Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü

Pınar Aydemir; Suudan Gökçe Gök

doi:10.28956/gbd.1017693

Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü

Abstract

Bu çalışmanın amacı dijital liderliğin kriz yönetimi üzerindeki etkisinde bilgi paylaşımının aracı rolünü ortaya koymaktır. Krizler örgütlerin faaliyetlerini aksatan ve istenmeyen bozulmalara neden olan durumlardır. Krizlerin başarıyla üstesinden gelebilmek için bu krizleri etkin bir şekilde yönetebilecek liderlere ihtiyaç duyulmaktadır. Liderlerin organizasyon içerisinde teşvik edeceği bilgi paylaşımı krizlerin sağlıklı bir şekilde atlatılmasında kritik bir rol oynamaktadır. Bu bağlamda krizler üzerinde etkili liderlik tarzlarına ek olarak, dijitalleşmeyle birlikte ortaya atılan yeni liderlik kavramlarının kriz yönetiminde nasıl rol oynayacağının ortaya çıkarılması organizasyonlar için önem arz etmektedir. Araştırma kapsamında geliştirilen hipotezler Kocaeli ilinde faaliyet gösteren özel güvenlik sektöründe yer alan çalışanları temsil eden 184 bireyden elde edilen anketler çerçevesinde çeşitli analizlere tabi tutulmuştur. Verileri analiz etmek maksadıyla IBM SPSS 24.0 ve SmartPLS 3.0 paket programlarından yararlanılmıştır. Değişkenler arası aracılık ilişkisini incelemek maksadıyla kısmi en küçük kareler (PLS) yaklaşımı kullanılmıştır. Çalışmada dijital liderlik ve bilgi paylaşımı tek boyutta, kriz yönetimi kriz öncesi yönetim ve kriz sonrası yönetim olmak üzere iki boyutta incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda dijital liderliğin kriz yönetimi üzerinde pozitif ve anlamlı bir etkisi bulunmuştur. Aynı zamanda bilgi paylaşımı da kriz yönetimi üzerinde pozitif ve anlamı bir etkiye sahiptir. Ayrıca dijital liderliğin kriz yönetimi üzerinde bilgi paylaşımı aracı rol oynamaktadır.

Keywords

References

Aksu, A., & Deveci, S. (2009). İlköğretim okulu müdürlerinin kriz yönetimi becerileri. Education Sciences, 4(2), 448-464.
Al Thani, F. B. H., & Obeidat, A. M. (2020). The impact of strategic leadership on crisis management. International Journal of Asian Social Science, 10(6), 307-326.
Al Thani, F. B. H., & Obeidat, A. M. (2020). The impact of strategic leadership on crisis management. International Journal of Asian Social Science, 10(6), 307-326.
Alharthi, M. N. A. N., & Khalifa, G. S. (2019). Business continuity management and crisis leadership: an approach to re-engineer crisis performance within Abu Dhabi Governmental entities. International Journal on Emerging Technologies, 10(2), 32-40.
Alkharabsheh, A., Ahmad, Z. A., & Kharabsheh, A. (2014). Characteristics of crisis and decision making styles: The mediating role of leadership styles. Procedia-social and behavioral sciences, 129, 282-288.
Alkhawlani, M. A. S., Haderi, S. M. A., bin Bohari, A. M., Ahmed, F. B., & Rahim, N. F. A. (2016). Charisma Leadership an Important Determinant for the Crisis Management. International Journal of Business and Social Science, 7(9), 126-136.
Alzoubi, R. H., & Jaaffar, A. H. (2020). The mediating effect of crisis management on leadership styles and hotel performance in Jordan. International Journal of Financial Research, 11(4), 384-397.
Argote, L., Ingram, P., Levine, J. M., & Moreland, R. L. (2000). Knowledge transfer in organizations. Organisational Behavior and Human Decision Processes, 82(1), 1–8. Artüz, S.D. (2020). Dijital liderlik uygulaması ile öğrenen örgüt ilişkisinin bireysel performansa etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Ticaret Üniversitesi, İstanbul.

Bartsch, S., Weber, E., Büttgen, M., & Huber, A. (2020). Leadership matters in crisis-induced digital transformation: how to lead service employees effectively during the COVID-19 pandemic. Journal of Service Management.
Bennis, W. (2013). Leadership in a digital world: Embracing transparency and adaptive capacity. MIS Quarterly, 37(2), 635-636.
Bhaduri, R. M. (2019). Leveraging culture and leadership in crisis management. European Journal of Training and Development.
Bhatnagar, H. (2017). Demonetization to digitalization: A step toward progress. Manag Econ Res J, 3(2017), 1762.
Carman, J. G., Leland, S. M., & Wilson, A. J. (2010). Crisis in leadership or failure to plan? Insights from Charlotte, North Carolina. Nonprofit Management and Leadership, 21(1), 93-111.
Chin, W. W., Marcolin, B. L., & Newsted, P. R. (2003). A partial least squares latent variable modeling approach for measuring interaction effects: Results from a Monte Carlo simulation study and an electronic mail emotion/adoption study. Information Systems Research, 14(2), 189–217.
Coombs, W. T. (2015). The value of communication during a crisis: Insights from strategic communication research. Business Horizons, 58(2), 141-148. Cummings, J. (2003). Knowledge sharing: A review of the literature.
Çalışkan, A. (2020). Kriz yönetimi: Bir ölçek geliştirme çalışması. Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(2), 108-123.
Demirtaş, H. (2000). Kriz yönetimi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 23(23), 353-373.
Diamantopoulos, A., & Winklhofer, H. M. (2001). Index construction with formative indicators: An alternative to scale development. Journal of marketing research, 38(2), 269-277.
Düzgün, A. Kriz yönetiminde etkili liderlik tarzının belirlenmesi: Erzurum ili örneği. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 12(23), 492-514.
El Sawy, O. A., Kræmmergaard, P., Amsinck, H., & Vinther, A. L. (2016). How LEGO built the foundations and enterprise capabilities for digital leadership. MIS Quarterly Executive, 15(2), 141-166.
Elhendawi, A.S (2020). The Effect Of Knowledge Management On Crisis Management In Higher Institute Of Engineering Professions In Al-Qubba City East Of Libya. Internatıonal Journal of Scıentıfıc & Technology Research, 9(6), 555-561.
Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
Fragouli, E., & Ibidapo, B. (2015). Leading in crisis: Leading organizational change & business development. International Journal of Information, Business and Management, 7(3), 71-90.
Garcia, H. F. (2006). Effective leadership response to crisis. Strategy and Leadership, 34(1), 4-10.
Girdauskienė, L., & Savanevičienė, A. (2012). Leadership role implementing knowledge transfer in creative organization: How does it work?. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 41, 15-22.
Gurteen, D. (1999). Creating a knowledge sharing culture. Knowledge Management Magazine, 5(2), 1-4.
Gül, N. (2018). Kriz Yönetimi. İçinde E. Aydoğan (Ed.), Örgütsel Davranış Odaklı Yönetsel Yaklaşımlar (ss. 231-242). Gazi Kitabevi.
Güneş, M., & BEYAZIT, E. (2010). Özel işletmelerde kriz yönetimi üzerine genel bir değerlendirme. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 15-33.
Haddawee, A. H. (2018). Impact of knowledge sharing on the success of crisis management strategy. International Journal of Advance Research, Ideas and Innovations in Technology, 4(3), 1114 - 1120.
Hambrick, D.C., Masson, P.A. (1986). Upper echelens: The organizations as a reflection of its Top Management. The Academic of Management Review, 9(2), 193-206.
Henseler, J., Christian M. R. ve Marko S. (2015). A New Criterion for assessing disciriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43, 115-135.
Henseler, Jörg, Christian M. Ringle ve Marko Sarstedt (2015). A new criterion for assessing disciriminant validity in variance-based structural equation modeling. Journal of the Academy of Marketing Science, 43, 115-135.
Hensellek, S. (2020). Digital leadership: A framework for successful leadership in the digital age. Journal of Media Management and Entrepreneurship (JMME), 2(1), 55-69. James, E. H., Wooten, L. P., & Dushek, K. (2011). Crisis management: Informing a new leadership research agenda. Academy of Management Annals, 5(1), 455-493.
Karaaslan, A., Özler, D. E., & Kulaklıoğlu, A. S. (2009). Örgütsel vatandaşlık davranışı ve bilgi paylaşımı arasındaki ilişkiye yönelik bir araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(2), 135-160.
Khodarahmi, E. (2009). Crisis management. Disaster Prevention and Management: An International Journal, 18(5), 823-828.
Kirkpatick, S. A., & Locke, E. A. (1991). Leadership: do traits matter?. Academy of Management Perspectives, 5(2), 48-60.
Köseoğlu, M. A., Gider, Ö., & Ocak, S. (2011). Bilgi paylaşımı tutumunu etkileyen faktörler nelerdir? Bir kamu hastanesi örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(1), 215-243.
Lampel, J., Shamsie, J., & Shapira, Z. (2009). Experiencing the improbable: Rare events and organizational learning. Organization Science, 20(5), 835-845.
Larjovuori, R. L., Bordi, L., Mäkiniemi, J. P., & Heikkilä-Tammi, K. (2016). The role of leadership and employee well-being in organizational digitalization. Tiziana Russo-Spenaand Cristina Mele, 1159.
Lee, J. N. (2001). The impact of knowledge sharing, organizational capability and partnership quality on is outsourcing success. Information & Management. 38(5), 323-335.
Lee, J. Y., & Welliver, M. C. (2018). The role of strategic leadership for learning on the relationship between training opportunities and salesperson job performance and commitment. European Journal of Training and Development, 42(9), 558-576.
Lin, C. P. (2007). To share or not to share: Modeling tacit knowledge sharing, its mediators and antecedents. Journal of Business Ethics, 70(4), 411-428.
Machado, C. G., Winroth, M., Carlsson, D., Almström, P., Centerholt, V., & Hallin, M. (2019). Industry 4.0 readiness in manufacturing companies: Challenges and enablers towards increased digitalization. Procedia Cirp, 81, 1113-1118.
Mazánek, L. (2015). Leadership during crisis: Threat identifcation and solution proposal. Trends Economics and Management, 9(24), 61-70.
Mitroff, I. I. (1988). Crisis management: Cutting through the confusion. MIT Sloan Management Review, 29(2), 15-20.
Murashkin, M., & Tyrväinen, J. (2020). Adapting to the new normal: A qualitative study of digital leadership in crisis.
Ndlela, M. N. (2012, October). Knowledge sharing in crisis management networks-mock drills as inter-organizational learning platforms. In ICICKM2012-Proceedings of the 9th International Conference on Intellectual Capital, Knowledge Management and Organisational Learning: ICICKM (p. 186). Bogota, Colombia: Academic Conferences Limited.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford university press.
O’Brien, R. M. (2007). A caution regarding rules of thumb for variance inflation factors. Quality & Quantity, 41(5), 673-690.
Özer, M. A. (2013). Bilgi yönetimi aracılığıyla bilginin etkin kullanımı. Mukaddime, (7), 69-100.
Parsons, W. (1996). Crisis management. Career development international, 26-28.
Pavlou, P. A. ve Fygenson, M. (2006). Understanding and predicting electronic commerce adoption: An extension of the theory of planned behavior. MIS Quarterly, 30(1), 115–141.
Petrucci, T., & Rivera, M. (2018). Leading growth through the digital leader. Journal of Leadership Studies, 12(3), 53-56.
Petry, T. (2018). Digital leadership. In Knowledge Management in Digital Change (ss.209-218). Springer, Cham. Philpot, S., ve Roy, I. (2017). Leadership disrupted: Pushing the boundaries. 2017 global human capital trends. Erişim Tarihi: 06.09.2021, https://www2.deloitte.com/us/en/insights/focus/human-capital-trends/2017/developing-digital-leaders.html.
Purnomo, E. N., Supriyanto, A., & Dami, Z. A. (2021). The effectiveness of principal leadership styles in crisis management. Pedagogika, 141(1), 5-25.
Raudeliūnienė, J., Davidavičienė, V., & Jakubavičius, A. (2018). Knowledge management process model. Entrepreneurship and Sustainability Issues, 5(3), 542-554.
Sheaffer, Z., & Mano‐Negrin, R. (2003). Executives’ orientations as indicators of crisis management policies and practices. Journal of Management Studies, 40(2), 573-606.
Sheninger, E. (2014) Pillars of digital leadership. International Center for Leadership in Education, 1-4.
Smith, D. (1990). Beyond contingency planning: Towards a model of crisis management. Industrial Crisis Quarterly, 4(4), 263-275.
Sun, P. Y. T., & Scott, J. L. (2005). An investigation of barriers to knowledge transfer. Journal of Knowledge Managemen, 9(2), 75-90.
Taş, Y. (2011). İş tatmini ve bilgi paylaşımı düzeyinin duygusal bağlılığa etkisi: Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi’nde bir araştırma. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (21), 117-131.
Topal, M., Eyduran, E., Yağanoğlu, A. M., SÖNMEZ, A., & Keskin, S. (2010). Çoklu doğrusal bağlantı durumunda ridge ve temel bileşenler regresyon analiz yöntemlerinin kullanımı. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 41(1), 53-57.
Tufan, C., & Uğurlu, Ö. Y. (2018). Bilgi yönetimi. İçinde, E. Aydoğan (Ed.) Örgütsel Davranış Odaklı Yönetsel Yaklaşımlar (ss. 3-18). Gazi Kitabevi. Türk Dil Kurumu (TDK) (t.y.).Dijital. 05.10.2021. Erişim Adresi https://sozluk.gov.tr/
Ulutaş, M., & Arslan, H. (2017). Bilişim liderliği ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 47(47), 105-124. Van den Hooff, B., Elving, W., Meeuwsen, J. M., & Dumoulin, C. (2003). Knowledge sharing in knowledge communities. In Communities and Technologies (ss. 119-141). Springer, Dordrecht.
Wang, S., & Noe, R. A. (2010). Knowledge sharing: A review and directions for future research. Human Resource Management Review, 20(2), 115-131.
Wang, Z., Wang, N., & Liang, H. (2014). Knowledge sharing, intellectual capital and firm performance. Management Decision, 238-258.
Wasono, L. W., & Furinto, A. (2018). The effect of digital leadership and innovation management for incumbent telecommunication company in the digital disruptive era. International Journal of Engineering and Technology, 7, 125-130.
Welch, J. (2019). Digital leadership. J. Brett (Ed.) Evolving Digital Leadership (ss.1-2). Apress
Williams, T. A., Gruber, D. A., Sutcliffe, K. M., Shepherd, D. A., & Zhao, E. Y. (2017). Organizational response to adversity: Fusing crisis management and resilience research streams. Academy of Management Annals, 11(2), 733-769.
Yang, J. T. (2007). The impact of knowledge sharing on organizational learning and effectiveness. Journal of Knowledge Management, 11(2), 83-90.
Yiu, M., & Law, R. (2014). Review and application of knowledge management and knowledge sharing in tourism. Asia Pacific Journal of Tourism Research, 19(7), 737-759.
Zamoum, K., & Gorpe, T. S. (2018). Crisis management: A historical and conceptual approach for a better understanding of today’s crises. In Crisis Management-Theory and Practice. IntechOpen.
Zamoum, K., & Gorpe, T. S. (2018). Crisis management: A historical and conceptual approach for a better understanding of today’s crises. In K. Holla, M. Titko ve J. Ristvej (Eds.) Crisis Management-Theory and Practice. IntechOpen.
Zeike, S., Bradbury, K., Lindert, L., & Pfaff, H. (2019). Digital leadership skills and associations with psychological well-being. International journal of Environmental Research and Public Health, 16(14), 2628.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Conference Paper

Authors

Pınar Aydemir ^*
Türkiye

Suudan Gökçe Gök
0000-0003-3822-2605
Türkiye

Publication Date

December 29, 2021

Submission Date

November 1, 2021

Acceptance Date

December 15, 2021

Published in Issue

Year 2021 Volume: 10 Number: 3

DOI

https://doi.org/10.28956/gbd.1017693

IZ

https://izlik.org/JA78NC87MH

Cite

RIS / Bibtex

APA

Aydemir, P., & Gök, S. G. (2021). Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 10(3), 195-222. https://doi.org/10.28956/gbd.1017693

AMA

1.Aydemir P, Gök SG. Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü. Güvenlik Bilimleri Dergisi. 2021;10(3):195-222. doi:10.28956/gbd.1017693

Chicago

Aydemir, Pınar, and Suudan Gökçe Gök. 2021. “Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü”. Güvenlik Bilimleri Dergisi 10 (3): 195-222. https://doi.org/10.28956/gbd.1017693.

EndNote

Aydemir P, Gök SG (December 1, 2021) Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü. Güvenlik Bilimleri Dergisi 10 3 195–222.

IEEE

[1]P. Aydemir and S. G. Gök, “Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü”, Güvenlik Bilimleri Dergisi, vol. 10, no. 3, pp. 195–222, Dec. 2021, doi: 10.28956/gbd.1017693.

ISNAD

Aydemir, Pınar - Gök, Suudan Gökçe. “Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü”. Güvenlik Bilimleri Dergisi 10/3 (December 1, 2021): 195-222. https://doi.org/10.28956/gbd.1017693.

JAMA

1.Aydemir P, Gök SG. Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü. Güvenlik Bilimleri Dergisi. 2021;10:195–222.

MLA

Aydemir, Pınar, and Suudan Gökçe Gök. “Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü”. Güvenlik Bilimleri Dergisi, vol. 10, no. 3, Dec. 2021, pp. 195-22, doi:10.28956/gbd.1017693.

Vancouver

1.Pınar Aydemir, Suudan Gökçe Gök. Dijital Liderliğin Kriz Yönetimi Üzerindeki Etkisi: Bilgi Paylaşımının Aracı Rolü. Güvenlik Bilimleri Dergisi. 2021 Dec. 1;10(3):195-222. doi:10.28956/gbd.1017693