Çalışma Hayatının Önemli Kaldıraçları: Örgütsel Desteğin İş Tatmini Üzerindeki Etkisinde Örgüt Temelli Öz-Saygının Aracılık Rolü
Öz
Bu çalışma, örgütsel destek algısının iş tatmini
üzerindeki etkisini ve örgüt temelli öz-saygının bu iki değişken arasındaki
aracılık rolünü belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın
verileri, Malatya’da tekstil sektöründe görev yapmakta olan 214 mavi yakalı
çalışanın katkıları ile toplanmış ve bu verilerin analizi SPSS programı yardımı
ile yapılmıştır. Çalışmada frekans analizi, ölçeklerin faktörlerin iç
tutarlılıklarını belirlemeye yönelik güvenilirlik ve geçerlilik analizi, araştırma modelinde yer alan değişkenler
arasındaki ilişkileri tespit etmeye yönelik korelasyon analizleri
kullanılmıştır. Hipotezleri test etmek için ise Baron ve Kenny’in (1986) 4
adımlı yöntemi ve dolaylı etkinin anlamlılığını ölçmek için Sobel Testi
kullanılmıştır. Çalışma sonuçları, örgütsel desteğin iş tatmini ve öz-saygı
pozitif yönde ilişkisi olduğunu göstermiştir. Bunun yanında araştırmanın
hipotezleri olan H1, H2, H3 ve araştırmanın ana hipotezi olarak belirlenen H4
hipotezi desteklenmiştir. Çalışmada örgütsel desteğin bireysel düzeyde iş
tatmini ve örgütsel düzeyde örgüt temelli özsaygı üzerinde bir etki yaratıp
yaratmadığı sorusuna cevap aranmıştır. Örgütsel destek algısı yüksek olan
birey, pozitif çıktıların elde edilmesi yönünde eğilimli hale geldiğinden hem
bulundukları örgüte fayda sağlayan davranışlar gösterme eğilimindedir hem de kendi
yetkinliklerinin farkındadır. Bu kapsamda bulunduğu örgütün desteğini alan
çalışanların iş tatmini ve öz-saygı düzeylerinin yüksek olması beklenmektedir.
Yapılan bu çalışmanın sonuçları da bu savı desteklemektedir.
Anahtar Kelimeler
References
- Abas, C. Omar, F. Halim, Fatimah W. ve Hafidz, Sarah W. M. (2015). “The Mediating Role of Organizational-Based Self-Esteem in Perceived Organizational Support and Counterproductive Work Behaviour Relationship”. International Journal of Business and Management, Vol. 10, No. 9: 99-109.
- Agho, A. Mueller, C. ve Price, J. (1993). “Determinants of employee job satisfaction: an empirical test of a causal model”. Human Relations, 46 (8): 1007-1027.
- Arcak, R. ve Kasımoğlu, E. (2006). “Roles on the health care and the pleasement at work of the nurses working at the hospi tals and the health centres in Diyarbakır city”. Dicle Medical Journal, 33(1): 23-30.
- Aykaç, A. (2010). İş Doyumunun Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
- Baron, R. M. ve Kenny, D.A. (1986). “The Moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations”. Journal of Personality and Social Psychology. 51 (6): 1173- 1182.
- Bowling, N. A. Eschleman, K. J. Wang, Q. Kırkendall, C. ve Alorcon, G. (2010). “A meta-analysis of the predictors and consequences of organization-based self esteem”. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 83(3), 601-626.
- Brockner, J. (1988). Self-esteem at work: Theory, research, and practice. Lexington, MA: Lexington Books.
- Çakır, Ö. (2001). İşe Bağlılık Olgusu ve Etkileyen Faktörler, Ankara: Seçkin Yayınevi.
- Çetinkanat, C. (2000). Örgütlerde Güdüleme ve İş Doyumu, Ankara: Anı Yayıncılık.
- Dutton, K. A. ve Brown, J. D. (1997). “Global Self-Esteem and Specific Self-Views as Determinants of People’s Reactions to Success and Failure”. Journal of Personality and Social Psychology, 73(1), 139-148.