya’nın politik gücü: teknoloji, kamusal alan ve politik değişim (E. Al Çev.). F. Aydoğan (Ed.), Yeni medya kuramları- I içinde (s. 151-171). Der Yayınları.
52. Sivitanides, M. ve Shah, V. (2011). The era of digital activism, conference for information systems applied research. Willmington North Carolina.
53. Şen, A.F. (2022). Medya, siyaset ve demokrasi. Kültür Yayınları.
54. Şener, T. (2022). Dijital siyasal iletişimde etkileşim: Ak Parti Genel Merkez Gençlik Kolları’nın sosyal medya hesapları üzerine bir inceleme. Y. Korkut (Ed.), Siyasal iletişimde dijitalleşme içinde (s. 43-60). Eğitim Yayınevi.
55. Şüküroğlu, V.K. (2023). Hakikat sonrası çağ ve dijital kültür. İ. Karakule ve A. Çakır (Ed.), Dijital çağda iletişim imkan ve sınırlılıklar içinde (s.103-119). Eğitim Yayınevi.
56. Topbaş, H. (2019). Siyasette sosyal medya etkisi, siyasal iletişimin düzçizgisel iletiminden hipermetinselliğe geçiş: üniversite gençliği üzerine bir araştırma. İnönü Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 456-470.
57. Uçar, A.K. (2023). Dijital kültür: aradığınız hakikate şu anda ulaşılamıyor. A. K. Uçar (Ed.), Dijital çağın yansımaları içinde (s. 11-25). Literatürk Academia.
58. Yaman, F.S. (2022). Instagram, kamusal alan ve özel alanın dönüşümü. H. Hülür ve C. Yaşın (Ed.), Yeni medya, toplum ve kamusal alan içinde (s. 281-308). Ütopya Yayınevi.
59. Yaşar, İ.H. (2020). Sosyal medya ve siyaset. Orion Kitabevi.
60. Yaşar, İ.H. ve Uğurhan, Y.Z.C. (2021). Haber edinme amaçlı sosyal medya kullanım sıklığının haber paylaşma davranışı üzerindeki rolü: bir saha çalışması. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(2), 1182-1198.
61. Yazıcı, T. ve Karlı, İ. (2016). Bilgi toplumunda teknoloji, medya ve siyaset. Volga Yayıncılık.
62. Yegen, C. ve Kırık, A.M. (2023). Dijital kamuoyu, sosyal ağlar ve seçim kampanyaları. İ. Karakule ve A. Çakır (Ed.), Dijital çağda iletişim imkan ve sınırlılıklar içinde (s. 19-38). Eğitim Yayınevi.
63. Yıldırım, A.F. (2023). Ağ toplumu. İletişim Ansiklopedisi.
64. Yıldırım, O. (2023). Ağ toplumunda denetim, gözetim ve dijital paranoya. A. K. Uçar (Ed.), Dijital çağın yansımaları içinde (s. 27-57). Literatürk Academia.