A THEMATIC AND METHODOLOGICAL ANALYSIS OF POSTGRADUATE THESES ON ART EDUCATION AT GAZI UNIVERSITY (2010–2024)

Öz

This study aims to examine postgraduate theses completed between 2010 and 2024 in the Department of Art Education at the Institute of Educational Sciences, Gazi University, in terms of their thematic and methodological characteristics. A total of 220 theses were analyzed using the descriptive survey model, based on document analysis. The data were evaluated through content analysis focusing on variables such as degree level, publication year, research method, data collection tools, sample groups, and thematic content. The findings indicate that the majority of the theses are at the master’s level, with a balanced use of qualitative and quantitative methods, while mixed methods are more prominent at the doctoral level. Common data collection techniques include experimental designs, case studies (interviews and observations), artistic practices, and standardized scales. The most frequently studied sample groups were students, followed by teachers, academics, artists, and disadvantaged groups. Six major themes emerged from the content analysis: instructional methods in art education, traditional arts and cultural heritage, community-based art practices, technology integration, assessment and evaluation processes, and student psychology and individual differences. These results demonstrate that postgraduate research in art education contributes significantly to pedagogical innovation, cultural transmission, technological application, and personal development.

Anahtar Kelimeler

• Art Education
• Postgraduate Theses
• Methodological Trends
• Thematic Analysis
• Gazi University

GAZİ ÜNİVERSİTESİ SANAT EĞİTİMİ KONULU LİSANSÜSTÜ TEZLERİNİN (2010–2024) TEMATİK İÇERİK VE YÖNTEM AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırma, 2010–2024 yılları arasında Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı’nda tamamlanan lisansüstü tezleri tematik içerik ve yöntemsel özellikler açısından incelemeyi amaçlamaktadır. Toplam 220 tez; program türü, yayın yılı, araştırma yöntemi, veri toplama araçları, örneklem grupları ve içerik temaları gibi değişkenler doğrultusunda betimsel tarama modeliyle analiz edilmiştir. Veriler, doküman incelemesine dayalı içerik analizi tekniğiyle değerlendirilmiştir. Bulgular, tezlerin çoğunluğunu yüksek lisans çalışmalarının oluşturduğunu, nitel ve nicel yöntemlerin dengeli bir şekilde tercih edildiğini, karma yöntemlerin ise özellikle doktora düzeyinde yaygınlaştığını göstermektedir. En sık kullanılan veri toplama araçları arasında deneysel desenler, görüşme ve gözleme dayalı durum çalışmaları, sanatsal üretim süreçleri ve ölçek uygulamaları yer almaktadır. Örneklem grupları çoğunlukla öğrenci temelli olmakla birlikte, öğretmenler, akademisyenler, sanatçılar ve dezavantajlı gruplar da araştırmalarda yer almıştır. Tezlerin içerik analizinde altı ana temaya ulaşılmıştır: Sanat eğitimi yöntem ve yaklaşımları, kültürel miras ve geleneksel sanatlar, toplum temelli sanat uygulamaları, teknolojik entegrasyon, ölçme ve değerlendirme süreçleri ile öğrenci psikolojisi ve bireysel farklılıklar. Bu bulgular, sanat eğitimi alanındaki lisansüstü araştırmaların pedagojik, kültürel, teknolojik ve bireysel gelişim boyutlarına yönelik çok yönlü katkılar sunduğunu ortaya koymaktadır

Anahtar Kelimeler

• Sanat Eğitimi
• Lisansüstü Tezler
• Yöntemsel Eğilimler
• Tematik Analiz
• Gazi Üniversitesi

Kaynakça

1. Alakuş, A. O., & Mercin, L. (2007). Birey ve toplum için sanat eğitiminin gerekliliği. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (9), 14–20.
2. Çal, S. (2016). 2007–2014 yılları arasında Türkiye’de sanat eğitimi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin tematik açıdan incelenmesi [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
3. Çalık, M., & Sözbilir, M. (2014). Eğitim araştırmalarında eğilimler: İçerik analizi yöntemi ile bir derleme çalışması. Eğitim ve Bilim, 39(173), 430–453.
4. De Los Reyes, A., & Kazdin, A. E. (2008). Informant discrepancies in the assessment of childhood psychopathology: A critical review, theoretical framework, and recommendations for further study. Psychological Bulletin, 134(4), 483–509. https://doi.org/10.1037/0033-2909.134.4.483
5. Dilmaç, B. (2009). Sanat eğitimi yoluyla estetik duyarlılığın kazandırılması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(1), 15–27.
6. Erden Kocaarslan, E. (2024). Sanat eğitimi alanında öğrenci merkezli yaklaşımların etkisi üzerine bir inceleme. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 57(2), 250–270.
7. Karaman, A., & Bakırcı, H. (2010). Akademik teşviklerin akademik üretkenlik üzerindeki etkileri: Bir değerlendirme. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(3), 130–142.
8. Kırışoğlu, O. T. (2005). Sanat eğitimi: Görsel sanatlar öğretimi. Pegem A Yayıncılık.

9. Kuru, Ö. (2016). Sanat eğitiminin dönüşen işlevi ve yeni çağın gereklilikleri. Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi, 18(1), 5–10.
10. Merriam, S. B. (1998). Qualitative research and case study applications in education. Jossey-Bass Publishers.
11. Orhun, H. M. (2025). Sanat eğitimi konulu lisansüstü tezlerin (2010–2024) tematik içerik ve yöntem açısından incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü].
12. Özsoy, V. (1996). Cumhuriyet dönemi sanat eğitimi politikaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 29(1), 103–117.
13. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. baskı). Seçkin Yayıncılık.