Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması

Volume: 5 Number: 1 January 1, 2010
EN TR

Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması

Abstract

Bu çalışmada sosyal gelişim kapsamında orta çocukluk dönemindeki çocukların saldırganlık eğilimlerini belirlemeye yönelik Cassidy ve arkadaşları (1996) tarafından geliştirilen “Saldırganlık Eğilimi Ölçeği”nin geçerlik ve güvenilirliği tespit edilmiştir. Araştırmaya Muş’taki ilköğretim okullarında öğrenim gören 9-12 yaşındaki 124 çocuk katılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda bulunan iki faktörün açıkladığı varyans % 60,55 olarak hesaplanmıştır. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda sınanan faktör yapısının gerçek verilerle iyi uyum gösterdiği doğrulanmıştır. Ölçeğin güvenilirliliği için iç tutarlılığa bakılmıştır. Bu amaçla Cronbach alfa .76 ve Spearman Brown iki yarı test korelasyonu .70 olarak hesaplanmıştır. Bu analizler doğrultusunda ölçeğin, geçerli, güvenilir ve Türk çocuklarına uygun olduğu kabul edilmiştir

Keywords

Saldırganlık,Saldırganlık eğilimi,Sosyal Gelişim,Orta çocukluk

References

  1. Achenbach, T.M. (1991), Manual for the Teacher’s Report Form and 1991 Profile. Burlington, VT: University of Vermont, Department of Psychiatry.
  2. Anderson, J. C. ve Gerbing, D. W. (1984), “The Effect of Sampling Error on Convergence, Improper Solutions, and Goodness-Offit Indices for Maximum Likelihood Confirmatory Factor Analysis”. Psychometrika, 49, 155-173.
  3. Aşkın, M. (1981), “Bazı Kişilik Değişkenlerinin Kültürlerarası Sosyal- Psikolojik Açıdan İncelenmesi”, Yayınlanmamış Doçentlik Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
  4. Balkaya, F. (2000), “Çok Boyutlu Öfke Ölçeği’nin Geliştirilmesi ve Bazı Semptom Gruplarındaki Etkisi”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  5. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  6. Cassidy J, Kirsh SJ, Scolton K, Parke RD. (1996), “Attachment and Representations of Peer Relationships.” Developmental Psychology, 32:892–904.
  7. Cole, D.A. (1987), “Utility of Confirmatory Factor Analysis in Test Validation Research.” Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55;1019-1031.
  8. Crick NR, Dodge KA. (1996), “Social Information-Processing Mechanisms in Reactive and Proactive Aggression.” Child Development, 67:993–1002.
  9. Çetin F., Bilbay A. A., Kaymak D.A. (2003), Araştırmadan Uygulamaya Çocuklarda Sosyal Beceriler, İstanbul: Epilson Yayınevi.
  10. Dodge KA. (1980), “Social Cognition and Children's Aggressive Behavior.” Child Development, 51:162–170.
APA
Seven, S. (2010). Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 5(1), 75-84. https://izlik.org/JA95UW93DH
AMA
1.Seven S. Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması. JSSR. 2010;5(1):75-84. https://izlik.org/JA95UW93DH
Chicago
Seven, Serdal. 2010. “Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması”. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 5 (1): 75-84. https://izlik.org/JA95UW93DH.
EndNote
Seven S (January 1, 2010) Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 5 1 75–84.
IEEE
[1]S. Seven, “Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması”, JSSR, vol. 5, no. 1, pp. 75–84, Jan. 2010, [Online]. Available: https://izlik.org/JA95UW93DH
ISNAD
Seven, Serdal. “Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması”. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi 5/1 (January 1, 2010): 75-84. https://izlik.org/JA95UW93DH.
JAMA
1.Seven S. Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması. JSSR. 2010;5:75–84.
MLA
Seven, Serdal. “Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması”. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, vol. 5, no. 1, Jan. 2010, pp. 75-84, https://izlik.org/JA95UW93DH.
Vancouver
1.Serdal Seven. Saldırganlık Eğilimi Ölçeği’nin Türk Çocuklarına Uyarlanması. JSSR [Internet]. 2010 Jan. 1;5(1):75-84. Available from: https://izlik.org/JA95UW93DH