ULUSLARARASI HUKUK ÇERÇEVESİNDE İNSANLIĞIN ORTAK MİRASI OLARAK ANTARKTİKA

Antarktika uluslararası hukukta tüm insanlığa ait bir kıta olarak kabul edilmektedir. Buna rağmen bir kısım ülkelerin bu kıta üzerinde egemenlik iddiaları tartışmaları beraberinde getirmiştir. On dokuzuncu yüzyılın başından itibaren 1950’li yıllara kadar Arjantin, Avustralya, Fransa, Şili, Norveç, İngiltere ve Yeni Zelanda kıta üzerinde hak iddia etmişlerdir. Hiçbirinin kıta üzerinde vatandaşı yaşamamaktadır. Bu hak iddiaları coğrafi yakınlık ve keşif faaliyetlerine dayanmaktadır. 1959 yılında bu yedi devlet arasında Antarktika Antlaşması imzalanmıştır. Bu antlaşma, kıtanın silahsız hale getirilmesi, bilimsel çalışmaların desteklenmesi ve muhafazası doğrultusunda genişleyerek elliyi aşkın ülkenin dâhil olduğu Antarktika Antlaşmalar Sistemine dönüşmüştür. Antarktika Antlaşmalar Sistemi bugün elli dört ülkenin katılımıyla küresel bir boyuta ulaşmıştır. Fakat bu ülkelerden sadece yirmi dokuz tanesi kıta üzerinde bilimsel araştırma yapabilecek ekonomik güce sahip olmaları itibariyle karar mekanizması olan Antarktika Antlaşması Danışma Tarafları arasındadır. Bu durum ise Antarktika’nın uluslararası ortak miras kavramına ters bir durumdur. Bu çalışmamızın amacı da bu durumun analiz edilmesidir. Ayrıca Biz bu çalışmamızda tüm insanlığın ortak mirası kabul edilen Antarktika’nın uluslararası hukukta konumunu bu antlaşmalar sistemi çerçevesinde incelemeye çalışacağız.