How aware of occupational safety and health are engineer and technician candidates?

Abstract

It is important for engineers and technicians to have sufficient info about occupational safety. The purpose of this study is to determine the knowledge levels of seniors at engineering faculty and technician college regarding occupational safety and health. This descriptive research was conducted in 2011 by applying a survey to all final year students in 6 departments in Selcuk University Engineering Faculty and to 8 departments in Technical Sciences Vocational School. For data analysis, percentages were used in descriptions and logistics regression was used for determination of relation between categorical data and outcome variables. 67% of the participants were in engineering faculty and 33% were in vocational school. 86% of them did not have a compulsory lesson regarding work safety in their syllabus. In all participants, the ratio of correct answers to the questions that they were expected to answer correctly, varied between 1% and 78%. The correct answer ratio varied according to sex in 2 questions, according to taking the lesson in 2 questions and according to department in 5 questions. The most important reason for the lack of information of vocational school final year students, even they have a chance to work as safety experts, about work safety is that there are no lessons related with the subject. Sufficient occupational safety education in technical colleges can contribute to industrial work safety..

Keywords

• -

Mühendis ve tekniker adayları iş sağlığı ve güvenliğinden ne kadar haberdar?

Abstract

Mühendis ve teknikerlerin iş güvenliği konusunda yeterli bilgiye sahip olmaları işçi sağlığı yönünden önem taşır. Bu çalışmanın amacı, mühendislik ve teknikerlik son sınıf öğrencilerinin iş güvenliği ve sağlığı konusundaki bilgi düzeyini belirlemektir. Betimsel tipteki bu araştırma 2011 yılında Selçuk Üniversitesi Mühendislik Fakültesinin altı, Teknik Bilimler Meslek Yüksekokulu (TBMYO)’nun sekiz bölümünde tüm son sınıf öğrencilerine anket uygulanarak yapıldı. Veri analizinde betimlemede yüzdelerden, kategorik verilerin sonuç değişkenlerle ilişkisini belirlemede lojistik regresyondan yararlanıldı. Çalışmaya katılanların % 67’si Mühendislik Fakültesi, % 33’ü TBMYO’da olup; % 86’sının müfredatında doğrudan iş güvenliği ile ilgili zorunlu ders yoktu. Genel olarak katılımcıların iş güvenliği ile ilgili bilmeleri beklenen sorulara doğru cevap verme oranı % 1 ile % 78 arasında değişmekteydi. Soruların ikisinde cinsiyete, iş güvenliği ile ilgili ikisinde ders alıp almamaya göre, beşinde ise mühendis ya da teknisyen olmaya göre bilme oranları değişmekteydi. İş güvenliği uzmanı olma potansiyelindeki mesleki okulların son sınıf öğrencilerinde iş güvenliği bilgi düzeyinin düşük olmasının en önemli sebebi iş güvenliği ile ilgili sorunlu ders bulunmamasıdır. Örgün teknik mesleki eğitimde yeterli düzeyde iş güvenliği eğitimi verilerek endüstride iş güvenliğinin arttırılmasına katkı sağlanabilir.

Keywords

• İş güvenliği, mühendis, teknisyen, eğitim

References

1. Kirch W, ed. Encyclopedia of public health. New York: Springer; 2008. p.1029
2. Tanır F. İş Sağlığı ve güvenliği. İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi. 2004;17:10-13.
3. İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği; R. Gazete Yayım Tarihi: 2010; Sayı: 27768.
4. Güvercin Ö, Aybek A. Teknik personelin iş güvenliği konusundaki eğitim düzeyleri üzerine bir araştırma. Teknoloji. 2003;1:69-72.
5. Bademci V. Testler güvenilir değildir: ölçüm güvenirliğine yeterli dikkat ve güvenirlik çalışmaları için örneklem büyüklüğü. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi. 2005; 17:33-45.
6. Sarıkaya M, Güllü A, Seyman MN. Meslek Yüksekokullarında iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verilmesinin önemi: Kırıkkale Meslek Yüksek Okulu örneği. TÜBAV Bilim Dergisi. 2009; 2(3): 327- 32.
7. Güllü A, Sarıkaya M. İşe yeni başlayacak olan gençlerin iş sağlığı ve güvenliğine bakışı. İş Sağlığı ve Güvenliği Dergisi. 2009; 9(43): 20-2.
8. Yılmaz F. İş Sağlığı ve güvenliğinde okul eğitiminin önemi: Modern örnekler ışığında iş sağlığı ve güvenliği lisans eğitiminin ülkemizde uygulanabilirliği. Kamu-İş. 2009;11: 107-138.

9. İş Kanunu. Kanun No: 4857. R. Gazete Yayım Tarihi: 2003; Sayı: 25134.
10. Sosyal Sigortalar Kanunu. Kanun No: 506. R. Gazete Yayım Tarihi:1964; Sayı:11766–11779.
11. İş Sağlığı ve Güvenliği Kurulları Hakkında Yönetmelik. R. Gazete Yayım Tarihi: 2004; Sayı: 25426.
12. Milli Eğitim Bakanlığı. Mesleki eğitim ve öğretim sisteminin güçlendirilmesi projesi. Kişisel Gelişim, İş Güvenliği ve İşçi Sağlığı. Ankara; 2011.
13. Milli Eğitim Bakanlığı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. Mesleki ve teknik eğitim kurumları iş sağlığı ve güvenliği rehberi. Ankara; 2010.
14. Akın L. İş Sağlığı ve Güvenliğinde İşyerinin Örgütlenmesi. Ankara Hukuk Fakültesi Dergisi. 2005;(54), 1–60.
15. Aybek A, Güvercin Ö, Hurşitoğlu Ç. Teknik Personelin İş Kazalarının Nedenleri ve Önlenmesine Yönelik Görüşlerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. KSÜ Fen ve Mühendislik Dergisi. 2003; 6(2), 91-100.
16. Tanır F, Ural S. Üniversitelerde İş sağlığı ve Güvenliği Eğitimi. Mühendis ve Makine Dergisi. 2011; 52(616), 80-5.
17. Dembe AE. The future of safety and health in engineering education. J Engin Educ.1996;163-67.
18. Norval G, Pakalnis V, Pasteris T. Teaching Occupational Health and Safety in Engineering Schools – Best Practices, Support, and Opportunities. http://www.safetymanagementeducation.com/en/data/files/download/Documents/CEEA_ Presentation_Queens_June_2010.pdf