The Role of Globalization on the Justice of Income Distribution

Abstract

Purpose – The aim of this study is to examine the impact of globalization on income distribution equity and to analyze the relationship between globalization and income distribution in selected countries classified by income groups according to the World Bank (WB) during the 2000-2020 period. Design/data/methodology – This study evaluated the impact of globalization on income distribution equity within a conceptual and empirical framework. The KOF Globalization Index was utilized to measure globalization levels, while the Gini coefficient was employed to assess income inequality. The research examined the effects of economic integration, capital flows, and trade liberalization on income inequality, revealing significant differences between high-income and low-income countries. Findings – The findings indicate that as countries' income levels increase, their degree of globalization tends to rise, often leading to improvements in income distribution. However, this effect may vary across countries. Originality/value – This study examines the impact of globalization on income distribution within the context of economic and institutional differences among countries. Analyses covering the 2000–2020 period demonstrate that while globalization supports economic growth, its effects on income inequality vary across countries. The study highlights the importance of social security, education, and equitable tax policies in line with the sustainable development goals.

Keywords

• Globalization
• KOF Globalization Index
• Gini Coefficient
• Income Distribution Justice

Küreselleşmenin Gelir Dağılımı Adaleti Üzerindeki Rolü

Abstract

Amaç – Bu çalışmanın amacı, küreselleşmenin gelir dağılımı adaleti üzerindeki etkilerini incelemek ve Dünya Bankası'na (WB) göre gelir gruplarına göre sınıflandırılmış seçilmiş ülkelerde 2000-2020 döneminde küreselleşme ve gelir dağılımı arasındaki ilişkiyi analiz etmektir. Tasarım/veri/metodoloji – Bu çalışma, küreselleşmenin gelir dağılımı adaleti üzerindeki etkilerini kavramsal ve ampirik bir çerçevede değerlendirmiştir. Küreselleşme düzeylerini ölçmek için KOF Küreselleşme Endeksi, gelir dağılımı eşitsizliğini anlamak için ise Gini katsayısı kullanılmıştır. Araştırma, ekonomik entegrasyon, sermaye hareketleri ve ticaret serbestisinin gelir eşitsizliği üzerindeki etkilerini incelemiş ve yüksek gelirli ülkeler ile düşük gelirli ülkeler arasında belirgin farklılıklar olduğunu ortaya koymuştur. Bulgular – Bulgular, ülkelerin gelir seviyesi yükseldikçe küreselleşme düzeyinin arttığını ve genelde gelir dağılımında iyileşme sağlandığını göstermektedir. Ancak, bu etki ülkeden ülkeye farklılık gösterebilmektedir. Özgünlük/değer – Bu çalışma, küreselleşmenin gelir dağılımı üzerindeki etkilerini ülkeler arasındaki ekonomik ve kurumsal farklılıklar bağlamında incelemektedir. 2000-2020 dönemine ait analizler, küreselleşmenin ekonomik büyümeyi desteklerken gelir eşitsizliğini ülkeler arasında farklı şekillerde etkilediğini göstermektedir. Çalışma, sürdürülebilir kalkınma hedefleri doğrultusunda sosyal güvenlik, eğitim ve adil vergi politikalarının önemini vurgulamaktadır.

Keywords

• Küreselleşme
• KOF Küreselleşme Endeksi
• Gini Katsayısı
• Gelir Dağılımı Adaleti

References

1. Akinyemi, A., Magareth, L., & Oluwafemi, E. (2019). Poverty And Inequality In Nigeria: Implications For Inclusive Growth. Nile Journal of Business and Economics, 4(9), 30-51.
2. Akgül Yılmaz, G. (2006). Kayıt Dışı Ekonomi ve Çözüm Yolları. İstanbul: Mart Matbaacılık.
3. Algan, N., İşcan, E., & Serin Oktay, D. (2019). The Effect of Technology Spillovers on Income Distribution: An Application on OECD Countries Teknolojik Yayılımının Gelir Dağılımı Üzerine Etkisi: OECD Ülkeleri Üzerine Bir Uygulama. Internatıonal Conference On Eurasıan Economıes 2015, 179-185.
4. Alimi, O., C. Maré, D., & Poot, J. (2018). International Migration And The Distribution Of İncome İn New Zealand Metropolitan And Non-Metropolitan Areas. IZA Institute Of Labor Economics, 1-74.
5. Altay, A. (2007). Küreselleşen Yoksulluk Olgusunun Önlenmesinde Mikrofinansman Yaklaşımı. Finans, Politik & Ekonomik Yorumlar, 44(510), 57-67.
6. Altıner, A., Bozkurt, E., & Toktaş, Y. (2018). Küreselleşme ve Ekonomik Büyüme: Yükselen Piyasa Ekonomileri İçin Bir Uygulama. Finans Politik ve Ekonomik Yorumlar, 55(639), 117-161.
7. Altuntaş, E. (2023). Dış Ticaret Açığının İtici Gücü, İthal Girdi Bağımlılığı: Girdi-Çıktı Analizi. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 7(1), 165-193.
8. Aydın, M. (2013). Türkiye’de Vergileme ve İşsizlik. İstanbul: IJOPEC Yayınları.

9. Aytekin, İ. (2013). Küreselleşme ve Ekonomik Küreselleşme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 123-132.
10. Bayar, F. (2008). Küreselleşme Kavramı ve Küreselleşme Sürecinde Türkiye. Uluslar Arası Ekonomik Sorunlar Dergisi, 32, 25-34.
11. Baygül, S. (2020). Küreselleşme ve Teknoloji Üzerine Bir Değerlendirme. Uluslararası Beşerî Bilimler ve Eğitim Dergisi (IJHE), 6(13), 395-411.
12. Bellü, LG. & Liberati, P. (2005). EASYPol, Charting Income Inequality, The Lorenz Curve FAO.
13. Blau, F. & Kahn, L. (2015). Immigration and the Distribution of Incomes. In Handbook Of The Economics Of İnternational Migration, (1), 793-843.
14. Boratav, K. (1980). 100 Soruda Gelir Dağılımı. İstanbul: Gerçek Yayınevi.
15. Bozkurt, V. (2000). Küreselleşme kavram, gelişim ve yaklaşımlar. Küreselleşmenin İnsani Yüzü. 1.Baskı (s. 17-33) içinde. Bursa: Alfa Yayınları.
16. Bozkurt, E., Sevinç, H. & Çakmak, E. (2016). Orta Gelir Tuzağı: Üst Orta Gelirli Ülkeler Üzerine Panel Veri Analizi. Ege Akademik Bakış, 16(2), 379-394.
17. Campano, F. & Salvotore, D. (2006). Income Distribution. Oxford University Press.
18. Chang, X., An, T., Tam, P. S., & Gu, X. (2020). National Savings Rate And Sectoral İncome Distribution: An Empirical Look At China. China Economic Review, 61, 101263. https://doi.org/10.1016/j.chieco.2019.01.002
19. Çakmak, M. D. (2023). Uluslararası Ticaret Üzerindeki Kısıtlamalar ve Ekonomi Üzerindeki Etkileri. The Journal of Academic Social Science Studies, 16(94), 339-346. https://doi.org/10.29228/JASSS.68044
20. Çelik, M. Y. (2009). Küreselleşme Sürecinde Seçilmiş Ülkelerin Kalkınma Kriterlerindeki Değişimin Analizi. (Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
21. Çukurçayır, M.A. (Ed.) (2003). Klasik Yönetim Anlayışından Stratejik Yönetime: Strateji Geliştirmede Swot Analizi, Küresel Sistemde Siyaset-Yönetim-Ekonomi. Konya: Çizgi Kitabevi.
22. Danışoğlu, A. Ç. (2004). Küreselleşmenin Gelir Eşitsizliği Ve Yoksulluk Üzerindeki Etkileri. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 3(5), 215-239.
23. Darıcı, B. (2007). Yerel Kalkınma’da Küresel Yaklaşımlar ve Türkiye’nin Konumu. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (3), 215-221.
24. Demir, G. (2001). Küreselleşme Üzerine. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 56(01), 73-104.
25. Derviş, K. (2007). Küreselleşme, Büyüme ve Gelir Dağılımı. Ekonomik Sorunlar Dergisi, 27, 1-9.
26. Dilek, S. (2016). Enformasyon ve Bilgiye Dayalı Yeni Ekonomi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1), 87-91.
27. Dinler, Z. (2010). İktisada Giriş. (16. Baskı). Bursa: Ekin Yayınları.
28. Dreher, A. (2003). Does Globalization Affect Growth. University of Mannheim Working Paper, 1-33.
29. Dreher, A. (2006). Does Globalization Affect Growth? Empirical Evidence From A New Index. Applied Economics, 38(10), 1091-1110. https://doi.org/10.1080/00036840500392078
30. Duman, M. Z. (2011). Neo-Liberal Küreselleşmenin Zaferi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 666-700. Ekinci, İ. (2019). Küreselleşme, Ülkeler Arası Gelir Dağılımı Eşitsizliği ve KOF Küreselleşme Endeksi. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
31. Ergun, T. (2013). Makroekonomiye Giriş. Ankara: Detay Yayıncılık.
32. Goldin, I. & Reinert, K. (2007). Globalization for Development: Trade, Finance, Aid, Migration, and Policy. World Bank Publications.
33. Göngen, M. A. (2013). Küreselleşmenin Ekonomik Boyutu Küreselleşmeyi Yöneten Üç Ana Kurum: IMF, Dünya Bankası, Dünya Ticaret Örgütü. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (29), 117-134.
34. Graff, G., Holst, D.R. & Zilberman, David. (2005). Biotechnology And Poverty Reduction İn Developing Countries. WIDER Research Paper (No. 2005/27).
35. Hayaloğlu, P., Kalaycı, C., & Artan, S. (2015). Küreselleşme Farklı Gelir Grubundaki Ülkelerde Ekonomik Büyümeyi Nasıl Etkilemektedir. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 10(1), 119-152.
36. Hyman, D. N. (2014). Public Finance: A Contemporary Application Of Theory To Policy (11th Edition). Cengage Learning.
37. İbrahim, C. (2022). Globalization and income inequality in developing countries: a GMM approach. SN Business & Economics, 2(8), 1–14. https://doi.org/10.1007/s43546-022-00280-9
38. Jestl, S. & List, E. (2022). Inequalıty, Redıstrıbutıon, and The Fınancıal Crısıs:Evıdence From Dıstrıbutıonal Natıonal Accounts ForAaustrıa. Review of Income and Wealth, 1-33. https://doi.org/10.1111/roiw.12589
39. Kalkay, D. (2020). Küreselleşmenin Gelir Dağılımında Yarattığı Eşitsizlik ve Çalışan Yoksullara Yansıması. Toplumsal Politika Dergisi, 1(2), 155-166.
40. Karaaslan, A., & Tuncer, G. (1994). Uluslararası Rekabet Gücünün Artırılmasında Temel Devlet Politikaları. Management Decision, 32(2), 49.
41. Kargı, V. & Yayğır, A. (2017). Küreselleşme ve Gümrük Vergisi. Legal Mali Hukuk Dergisi, 13(151), 1651-1672.
42. Kaya, V., Çelik, A. K., & Kutlu, M. (2020). Personal İncome Distribution İn Turkey: A Generalized Ordered Logit Analysis. Economic Journal of Emerging Markets, 138-150. https://doi.org/10.20885/ejem.vol12.iss2.art2
43. Kazgan, G. (2009). Küreselleşme ve Ulus-Devlet Yeni Ekonomik Düzen (7.Baskı). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
44. Kıldiş, Y. (2000). Kayıt Dışı Ekonominin Ulusal-Uluslararası Boyutu ve Çözüm Önerileri. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2), 1-10.
45. Kısacık, K. (2019). 1980 Sonrası Dünya Ekonomisinde Küreselleşme Eğilimleri ve Yoksullaşma. (Yüksek Lisans Tezi). Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bilecik.
46. Kıvılcım, F. (2013). Küreselleşme Kavramı ve Küreselleşme Sürecinin Gelişmekte Olan Ülke Türkiye Açısından Değerlendirilmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(1), 219-230.
47. Klein, M. Aaron, C. & Hadjimichael, B. (2001). Foreign Direct İnvestment And Poverty Reduction. World Bank Publications (Vol. 2613). https://openknowledge.worldbank.org/entities/publication/fa0f77f9-61ec-5b75-83f6-0eb8101ee204 (12.11.2024)
48. Martens, P. & Zywietz, D. (2006). Rethinking Globalization: A Modified Globalization İndex. Journal of International Development, 18(3), 331-350. https://doi.org/10.1002/jid.1223
49. Memiş, H. (2014). Küreselleşme Ve Yoksulluk İlişkisi. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 5(1), 144-161.
50. Michael, B. (2003). Theorising the Politics of Globalisation: A Critique of Held et al.'s" Transformationalism". Journal of Economic & Social Research, 5(1).
51. Orhan, S. & Savuk, F. (2014). Emek-Teknoloji-İşsizlik İlişkisi. ÇSGB Çalışma Dünyası Dergisi, 2(2), 9-24.
52. Parasız, İ. (2000). İktisada Giriş: Prensipler ve Politikalar (6.Baskı). Bursa: Ezgi Kitabevi.
53. Piketty, T. (2014), Yirmi Birinci Yüzyılda Kapital, (H. Koçak, Çev). İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları.
54. Pillai, A. (2011). Impact Of Political Regime And Economic Openness On İncome İnequality: A Tale Of Low-İncome And OECD Countries. IUP Journal of Financial Economics, 9(4), 60-75.
55. Potrafke, N. (2014). The Evidence on Globalization. CESıfo Working Paper No: 4708, (2), 1-40.
56. Seyidoğlu, H. (2003). Uluslararası Mali Krizler, IMF Politikaları, Az Gelişmiş Ülkeler, Türkiye Ve Dönüşüm Ekonomileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 4(2), 141-156.
57. Söyleyenoğlu, M. (2019). Ekonomik Konjonktürün Ekonomi Haberciliği Üzerindeki Rolü: Ulusal Gazetelere Yönelik Bir İnceleme (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
58. Stager, M. B. (2006). Küreselleşme. Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
59. Stolper, W. & Samuelson P. A. (1974). Protection and Real Wages. J. Bhagwati (Ed.), International Trade, England: Penguin Education (245-268).
60. Stiglitz, J. E (2018). Küreselleşme: Büyük Hayal Kırıklığı, (A. Taşçıoğlu ve D. Vural, Çev) (1.Baskı). İstanbul: Alfa Yayınları.
61. Supriyadi, E. & Kausar, D. R. K. (2016). Impact Of İnflation And Exchange Rate Rupiah Toward Poverty And Unemployment İn Indonesia (Case Study: Small İndustry İn The Tourist Area Of Lombok). Journal of Educational Science and Technology, 2(3), 204-212.
62. Şenkal, A. (2005). Küreselleşme Sürecinde Sosyal Politika. İstanbul: Alfa Yayınları.
63. Şenses, F. (2004). Neoliberal Küreselleşme Kalkınma İçin Bir Fırsat mı, Engel mi? Kalkınma ve Küreselleşme, 1, 13-54.
64. Tabash, M., Gouda, Y., Hamadi, A., & Drachal, K. (2024). Globalization and Income Inequality in Developing Economies: A Comprehensive Analysis. Economies, 12(1), 23.
65. Taner, O. (2004). Dünyada ve Türkiye’de Küreselleşme ve Yoksulluk Süreci. (Yüksek Lisans Tezi). Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
66. Tanzi, V. (1998). Fundamental Determinants of Inequality and the Role of Government. IMF Working Paper. (178), 5-15.
67. Taylor, T. (2002). The Truth About Globalization. The Public İnterest, (147), 24-44.
68. Tisdell, C. & Svizzero, S. (2004). Globalization, Social Welfare, Public Policy And Labor İnequalities. The Singapore Economic Review, 49(02), 233-253. https://doi.org/10.1142/S0217590804000901
69. UN. (2022). For A Livable Climate:Net-Zero Commitments Must Be Backed By Credible Action. Erişim adresi: https://www.un.org/en/climatechange/net-zero-coalition (19.08.2024)
70. Unay, C. (2001). Ekonomik Konjontür (6.Baskı). Bursa: Ekin Kitabevi.
71. UNCTAD (2020). World Investment Report 2020. United Nations Conference on Trade and Development. https://unctad.org/system/files/official-document/wir2020_en.pdf (4.09.2024)
72. Ünlü, F. & Yıldız, R. (2018). Orta Gelir Tuzağının Belirleyicileri: Diskriminant Analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 32(1), 45-64.
73. WB. (2002). Globalızatıon, Growth, and Poverty: A World Bank Policy Research Report. A Copublication of the World Bank and Oxford University Pres. https://documents1.worldbank.org/curated/en/954071468778196576/pdf/multi0page.pdf (16.10.2024)
74. WB. (2024). World Bank Country and Lending Groups. Erişim adresi: https://datahelpdesk.worldbank.org/knowledgebase/articles/906519-world-bank-country-and-lending-groups (4.09.2024)
75. Yalçınkaya, M. H., Çılbant, C. & Yalçınkaya, N. (2015). Küreselleşme İle Yeniden Şekillenen Ulus-Devlet Anlayışı. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (8), 1-26.
76. Yanar, R., & Şahbaz, A. (2013). Gelişmekte Olan Ülkelerde Küreselleşmenin Yoksulluk Ve Gelir Eşitsizliği Üzerindeki Etkileri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8(3), 55-74.
77. Yeşil, S. (2010). Küreselleşme Ve İşletmelerin Küreselleşme Süreçleri: Karşılaşılan Fırsatlar ve Tehditler. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 22-72.
78. Yüksel Arabacı, R. (2019). Gelir dağılımı ve Yoksulluk. A. Tokol ve Y. Alper (Ed.), Sosyal Politika, 10.Baskı içinde (175-180). Bursa: Dora Yayıncılık.
79. Zembylas, M. & Vrasidas, C. (2005). Globalization, Information and Communication Technologies, And the Prospect of A ‘Global Village’: Promises of İnclusion or Electronic Colonization? Journal of Curriculum Studies, 37(1), 65-83. https://doi.org/10.1080/0022027032000190687