Isolated microorganisms in blood culture received children patients and antibiotic resistances

Abstract

Objective: The purpose of current study was to define the frequency of bacteria isolated from bacteremia in pediatri clinic and the resistance of isolated bacteria to antibiotics. Materials and Methods: Between 2002-2003 years, blood cultur samples of 1067 patients who were send pediatri clinic to microbiology laboratuar, were retrospectively evaluated. Results: Bacteria strains were isolated in 135 (12,65%) of 1067 patients. Among the strains isolated, 62,2% were Gram-positive and 37,8% Gramnegative microorganisms. 52,3% and 28,5% of Gram-positive bacteria were coagulase-negative staphycocci (CNS) and Staphyloccus aureus. Staphlycocci and enterococci did not show resistance to vancomycin whereas resistance aganist methicilin in S. aureus and CNS were 58,3% and 29,5%, respectively. Ciprofloxacin was found more sensitive than imipenem in Pseudomonas. But resistance aganist imipenem did not show in Enterobacteriacae. Conclusions: Antibiotic resistance was found frequently in most commonly isolated pathogens. These results highlight the important role of the local microbiology laboratory in guiding empiric antibiotic treatment of sepsis. Prompt, effective therapy requires up to date knowledge of locally prevalent organisms, and ongoing surveillance for emerging antibiotic resistance. ©2007, Firat University, Medical Faculty

Keywords

• -

Çocuk Hastalardan Alınan Kan Kültürlerinde Üreyen Mikroorganizmalar ve Antibiyotik Dirençleri

Abstract

Amaç: Hastanemiz çocuk servisindeki bakteriyemi etkeni olan bakterilerin sıklığının ve antibiyotiklere karşı direnç durumlarının saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çocuk Hastalıkları servisinden Mikrobiyoloji Laboratuvarına 2002-2003 yılları arasında gönderilen 1067 çocuk hastanın kan kültür örnekleri retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: 1067 hastadan 135 (%12.65)'inde üreme tespit edildi. Üreme tespit edilenlerin 84'ünde (%62.2) gram pozitif bakteriler ve 51'inde (%37.8) gram negatif bakteriler saptandı. Gram-pozitif bakterilerin % 52,3'ü koagülaz negatif stafilokok (KNS) ve %28,5'i Staphylococcus aureuscoagulase-negative staphycocci idi. KNS'da penisilin direnci %70.4 ve metisilin direnci % 29.5 bulundu. Staphylococcus aureus'larda ise metisilin direnci %58.3 olarak bulundu. Stafilokok ve enterokoklarda vankomisin direnci saptanmadı. Pseudomonaslarda siprofloksasin imipenemden daha sensitif bulundu. Ancak Enterobakterlerde imipeneme direnç tespit edilmedi. Sonuç: Antibiyotik direnci sıklıkla izole edilen patojen bakterilerde yüksek oranlarda bulundu. Bu sonuçlar sepsisin ampirik antibiyotik tedavisinin belirlenmesinde lokal mikrobiyoloji laboratuarının önemli rolüne dikkat çekmektedir. Tam ve etkili tedavi, lokal olarak sık rastlanan organizmalara ve ortaya çıkan antibiyotik direnci için süren survalans çalışmalarına ait bilgi ve verilere gereksinim duymaktadır. ©2007, Fırat Üniversitesi, Tıp Fakültesi

Keywords

• Kan kültürü, antibiyotik direnci, çocuk

References

1. Gray JW. A 7-year study of bloodstream infections in an English children’s hospital. European Journal of Pediatrics 2004: 1489- 1497.
2. Kozyrskyj AL, Carrie AG, Mazowita GB et al. Decrease in antibiotic use among children in the 1990s: not all antibiotics, not all children. CMAJ 2004, 20; 133-138.
3. Akkurt L, Havuz SG, Uyar Y, Karadağ A, ve ark. 1999-2000 yıllarında yoğun bakım ünitesinden izole edilen bakterilerde antibiyotik direnci. ANKEM 2002: 16; 14-17.
4. Kim YK, Pai H, Lee HJ, et al. Bloodstream infections by extended-spectrum β-lactamase-producing Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae in children: epidemiology and clinical outcome. Antimicrob Agents Chemother 2002; 46: 1481–1491.
5. National Committee for Clinical Laboratory Standards: Performance Standards for Antimicrobial Disk Susceptibility Test, Approved Standard, NCCLS, Wayne 1997, M2-A6.
6. Douglas MW, Lum G, Roy J, Fisher DA, Anstey NM, Currie BJ. Epidemiology of community-acquired and nosocomial bloodstream infections in tropical Australia: a 12-month prospective study. Tropical Medicine and International Health 2004; 9: 795-804.
7. Belet N, Küçüködük Ş, Sezer T, Yıldıran A, Tanyeri B. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Ünitesinde izlenen nozokomiyal sepsis olguları. Türk Pediatri Arşivi 2000, 35: 256- 260.
8. Satar M, Atıcı A, Türkmen M, Narlı N. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde Nozokomiyal Enfeksiyonlar. Türk Pediatri Arşivi 1997, 32: 39-45.

9. Kara A, Kanra G, Cengiz AB, Apis M, Gur D. Pediatric blood culture: time to positivity. Turk J Pediatr 2004; 46: 251-255.
10. Jones ME, Karlowsky JA, Draghi DC, et al. Rates of antimicrobial resistance among common bacterial pathogens causing respiratory, blood, urine, and skin and soft tissue infections in pediatric patients. European Journal of Clinical Microbiology & Infectious Diseases 2004: 1133-1135.
11. Köse Ş, Ağuş N, Kula A, ve ark. Çocukluk yaş grubunda kan kültürlerinden izole edilen Staphylococcus spp’ler ve antibiyotik duyarlılıkları XXX. Türk Mikrobiyoloji Kongresi 2002, Antalya; p 01-51.
12. Kabul Tarihi: 04.09.2006