INTERNATIONAL LEARNERS AND LAW ENFORCEMENT CULTURE IN THE CONTEXT OF CULTURAL DIPLOMACY AND SOFT POWER

Abstract

Every society possesses its unique set of written and unwritten rules and distinct values. These rules and Every society has its own written and unwritten rules and distinctive values. As these rules and values are passed from generation to generation, they form a collective memory that constitutes culture. When culture is mentioned, elements such as cuisine, music and dance may come to mind; these build national identity. The components of national identity are also part of cultural diplomacy. Put simply, cultural diplomacy involves exporting a country’s cultural exemplars. Just as nations have cultures, institutions and groups do as well. Since professions arise from groups of people performing the same work, it can be said that professions possess their own culture; in this context, professional jargon and slang can also be viewed as cultural elements. This study selects international law enforcement personnel learning Turkish as a foreign language as its professional group. The language used by law enforcement requires certain usages that differ from those of other professions. While Turkish law enforcement personnel can easily adapt to these usages, it may take time for international personnel to make sense of this jargon; therefore, they too must learn it. In this way, cultural transmission—and thus cultural diplomacy—takes place. Conducted for this purpose, the study examines the teaching of Turkish to international law enforcement personnel within the framework of cultural diplomacy and is designed qualitatively. Document analysis was employed. The study is considered important because it draws attention to cultural diplomacy and to law‑enforcement jargon in the teaching of Turkish. Keywords: policing, culture, international learners, cultural transmission, Turkish as a foreign language, cultural diplomacy, soft power

Keywords

• Law Enforcement
• Culture
• İnternational Learners
• Cultural Transmission
• Turkish As A Foreign Language
• Cultural Diplomacy
• Soft Power

KÜLTÜREL DİPLOMASİ VE YUMUŞAK GÜÇ BAĞLAMINDA KOLLUK KÜLTÜRÜ İLE ULUSLARARASI ÖĞRENİCİLER

Abstract

Her toplumun kendine özgü yazılı ve yazılı olmayan kuralları ile kendine has değerleri vardır. Bu kurallar ile değerler nesilden nesile aktarılırken bir hafıza oluşturur. Bahse konu hafıza, kültürü meydana getirir. Kültür denildiğinde akla bir ülkeye özgü yemekler, müzikler, danslar gibi ögeler gelebilir, bunlar ulusal kimliği inşa eder. Ulusal kimlik bileşenleri kültürel diplomasinin de bir parçasıdır. Basit bir şekilde ifade edilirse kültürel diplomaside bir ülkenin kültür örnekleri ihraç edilir. Ülkelerin olduğu gibi kurum ve grupların da kültüründen bahsedilebilir. Meslekler de bir grup kişinin aynı işi icra etmesi ile meydana geldiğine göre mesleklerin de bir kültürü olduğu söylenebilir. Bu bağlamda meslek jargonu ile argosu da kültürel bir unsur olarak değerlendirilebilir. Bu çalışmada meslek grubu olarak yabancı dil olarak Türkçe öğrenen uluslararası kolluk personeli seçilmiştir. Kolluk personelinin kullandığı dil, diğer mesleklerden farklı bazı kullanımları gerektirir. Bu kullanımlara Türk kolluk personeli kolaylıkla uyum sağlayabilirken uluslararası personel için bu jargonu anlamlandırmak zaman alabilir. Dolayısıyla personelin bu jargonu da öğrenmesi gerekir. Böylece kültürel aktarım dolayısıyla da kültürel diplomasi gerçekleşmiş olur. Çalışma bu amaçla yapılmış, uluslararası kolluk personeline Türkçe öğretimi kültürel diplomasi bağlamında incelenmiş ve nitel olarak biçimlendirilmiştir. Çalışmada doküman incelemesi kullanılmıştır. Çalışmanın Türkçe öğretiminde kültürel diplomasiye ve kolluk jargonuna dikkat çekecek olması nedeniyle önemli olduğu düşünülmüşür.

Keywords

• Kolluk
• Kültür
• Uluslararası Öğreniciler
• Kültürel Aktarım
• Yabancı Dil Olarak Türkçe
• Kültürel Diplomasi
• Yumuşak Güç

References

1. KAYNAKÇA Abdurahmanlı, E., & Bağış, E. (2021). Diplomasi tanımı ve uluslararası konjonktürde mevcut olan diplomasi türleri. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 140-160.
2. Akpınar, Ş., Harmankaya, H., & Haşimoğlu, H. (2023). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kültür unsurları: Günümüz karagöz oyunları örneği. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(3), 733-753. https://doi.org/10.38151/akef.2023.81
3. Aksan, D. (2009). Her yönüyle dil ana çizgileriyle dilbilim. 1. Cilt, Ankara: TDK Yayınları.
4. Aksu, F. (2024). Kamu diplomasisi: Kavramlar, yaklaşımlar ve uygulamalar. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24 (Özel Sayı), 211-230. https://doi.org/10.18037/ausbd.1479007
5. Avcı, E. (2021). Kamu diplomasisi aktörü olarak jandarma teşkilatı. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 10(1), 1-29. https://doi.org/10.28956/gbd.941762
6. Avşar, Z. & Koyuncu, S. (2022). Teorik çerçevede kültürel diplomasi. Z. Avşar, M. Küçükyılmaz, S. Ökten, M. Şahin, ve M. P. Veske. (Ed.), Kültürel diplomasi ve iletişim içinde (ss. 19-39). İletişim Başkanlığı.
7. Azərbaycan Respublikası Müdafiə Nazirliyi (tb).https://mod.gov.az/az/herbi-and-012/ adresinden 18.08.2025 tarihinde erişilmiştir.
8. Bakhadir, B. (2024). Significance of military abbreviations in the army. Eurasian Journal of Academic Research, 4(7S), 57-58. https://doi.org/10.5281/zenodo.13148435

9. Bakhronova, D., & Radjabova, K. (2023). Terminological abbreviations in tourist policing: a bilingual perspective. In Proceedings of the 2nd Pamir Transboundary Conference for Sustainable Societies (PAMIR-2 2023) 712-716. Doi: 10.5220/0012914400003882.
10. Bakhtiyorovna, B. D. (2025). The impact of global English on international diplomatic communication. American Journal of Philological Sciences, 5(05), 276-278. https://doi.org/10.37547/ajps/Volume05Issue05-75.
11. Balabin-Балабін В.В. (2002). Сучасний американський військовий сленг як проблема перекладу. Київ: Логос. 315 с.
12. Barus, N. V. P. (2018). An analysis of jargon used in police communication [Doctoral dissertation]. Universitas Sumatera Utara. http://repositori.usu.ac.id/handle/123456789/10411
13. Bilgi Yayınevi (t.b.). https://www.bilgiyayinevi.com.tr/turk-askerinin-simge-ismi-mehmetcik adresinden 09.07.2025 tarihinde elde edilmiştir.
14. Bingölçe, F. (2020). Asker argosu sözlüğü. İstanbul: Alfa Yayınları.
15. Bohatyrets, V. (2023). Harnessing cultural diplomacy through teaching/learning English as a foreign language. Studies in Comparative Education, (2). 1-15. https://doi.org/10.31499/2306-5532.2.2022.270962
16. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
17. Bozok, E. (2024). Türk polis jargonunda yaşayan eski Türkçe izler. Uluslararası Beşerî Bilimler ve Eğitim Dergisi, 10(21), 220-239. https://doi.org/10.59304/ijhe.1440203
18. Bulut, B., & Halaç, H. H. (2023). Çizgi filmlerin yabancılara Türkçe öğretiminde kültürel miras ve kültür turizmi farkındalığı oluşturma düzeyinin incelenmesi: İstanbul muhafızları örneği. STAR Sanat ve Tasarım Araştırmaları Dergisi, 4(7), 178-193.
19. Bulut, F. (2020). Kültürün reklamı: İngiliz ve Alman geleneklerinde kültür diplomasisi. TRT Akademi. 5 (10), 870-881.
20. Bundesamt Für Justiz (tb). https://www.gesetze-im-internet.de/sg/__9.html adresinden 18.08.2025 tarihinde erişilmiştir.
21. Byram, M. (1989). Cultural studies in foreign language education. Clevedon –Multilingual Matters.
22. Chambers, J. (2000). Language, military: official terminology: The oxford dictionary of American military. Oxford University Press.
23. Cull, N. (2009). Public diplomacy before gullion. N. Snow, & P. Taylor (ed), Handbook of Public Diplomacy. In (pp.19-23) Routledge.
24. Dalessandro, R. J. (2008). Army officer's guide. Stackpole Books.
25. Deal, T. E. & Kennedy A. (1982). Corporate culture, the rites and rituals of corporate life. reading: M.A: Addison Wesley.
26. Erdem, M. D., Gün, M. & Karateke, B. (2015). İleri seviye için hazırlanan İstanbul yabancılara Türkçe öğretim setinin kültür aktarımı açısından incelenmesi. International Journal of Language Academy, 3(6), 8-17. 10.18033/ijla.214
27. Georgieva, V. (2015). Military English: From theory to practice. Sofia: Rakovski National Defence College Publishing House.
28. Ghauri, M. S., & Hussain, R. (2025). On the highway: A sociolinguistic study of the patrolling discourse. Policy Journal of Social Science Review, 3(5), 332-342.
29. Gienow-Hecht, J. C. & Donfried M. C. (2010). The model of cultural diplomacy: power, distance and the promise of civil society. Jessica C. E. Gienow-Hech ve Mark C. Donfried (Eds.), Serching for a Cultural Diplomacy, In (pp. 13-29) Berghahn Books.
30. Gjata, F. (2017). The importance of English in the development of international relations and diplomacy. ANGLISTICUM. Journal of the Association-Institute for English Language and American Studies, 6(11), 56–60. https://doi.org/10.5281/zenodo.1079900
31. Gov.kz(2019).https://www.gov.kz/memleket/entities/mod/press/article/details/1816?utm_source adresinden 17.07.2025 tarihinde erişilmiştir.
32. Gülbaş, Y. (1999). The new bilingual military terminology: A handy reference of common military terms. Ankara: Hacettepe-Taş.
33. Günay, D. (1995). Roman çözümlemesine toplum-dilbilimsel bir yaklaşım. Dil Dergisi, 35, 5-24.
34. Hanaqtah, M. F. (2019). Translating military slang terms from English into formal Arabic. Journal of Social Sciences (COES&RJ-JSS), 8 (1), 139-156. https://doi.org/10.25255/jss.2019.8.1.139.156.
35. Haynes, J. (2022). Religious and economic soft power in Ghana-Turkey relations. Religions, 13 (11), 1030. https://doi.org/10.3390/rel13111030.
36. İleri, A., & Göçen, G. (2024). Yabancı dil olarak Türkçe ders kitaplarındaki kültürel unsurlar: Yeni İstanbul örneği. Bezgek Yabancılara Türkçe Öğretimi Dergisi, 3(2), 76-106. http://dx.doi.org/10.56987/bezgek.1462715
37. Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığı (2016). Kriminal terimleri sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
38. Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi (tb). https://www.jsga.edu.tr/ydy/hakkimizda adresinden 17.07.2025 tarihinde erişilmiştir.
39. Jenkins, J. (2012). English as a Lingua Franca from the classroom to the classroom. ELT Journal, 66(4), 486-494. https://doi.org/10.1093/elt/ccs040
40. Jonsson E., Salo M., Lillemäe E., Steder F. B., Ferst T., Kasearu K., Novagrockiene J., Österberg J., Sederholm T., Svensén S., Szvircsev Tresch T., Truusa T.T. (2024). Multifaceted conscription: A comparative study of six European countries. Scandinavian Journal of Military Studies, 7(1), 19–33. https://doi.org/10.31374/sjms.166
41. Kalın, İ. (2011). Soft and public diplomacy in Turkey perceptions. Center for Strategic Research, Perceptions Journal of International Affairs. 16 (3), 5-23.
42. Kalkışım, M. M. (2020). Allah ve Muhammed isimlerinin Türkçeleştirilmesi sürecinde ses ve anlam değişimlerinin tahlil denemesi. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12, 233-44.
43. Kara Harp Okulu (2025). https://kho.msu.edu.tr/askeri/alay/askerlik_yemini.html
44. Karakuzu, T. (2020). Türkiye-Kırgızistan ilişkilerinde yumuşak güç: Türk Dili. Elektronik Siyaset Bilimi Araştırmaları Dergisi, 11(20), 74-89.
45. Kaşlı, E. (T.b.). Polisliğe ait terimlerin kısalt(ılama)ması. https://polisdergisi.pa.edu.tr/polislige-ait-terimlerin-kisaltilamamasi-1049-haber
46. Kenny, G., (2012). Diversification: Best practices of the leading companies. Journal of Business Strategy, 33(1), 12-20. https://doi.org/10.1108/02756661211193776.
47. Khanbabayeva, D. R. (2025). Jargon words in the English language. Dil və ədəbiyyat (Язык и литература), 128(2), 108-110.
48. Kitsou, S. (2011). The power of culture in diplomacy: The case of US cultural diplomacy in France and Germany. Exchange: The Journal of Public Diplomacy, 2(1), 21-39.
49. Kocabıyık, H. (2019). Değişen diplomasi anlayışı, kamu diplomasisi ve Türkiye. Avrasya Etütleri, 25(55), 163-196.
50. Kongar, E. (2005). Kültür üzerine. İstanbul: Remzi Kitabevi.
51. Kömür, G. (2020). Yumuşak güç unsuru olarak kamu diplomasisi. International Journal of Politics and Security (IJPS), 2 (3), 89-115.
52. Kramsch, C. (1993). Context and culture in language teaching. Oxford university press.
53. Kramsch, C. (2014). Teaching foreign languages in an era of globalization: introduction. The Modern Language Journal, 98(1) 296-311. https://doi.org/10.1111/j.1540-4781.2014.12057.x
54. Lane, P. (2013). French scientific and cultural diplomacy. Liverpool: Liverpool University Press.
55. Lestari Dewi, N. P. J., Anabokay, Y. M., & Ndun, Y. S. (2022). The jargons used in police activities. Ciencias: Jurnal Penelitian Dan Pengembangan Pendidikan, 5(2), 100-105. https://doi.org/10.70942/ciencias.v5i2.83
56. Malenica, F., & Fabijanić, I. (2013). Abbreviations in English military terminology. Brno studies in English, 39(1), 59-87.
57. Malinowski, B. (1990). İnsan ve kültür (M. F. Gümüş, Çev.). Ankara: Verso Yayınları.
58. McGinn, G. H. (2015). Foreign language, cultural diplomacy, and global security. Cambridge, MA: American Academy of Arts and Sciences. https://www.amacad.org/multimedia/pdfs/Foreign-language-Cultural-Diplomacy-Global-Security.pdf adresinden 07.07.2025 tarihinde erişilmiştir.
59. MFA (tb). https://www.mfa.gov.tr/data/Terminoloji/askeri-terminoloji-032015.pdf 18.07. 2025 tarihinde alınmıştır.
60. Moutinho, R., & Carlos Paes de Almeida Filho, J. (2015). The role of language teachers as cultural diplomats. Multicultural Education Review, 7(1-2), 85-98. https://doi.org/10.1080/2005615X.2015.1061920
61. Nye, J. (2004). Soft Power: The Means to success in world politics. New York: Public Affairs.
62. Öz Açık, G. (2023). Türkçede jargon: Jandarma dili örneği. Avrasya Terim Dergisi, 11 (3), 95-101.
63. Özkan, N. (2016), Gizli dil olarak argonun fonksiyonu üzerine, Türk kültüründe argo, Naskali, Emine Gürsoy –Gülden Sağol (ed.), Haarlem–Hollanda: SOTA Yayınları, 23-30.
64. Pandit, K. (2024). Public diplomacy, soft power, and Chinese language in a Campus of Kathmandu, Nepal. Curriculum Development Journal, 32(46), 90–105. https://doi.org/10.3126/cdj.v32i46.77005
65. Perkins, C. A. (2023). Law Enforcement Leadership and Organizational Culture in a Post-2020 Society [Doctoral dissertation]. Marshall University.
66. Polis Akademisi (tb). https://www.pa.edu.tr/uluslararasi-ogrenciler adresinden 17.07.2025 tarihinde erişilmiştir.
67. Püsküllüoğlu, A. (2021). Türkçenin argo sözlüğü. Ankara: Arkadaş Yayınevi.
68. Rashidova, G., & Fariza, N. (2024). The relationship between language and culture. Tanqidiy Nazar, Tahliliy Tafakkur Va Innovatsion G ‘Oyalar, 1(3), 93-95.
69. Rayimaliyeva, Y., & Adxamov, S. (2025). The role of English as a diplomatic language in global politics. Academic research in modern science. 4 (11), 153-156. https://doi.org/10.5281/zenodo.15017842 Saaida, M. B. (2023). The role of soft power in contemporary diplomacy. International Journal of Research Publication and Reviews, 4(4), 3119-3130. https://doi.org/10.55248/gengpi.4.423.36302
70. Saber, A. (2018). Lexicogenic matrices and institutional roles of US military jargon. Lexis. Journal in English Lexicology, (11). 1-22. DOI: https://doi.org/10.4000/lexis.1179
71. Sancar A. G. (2012). Kamu Diplomasisi ve uluslararası halkla ilişkiler. İstanbul: Beta Yayınları.
72. Sapir, E. (1921). Language: An Introduction to the Study of Speech. Harcourt Brace
73. Savaş, C. (2024). Uluslararası ilişkilerin kültürel boyutunu yeniden düşünmek: kültürel diplomasi ve kamu diplomasisi kavramlarının karşılaştırmalı bir analizi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 13 (3), 1292-1309. https://doi.org/itobiad.1428503
74. Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership. San Francisco: Jossey-Bass.
75. Shalit, B. (1988). The psychology of conflict and combat. USA: Bloomsbury Publishing.
76. Soeters, J., & Recht, R. (1998). Culture and discipline in military academies: An international comparison. Journal of Political & Military Sociology, 26 (2), 169-189.
77. Somuncu, M. (2020). Sözlü kültürün ürünü olan argo ve jargonun Kayseri tüccar diline yansıması. Jass Studies-The Journal of Academic Social Science Studies, 80, 169-182. http://dx.doi.org/10.29228/JASSS.41724
78. Stefanovic, A. (2023). Réflexions sur la traduction de la terminologie militaire du français vers le serbe. Revue des études slaves, 94(XCIV-1-2), 87-94. https://doi.org/10.4000/res.5889.
79. Sultangubiyeva-Султангубиева, А. А., Байниева, К. Т., Саметова, Ф. Т., & Куванбакиева, А. Н. (2022). The peculiarity of english military terminology and the problems of its translation: научная статья. «Абылай хан атындағы ҚазХҚжәнеӘТУ Хабаршысы Филология ғылымдары сериясы, 65(2). https://doi.org/10.48371/PHILS.2022.65.2.017.
80. Şahin, A. M. (2022, 21-22 Haziran). Bir mütefekkir olarak Atsız’a göre askerlik ve ordu İçinde E. Bozok, A. M. Şahin, U. Işık, M. Yıldız ve H. Körpe (Ed.). Türk Harp Dili ve Edebiyatı Sempozyumu Bildiri Kitabı (ss. 695-703).
81. Şahin, S. (2023). Türk devletlerinde yönetim ve kutsal toprakların ayrıcalığı “Osmanlı Devleti”. Academic Knowledge, 6(1), 12-29. https://doi.org/10.5281/zenodo.8087343.
82. Şen, M. (2016). Argo üzerine. E. Gürsoy Naskali & G. Sağol. Argo içinde (s. 19-30). İstanbul: Ka Kitap.
83. Thanasoulas, D. (2001). The importance of teaching culture in the foreign language classroom. Radical Pedagogy, 3(3), 1-25.
84. Tharp, B. M. (2009). Defining “culture” and “organizational culture”: From anthropology to the office. 10.07.2025 tarihinde https://spaceinc.net/wp-content/uploads/2014/06/Defining-Culture-and-Organizational-Culture.pdf adresinden erişilmiştir.
85. The Military Salute (tb.). 10.07.2025 tarihinde https://www.outono.net/elentir/2018/09/04/the-military-salute-origin-types-curiosities/ adresinden edinilmiştir.
86. Türk Dil Kurumu (2019). Kısaltmalar dizini. 06.12.2025 tarihinde https://tdk.gov.tr/wp-content/uploads/2019/01/K%C4%B1saltmalar_Dizini.pdf adresinden erişilmiştir.
87. Türk Dil Kurumu (t.b.). Güncel Türkçe sözlük. 10.07.2025 tarihinde https://sozluk.gov.tr/ adresinden edinilmiştir.
88. Türkben, T., & Alptekin, E. (2022). Yabancılara Türkçe öğretiminde dijital öyküleme aracılığıyla kültürel ögelerin aktarımı. Aydın Tömer Dil Dergisi, 7(1), 23-58. Doi:10.17932/IAU.TOMER.2016.019/tomer_v07i1002.
89. Uwen, G. S., & Mensah, E. (2022). Tomorrow may not be yours: Military slang and jargon as linguistic performance in Nigeria. Language Matters: Studies in the Languages of Southern Africa, 53(3), 91-111. doi: 10.1080/10228195.2022.2122540.
90. Ünalmış, A. N. (2019). Yumuşak gücün tesis edilmesinde kültürel diplomasinin önemi ve bir uygulayıcı olarak Yunus Emre Enstitüsü. Bilig – Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 91, 137-159. https://doi.org/10.12995/bilig.9106.
91. Westley, W.A. (1970). Violence and the police: A sociological study of law, custom, and morality. Cambridge: MIT Press.
92. Wickersham M.E. (2016) Spotlight on police culture. Public Management, 98(2), 14-16.
93. Yağmurlu, A. (2019). Kültürel diplomasi: kuram ve pratikteki çerçevesi. Selçuk İletişim. 12 (2), 1210-1238. https://doi.org/10.18094/josc.596331
94. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8th ed.). Seçkin Yayınevi.
95. Yıldız, H. (2010). Sözlü kültür malzemesi olarak Türkçede askerlik jargonu. Millî Folklor, 22 (88), 112-124.
96. Yıldız, N. (2016). Askerî okul argosu. E. Gürsoy Naskali ve G. Sağol Yüksekkaya ed.) Argo. İçinde (s. 157-163). İstanbul: Ka Kitap
97. Zamorano, M. M. (2016). Reframing cultural diplomacy: The Instrumentalization of culture under the soft power theory. Culture Unbound, 8 (2), 166-186. https://doi.org/10.3384/cu.2000.1525.1608165