Evaluation Of Active Green Spaces With Geographic Information System Platform: Example Of The Konya Selçuklu District

Abstract

In this study, it was emphasised that the portion of the necessary active green area per person should not be evaluated based on the whole area of a settlement and instead it was considered that a more humane approach be considered, which is a sufficient amount of green space in close promixity of residential areas and also within a walking distance. It was stated that the approach of providing a portion of green areas per person from the settlement area at the request of the planning and building code was not a suitable approach and instead this portion ought to be provided from a certain distance from residential areas. Accordingly, through the use of practicality, which the Geographic Information System provides, the relationship between spatial analysis, population and green areas were produced and with a model applied by research on green areas, the results of the spatial analysis were supported. Through the results of both of these methods, the sufficient green spaces of the Selcuklu District were provided and as a result the areas in which neighbourhood parks were necessary in the short term were mapped

Keywords

• Local Government, Spatial Analyst, Population and Demography, Adequacy of Active Green Spaces,Accessibility

Aktif Yeşil Alanların Coğrafi Bilgi Sistemi Platformunda İrdelenmesi: Konya Selçuklu Örneği

Abstract

Bu çalışmada kişi başına düşmesi gerekli olan aktif yeşil alan miktarının yerleşim yerinin bütününde değerlendirilmesinin yanlış olduğu üzerinde durulmuş, bu yaklaşım yerine daha insani olanın, ikamet yerlerinden çok uzaklaşmadan, yürüme mesafesi içinde, yeterli miktarda aktif yeşil alanın olduğuna değinilmiştir. Yerleşim bölgesinin bütününde plan yapım yönetmeliğinde istenen kişi başına düşen yeşil alan miktarını sağlamanın doğru bir yaklaşım olmadığı, bu miktarın ikamet alanlarından erişebilir bir mesafe içinde sağlanmasının esas olması gerektiği belirtilmiştir. Bu doğrultuda Coğrafi Bilgi Sisteminin sağladığı kolaylıklar kullanılarak mekânsal analizler ile nüfus ve yeşil alanlar arasında var olan ilişki ortaya konulmuş, yeşil alanlarla ilgili literatürde uygulanmış bir modelle mekânsal analiz sonuçları desteklenmiştir. Bu iki yöntemin ortaya çıkardığı sonuçlar ile Selçuklu ilçesi yeşil alan yeterliliğinin durumu çıkarılmış kısa vadede mahalle/komşuluk parkı yapılması gerekli bölgeler haritalandırılmıştır

Keywords

• Yerel Yönetimler, Mekânsal Analiz, Nüfus Ve Demografi, Aktif Yeşil Alanların Yeterliliği, Erişebilirlik.

References

1. BİLGİLİ B. C., ÇIG A., ŞAHİN K.: Van Kenti Kamusal Yeşil Alanlarının Yeterliliğinin Ulaşılabilirlik Yönünden Değer- lendirilmesi, YYÜ Tar Bil Dergisi, 2011, 98-103, Van
2. BURDZİEJ J.: The Concept Of Web-Based Spatial Decision Support System For Accessibility Analysis, FOSS4G for Open Source Geospatial Software Conference, Barcelona- Spain, 3445-3487, 2010
3. DEPARTMENT OF PLANNİNG AND GROWTHMANAGE- MENT,: Ashfield Greenspace Strategy, Ashfield,- Australia, 2009
4. DEPARTMENT OF PLANNİNG AND GROWTH MANAGE- MENT,: Strategies for Ottawa’s Urban Greenspaces, Ottawa-Canada, 2006
5. EMÜR VE ONSEKİZ: Kentsel Yaşam Kalitesi Bileşenleri Ara- sında Açık Ve Yeşil Alanların Önemi–Kayseri/Kocasinan İl- çesi Park Alanları Analizi,: Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Sayı: 22, 2007, 367-396, Kayseri
6. ERSOY M.: Kentsel Planlamada Arazi Kullanım Standartları, BRC Basım Matbaacılık, Ankara, 2009
7. O. H. K., JEONG S.: Assessing The Spatial Distribution Of Ur- ban Parks Using GIS, Science Direct Landscape and Urban Planing, 2007, Land 1444/8, Seoul-Korea
8. OMER I.: Web Based Planning Support System For Public Participation: An Individual’s Perspectıve, Proceedings of the 6th Agile, lyon-France, 607-612, 2003

9. PAMAY B.: Kentsel Peyzaj Planlaması, İstanbul Üniversitesi, İstanbul, 1978
10. YANALAK M.: Yön ve Ters Uzaklık Ağırlıklı Ortalama İle Enterpolasyon, Harita Dergisi,2002, 127/5, Ankara