Bu makale yapı ve fail kavramları arasındaki karmaşık ilişkiyi ve bunların göç kuramına nasıl dahil edildiğini incelemektedir. Makalede tutarlı ve sağlam bir göç kuramı temeli geliştirme çabalarının yapı-fail çıkmazı tarafından engellendiği savunulmaktadır: bu bağlamda bazı yaklaşımlar işlevselciliğe fazla eğilirken diğerleri ise yapısalcılığa kaymaktadır. Orta yol arayanlar ise göç süreçlerinde yapı ve fail kavramları arasındaki dengeyi ortaya koyma açısından Giddens’ın yapılaşma kavramından yararlanmaktadırlar. Bu makale yapılaşmanın başta aldatıcı olsa da göç kuramı için önemli gelişmelere ön ayak olmayı başardığını ortaya koymaktadır. Bu da yapılaşma kuramının uygulamasındaki başarısızlıktan ziyade yapılaşma kuramındaki kuramsal zayıflığın bir sonucudur; bu sav da yapılaşmada bulunan ikiye bölünmüşlüğün eleştirel gerçekçi kritiğine dayanmaktadır. Eleştirel gerçekçiliğin yapı ve fail kavramlarının göç süreçlerinde daha kapsamlı incelenmesi için daha verimli bir yol sunduğu öne sürülmektedir. Makale göç kuramına eleştirel gerçekçi bir yaklaşımın kısa bir taslağını sunarak bitmekte ve bu yaklaşımın yapı-fail çıkmazını aşmak için bir çözüm yolu sunacağını savunmaktadır
This paper explores the complex relationship between structure and agency and the way it has been incorporated into migration theory. It argues that attempts to develop a coherent and robust body of migration theory have been thwarted by a structure–agency impasse: some approaches lean too close to functionalism while others veer into structuralism. Those who search for middle ground have tended to draw on Giddens’ notion of structuration as a way of articulating the balance between structure and agency in migration processes. The article shows that, while structuration is beguiling, it has failed to offer any significant advances for migration theory. This is a result of theoretical weaknesses in structuration theory rather than a failure of its application; this argument is based on a critical realist critique of the dualism inherent in structuration. It is suggested that critical realism offers a fruitful avenue for a more sophisticated analysis of structure and agency in migration processes. The article ends with a brief outline of a critical realist approach to migration theory and argues that this may offer a way around the structure–agency impasse
| Other ID | JA65CT99SH |
|---|---|
| Authors | |
| Submission Date | July 1, 2015 |
| Publication Date | July 1, 2015 |
| IZ | https://izlik.org/JA75XA52XN |
| Published in Issue | Year 2015 Issue: 2 |