Romantik İlişkiyi Değerlendirme Ölçeği’nin Geliştirilmesi

Abstract

In this study a Romantic Relationship Assessment Inventory (RRAI) was developed in order to measure the perceived abuse in romantic relationships of the university students.In order to form an item pool, first of all literature on abuse and partner abuse were scanned, and then similar inventories that are being used in Turkey and world were examined, and a pre-study was conducted with university students concerning the abuse they are exposed to in romantic relationships and the abusive behaviors they witness and the frequency of these behaviors. For exploratory factor analysis scale applied to 426 students who were enrolled at various faculties in Hacettepe University during the 2011-2012 Academic Year Spring Semester. It was seen that there were 13 dimensions with an eigenvalue higher than 1, and that these dimensions explained 64,89% of the total variance. It was observed that the first dimension explained the total variance in 33,50% with an eigenvalue of 23,45. It was determined that the Cronbach Alpha reliability coefficient of the inventory is 0,97. For test re-test reliability of the RRAI, rank-order correlation was calculated as 0,89 (p<0,001). Rank-order correlation between the RRAI and Relationship Satisfaction Scale points was determined as -0,76 (p<0,001). A confirmatory factor analysis was applied for the answers given by the 411 students who participated in the research application. Although there was no modification in the model, results showed that as a whole the inventory assured structure validity to some extent. Looking at the validity and reliability values of RRAI, it can be claimed that the inventory is a valid and reliable tool.

Keywords

• perceived abuse, romantic relationships, university students, scale development, exploratory factor analysis, confirmatory factor analysis .

Romantik İlişkiyi Değerlendirme Ölçeği’nin Geliştirilmesi

Abstract

Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde algıladıkları istismarı belirlemek amacıyla Romantik İlişkiyi Değerlendirme Ölçeği (RİDÖ) geliştirilmiştir. Ölçeğin madde havuzunu oluşturabilmek amacıyla öncelikle istismar ve partner istismarına ilişkin literatür taranmış, ardından yurt dışında ve Türkiye’de kullanılmakta olan benzer ölçekler incelenmiş ve üniversite öğrencileri üzerinde, romantik ilişkilerde maruz kaldıkları ve şahit oldukları istismar davranışları ve sıklığını belirlemeye yönelik bir ön çalışma yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi çalışmaları 2011-2012 Öğretim Yılı Bahar Dönemi’nde Hacettepe Üniversitesi’nin çeşitli fakültelerinde okuyan 426 üniversite öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Ölçeğin özdeğeri 1’den büyük 13 boyutu olduğu ve bu boyutların toplam varyansın % 64.89’unu açıkladığı görülmüştür. Birinci faktöre ilişkin özdeğerin 23,45 değer ile toplam varyansın % 33,50’sini açıkladığı belirlenmiştir. RİDÖ’nün Cronbach Alfa güvenirlik katsayısını 0,97 olarak saptanmıştır. RİDÖ’ nün test tekrar test güvenirliği için sıra farkları korelasyonu 0,89 (p< 0,001); RİDÖ ve İlişki Doyumu Ölçeği puanları arasındaki sıra farkları korelasyonu ise -0,76 (p< 0,001) olarak hesaplanmıştır. Ölçeğin geçerlik kanıtlarını artırmak amacıyla 411 üniversite öğrencisinin verileri üzerinde doğrulayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Modelde herhangi bir modifikasyon olmadığı halde sonuçlar bir bütün olarak ölçeğin yapı geçerliğinin belirli ölçülerde sağlandığını göstermiştir. RİDÖ’nün geçerlik ve güvenirlik değerlerine bakıldığında, ölçeğin üniversite öğrencilerinin romantik ilişkilerinde maruz kaldıkları istismarı belirlemede geçerli ve güvenilir bir araç olduğu söylenebilir.

Keywords

• algılanan istismar, romantik ilişkiler, üniversite öğrencileri, ölçek geliştirme, açımlayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi.

References

1. Aba, Y. A. (2008). Çatışmaların çözümüne yaklaşım ölçeği’nin “ The revised conflict tactics scales (CTS2)” üniversite öğrencilerinde geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Yüksek lisans tezi, Akdeniz Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
2. Abraham, M. (1999). Sexual abuse in South Asian immigrant marriages. Violence Against Women, 5 (6), 5916
3. Aluede, O., Imhonde, H. & Eguavoen, A. (2006). Academic, career and personal needs of Nigerian university students. Journal of Instructional Psychology, 33 (1), 50-57.
4. Creasey, G. & Ladd, A. (2004). Negative mood regulation expectancies and conflict behaviors in late adolescent college student romantic relationships: The moderating role of generalized attachment representations. Journal of Research on Adolescence, 14 (2), 235–255.
5. Curun, F. (2001). The effects of sexism and sex role orientation on romantic relationship satisfaction / Cinsiyetçilik, cinsiyet rolü yöneliminin ilişki doyumu üzerine etkileri. Master of science, Middle East Technical University, The Department of Educational Sciences.
6. Demirtaş, Ç. S. (2010). The rol of gender, reltionship status, romantic relationship satisfaction, and commitment to career chocies in the components of subjective well-being among senior üniversity students. Master of science, Middle East Technical University, The Department of Educational Sciences.
7. Doğan, T. (2012). A long-term study of the counseling needs of Turkish university students. Journal of Counseling & Development, 90, 91-96.
8. Ersanlı, K., Yılmaz M. ve Özcan, K. (2008). Yetişkin bireyler için algılanan duygusal istismar ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Yayınlanmamış Araştırma. Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi.

9. Etchevery, P. E. Le, B. & Charania, M. R. (2008). Perceived versus reported social referent approval and romantic relationship commitment and persistence. Personal Relationships, 15, 281–295.
10. Furjman, W. & Schaffer, L. (2003). The role of romantic relationships in adolescent development. In P. Florsheim (Ed.), adolescent romantic relations and sexual behavior: Theory, research, and practical implications. Mahwah, NJ: Erlbaum.
11. Furlong, M., Felix, E., Simental, J., Greaf, J., Klein, A., Gonzales, M. & Austin, G., (2005). National Conference of the Hamilton Fish Institute on School and Community Violence 2004: Dating Violence Patterns of California Adolescents, 17, 1-15.
12. Hegarty, K., Bush, R. & Sheehan, M. (2005). The composite abuse scale: Further development and assessment of reliability and validity of a multidimensional partner abuse measure in clinical settings. Violence and Victims, 20, 529-547.
13. Hendrick, S. S. (1988). A generic measure of relationship satisfaction. Journal of Marriage and the Family, 50, 93–9
14. Hudson, W.W. (1997). The WALMYR assessment scales scoring manual. Tallahassee (FL): WALMYR Publishing Company.
15. Marshall, L. L. (1992). Development of the severity of violence against women scale. Journal of Family Violence, 7, 103–121.
16. Loring, M. T. (1994). Emotional abuse. New York: Lexington Books.
17. Merrell, J. (2001). Social support for victims of domestic violence. Journal of Psychosocial Nursing & Mental Health Services, 30 (11), 30-34.
18. Murphy, Kevin R. & Davidshofer, Charles O. (1991), Psychological Testing & Principles Application, Prentice Hall, Englewood Clifs, New Jersey
19. Mouradian, V. (2000). Abuse in intimate relationships: Defining the multiple dimensions and terms. National Violence Against Women Prevention Research Center, Wellesley Centers for Women: Wellesley College.
20. Rodenburg F. A. & Fantuzzo J. W. (1993). The measure of wife abuse: Steps toward the development of a comprehensive assessment technique. Journal of Family Violence, 8, 203–228.
21. Saltzman, L., Fanslow, J.L., McMahon, P.M. & Shelley, G.A. (2002). Intimate partner violence surveillance: uniform definitions and recommended data elements, version 1.0. Atlanta (GA): Centers for Disease Control and Prevention, National Center for Injury Prevention and Control.
22. Schweiter, R. D. (1996). Problems and awareness of support services among students at an urban Australian university. Journal of American College Health, 45 (2).
23. Shepard, M. F. & Campbell, J. A. (1992). The abusive behavior inventory: A measure of psychological and physical abuse. Journal of Interpersonal Violence, 7, 291–305.
24. Sullivan C. M.& Bybee D. I. (1999). Reducing violence using community-based advocacy for women with abusive partners. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 67, 43–53.
25. Şimşek, S. (2010). Ergenlerde davranış problemlerinin anne-babadan ve öğretmenlerden algılanan duygusal istismar açısından incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Tabachnick, B. G. and Fidell, L. S. (2007), Using Multivariate Statistics (5th ed.). New York: Allyn and Bacon.
26. Varan, A. (2003). EKAR kuramı değerlendirme araçlarının Türkiye güvenirlik ve geçerlik çalışması. Ege Üniversitesi, Psikiyatri Anabilim Dalı (yayınlanmamış çalışma).