Spor Salonunda Vücut Geliştirme Sporu Yapan Bireylerde Tens Uygulamalarının Yaşam Kalitesine Etkisi: KKTC Örneği

Abstract

Büyük kitlelere yayılmış ve bugünün modern toplumlarında yaşam tarzı olarak görülen tüm sportif aktiviteler, başta vücut geliştirme ve fitness çalışmaları olmak üzere tüm insanların sağlığı ve mutluluğu için vazgeçilmeyecek ölçüde yaşamın bir parçası haline gelmiştir. Bu çalışmanın amacı; Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde fitness merkezlerinde, vücut geliştirme sporu yapan sporcuların, antrenman durumları ve antrenmana bağlı TENS kullanımlarının saptanması, benzer düzeydeki sporcuların, TENS kullanımı yapmadan çalışmalarına devam ederken iki farklı çalışma grubu arasındaki sonuçların ortaya çıkarılması üzerine kurgulanmıştır. Araştırmanın örneklemeni TENS ile çalışan 15 erkek sporcu ve TENS etkisinden yararlanmayan 15 erkek sporcu oluşturmaktadır. Çalışmada elde edilen veriler Stata 12 istatistik programıyla analizi edilmiştir. Araştırma sonucuna göre TENS ile çalışmayan sporcuların 8 haftalık fitness antrenmanları sonucunda squat hareketinin maksimal değerlerinde %11,49 ± 2.04’lik ve leg extension hareketinin maksimallerinde %7,62 ± 1.14’lik bir artış olduğu görülmüştür. Buna karşın TENS ile çalışan sporcuların squat hareketinin maksimal değerlerinde %27,15 ± 7.97’lik ve leg extension hareketinin maksimallerinde %22,07 ± 6.54’lik bir miktarda gelişim artışları gözlenmiştir. Araştırmamızda uygulanan testler sonuçlarından da görüldüğü gibi, TENS uygulaması yapılan alanda hızlı ve etkili gelişimin görüldüğü, düzenli bir program çerçevesinde tüm vücut bölümlerinde sağlıklı bir şekilde uygulanan programlarla daha etkili sonuçlar elde edileceği saptanmıştır. Bu neden ile fitness sporu ile ilgilenen sporcuların TENS uygulamasını sezon başlarında bu alanda bilinçli kişiler gözetiminde fitness çalışmalarına ek olarak yapmaları gelişimine katkıda bulunacaktır.

Keywords

• fitness
• tensuygulamaları
• maksimalkuvvet
• kktc

References

1. Akkoç, O (2013). Vücut Geliştirme Sporu Yapanlar ve Spor Salonuna Giden Aktif Bireylerin,Bazal Metabolizma Hızı ve Bazı Antropometrik Ölçümlerinin Karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
2. Allen GM., Gandevia SC., McKenzie DK. (1995) Reliability of Measurements of Muscle Strenght and Voluntary Activation Using Twitch Interpolation. Muscle Nevre, 18: 593-600.
3. Alpar F. (2011). Vücut Geliştirme Sporcularında Beslenme, Fiziksel Aktivite ve Besin Takviyesi Kullanım Durumlarının İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. American College Of Sports Medicine (ACSM) (2011). There Commended Quantity And Quality Of Exercise For Developing And Maintaining Cardiorespiratory, Musculoskeletal And Eur Motor Fitness İn Apparently Healthy Adults: Guidance For Prescribing Exercise. Medicine and Science in Sports and Exercise:13341359.
5. Ayaz, S., Tezcan, S., Akıncı, F. (2005). Hemşirelik Yüksekokulu Öğrencilerinin Sağlığı Geliştirme Davranışları. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi. 9(2): 26-34.
6. Bax, L, Staes, F, and Verhagen, A. (2005). Does Neuromuscular Electrical Stimulation Strengthen The Quadriceps Femoris? A Systematic Review of Randomised Controlled Trials. Sports Med 35: 191–212
7. Bozkurt İ., Nizamoğlu M., (2005). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullarında Okuyan Aktif Spor Yapan Öğrencilerin Beslenme Alışkanlıklarının Belirlenmesi ve Değerlendirilmesi, Selçuk Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 209-215. Çevik, A., Dokuzoğlu, G., & Zorba, E. (2023). Fitness Egzersizi Yapan Bireylerin Beslenmeye Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 12(3), 1375-1383.
8. Eraslan, A.., & Çimen, Z. (2022). Sağlık ve fitness tesislerinde risk yönetimi ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(1), 132-148.

9. Gondın, J., Guette, M., Jubeau, M., Ballay, Y., Martin, A. (2006). Central and Peripheral Contributions to Fatigue after Electrostimulation Training. American College of Sports Medicine, 195; s.1147-1156.
10. Gulick DT, Castel JC, Palermo FX, Draper DO., (2011). Effect Of Patterned Electrical Neuromuscular Stimulation On Vertical Jump İn Collegiate Athletes. Sports Health, 3(2), 152-157.
11. Harbili, S., Özergin, U., Harbili, E., Akkuş, H. (2005). Kuvvet antrenmanının vücut kompozisyonu ve bazı hormonlar üzerine etkisi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 16(2), 64-76.
12. Herrero, JA, Izquierdo, M, Maffiuletti, NA, and Garcı´a, J. (2006). Electromyostimulation and Plyometric Training Effects On Jumping and Sprint Time. Int J Sports Med 27: 533–539.
13. Lambert, C. P., Frank L. L., Evans, W. J. (2004). Macronutrient Considerations For The Sport Of Bodybuilding. Sports Med, 34 (5), 317-327. Maffiuletti, N. A., Pensini, M., Martin, A. (2002). Activation of Human Plantar Flexor Muscles Increases After Electromyostimulation Training. J. Appl. Physiol. 92: s1383-1392.
14. Mosley, F.E. (2009). Bigorexia: Bodybuilding and Muscle Dysmorphia. Eur.Eat. Disorders Rev., 17, 191–198.
15. Paillard T, Noe F, Bernard N, Dupui P, Hazard C., (2008). Effects of Two Types of Neuromuscular Electrical Stimulation Training on Vertical Jump Performance. The Journal of Strength and Conditioning Research, 22(4), 1273-1278.
16. Pancar Z. (2020). Effect of Inspiratory Muscle Training on Iron Metabolism in Cigarette Addicts. International Journal of Applied Exercise Physiology. 2020, 9(9); 217- 221.
17. Pender, N.J., Murdaugh, C., Parsons, M.A. (2006). Health Promotion in Nursing Practice. 5th ed. Upper Saddle River, NJ. Prentice-Hall Health, Inc.
18. Requena, B, Padial, P, And Gonza´ Lez-Badillo, JJ. (2005). Percutaneous Electrical Stimulation İn Strength Training: An update. J Strength Cond Res 19: 438–448
19. Savcı, S., Öztürk, M., Arıkan, H., İnal İ. D., Tokgözoğlu, L. (2006). Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Düzeyi. Türk Kardiyoloji Arşivi. 34(3), 166-172.
20. Stanhope, M., Lancester, J. (1996). Community Health Nursing. Promoting Health Of Aggregates Families And Inviduals. Mosby Year Book.
21. Stokvis, R. (2006). The Emacipation of Bodybuilding. Sport in Society, 9(3), 463–479.
22. Taşdoğan A.M., Pancar Z. (2020). Some Biochemical Responses in Cigarette Addicts who Receive Royal Jelly Supplement. EJMI, 4(2):204–208,
23. Uğur, E., Baysaling, Ö. (2002). Herkes İçin Spor. İstanbul: İlpress Basım ve Yayın. 2. Baskı. Ward AR, Shkuratova N. (2002). Russian Electrical Stimulation: The Early Experiments. Physical Therapy, 82(10), 1019-1030.
24. Yıldırım, Ş. (2009). Erkek Yıldız Basketbol Takımı Sporcularının Beslenme Durumları, Antropometrik Ölçümleri ve Performanslarının Değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Gıda Mühendisliği Anabilim Dalı. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Adana.
25. Yılmaz, G. (2002). Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Beslenme ve Kahvaltı Alışkanlıklarının Değerlendirilmesi. Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi Anabilim Dalı. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Niğde.
26. Zaybak, A., Fadıloğlu, Ç. (2004). Üniversite Öğrencilerinin Sağlığı Geliştirme Davranışı ve Bu Davranışı Etkileyen Etmenlerin Belirlenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 2(1): 77-95.
27. Zizic, T. M., Hoffman, K. C., Holt, P. A., Hungerford, D. S., O’Dell, J.R. (1995). The Treatment of Osteoarthritis of The Knee with Pulsed Electrical Stimulation. Journal of Rheumatology, 22(9), 1757-1761.
28. Zorba, E., & Gönülateş, S. (2016). Herkes için spor, sağlıklı yaşam ve wellness.