ÖĞRENEN ŞEHİRLER VE TÜRKİYE’DEKİ UYGULAMALARI
Abstract
Keywords
UNESCO Öğrenen Şehirler Küresel Ağı, Öğrenen şehir, Hayat boyu öğrenme
References
- Akbaş, O. ve Özdemir, S. M. (2002), “Avrupa Birliğinde Yaşam Boyu Öğrenme,” Milli Eğitim Dergisi, 155-156, 1-12.
- Akın, G. (2022), “Yaşam Seyrindeki Öğrenme Yolları: Yaşam Boyu, Yaşam Genişliğinde ve Yaşam Derinliğinde”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 55 (2), 567-599.
- Biao, I.; Esaete, J. and Oonyu, J. (2013), “The Role of Building Learning Cities In The Rejuvenation of Africa”, Int Rev Educ, 59, 469–488.
- Bilgimöz, S. ve Uygur, A. (2022), “Öğrenen Şehirler Üzerine Kavramsal Bir Araştırma”, Journal of Recreation and Tourism Research, 9 (1), 47-71.
- Boschier, R. (2018), “Learning cities: fake news or the real deal?”, International Journal of Lifelong Education, 37(4), 419-434.
- Erkkila, K. (2020), “The City of Espoo Develops as a Sustainable Learning City”, Andragoška spoznanja/Studies in Adult Education and Learning, 26 (1), 85-96.
- Fitzgerald, H. E. and Zientek, R. (2015), “Learning Cities, Systems Change, and Community Engagement Scholarship”, New Directıons for Adult and Continuing Educatıon, 145, 21-33.
- Güleç, İ.; Çelik, S. ve Demirhan, B. (2012), “Yaşam Boyu Öğrenme Nedir? Kavram ve Kapsamı Üzerine Bir Değerlendirme”, Sakarya University Journal of Education, 2(3), 34-48.
- Gürcan, C. ve Açıksöz, S. (2023), “Akıllı Atık Yönetimi ve Örnek Uygulamalar”, Kent Akademisi Dergisi, 16(1), 577-594.
- Han, S. and Makin, A. (2013), “Learning cities in East Asia: Japan, the Republic of Korea and China”, Int Rev Educ, 59, 443-468.