Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması
Abstract
Keywords
Saldırganlık,Saldırganlık eğilimi,Sosyal Gelişim,Orta çocukluk
References
- Achenbach, T.M. (1991), Manual for the Teacher’s Report Form and 1991 Profile. Burlington, VT: University of Vermont, Department of Psychiatry.
- Anderson, J. C. ve Gerbing, D. W. (1984), “The Effect of Sampling Error on Convergence, Improper Solutions, and Goodness-Offit Indices for Maximum Likelihood Confirmatory Factor Analysis”. Psychometrika, 49, 155-173.
- Aşkın, M. (1981), “Bazı Kişilik Değişkenlerinin Kültürlerarası Sosyal- Psikolojik Açıdan İncelenmesi”, Yayınlanmamış Doçentlik Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
- Balkaya, F. (2000), “Çok Boyutlu Öfke Ölçeği’nin Geliştirilmesi ve Bazı Semptom Gruplarındaki Etkisi”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
- Cassidy J, Kirsh SJ, Scolton K, Parke RD. (1996), “Attachment and Representations of Peer Relationships.” Developmental Psychology, 32:892–904.
- Cole, D.A. (1987), “Utility of Confirmatory Factor Analysis in Test Validation Research.” Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55;1019-1031.
- Crick NR, Dodge KA. (1996), “Social Information-Processing Mechanisms in Reactive and Proactive Aggression.” Child Development, 67:993–1002.
- Çetin F., Bilbay A. A., Kaymak D.A. (2003), Araştırmadan Uygulamaya Çocuklarda Sosyal Beceriler, İstanbul: Epilson Yayınevi.
- Dodge KA. (1980), “Social Cognition and Children's Aggressive Behavior.” Child Development, 51:162–170.