112 Acil sağlık hizmetlerinin sunumunda faydalanılan taşeron sisteminin verimliliğe etkisinin değerlendirilmesi

Abstract

1948 yılında kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 25. maddesi olan “Yaşam Hakkı” içerisinde sağlık hakkına da yer verilmiştir. Her bireyin sağlıklı bir şekilde yaşaması için devletler, gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür. Bu sebeple oluşturulan sağlık sistemi içerisinde, aniden ortaya çıkan kaza ve yaralanmalara müdahale edebilmek amacıyla acil sağlık hizmetlerine her zaman ihtiyaç olmuştur. Acil sağlık hizmetleri ile olay yerinde ve nakil sırasında eğitimli sağlık profesyonellerin, etkili ve verimli acil müdahaleleri ile ölüm ve sakat kalma riskini asgari seviyelere indirmek mümkündür. Sağlık ekibinin nitelikli profesyonellerden oluşması ve acil tedavi ile müdahale konularında yetenekli ve yetişmiş olması gerekmektedir. Özellikle acil sağlık hizmetlerinin önemli bir ayağını oluşturan ambulans hizmetlerinde çalışan sağlık ekibinin nicel olarak az kişiden oluşması, çalışma hayatlarında hem zamana hem de zorluklara karşı mücadele etmeleri konusunda işlerini daha da zorlaştırmaktadır. Hizmet sektörünün her aşamasında faydalanılan taşeron sistemine, zaman içerisinde acil sağlık hizmetleri konusunda da başvurulmuş olup halen faydalanılmaya devam edilmektedir. Özellikle acil müdahale aşamasında, taşeron sisteminde faydalanılan sürücü çalışanların tamamının nitelikli sağlık profesyoneli olmaması sebebiyle, sunulan acil sağlık hizmetinin etkili ve verimliliğini olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çalışmada sağlık sistemimizde yer alan 112 acil sağlık hizmetleri bünyesinde, taşeron sürücü hizmeti uygulamasından yola çıkarak, sağlık hizmetlerindeki taşeron uygulamasının olumlu ve olumsuz yönleri irdelenmeye çalışılacaktır.

Keywords

• Taşeron,112,Acil Sağlık Hizmetleri

Evaluation of the effect of the subcontractor system used in the delivery of 112 emergency health services on the efficiency

Abstract

The right to health is included in the "Right to Life" article 25 of the Universal Declaration of Human Rights, adopted in 1948. States are obliged to take necessary precautions for every individual to live healthy. For this reason, emergency health services have always been needed in order to be able to respond to sudden accidents and injuries within the health system created. With emergency health services, it is possible to minimize the risk of death and disability with effective and efficient emergency interventions of trained health professionals at the scene and during the transfer. The healthcare team should consist of qualified professionals and be skilled and trained in emergency treatment and intervention. The fact that the healthcare team working in ambulance services, which constitute an important part of emergency health services, consists of few people, makes their job more difficult for them to fight against time and difficulties in their working lives. The subcontractor system, which is utilized at every stage of the service sector, has also been applied on emergency health services over time and still continues to be used. Especially in the emergency response phase, the driver employed in the subcontractor system negatively affects the efficiency and effectiveness of the emergency health service provided, since not all of the employees are qualified health professionals. In this study, we will try to examine the positive and negative aspects of subcontractor application in healthcare services, based on the application of subcontractor driver service within 112 emergency health services in our health system.

Keywords

• Subcontractor,112,Emergency Health Services,Driver

References

1. Aslan, O. E. (2005). Kamu Personel Rejimi. Ankara: TODAİE.
2. Ataay, F. (2008). Sağlık Reformu ve Yurttaşlık Hakları, Amme İdaresi Dergisi, 41(3): 169-184.
3. Çerkezoğlu, A. (2011). Taşeron Sağlık Emekçilerinin Mücadele ve Kazanımları Kapitalizmin Krizi ve Sağlık, Uluslararası Sağlık Politikaları Birliği Avrupa Birimi XVI. Konferansı 29 Eylül-2 Ekim 2011, Ankara, http:// www.ttb.org.tr/kutuphane/kapitalizm.pdf, Erişim Tarihi:30.03.2020.
4. Çiçeklioğlu, M. (2011). Türkiye’de Sağlık Reformları, Kapitalizmin Krizi ve Sağlık, Uluslararası Sağlık Politikaları Birliği Avrupa Birimi XVI. Konferansı 29 Eylül-2 Ekim 2011, Ankara, http:// www.ttb.org.tr/kutuphane/kapitalizm.pdf, Erişim Tarihi:30.03.2020.
5. http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.4798&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=acil.
6. https://acilafet.saglik.gov.tr/TR,4186/misyon-ve-vizyon.html
7. Işık, C., Küçükaltan, E. G., Taş, S., Akoğul, E., Uyrun, A., Hajiyeva, T., Turan, B., Dırbo, A. and Bayraktaroğlu, E. Tourism and innovation: A literature review. Journal of Ekonomi, 1(2): 98-154.
8. Işık, C. (2016). Türkiye’de toplam faktör verimliliği ve ekonomik büyüme ilişkisi. Verimlilik Dergisi, (2): 45-56.

9. Işık, O. (2019). Hastanelerde iş sağlığı ve güvenliğinin korunmasında işverenin yükümlülüğü. Doktora Tezi, Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Keyder, Ç. (2007). Giriş". Ç. Keyder, N. Üstündağ, & vd. (Dü) içinde, Avrupa'da ve Türkiye'de Sağlık Politikaları Reformlar, Sorunlar, Tartışmalar (s. 15-37). İstanbul: İletişim.
11. Kunt, P. (2013). Asıl İşveren Alt İşveren İlişkisinin Unsurları ve Muvazaa İddiası (Karar İncelemesi), İstanbul Barosu Dergisi, 87(2): 122-145.
12. Navarro, V. (2009). " What We Mean By Social Determinants Of Health". Global Health Promotion, 16(1): 5-16.
13. OECD ve WB. (2008). OECD Sağlık Sistemi İncelemeleri: Türkiye. OECD Publishing.http://documents.worldbank.org/curated/en/837161468310469157/pdf/754330WP0Box370Health0SystemsTurkey.pdf, Erişim Tarihi: 30.03.2020.
14. Özşuca, T. Ş., (2011). Taşeronlaşma ve Kayıt Dışı Ekonomi, TÜRK-İŞ, Ankara.
15. Roemer, M. I. (1991). National Health Systems of The World Volume One The Countries. New York;Oxford: Oxford University Press.
16. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı, Acil Servis ve Hasta Nakil Araçları Ders Kitabı. (2011), Ankara, s:4-5.
17. Topak, O. (2012). Refah Devleti ve Kapitalizm 2000'li Yıllarda Türkiye'de Refah Devleti. İstanbul: İletişim Yayınları.