The Comparison of Volleyball Coaches in Different Volleyball Leagues in Terms of Social Wellness

Abstract

The aim of this study is to investigate the social wellness status of the volleyball coaches working for the teams which are in different leagues. In this sense; 200 volleyball coaches from Turkey who were offical for 2018-2019 season are chosen for this study. Data collection for this study consists of two parts. In the first part; wellness self-understanding scale which was developed by Corbin (2005) is used in addition to the personal information form. The validity and reliability study of this scale was carried out by Odabaş (2017). At the stage of data evaluation, SPSS 23 package program was used and descriptive statistics, Independent t-test and Anova analysis were used. According to the results of the analysis, social wellness of the participants doesn’t differ according to their gender, marital status, income level and working years. It can be said that the results don’t show any difference according to the wellness and socio-demographic characteristics of the coaches working in different volleyball leagues.

Keywords

• Volleyball, league, coach, social wellness

Farklı Voleybol Liglerindeki Takımlarda Görev Alan Voleybol Antrenörlerinin Sosyal İyilik Hali Yönünden Karşılaştırılması

Abstract

Bu çalışmanın amacı farklı voleybol liglerindeki takımlarda görev alan voleybol antrenörlerinin sosyal iyilik hallerinin incelenmesidir. Bu bağlamda çalışmanın örnek grubunu, Türkiye – 2018-2019 sezonunda, vize yaptıran 200 voleybol antrenörü oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kişisel bilgi formuna ek olarak, Corbin (2005) tarafından geliştirilmiş, Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması Odabaş (2017) tarafından yapılmış olan İyilik Hali Kendini Algılama Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi aşamasında SPSS 23 paket programı kullanılmış olup, betimsel istatistikler, Bağımsız t-testi ve Anova analizlerinden faydalanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre katılımcıların cinsiyetlerine, medeni durumlarına, gelir düzeylerine ve çalışma yıllarına göre sosyal iyilik halleri farklılık göstermemektedir. Sonuçların farklı voleybol liglerinde görev yapan antrenörlerin iyilik halleri, sosyo-demografik özelliklerine göre farklılık göstermediği söylenebilir.

Keywords

• Voleybol,
• lig
• antrenör
• sosyal iyilik hali

References

1. Archer, J. Probert, S. Gage, L. (1987). College students’ attitudes toward wellness. Journal of College Student Personnel, 28(4), 311–317.
2. Baltaş, A. (2000) Ekip Çalışması ve Liderlik. İstanbul: Remzi Kitabevi.
3. Bayraktar, K. (2019). Antrenörlerin sosyal iyi oluş düzeylerinin psikolojik kırılganlığa olan etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Karaman.
4. Corbin, C. (2005). Fundamental Concepts Of Fitness And Wellness Toronto. McGraw-Hill.
5. Doğan, M., ve Akandere, M. (2016). Taekwondo Antrenörlerinin İş Doyumu Ve Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya
6. Dunn, H. (1961). High – Level Wellness. Arlington, VA: United States, Beatty Press,.
7. Duran, N. Tezer, E. (2005). Sanat Benlik-Kavramı Ölçeği’nin geçerliği ve güvenirliği üzerine bir çalışma. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(23),47-55.
8. Emre, R. (2008). Türkiye Futbol Antrenörleri Derneği Konya Şubesine üye antrenörlerin sosyo-ekonomik ve kültürel yapılarının tespiti ve değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.

9. Fidan, S. (2002). Türkiye’deki Ve Dünya’daki Elit Cimnastikçilerin Sosyo-Ekonomik Analizi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
10. Gönülaçar, Ö. (2010). T.V.F. antrenör kurslarından mezun olan voleybol antrenörleri ile M.E.B. voleybol etkinlikleri içerisinde yer alan beden eğitimi öğretmenleri arasındaki bazı sosyo-ekonomik ve eğitim düzeylerinin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Karasar, N. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemi 21. Basım, Ankara:Nobel Yayın Dağıtım.
12. Kılınç, P. (2012). Gençlik Hizmetleri Ve Spor İl Müdürlüğünde Çalışma Koçların Memnuniyetinin Belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Karaman.
13. Konter, E. (2007). Antrenörlerin Ve Sporcuların Cinsiyetlerine Göre Liderlik Gücü Algıları. Spormetre Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 85-90.
14. Milroy, J. Orsini, M. Abundo, M. Sidman, C. (2013). College students’ perceived wellness among online, face-toface, and hybrid formats of a lifetime physical activity and wellness course. American Journal of Health Education, 44,252-258.
15. Odabaş, İ. (2017). The Turkish Language Adaptation of The Wellness Self-Perceptions Scale: A Validity and Reliability Study. International Journal of Business and Social Science, 8(6),42-49.
16. Oka, A. (1986). Sosyalleşme Süreci ve Spor. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
17. Toklu, O. (2010). Tenis antrenörlerinde liderlik özellikeri ve öz yeterlilik arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya
18. Yıldız, A. (2019). Bursada yaşayan voleybol antrenörlerinin durumluk ve sürekli kaygı düzeylerinin yaş, belge türü çalıştırdığı takım düzeyi ve sporcu özgeçmişine göre incelenmesi. Yüksek lisans Tezi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
19. Yolaç, A. (2020). Farklı voleybol liglerindeki takımlarda görev alan voleybol antrenörlerinin sosyo-ekonomik faktörler ve iyilik hali yönünden karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.