KÜRESEL KAMUSALLIK MÜMKÜN MÜ?

Öz

Uluslararası kurumlar ve örgütlerin etkinliği, Arap coğrafyasında görülen değişimlerin dinamikleri, Wikileaks belgeleri gibi yeni hareket ve oluşumlar küresel kamusallık tartışmasının önünü yeniden açmıştır. Bu çalışmada, küresel bir kamusallığın olup olmadığı, belirlenmeye çalışılacaktır. Küreselleşme süreci ele alındıktan sonra bu sürecin küresel kamusallıkla bağlantılı öğesi, uluslararası toplum (uluslararası şirketler, uluslararası örgütler ve küresel sivil toplum kuruluşları) üzerinde durulacaktır. Küresel kamusallık, küreselleşme ve uluslararası toplum aracılığıyla açıklanarak varlığı sorgulanacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Küreselleşme,küresel kamusallık,uluslararası toplum

IS GLOBAL PUBLICITY POSSIBLE?

Öz

New movements and formations such as the effectiveness of international institutions and organizations, the dynamics of the changes seen in Arab geography, Wikileaks documents are reopened the discussion of global publicity. This article try to be determined whether there is a global publicity, if there is such a publicity, what are its characteristics. After the globalization process is dealt with, article will focus on the international community (international companies, international organizations and global non-governmental organizations) which associated with global publicity. Global publicity will be explained by explaining its existence through globalization and the international community.

Anahtar Kelimeler

• Globalization,global publicity,international community

Kaynakça

1. Arıbaş, Kenan (2007) Küresel Çağda Siyasi Coğrafya, Konya: Çizgi Kitabevi.
2. Aslanoğlu, Rana A. (2000) Kent, Kimlik ve Küreselleşme, Bursa:Asa Kitabevi Yayını.
3. Ateş, Davut (2006), “Küreselleşme: Ne Kadar Tek Boyutlu?”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 7(1).
4. Cheah, Pheng (2006), “Cosmopolitanism”, Theory Culture and Society, 23, 486-496.
5. Coglianese, Cary (2000), “Globalization and the Design of International Institutions”, Governance in a Globalizing World (Ed., Joseph S. Nye Jr. and John D. Donahue), Brookings Institution Press.
6. Coleman, William D. ve PORTER, Tony (1999), “International Institutions,Globalization and Democracy: Assessing the Challenges”
7. https://www.labourstudies.mcmaster.ca/institute-on-globalization-and-the-human-condition/documents/IGHC-WPS_99-4_ColemanPorter.pdf. Bu kaynağa 09.06.2013 tarihinde eişilmiştir.
8. Cottle, Simon ve RAI, Mugdha (2008), “Global 24/7 News Providers: Emissaries of Global Dominance or Global Public Sphere?”, Global Medai and Communication, 2008 (4), 157-181.

9. Çalış, Şaban; Akgün, Birol; Kutlu, Öner, (2006) Uluslararası Örgütler ve Türkiye, Konya; Çizgi Kitabevi.
10. Eder, Klause (2006), “The Public Sphere”, Theory Culture Society, 23 (2-3), 607-611.
11. Ercan, Fuat ve OĞUZ, Şebnem (2006) “Sınıfsal Bir İlişki ve Bir Süreç Olarak Ölçek: Kamu İhale Yasası” , Praksis, 15, Ankara
12. Fraser, Nancy (2005), Transnationalizing the Public Sphere, http://www.republicart.net/disc/publicum/fraser01_en.htm . Bu kaynağa 18.05.2013 tarihinde erişilmiştir.
13. Frechette, L. (2007), “International Governance, the G8 and Globalization”, Remarks prepared for the conference on Workshop or Talking Shop? Globalization, Security and the Legitimacy of the G8, Brussels, 24-25 Mayıs2007, http://www.g8.utoronto.ca/scholar/frechette-2007.pdf. Bu kaynağa 10.06.2013 tarihinde erişilmiştir.
14. Ghoshal, Sumantra & BARTLETT, Christopher A. (1990), “The Multinational Corporation as an Interorganizational Network”, The Academy of Management Review, 15 (4), 603-625.
15. Güler, Birgül A. (1997), “Küreselleşme ve Yerelleşme”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, Harvey, David (1990) Postmodernliğin Durumu (Çev. Sungur Savran), İstanbul:Metis Yayınları.
16. Karluk, Rıdvan (1997)“Çok Uluslu Sirket Üzerine Bir İnceleme”, Eskisehir ITIA Dergisi, 8 (2),190-213.
17. Khan, Muhammad Zubair, GILANI, Ijaz Shafi ve NAWAZ, Allah (2012), “From Habermas Model to New Public Sphere: A Paradigm Shift”, Global Journal of Human Social Science, 12 (5), 43-51.
18. Morley, David ve Robins, Kevin (1997) Kimlik Mekanları, Küresel Medya,Elektronik Ortamlar ve Kültürel Sınırlar (Çev: E. Zeybekoğlu) İstanbul: AyrıntıYayınları
19. Mules, Warmick (2007), “Media Publics and the Transnational Public Sphere”, Critical Arts: South-North Cultural and Media Studies, 12 (1-2), 24-44.
20. Ocampo, Jose Antonio (2005), “Globalization, Democracy and Development”, Social Science Research Council – Items and Issues, 5 (3).
21. http://publications.ssrc.org/items/v5n3/globalization1.html . Bu kaynağa 13.05.2013 tarihinde erişilmiştir.
22. Olesen, Thomes (2005), “Transnational Publics: New Space of Social Movement Activism and the Problem of Global Long-Sightedness”, Current Sociology, 53, 419-440.
23. Perraton, Jonathan ve Goldblatt, David (1997), “The Globalisation of Economic Activity” New Political Economy, Cilt: 2, Sayı: 2, Temmuz 1997,
24. Reese, Stephen D.; Routıglıano, Lou; Hyun, Kiduek; Jeong, Jaekwan (2007), “Mapping the Blogosphere: Professional and Citizen-Based Media in the Global News Arena”, Journalism, 8, 235- 261.
25. Salamon, Lester M., Sokolowski, Wojciech S. ve List, Regina (2003), “Global Civil Society: An Overview”, The John Hopkins Comparative Nonprofit Sector Project, 2003, http://adm-cf.com/jhu/pdfs/Books/BOOK_GCS_2003.pdf. Bu kaynağa 10.06.2013 tarihinde erişilmiştir.
26. Samhat, Nayef H. ve Payne, Roger A. (2006), “American Foreign Policy Legitimacy and Global Public Sphere”, Peace Review: A Journal of Social Justice, 18 (2), 251-259.
27. Sarıtaş, Mehmet (2005), Küreselleşmenin Siyasal Boyutu: Yeni Dünyada Siyaset, İstanbul: Bilgi Dönüşüm Yayınları.
28. Soner, B. Ali (2005) “Ulusal Egemenlikten Küresel Egemenliğe İnsan ve Azınlık Hakları”, Küreselleşmenin Yüzleri (Haz. Filiz Başkan), İstanbul:Everest Yayınları,
29. Soros, George (2003), Küreselleşme Üzerine, İstanbul:Bilgi Üniversitesi Yayınları.
30. Steger, Manfred B. (2006), Küreselleşme (Çev. Abdullah Ersoy), Dost Kitabevi, Ankara, 2006 Suğur, Nadir (1995), “Küreselleşme Üzerine Sosyolojik Bir İnceleme”, Birikim Dergisi, 73, İstanbul.
31. Şaylan, Gencay (1996), “Globalleşme Üzerine Söyleşiler”, Ulusal, 2, Ankara.
32. Timur, T. (2000), Küreselleşme ve Demokrasi Krizi, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları
33. Tokol, Aysen (2001), “Çokuluslu Sirketler ve Endüstri İlişkilerine Etkileri”, İş-Güç; Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 3 (2),
34. http://www.sosyalsiyaset.net/documents/aysen_tokol.htm. Bu kaynağa 09.06.2013 tarihinde erişilmiştir.
35. Toulmın, S. (1999) “The ambiguities of globalization”, Futures, 31 (9-10), 905-912.
36. Uygun, Oktay (2003), “Küreselleşme ve Değişen Egemenlik Anlayışının Sosyal Haklara Etkisi”, Anayasa Yargısı Dergisi,20.
37. http://www.anayasa.gov.tr/files/pdf/anayasa_yargisi/anyarg20/uygun.pdf. Bu kaynağa 10.06.2013 tarihinde erişilmiştir.
38. Wallersteın, Immanuel, “Cancun: Neo-Liberal Saldırının Çöküşü” 122. Yorum, Fernand Braudel Merkezi, 2003, http://www.znet-turkiye.org/122.htm. Bu kaynağa 09.06.2013 tarihinde erişilmiştir.
39. Wıld, Leni (2006), “Strengthening Global Civil Society”, Institute for Public Policy Research, April 2006. http://www.centreforcities.org/assets/files/pdfs/strengthening_global_civil_soc.pdf. Bu kaynağa 10.06.2013 tarihinde erişilmiştir.
40. Yüksel, Mehmet (2001), Küreselleşme Ulusal Hukuk ve Türkiye, Ankara: Siyasal Kitabevi.