Siyasal Katılım Bağlamında Parti Gençlik Kolları: Ak Parti Gençlik Kolları’nda Siyaset Yapma Pratiklerinin Muhafazakâr Demokrasi Çerçevesinde Analizi

Abstract

Gençlerin siyasal katılımı açısından parti gençlik yapılanmaları önemli bir rol oynamaktadır. Bu çalışma, gençlerin siyasal parti süreçlerine katılımını Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti) Gençlik Kolları örneği üzerinden, muhafazakâr demokrasi çerçevesinde incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, Türkiye’de muhafazakâr demokrasi anlayışının tarihsel gelişimi kısaca ele alınmış; AK Parti’nin muhafazakâr demokrat kimliği ve bu kimliğin gençlik kolları üzerindeki yansımaları değerlendirilmiştir. Çalışmanın temel odağı, AK Parti’nin gençlik kolları faaliyetlerinin örgütsel yapısı, seçim dönemlerindeki propaganda ve mobilizasyon çalışmaları, parti ideolojisi ile uyumu, gençlere yönelik projeler ve parti liderliğinin gençlik üzerindeki söylemsel etkileridir. Bu kapsamda gerçekleştirilen araştırmanın temel amacı, gençlerin AK Parti’yi tercih etmelerinde ve partiye güçlü bir aidiyet duygusuyla bağlı kalarak aktif biçimde çalışmalarında, partinin muhafazakâr demokrat kimliğinin etkili olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmış ve veri toplama tekniği olarak doküman incelemesinden yararlanılmıştır. Kitaplar, makaleler, tezler ve resmi parti dokümanları analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, AK Parti’de muhafazakâr demokrat kimliğin gençlik kolları söylem ve pratiklerinde belirgin bir çerçeve sunduğunu ve gençlik yapılanmasının bu ideolojik yapı ile güçlü bir ilişki içerisinde konumlandığını göstermektedir. Bununla birlikte, parti liderinin gençler üzerindeki etkisi değerlendirilmiş; liderin söylemleri, gençlerle kurduğu iletişim dili ve siyasi vizyonunun gençlerin partiye olan aidiyet duygusunu güçlendiren önemli unsurlar arasında yer aldığı sonucuna da ulaşılmıştır.

Keywords

• Siyaset
• Siyasal Katılım
• Muhafazakâr Demokrasi
• Siyasal Parti Gençlik Kolları
• AK Parti.

PARTY YOUTH WİNGS İN THE CONTEXT OF POLİTİCAL PARTİCİPATİON: AN ANALYSİS OF POLİTİCAL PRACTİCES WİTHİN THE AK PARTY YOUTH WİNGS İN THE FRAMEWORK OF CONSERVATİVE DEMOCRACY

Abstract

Youth party organizations play a significant role in young people’s political participation. This study aims to examine young people’s participation in political party processes through the example of the Justice and Development Party (AK Party) Youth Wings, within the framework of conservative democracy. The research briefly addresses the historical development of the concept of conservative democracy in Turkey; it evaluates the AK Party’s conservative democratic identity and its reflections on the youth wings. The study’s primary focus is on the organizational structure of the AK Party’s youth wing activities, propaganda and mobilization efforts during election periods, alignment with party ideology, projects targeting youth, and the rhetorical influence of party leadership on the youth. The primary objective of this study is to determine whether the AK Party’s conservative democratic identity plays a role in young people’s preference for the party and their active involvement in its activities, driven by a strong sense of belonging. The study employed a case study design as a qualitative research method and utilized document analysis as the data collection technique. Books, articles, theses, and official party documents were analyzed. The findings indicate that the conservative democratic identity within the AK Party provides a distinct framework in the discourse and practices of its youth wings, and that the youth structure is positioned in a strong relationship with this ideological framework. Furthermore, the party leader’s influence on young people was evaluated; it was concluded that the leader’s rhetoric, the language of communication used with young people, and his political vision are among the key factors that strengthen young people’s sense of belonging to the party.

Keywords

• Politics
• Political Participation
• Conservative Democracy
• Political Party Youth Branches
• AK Party.

References

1. Akdoğan, Y. (2003). Muhafazakâr demokrasi. AK Parti.
2. Akman, K. (2021). Türkiye’de gençlik ve siyaset: Gelecek için nasıl bir katılım? Türkiye Siyaset Bilimi Dergisi, 4(1), 157-181.
3. AK Parti. (t.y.). Muhafazakâr demokrat siyasi kimlik. https://akparti.org.tr/media/272148/2023-vizyonu.pdf adresinden erişilmiştir.
4. AK Parti Gençlik Kolları. (2020, 27 Mayıs). 27 Mayıs 1960 darbesine ilişkin yazılı açıklama yaptı. https://www.akparti.org.tr/genclikkollari/haberler/genclik-kollari-27-mayis-1960-askeri-darbesine-iliskin-yazili-aciklama-yapti-27052020-163829/ adresinden erişilmiştir.
5. AK Parti Gençlik Kolları. (2021, 21 Mayıs). İsrail’in büyükelçiliği konutu önünde basın açıklaması yaparak, İsrail’in Filistin halkına saldırılarını protesto ettik. https://www.akparti.org.tr/genclikkollari/haberler/israil-buyukelciligi-konutu-onunde-basin-aciklamasi-yaparak-israilin-filistin-halkina-saldirilarini-protesto-ettik-10062021-120121/ adresinden erişilmiştir.
6. AK Parti. (2023a). Parti programı. https://www.akparti.org.tr/parti/parti-programi/ adresinden erişilmiştir.
7. AK Parti (2023b). Teşkilat iç yönetmeliği. https://www.akparti.org.tr/parti/parti-tuzugu/teskilat-ic-yonetmeligi/ adresinden erişilmiştir.
8. AK Parti İstanbul Gençlik Kolları. (2023, 9 Mayıs). AK Genç İstanbul’da neler oluyor? – hedef 2023. https://akpartigencistanbul.com adresinden erişilmiştir.

9. AK Parti Gençlik Kolları. (2023, 9 Mayıs). Siyasi ve hukuki işler başkanlığı. https://www.akparti.org.tr /genclikkollari/birimler/siyasi-ve-hukuki-ısler-baskanligi/ adresinden erişilmiştir.
10. AK Parti. (2019). AK Parti tüzüğü. https://www.akparti.org.tr/ media/sg3nhmoa/cep-boy.pdf adresinden erişilmiştir.
11. Akit. (2016, 3 Ekim). AK Parti gençlik kolları basın bildirimi. https://www.yeniakit.com.tr/haber/ak-parti-genclik-kollari-basinbildirimi145267 adresinden erişilmiştir.
12. Anadolu Ajansı. (2016, 28 Şubat). Sincan’da 28 Şubat yürüyüşü. https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/sincanda-28-subat-yuruyusu/528693 adresinden erişilmiştir.
13. Anadolu Ajansı. (2021, 15 Mart). Cumhurbaşkanı Erdoğan: Gençler kardeşliğimizin ve birliğimizin teminatısınız. https://www.aa.com.tr/tr/politika/cumhurbaskani-erdogan-gencler-kardesligimizin-ve-birligimizin-teminatisiniz/2176377 adresinden erişilmiştir.
14. Araslı, O. (1972). Adaylık kavramı ve Türkiye’de milletvekili adaylığı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.
15. Aydın, A. (2019). Siyasal katılım araçları üzerinden merkezi ve yerel düzeydeki katılımın incelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 10(2), 395-403.
16. Aziz, A. (2014). Siyasal iletişim. Nobel Yayınları.
17. Barati, M. (2023). Casual social media use among the youth: Effects on online and offline political participation. JeDEM – eJournal of eDemocracy and Open Government, 15(1), 1–21.
18. Barber, B. R. (2003). Strong democracy: Participatory politics for new age (21. baskı). University of Caliniforia Press.
19. Bulut, Y. ve Tanıyıcı, Ş. (2008). Türkiye’de belediye meclis üyelerinin temsil ediciliği: Erzincan örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (21), 171-194.
20. Burke, E. (1790). Reflections on the revolution in France and on the proceedings in certain societies in london relative to that event (5. baskı). J. Dodsley.
21. Burke, E. (1791). An appeal from the new to old wings: in consequence of some late discussions in Parliament, relative to the reflections on the French revolution. J. Dodsley.
22. Bolin, N., ve Jungar, A.-C. (2024). A community of people like me: An analysis of members' perceptions of their engagement in party youth wings. YOUNG: Nordic Journal of Youth Research, 32(5), 490–507.
23. Boyraz, C. (2010). Siyasi partilerin gençlik teşkilatlarında siyaset ve demokratik katılım. C. Boyraz (Der.), Gençler tartışıyor siyasete katılım, sorunlar ve çözüm önerileri içinde (s.129-163). Türkiye Sosyal Ekonomik Siyasal Araştırma Vakfı.
24. Börklüoğlu, L. (2022). Tanzimat’tan günümüze Türk siyasal hayatı. Dora Yayınları.
25. Burke, E. (1993). Reflections on the revolution in France. London: Oxford University Press.
26. Caymaz, B. (2008). Siyasi partilerin gençlik kolları. N. Yentürk, Y. Kurtaran ve G. Nemutlu (Der.), Türkiye’de gençlik çalışması ve politikaları içinde (s.299-330). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
27. Çaha, Ö. (2012). Dört akım dört siyaset: Sosyalizm, liberalizm, muhafazakârlık, İslamcılık. Orion Kitabevi.
28. Çaha, Ö. (2018). Siyasi düşünceler ve ideolojiler. D. Dursun ve M. Altunoğlu (Ed.), Siyaset bilimi içinde (s.150-179). Anadolu Üniversitesi Yayınları.
29. Çelebi, M. B. (2021). Millî görüş hareketinin siyasal partileri ve değişim: Millî selamet partisi ve refah partisi üzerine bir inceleme [Yayımlanmamış doktora tezi]. Ankara Üniversitesi
30. Çitçi, O. (1989). Yerel yönetimlerde temsil- belediye örneği. TODAİE Yayınları.
31. Doğanay, Ü. (2007). AKP’nin Demokrasi söylemi ve Muhafazakârlık: Muhafazakâr Demokrasiye eleştirel bir bakış. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 62(1), 65-88.
32. Ekman, J., ve Amnå, E. (2012). Political participation and civic engagement: Towards a new typology. Human Affairs, 22(3), 283–300.
33. Erdoğan, R. T. (2004). Uluslararası muhafazakârlık ve demokrasi sempozyumu açılış konuşması. AK Parti Siyasi ve Hukuki İşler Başkanlığı.
34. Erkil, M. (2025). Türkiye’de gençlik ve muhafazakârlık: AK Parti ve CHP gençlik kolları örneği. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Sabahattin Zaim Üniversitesi.
35. Hampsher-Monk, I. (1994). Burke, Edmund. B. Peker & N. Kıraç (Çev.), Blackwell'in siyasî düşünce ansiklopedisi I. İstanbul: Ümit Yayıncılık.
36. Heywood, A. (2020). Siyasî ideolojiler: Bir giriş. L. Köker (Çev.), Ankara: Felix Kitap.
37. Kalaycıoğlu, E. (1992). 1960 sonrası Türk siyasal hayatına bir bakış: Demokrasi, neo-patrimonyalizm ve istikrar. Öğretim Üyeleri Derneği (Ed.), Tarih ve demokrasi: Tarık Zafer Tunaya’ya armağan içinde (s.87-126). Cem Yayınevi.
38. Kalaycıoğlu, E. (1998). Karşılaştırmalı siyasal katılma, siyasal eylemlerin kökenleri üzerine bir inceleme. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Yayınları.
39. Kalaycıoğlu, E. (2013). Siyasal katılımın anatomisi. Bilim Akademisi Derneği. https://bilimakademisi.org/wp-content/uploads/2013/08/Siyasal-Katilmanin-Anatomisi.pdf adresinden erişilmiştir.
40. Karaman, E. (2020). AK Parti ve CHP gençlik kollarında siyaset ve demokratik katılım: Trakya örneği. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
41. Kışlalı, A. T. (1996). Siyaset bilimi (5. baskı). İmge Kitabevi.
42. Köker, L. (1996). Radikal demokrasi. Diyalog, (1), 110-118.
43. Maistre, J. (1996). Against Rousseau: On the state of nature and on the sovereignty of people. R. A. Lebrun (Çev. ve Ed.) McGişş-Queen’s University Press.
44. McNair, B. (2011). An introduction to political communication (5th ed.). Routledge.
45. McNair, B. (2018). An introduction to political communication (6th ed.). Routledge.
46. McDonnell, D., Ammassari, S., Valbruzzi, M., Bolin, N., Werner, A., Heinisch, R., Jungar, A.-C., & Wegscheider, C. (2025). Inside party youth wings: The YOUMEM project. Party Politics, 31(6), 1049–1063.
47. Milliyet. (2022, 22 Eylül). 81ilde ilk oyum Erdoğan’a, ilk oyum AK Parti’ye kampanyası! Erdoğan: seçime kadar kesintisiz devam edecek. https://www.milliyet.com.tr/siyaset/81-ilde-ilk-oyum-erdogana-ilk-oyum-ak-partiye-kampanyasi-erdogan-secime-kadar-kesintisiz-devam-edecek-6830304 adresinden erişilmiştir.
48. Mursül, D. ve Korkusuz, H. (2022). Yerelde siyasal katılım yollarından biri olarak gençlik kolları: Kayseri örneği. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(26), 1069-1092.
49. Nisbet, R. (1986). Conservatism: Dream and reality. University of Minnesota Press
50. Norris, P. (2001). A virtuous circle? The impact of political communications in post-industrial democracies. In K. Dowding, J. Hughes, & H. Margetts (Eds.), Challenges to democracy (pp. 100–117). Palgrave..
51. Öz Döm, Ö. ve Bingöl, Y. (2021). Political participation of youth in Turkey: Social media as a motivation. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(1), 605–625
52. Özçelik, M. (2016). Siyasi bir ideoloji olarak muhafazakârlık ve Türkiye’de muhafazakâr- demokrat siyasal kimliğiyle AK Parti. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Necmettin Erbakan Üniversitesi.
53. Özkan, A. (2004). Siyasal iletişim. Nesil Yayınları.
54. Öztekin, A. (2018). Siyaset bilimine giriş (11. baskı). Siyasal Kitabevi.
55. Pitkin, H. F. (1972). The concept of representation. University of California Press.
56. Uluçakar, M. (2018). Muhafazakâr demokrasi söylemi üzerine bir inceleme. Alternatif Politika Dergisi, 10(3), 349-373.
57. Sarı, H. (2008). Gençlerin siyasi tercih oluşturmalarında parti gençlik kollarının etkisi: 2005-2007 AKP ve CHP gençlik kollarının çalışmaları. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
58. Sartori, G. ( 1993). Demokrasi teorisine geri dönüş. T. Karamustafaoğlu ve M. Turhan (Çev.), Yetkin Basımevi.
59. Schmidt, M. G. (2001). Demokrasi kuramına giriş. M. Emin Köktaş (Çev.), Vadi Yayınları.
60. Sezdirmez, A. (2008). Türk gençliğinin gelecek tasavvuru ve siyasete bakışı. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
61. Sezik, M. (2012). Muhafazakâr siyaset ideolojisi ve Türkiye’de muhafazakârlık. F. Yıldız ve Ü. Güneş (Ed.), I. Türkiye lisansüstü çalışmalar kongresi içinde (s.113-125). İlmi Etüdler Derneği.
62. T.C. Cumhurbaşkanlığı. (2022, 9 Ekim). Cumhurbaşkanı Erdoğan TÜGVA 5. olağan genel kurulu ve 6. gençlik buluşmasına katıldı. https://www.tccb.gov.tr/haberler/410/140053/ cumhurbaskani-erdogan-tugva-5-olagan-genel-kurulu-ve-6-genclik-bulusmasi-na-katildi adresinden erişilmiştir.
63. Verba, S., Schlozman, K. L. ve Brady, H. E. (1995). Voice and equality: Civic voluntarism in American politics. Harvard University Press.
64. Yeni Şafak. (2023, 4 Şubat). 6 milyon gence ilk oyum daveti. https://www.yenisafak.com/gundem/6-milyon-gence-ilk-oyum-daveti-4504674 adresinden erişilmiştir.
65. Uygun, O. (2003). Demokrasinin tarihsel, felsefi ve ahlaki boyutları. Inkılâp Yayınevi.
66. Yıldız, M. M. (2014). Gençlik ve siyasal katılım: Diyarbakır örneği.[Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi].Dicle Üniversitesi.
67. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. baskı). Seçkin Yayıncılık.
68. Yılmaz, M. (2007). Ilımlı İslam ve muhafazakâr demokrasi (AK Parti örneği). [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
69. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods (6th ed.). Thousand Oaks, Sage. Yörem Güncel. (2011, 25 Aralık). AK gençlik faaliyet raporu [Video]. Youtube. https://www.youtube.com/watch? v=iy-_Ba-QBLg adresinden erişilmiştir.
70. Yurttagüler, L. (2008). Sosyal dışlanma ve gençlik. N. Yentürk, Y. Kurtaran & G. Nemutlu (Der.), Türkiye’de gençlik çalışması ve politikaları içinde (s.379-401) İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
71. Zabun, A. H. (2009). Siyasi partilerin halkla ilişkiler uygulamaları: AK Parti-CHP karşılaştırmalı örneği. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sütçü İmam Üniversitesi.