The effect of physician behaviors on the coping with stress mechanisms of the nurses

Abstract

Objective: The ineffective interactions between the physicians and nurses including swearing, shouting/raising the voice, disrespect and humiliation are defined as destructive behaviors lead to decrease in nurse’s working efficiency and concentration and negatively affects on patient safety due to increased rate of mistakes. This study was made to determine how nurses evaluate the relationship between the physicians and nurses, how often they face with such destructive behaviors and how their coping mechanisms work. Method: The sample of the study was comprised of 156 nurses working at the Akdeniz University Hospital. Data were collected with personal information survey which included questions related to the socio-demographical features of the nurses, the survey including the physician/nurse relationship, disruptive physician behavior and support/solution topics, and the Mechanisms of Coping With Stress Scale. Result: Among the nurses, 61.5% were in the 21-30 age group and 55.8% were graduates of Nursing School. Disruptive physician behavior that nurses experienced were as follows in order; shouting/raising the voice 67.9% , disrespect 48.7% , humiliation in front of patients/others 37.2% and humiliation in front of coworkers 29.5% . 82.7% of nurses experienced a disruptive physicians behavior. Intensive care units were determined to be the place where this kind of destructive physician behavior existed the most. There has been statistically significant difference between nurses’ work units and the mean scores of stress coping styles scale p

Keywords

• Nurse,disruptive physician behavior,stress

Hekim davranışlarının hemşirelerin stresle başetme durumları üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Hekim ve hemşireler arasındaki etkin olmayan kişiler arası etkileşimler; küfürlü konuşma, bağırma/sesini yükseltme, saygısızlık, aşağılama gibi davranışlar yıkıcı davranış olarak tanımlanmaktadır. Yıkıcı davranışlar, hemşirelerin, iş veriminin düşmesine, konsantrasyonlarının azalmasına, hata yapma oranlarında artışa neden olarak hasta güvenliğini olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çalışma hemşirelerin, hekim hemşire ilişkisini nasıl değerlendirdiklerini, yıkıcı hekim davranışına maruz kalma durumlarını ve hemşirelerin stresle başa çıkma tarzlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemini, Akdeniz Üniversitesi Hastanesinde çalışan 156 hemşire oluşturmuştur. Veriler, hemşirelerin sosyodemografik özelliklerine ilişkin kişisel bilgi formu, Hekim/hemşire ilişkisi, yıkıcı hekim davranışı ve destek/çözüm başlıklarını içeren anket formu ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği SBTÖ ile toplanmıştır. Bulgular: Hemşirelerin % 61,5’i 21-30 yaş grubunda ve % 55,8’i Hemşirelik Yüksekokulu mezunudur. Hemşirelerin deneyimledikleri yıkıcı hekim davranış şekillerinin sırasıyla; %67,9 bağırma/sesini yükseltme, %48,7 saygısızlık, %37,2 hastaların/ diğerlerinin yanında azarlama, %29,5 meslektaşlarının önünde azarlama aşağılama olduğu belirlenmiştir. Hemşirelerin %82,7’si yıkıcı hekim davranışını deneyimlemiştir. Yıkıcı hekim davranışının yüksek oranda görüldüğü birim yoğun bakım üniteleri olarak belirlenmiştir. Hemşirelerin çalıştıkları birim ile stresle başa çıkma tarzları ölçeğinden aldıkları puan ortalamaları arasında fark istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır p

Keywords

• Hemşire,yıkıcı hekim davranışı,stres

References

1. 1. Doğan S, Güler H, Kelleci M. Hastaların öfkeli davranışları karşısında hemşirelerin yaklaşımları. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2001;5(1): 26-32.
2. 2. Tosun N, Akbayrak N. Sağlık ekibi ve ekibin bir üyesi olarak hemşirenin rolü. Sendrom Dergisi 2002; 14(1):133-137.
3. 3. 3.Lin Y, Liu H. The Impact of workplace violence on nurses in South Taiwan. Int J Nurs Stud 2005;42(7):773-778.
4. 4. Öz F. Sorgulanması gereken bir ilişki: hekim-hemşire ilişkisi. Türk Hemşireler Dergisi 2003;3-4(55): 9-14.
5. 5. Aiken L, Clarke S, Sloane D. Nurse's reports on hospital care in five countries. Health 6. Aff 2001; 20(3): 43-53.
6. 7. 6.Guidroz AM, Burnfield-Geimer JL, Clark O, Schwetschena HM, Jex, SM. The Nursing Incivility Scale: development and validation of an occupation-specific measure. J Nurs Meas 2010;18(3): 176-200.
7. 8. Uzun Ö, Bağ B,Özer N. (2001) İş Ortamındaki Sözel Saldırıların Hemşireler Üzerine Etkileri. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2001; 4 (1): 41-47.
8. 9. DI Martino V. Workplace Violence in the Health sector: Country Studies, Synthesis report May,2008[Online].Available from: http://www.who.int/violence_injury_prevention/injury/en/WVsynthesisreport.pdf, (Accessed 2010 June 12).

9. 10. Wilhelm KA, Lapsley H. Disruptive doctors: unprofessional interpersonal behavior in doctors. Med J Aust 2000;173(2): 384.
10. 11. Pfifferling JH. The disruptive physician. Physician Exec 1999;25(2): 56.
11. 12. Piper LE. Addressing the phenomenon of disruptive physician behavior. Health Care Manag 2003;22(4):335-339.
12. 13. Sofield L, Salmond SW. A focus on verbal abuse and intent to leave the organization. Orthop Nurs 2003;22(4):274-283.
13. 14. Pejic AR. Verbal abuse: a problem for pediatric nurses. Pediatr Nurs 2005; 31(4): 271-279.
14. 15. Rosenstein AH. Nurse-physician relationships: Impact on nurse satisfaction and retention. Am J Nurs 2002;102(6)26-34.
15. 16. Alvarez G, Coiera E. Interdisciplinary communication: An uncharted source of medical error? J Crıt Care 2006;21(3):236– 242.
16. 17. Yazdan Panah S, Dianat M. A survey on work-related stressors in nursing and methods of their reduction: A focus group discussion. Iran South Med J. 2004;6(2):172–178.
17. 18. Adib-Hajbaghery M, Khamechian M, Masoodi Alavi N. Nurses’ perception of occupational stress and its influencing factors: A qualitative study. Iran J Nurs Midwifery Res. 2012 Jul-Aug;17(5):352–359.
18. 19. Manojlovich M, DeCicco B. Healthy work environments, nurse-physician communication, and patients’ outcomes. Am J Crit Care November 2007;16(6):536-543.
19. 20. Abaan S,Duygulu S. Hemşirelerin Çalıştıkları Kurumdan Ayrılmalarına Yol Açabilecek Olası Nedenlerin ve Örgütteki Bağlılıklarının İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2004; 11 (2):11-25.
20. 21. Rosenstein AH, OÊDaniel M. Disruptive behavior and clinical outcomes: Perceptions of nurses and physicians. Am J Nurs 2005;105(1):54-64.
21. 22. Rosenstein AH, OÊDaniel M. Impact and implications of disruptive behavior in the perioperative arena. J AmColl Surg. 2006;203(1):96-105.
22. 23. Veltman LL. Disruptive behavior in obstetrics: a hidden threat to patient safety. Am J Obstet Gynecol. 2007;196(6):587.e1- 587.e5.
23. 24. Kanbay Y, Üstün B. Kars ve Artvin illerinde hemşirelerin iş ortamı ile ilgili stresörleri ve kullandıkları başetme yöntemlerinin incelenmesi. DEUHYO ED 2009;2(4):155-161.
24. 25. Akyürek B, Özer S, Argon G, Conk, Z. Hekim davranışlarının hemşire memnuniyeti ve hemşirelerin işine devam etme durumu üzerine etkisi. Ege Tıp Dergisi 2005;44(3): 167–172.
25. 26. Şahin NH, Durak A. Stresle başa çıkma tarzları ölçeği: üniversite öğrencileri için uyarlanması. Türk Psikoloji Dergisi 1995;10(34): 56-73.
26. 27. Kingma M. Workplace violence in the health sector: A problem of epidemic proportion. Int Nurs Rev 2001;48(3):129-130.
27. 28. Bolışık B, Ak B, Sarıkaya Karabudak S. Pediatri Hemşireliğinde Sık Karşılaşılan Bir Sorun: Sözel İstismar. Ege Pediatri Bülteni 2008;15(2): 75-83.
28. 29. Smetzer JL, Cohen MR. Intimidation: practitioners speak up about this unresolved problem. Jt Comm J Qual Patient Saf 2005;31(10): 594-599.
29. 30. Cook JK, Green M, Topp RV. Exploring the impact of physician verbal abuse on perioperative nurses. AORN Journal 2001;74(3): 317-331.
30. 31. Çöl S. İşyerinde Psikolojik Şiddet: Hastane Çalışanları Üzerine Bir Araştırma. Çalışma ve Toplum 2008;4(19):107-134.
31. 32. Wanzer MB, Wojtaszczyk AM, Kelly J. Nurses’ perceptions of physicians’ communication: the relationship among communication practices, satisfaction, and collaboration. Health Communication 2009;24(8):683–691.
32. 33. Deans C. Nurses and occupational violence: the role of organizational support in moderating professional competence. Aust J Adv Nurs 2004;22(2): 14–18.
33. 34. Piquette D, Reeves S, LeBlanc VR. Stressful intensive care unit medical crises: How individual responses impact on team performance. Crit Care Med 2009 Nisan;37(4):1251-1255.
34. 35. Uyer G. Sürtüşmelerin Ele Alınması. Hemşirelik Hizmetleri Yönetimi El Kitabı, İstanbul: Birlik Ofset Ltd. Şti. 1996, 121-126.
35. 36. Clegg A. Occupational Stress in Nursing: A Review of the Literature. J Nurs Manag 2001;9(2):101-106.
36. 37. Simmons BL, Nelson L. Stress at work: The relationship between hope and health in hospital nurse. Health Care Manage Rev. 2001;26(4):7–18.
37. 38. Tel H, Karadağ M, Tel H, Aydın Ş. Sağlık Çalışanlarının Çalışma Ortamındaki Stres Yaşantıları İle Başetme Durumlarının Belirlenmesi. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi 2003;5(2):13-23.
38. 39. Robinson FP, Gorman G, Slimmer LW, Yudkowsky R. Perceptions of Effective and Ineffective Nurse–Physician Communication. Nurs Forum 2010;45(3):206-216.