Vee Diyagramından Elde Edilen Puanların Güvenirliğinin Klasik Test Kuramı ve Genellenebilirlik Kuramına Göre İncelenmesi

Abstract

Araştırmada, vee diyagramından elde edilen puanların güvenirliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırmada klasik test kuramı ve genellenebilirlik kuramından yararlanılmıştır. Araştırmada betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Çalışma Niğde ilinde öğrenim gören 32, 7. ve 8. sınıf öğrencisi ile yürütülmüştür. Vee diyagramları puanlama anahtarı kullanılarak puanlanmıştır. KTK’da, Cronbach alfa iç tutarlılık güvenirlik katsayısı; puanlayıcılar arası güvenirlik için Kendall’ın uyu­şum katsayısı (W), G kuramında ise tek değişkenli modelle Ep² (G) ve Ф (Phi) katsayıları kestirilmiştir.  Croanbach alfa güvenirlik katsayıları birinci puanlayıcı için 0,77, ikinci puanlayıcı için 0,76 ve üçüncü puanlayıcı için 0,76 bulunmuştur. Puanlayıcılar arası uyum ise Kendall’ın uyuşum katsayısı ile belirlenmiş; birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü vee diyagramları için Kendall W katsayısı sırasıyla; 0,959, 0,924, 0,963 ve 0,954 olarak bulunmuştur. Genellenebilirlik kuramı analizinde varyansları ve varyans yüzdelerini hesaplamak amacıyla, tümüyle çaprazlanmış desen uygulanmıştır. G Kuramına göre matematik başarısının ölçülmesiyle vee diyagramından elde edilen puanların Genellenebilirlik (G) katsayısı 0,918 ve Güvenirlik (Phi) katsayısı 0,899 bulunmuştur. G çalışması sonucunda, öğrenci (ö) ana etkisi için kestirilen varyans bileşenin toplam varyansın % 42.4’ünü açıkladığı ve toplam varyans içinde en yüksek değere sahip varyans bileşeni olduğu belirlenmiştir. Puanlayıcı (p) ana etkisi için kestirilen varyans bileşeninin ise toplam varyansın  %0,1’ini açıkladığı ve bu varyans bileşeninin ana etkiler içinde en düşük değere sahip varyans bileşeni olduğu görülmektedir. Elde edilen bulgular, kullanılan ölçme aracının, öğrencilerin matematik başarısını belirlemede güvenilir sonuçlar verdiğini göstermektedir. 

References

1. Afamasaga-Fuata’i, K. (2004a, September). An undergraduate’s understanding of differential equations through concept maps and vee diagrams. In A. J. Canãs, J. D. Novak & Gonázales (eds). Concept Maps: Theory, Methodology, Technology. Proceedings of the First International Conference on Concept Mapping, Pamplona, Spain.
2. Afamasaga-Fuata’i, K. (2004b, September). Concept maps and vee diagrams as tools for learning new mathematics topics, In A. J. Canãs, J. D. Novak and Gonázales (eds). Concept Maps: Theory, Methodology, Technology. Proceedings of the First International Conference on Concept Mapping, Pamplona, Spain.
3. Alvarez, M.C. & Risko, V.J. (2007). The use of vee diagrams with third graders as a metacognitive tool for learning science concepts. Retrieved from: http://e-research.tnstate.edu/pres/5
4. Atılgan, H. (2004). Genellenebilirlik kuramı ve çok değişkenlik kaynaklı rasch modelinin karşılaştırılmasına ilişkin bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
5. Atılgan, H. (2005). Genellenebilirlik kuramı ve puanlayıcılar arası güvenirlik için örnek bir uygulama. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 4(7), 95-108.
6. Baki, A., ve Kartal, T. (2004). Kavramsal ve İşlemsel bilgi bağlamında lise öğrencilerinin cebir bilgilerinin değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1). 13-26.
7. Baykul, Y. (2000). Eğitimde ve psikolojide ölçme Klasik Test Teorisi ve uygulaması. Ankara: ÖSYM Yayınları
8. Brennan, R. L. (2001). Generalizability theory. New York: Springer-Verlag.

9. Cohen, J. R., & Swerdlik, E. M. (2009). Psychological testing and assessment: An Introduction to Tests and Measurement. (7th Ed.). New York: McGraw-Hill Book Co.
10. Crocker, L. M., & Algina, L. (1986). Introduction to Classical and Modern Test Theory. New York: Holt, Rinehart and Winston.
11. Çalışkan, İ. (2014). The perceptions of pre-service science teachers' about using vee diagrams and electronic portfolios in physics laboratuary course. Educational Research and Reviews. 9(6). 173-182.
12. Erkuş, A. (2003). Psikometri üzerine yazılar. Ankara: Türk Psikologlar Derneği
13. Gelbal S., ve Kelecioğlu H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145.
14. Güler, N. (2008). Klasik test kuramı, genellenebilirlik kuramı ve Rasch modeli üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
15. Johnson, B., & Christensen, L. (2004). Educational research: Quantitative, qualitative, and mixed approaches. NY: Pearson/Allyn & Bacon.
16. Novak, J. D., & Gowin, D. B. (1984). Learning how to learn. New York: Cambridge University Press.
17. Shavelson, R. J., & Webb, N. M. (1991). Generalizability Theory: A primer. Newbury Park, CA: Sage Publications.
18. Szymanski, E. M., & Linkowski, D. C. (1993). Human resource development: An examination of perceived training needs of certified rehabilitation counselors. Rehabilitation Counseling Bulletin, 37 (2), 163-176.
19. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi, Ankara: Nobel Yayıcılık.
20. Tekin, H. (2000). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları
21. Turgut, M. F., ve Baykul, Y. (1992). Ölçekleme teknikleri. Ankara: ÖSYM Yayınları.
22. Thiessen, R. (1993). The Vee Diagram: A Guide for Problem Solving, Aims Newsletter, May/June.
23. Yücel, C., Karadağ, E., ve Turan, S. (2013, Şubat). TIMSS 2011 ulusal ön değerlendirme raporu. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitimde Politika Analizi Raporlar Serisi I, Eskişehir.