Evaluating the 0-18 Years Old Cases Autopsied between 2001-2007 in Elazığ

Abstract

Objective: In this study it is aimed to determinate in 0-18 age group death cases in our county and its vicinity. Materials and Methods: In this study, 204 cases of 0-18 age groups cases whose dead examinations and autopsies were done as retrospectively according to the age, sex, origin and death reason between 2001- 2007. Results: A total 925 cases were 204 cases in 0-18 age group. Of the total of 204 cases 19 (9.3%) subjects who were only examinated in postmortem period and 7 (3.7%) subjects with no identified cause of dead were excluded from the study. A total of 178 subjects who was included into the study. It is fixed that the examined 178 events included 95 men (53,3 %), 83 women (46,6 %), the average age is 9,1±2,9. The accident is commonly seen as origin 115 cases (64,0%) and suicide, murder and death from natural reasons follow this. 164 of the cases (92,1%) died from unnatural reasons and 14 of the cases (7,8%) died from natural reasons. Where as the traffic accident are the first in the unnatural death reasons. Conclusion: The majority of childhood unnatural deaths are caused by accidents especially car crash. Therefore to reduce the number of the child death, some extensive efforts must spend to reduce the number of traffic accidents and some preventive measures for child must take. We believe that diagnosis in medical units and widespread medical treatment will considerably reduce the number of childhood death.

Keywords

• -

Elazığ'da 2001-2007 Yılları Arasında Otopsisi Yapılan 0-18 Yaş Arası Olgularının Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: İlimiz ve çevresinde meydana gelen 0-18 yaş grubundaki adli ölüm olgularının özelliklerinin belirlenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmada, 2001-2007 yılları arasında ölü muayenesi ve otopsileri yapılan 0-18 yaş grubundaki 204 olgu yaş, cinsiyet, ölüm nedeni, orijin ve yıllara göre değişkenlikleri değerlendirildi ve diğer illerin verileri ile karşılaştırma yapıldı. Bulgular: Toplam 925 olgudan 204 tanesi 0-18 yaş grubundaydı. 204 olgudan ölü muayenesi yapılan 19 olgu (%9,3) ve ölüm nedeni saptanamayan 7 olgu (%3,78) çalışma dışında bırakılarak otopsisi yapılan toplam 178 olgu değerlendirilmeye alındı. Bu 178 olgunun 95'i (%53,3) erkek, 83'ü (%46,6) kadın olup yaş ortalamaları 9,1±2,9 olarak tespit edildi. Orijin olarak 115 olgu (%64,6) ile en çok kaza görülürken bunu intihar, cinayet ve doğal nedenle ölüm izlemektedir. Olguların 164'ü (%92,1) doğal olmayan ve 14'ü (%7,8) doğal nedenlerden ölmüştü. Doğal olmayan nedenlerle meydana gelen ölümlerde ilk sırayı trafik kazalarının aldığı görüldü. Sonuç: Çocukluk çağı doğal olmayan ölümlerinin en önemli sebebi kazalar olup bu kazalardan özellikle trafik kazalarına en sık rastlanmaktadır. Bu nedenle kaza sonucu çocuk ölümlerini önlemek için trafik kazalarını azaltmaya yönelik etkili çalışmaların arttırılmasının yanında, çocuklara yönelik koruyucu tedbirlerin alınması gerekmektedir. Bununla birlikte; sağlık hizmeti sunan birimlerde tanı ve tedavi edici sağlık hizmetlerinin yaygınlaştırılmasının çocukluk çağı ölümlerini önemli oranda azaltacağı görüşündeyiz.

Keywords

• Adli tıp, otopsi, çocuk ölümleri

References

1. 1. Arslan MM, Kar H, Çekin N, Karanfil R. Adana da 1997-2001 Yılları Arasında Otopsisi Yapılan Çocukluk Çağı Ölüm Olgularının Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi. Adli Tıp Bülteni 2004; 9: 37-42
2. 2. Salaçin S, Alper B, Çekin N. Adana’da Fatal Sonlanan Çocukluk Çağı Kazalarının Yöresel Özellikleri. Adli Tıp Dergisi 1992; 8: 125-130.
3. 3. Đnanıcı MA, Birgen N. 0-5 Yaş Grubu Çocuk Ölümlerinin Adli Tıp Boyutu. Adli Tıp Bülteni 2001; 6: 70-75. 4. Byard RW. Preventative pathology and childhood injury. Inj Prev. 1999; 5: 292-293.
4. 5. Demirci Ş, Doğan KH, Erkol Z, Deniz Đ, Günaydın ĐG. Konya’da 2001-2006 Yılları Arasında Meydana Gelen 0-18 Yaş Grubu Ölümler. VII. Adli Bilimler Sempozyumu 24-27 Mayıs 2007 Gaziantep.
5. 6. Aksoy E, Đnanıcı A, Çolak B, Polat O. Çocuk Ölümleri 1. Adli Bilimler Kongre Kitabı, Adana 1994: 233-235.
6. 7. Karagöz YM, Atılgan M, Karagöz SD, Akman R. Adli çocuk Otopsileri. Adli Tıp Bülteni 1999; 4: 120-122.
7. 8. Ertürk E, Eğe B, Karali H, Yemişçigil A, Hancı H. Đlk Dekaddaki Adli Otopsi Olgularının Retrospektif Đncelenmesi. 1. Adli Bilimler Kongre Kitabı, Adana 1994: 236-237.
8. 9. Demirel B, Balseven A, Özdemir Ç, Bilge Y, Işık A. F. Ankara’da 1996-2000 Yılları Arasındaki Adli Otopsi Olguları. 10. Ulusal Adli Tıp Günleri Poster Sunuları Kitabı. Antalya:2003: 204-208.

9. 10. Huang YC, Ho YH, Hsieh YC, Lin HC, Hwang KP, Chang LY, Huang LM. A 6-year Retrospective Epidemiologic Study of Pediatric Pneumococcal Pneumonia in Taiwan. J Formos Med Assoc. 2008;107:945-951.
10. 11. Tokdemir M, Kafadar H, Turkoglu A, Deveci SE , Colak C. Comparison of the everity of traumatic brain injuries in pedestrians and occupants of motor vehicles admitted to firat health center: A five-year series in an Eastern Turkish city. Med Sci Monit 2009;15:1-4
11. 12. Atkins RM, Turner WH, Duthie RB, Wilde BR. Injuries to pedestrians in road traffi c accidents. Br Med J, 1988; 297: 1431-34
12. 13. Brainhard BJ, Slauterbeck J, Benjamin JB et al: Injury profi les in pedestrian motor vehicle trauma. Annal Emerg Med, 1989; 18: 135-39
13. 14. Erel Ö, Katkıcı U, Pınarbaşılı RD, Özkök MS, Dirlik M. Aydın’da 2000-2003 Yılları Arasında Yapılan Adli Ölü Muayene ve Otopsilerin Değerlendirilmesi. Türkiye Klinikleri J Forensic Med. 2005; 2: 44-47