The Recognition of Violence Against Women by Nurses and Midwives Working in Emergency Departments

Abstract

Objective: This study was conducted to assess the ability of nurses and midwives working in emergency departments to recognize signs of violence against women. Method: Designed as a descriptive study, the research was carried out between April and August 2023 in a hospital affiliated with the Istanbul Provincial Health Directorate. The study population consisted of 236 nurses and midwives working in Adult Emergency Services, Obstetric Emergency Services, and Psychiatric Emergency Services. A total of 138 nurses and midwives who voluntarily participated were included in the study. The data collection tool comprised a questionnaire including a “Participant Characteristics” section and the “Scale for Recognizing Signs of Violence Against Women by Nurses and Midwives.” Results: The results showed that the mean total scale score was 19.46; the average score for recognizing physical signs was 8.05, and for emotional signs, 11.41. It was found that participants who had encountered a woman subjected to violence demonstrated a statistically significant difference in scale scores (p<0,05).According to the findings, nurses and midwives working in emergency departments were found to have a partially adequate level of recognizing physical signs of violence against women (83.3%), and a partially adequate level of recognizing emotional signs (85.5%). Conclusion: The data indicate that nurses and midwives working in emergency departments have awareness and knowledge regarding the signs of violence against women; however, this awareness does not reach a fully sufficient level. It is recommended that the knowledge level of emergency healthcare workers be improved to ensure they can identify and intervene appropriately in cases involving women exposed to violence. For this purpose, it is recommended that effective learning methods be incorporated into both educational processes and in-service training programs.

Keywords

• Emergency services
• Violance against women
• Nurse
• Midwife

Acil Servislerde Görevli Hemşire ve Ebelerin Kadına Yönelik Şiddeti Tanıma Durumu

Abstract

ÖZET Amaç: Bu çalışma, acil servislerde görev yapan hemşire ve ebelerin kadına yönelik şiddetin belirtilerini tanıma durumlarını değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı türde yapılan bu araştırma, Nisan-Ağustos 2023 tarihleri arasında İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’ne bağlı bir hastanede gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın evrenini, Erişkin Acil Servisi, Kadın Doğum Acil Servisi ve Psikiyatri Acil Servisi’nde görev yapan 236 hemşire ve ebe oluşturmaktadır. Çalışmaya gönüllü olarak katılan 138 ebe ve hemşire dâhil edilmiştir. Veri toplama aracı olarak kullanılan anket formu “Katılımcı Özellikleri” bölümü ve “Hemşire ve Ebelerin Kadına Yönelik Şiddetin Belirtilerini Tanımalarına Yönelik Ölçek” kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma sonucunda, toplam ölçek puanı ortalamasının 19,46; fiziksel belirtileri tanıma alt boyutu ortalamasının 8,05 ve duygusal belirtileri tanıma alt boyutu ortalamasının 11,41 olduğu bulunmuştur. Katılımcıların şiddet mağduru bir kadınla karşılaşma durumlarının, ölçek puanı açısından anlamlı bir fark oluşturduğu saptanmıştır (p<0,05). Elde edilen bulgulara göre, acil servislerde görev yapan hemşire ve ebelerin kadına yönelik şiddetin fiziksel belirtilerini tanıma düzeylerinin %83,3; duygusal belirtileri tanıma düzeylerinin ise %85,5 oranında kısmen yeterli olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Veriler acil servislerde görev yapan hemşire ve ebelerin kadına yönelik şiddet belirtilerini tanıma konusunda farkındalığının ve bilgisinin var olduğunu, ancak bu farkındalığın tam yeterlilik düzeyine ulaşmadığını göstermektedir. Acil serviste görevli sağlık çalışanlarının, şiddet gören kadınları fark etmeleri ve doğru şekilde müdahale edebilmeleri için bilgi düzeylerinin artırılması önerilmektedir. Bu amaçla hem eğitim süreçlerine hem de hizmet içi programlara etkili öğrenme yöntemlerinin dahil edilmesi önerilmektedir.

Keywords

• Acil servis
• Kadına yönelik şiddet
• Hemşire
• Ebe

Supporting Institution

Destekleyen kurum yoktur.

Ethical Statement

Bu çalışmada, .......... Hastanesi Etik Kurulu (Sayı: 2022.12.398) ve İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü (E-96317027-604.01.02-210771309) onayları alınmış; katılımcılardan bilgilendirilmiş gönüllü onam formları temin edilmiştir.

Thanks

Teşekkür: Yoğun mesai koşullarında çalışmaya katılan hemşire ve ebelere teşekkür ederim.

References

1. Adibelli, D., Sümen, A., & Teskereci, G. (2021). Domestic violence against women during the COVID-19 pandemic: Turkey sample. Health Care for Women International, 42(3), 335-350. https://doi.org/10.1080/07399332.2021.1885408
2. Akın, B., Aksoy, Y. E., & Türkmen, H. (2022). Ebelerin kadına yönelik şiddet belirtilerini tanıma düzeylerinin belirlenmesi. Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 9(2), 262-267. https://doi.org/10.34087/cbusbed.1052457.
3. Alkan, Ö., Bayhan, YC & Abar, H. (2025). Türkiye'de kontrol edici davranışlar ve yaşam boyu ekonomik, duygusal, fiziksel ve cinsel şiddet. Halk Sağlığı Dergisi, 33 (1), 109-125
4. Alkan, Ö., Demïr, A. (2025). Emotional violence within intimate partner violence against Turkish women in rural and urban areas. BMC Public Health, 25(1), 774. https://doi.org/10.1186/s12889-025-22009-7
5. Arabacı, L. B., & Karadağlı, A. (2006). Hemşire ve ebelerin kadına yönelik şiddet belirtilerini tanımalarına ilişkin ölçek geliştirme. Sağlık ve Toplum Dergisi, 16, 101-112.
6. Arabacı, L. B., & Uygun, T. (2022). Şiddet uygulayan ve şiddet uygulanan bireylerin özellikleri. Hemşirelik Bilimi Dergisi, 5(1), 38-46. https://doi.org/10.54189/hbd.948973
7. Aregger Lundh, A., Tannlund, C., & Ekwall, A. (2023). More support, knowledge and awareness are needed to prepare emergency department nurses to approach potential intimate partner violence victims. Scandinavian Journal of Caring Sciences, 37(2), 397-405. https://doi.org/10.1111/scs.13123
8. Bailo, P., Piccinini, A., Barbara, G., Caruso, P., Bollati, V., & Gaudi, S. (2024). Epigenetics of violence against women: a systematic review of the literature. Environmental Epigenetics, 10(1), dvae012. https://doi.org/10.1093/eep/dvae012

9. Başar, F., & Durmaz, A. (2015). Kadına yönelik şiddet konusunda hemşirelerin ve ebelerin bilgi durumları. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, 6(6), 6-15.
10. Başaran, F., & Duru, P. (2025). Determining domestic violence against women using machine learning methods: The case of Türkiye. Journal of Evaluation in Clinical Practice, 31(3), e14180. https://doi.org/10.1111/jep.14180
11. Çalışkan, H., & Çevik, E. İ. (2018). Kadına yönelik şiddetin belirleyicileri: Türkiye örneği. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 7(14), 218-233.
12. Dünya Sağlık Örgütü. (2014, Ocak 9). General Information About the World Report on Violence and Health [İnternet]. Erişilen: https://www.who.int/publications/i/item/9789241564793. 11.02.2024
13. Dünya Sağlık Örgütü. (2024, Mart 25). Kadına Yönelik Şiddet [İnternet]. Erişilen: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/violence-against-women. 11.02.2024
14. Efe, Ş. Y. (2012). Acil servis hemşirelerinin kadına yönelik aile içi şiddete ilişkin rol ve sorumlulukları. Fenerbahçe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi, 26(1), 49-54.
15. Güler, E., & Erbil, N. (2022). Kadına yönelik şiddet, cinsel şiddet ve hemşirenin sorumlulukları. Androloji Bülteni, 24(3). https://doi.org/10.24898/tandro.2022.38159
16. Gümüş, A. B., Şıpkın, S., & Erdem, Ö. (2020). Orjinal Makale Kadına yönelik eş şiddeti yaygınlığı ve kadınların baş etme yöntemleri. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 11(2), 79-87. https://doi.org/10.14744/phd.2020.58561
17. Gümüşsoy, S., Dönmez, S., Ekşi, A., & Dal, N. A. (2021). Relationship of knowledge about and attitudes towards violence with recognition of violence against women among health staff in pre-hospital emergency medical services. International Emergency Nursing, 56, 100975. https://doi.org/10.1016/j.ienj.2021.100975
18. Günay, D. (2015). Kadın hemşirelere uygulanan şiddet faktörleri ve bir araştırma [Yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi veri tabanından erişildi (Tez No: 417523)
19. Güneş, G., Sarıbıyık, M., & Tekin, Ç. (2018). Sağlık personelinin kadına yönelik şiddet konusunda deneyimleri ve şiddeti tanıyabilme düzeyleri. Annals of Health Sciences Research, 7(1), 1-7.
20. Kandemirci, D., & Kağnıcı, D. Y. (2014). Kadına yönelik aile içi şiddetle baş etme: çok boyutlu bir inceleme. Türk Psikoloji Yazıları, 17(33), 1-12.
21. Kara, P., Akçayüzlü, Ö., Gür, A. Ö., & Nazik, E. (2018). Sağlık çalışanlarının kadına yönelik şiddeti tanımalarına ilişkin bilgi düzeylerinin belirlenmesi. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(3), 115-122. https://doi.org/10.33631/duzcesbed.441772
22. Kırdar, İ., & Kaya, S. P. (2024). Hemşire ve ebelerin kadına yönelik şiddete ilişkin tutumları ile şiddeti tanılama arasındaki ilişkinin ve etkileyen faktörlerin incelenmesi: Tanımlayıcı ve kesitsel çalışma. Türkiye Klinikleri Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(4), 781-791. https://doi.org/10.5336/healthsci.2024-103745
23. Kıyak, S., & Akın, B. (2010). Hemşire ve ebelerin kadına yönelik şiddet konusunda bilgi ve tutumları. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi, 12(2), 5-16.
24. Kourti, A., Stavridou, A., Panagouli, E., Psaltopoulou, T., Spiliopoulou, C., Tsolia, M., & Tsitsika, A. (2023). Domestic violence during the COVID-19 pandemic: A systematic review. Trauma, Violence, & Abuse, 24(2), 719-745. https://doi.org/10.1177/15248380211038690
25. Kundakçı, G. A., & Toraman, A. U. (2023). Türk hemşirelerin ve hemşirelik öğrencilerinin kadına yönelik eş şiddetine ilişkin bilgi, tutum ve uygulamaları: Sistematik derleme. Fenerbahçe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3(3), 386-402. https://doi.org/10.56061/fbujohs.1228294
26. Lee, F. H., Yang, Y. M., Huang, J. J., Chang, S. C., Wang, H. H., & Hsieh, H. F. (2015). Clinical competencies of emergency nurses toward violence against women: A Delphi study. The Journal of Continuing Education in Nursing, 46(6), 272-278. https://doi.org/10.3928/00220124-20150518-03
27. Miral, M. T., & Özkaya, B. Ö. (2024). Hemşirelerin kadına yönelik şiddet belirtilerini tanıyabilme durumu. Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, 7(3), 697-704. https://doi.org/10.38108/ouhcd.1313045
28. Özcan, A., & Ceviz, A. İ. (2022). Birinci basamak sağlık çalışanlarının kadına yönelik şiddete ilişkin bilgi ve tutumları. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 31(4), 281-288. https://doi.org/10.17942/sted.1094161
29. Piquero, A. R., Jennings, W. G., Jemison, E., Kaukinen, C., & Knaul, F. M. (2021). Domestic violence during the COVID-19 pandemic—Evidence from a systematic review and meta-analysis. Journal of Criminal Justice, 74, 101806. https://doi.org/10.1016/j.jcrimjus.2021.101806
30. Seçgin, L., Arslan, T., & Selçuk, K. T. (2022). Türkiye’de son beş yılda kadına yönelik şiddet: COVID-19 pandemisinin etkisi. Humanistic Perspective, 4(1), 28-43. https://doi.org/10.47793/hp.1025470
31. T.C. İçişleri Bakanlığı. (2020, Ocak 1). Kadına yönelik şiddetle mücadele raporu [İnternet]. Erişilen: https://www.icisleri.gov.tr/kurumlar/icisleri.gov.tr/icerikYonetimi/haberler/2020/01/__Kadina-Yonelik-Siddetle-Mucadele.pdf. Erişim tarihi: 11.02.2024
32. T.C. İçişleri Bakanlığı. (2022, Ekim 9). Kadına El Kalkamaz Program Raporu [İnternet]. Erişilen: https://www.icisleri.gov.tr/kadina-el-kalkamaz-programi-kapsaminda-39-milyon-erkege-ulasildi. Erişim tarihi: 11.02.2024
33. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Boston: Pearson. Türk Dil Kurumu. (2025, Temmuz 21). Sözlük [İnternet]. Erişilen: https://tdk.gov.tr/. Erişim tarihi: 31.01.2024
34. Uskun, E., Çelik, A., Ersoy, P., Sönmez, Y., & Kişioğlu, A. (2021). Isparta’da kadının statüsü: Evli kadınlara yönelik ev içi şiddet parametreleri. Medical Journal of Süleyman Demirel University, 28(1), 115-125. https://doi.org/10.17343/sdutfd.805402
35. Yıldız, T. (2011). Kadına yönelik şiddet ve şiddeti tanılamada acil hemşiresinin rolü. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(3), 59-66.